"ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ..."
လင်းရီသည် မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးကို ကြည့်လိုက်၏။
ယခင်က ထန်ကျင်းကျုံးသည် မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးက လင်းရီကို အန္တရာယ်ပြုမည်စိုးသဖြင့် လင်းရီအား ကျောက်စိမ်းစင်မြင့်ပေါ်သို့ မတက်စေချင်ခဲ့ချေ။ ထိုအချိန်ကတည်းက လင်းရီက သံသယဝင်နေခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
မင်္ဂလာဝတ်စုံအင်မော်တယ်ဝင်္ကပါ။
၄င်းကို မီးဖိုချောင်ဝင်္ကပါနှင့် အင်မော်တယ်သန္ဓေသားဝင်္ကပါ ဟူ၍ ခွဲခြားထား၏။ မီးဖိုချောင်ဝင်္ကပါအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းသည် အင်မော်တယ်သန္ဓေသားကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးမည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်လာခြင်းပင်ဖြစ်လေသည်။ ရှောင်ချီနှင့် ဖုန်းဟွာတို့မှာ ဝင်္ကပါတစ်ခုအတွင်း၌ ရှိနေကြ၏။ ကျန်ရှိနေသော ဝင်္ကပါမှာ မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးအတွက် ဖြစ်လေသည်။
မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးတွင် သေလိုစိတ်များ အပြည့်အဝရှိနေပြီး ၎င်းမှာ သူမ သေရန် ဆုံးဖြတ်ထားကြောင်း ပြသနေသဖြင့် သဘာဝကျကျပင် ဖုန်းဟွာနှင့် ရှောင်ချီတို့ကို မင်္ဂလာဝတ်စုံများအဖြစ် အသုံးပြုမည် မဟုတ်ချေ။ ထို့ကြောင့် လင်းရီသည် စစ်မှန်သော မင်္ဂလာဝတ်စုံမှာ မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးဖြစ်မည်ဟု သံသယ ဝင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ လင်းရီသည် ကျောက်စိမ်းစင်မြင့်ပေါ်သို့ မတက်မီ ထန်ကျင်းကျုံးအား စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားရန် တိတ်တဆိတ် အသံလွှင့်ကာ သတိပေးခဲ့လေသည်။
သို့သော် သူ့ရှေ့ရှိ ဤမသန့်ရှင်းသောအရာက မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူး၏ ကျောက်စိမ်းစင်မြင့်မှာ မီးဖိုချောင်ဝင်္ကပါဖြစ်ကြောင်းကို တစ်ချက် ကြည့်ရုံဖြင့် သိမြင်နိုင်ခဲ့၏။ ဤသည်မှာ တကယ်ကို အံ့မခန်း ဖြစ်လေသည်။
"ဒီလောက် အချိန်တွေအကြာကြီး ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာတောင် မီးဖိုချောင်ဝင်္ကပါ းနဲ့ အင်မော်တယ် သန္ဓေသားဝင်္ကပါကို ခွဲခြားနိုင်တဲ့သူ ရှိနေသေးတယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး..."
"လူကြီးမင်းရဲ့ နောက်ခံက တကယ့်ကို သာမန်မဟုတ်တာပဲ..."
မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူး၏ အမူအရာမှာ လျင်မြန်စွာပင် ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားခဲ့၏။
"ဒါကဘာလဲ..."
"ဒီမင်္ဂလာဝတ်စုံအင်မော်တယ်ဝင်္ကပါကို ခွဲခြားနိုင်တာကို အသာထားဦး၊ မင်းရဲ့ နဖူးပေါ်က အဲဒီကျွန်တာအိုစည်းတံဆိပ်ကိုတောင် ဘယ်လိုချိုးဖျက်ရမလဲဆိုတာ ဒီဘိုးဘေးက သိတယ်ကွ..."
သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေးက ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။
"ဘာ..."
ဤစကားကို ကြားသောအခါ မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နောက်ဆုံးတော့ ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ ကျွန်တာအိုစည်းတံဆိပ်ကို ချိုးဖျက်၍ ရနိုင်သည်လော။
"အဲဒါတကယ်လား..."
မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူး၏ အသံမှာ ရှားရှားပါးပါး တုန်ရင်နေခဲ့သည်။
"ငါက မင်းကို ဘာလို့လိမ်ပြောရမှာလဲ..."
သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေးက အထင်သေးဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။
"ဘယ်လို ချိုးဖျက်ရမှာလဲ..."
မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးက အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။
"ကျွန်တာအိုစည်းတံဆိပ်က... နေပါဦး... ဒီဘိုးဘေးက မင်းကို ဘာလို့ ပြောပြရမှာလဲ..."
သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေးသည် စကားပြောရန် ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း ချက်ချင်း သတိဝင်လာပြီး ရိုင်းစိုင်းစွာ ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်၏။ သူ တကယ့်ကို အချိန်အတော်ကြာအောင် အိပ်ပျော်နေခဲ့သည်ဖြစ်မည်။ နိုးလာသောအခါ သူသည် စကားအရမ်းများသူ တစ်ယောက် ဖြစ်နေခဲ့ပြီဖြစ်၏။ ပထမဆုံး သူ့ကိုယ်သူ ထိန်းချုပ်နိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခဲ့ပြီး စင်မြင့်ပေါ်ရှိ လူငယ်လေး၏ လုံးဝ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားကာ ယခုလည်း သူ၏ နောက်ဆုံးတံပိုးကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုမိတော့မလို ဖြစ်သွားခဲ့လေသည်။
"ထားလိုက်တော့..."
မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးက လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားခဲ့၏။
"ဒီအရှင်သခင်က သေရတော့မယ့် လူတစ်ယောက်ပါ၊ ပြီးတော့ ဒီကျွန်တာအိုစည်းတံဆိပ်ကလည်း ဒီ အရှင်သခင်ရဲ့ သေခြင်းနဲ့အတူ ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်..."
"ချိုးဖျက်လို့ရမရဆိုတာက အရေးမကြီးတော့ပါဘူး..."
မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးသည် သေရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီးဖြစ်ရာ ယခုအခါ ကျွန်တာအိုစည်းတံဆိပ်ကို ဂရုမစိုက်တော့ချေ။
"မကြာခင်ပဲ..."
"ဖုန်းဟွာ ပြန်လည်ရှင်သန်လာတာနဲ့ ဒီအရှင်သခင်က မင်္ဂလာဝတ်စုံအဖြစ် ဆောင်ရွက်ပေးမယ်..."
"အဲဒီအချိန်ရောက်ရင် ဖုန်းဟွာက ကရုဏာကင်းမဲ့တာအိုကနေ သံယောဇဉ်တာအိုထဲကို သေချာပေါက် ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး အင်မော်တယ်ပြောင်းပြန် အဆင့်သုံးဆင့်ကို ကျင့်ကြံနိုင်လိမ့်မယ်..."
မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးက ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်ပြီး သူမ၏ အစီအစဉ်ကို တိတ်တဆိတ် အသိအမှတ်ပြုလိုက်၏။
"မင်းက သေပြီးတာနဲ့ စည်းတံဆိပ်ကို ပျောက်ကွယ်သွားစေချင်တာလား..."
"အိပ်မက်မက်နေလိုက်..."
သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေးက သူတစ်ပါးဒုက္ခရောက်သည်ကို ဝမ်းသာအားရဖြစ်နေသည့် လေသံဖြင့် ထပ်မံပြောလိုက်၏။
"ကျွန်တာအိုစည်းတံဆိပ်ဟာ တာအိုကတိသစ္စာကို ကြားခံအဖြစ် အသုံးပြုပြီး တာအိုရဲ့ စည်းတံဆိပ်ကို ဖွဲ့စည်းထားတာပဲ..."
"ဒီစည်းတံဆိပ်ဖွဲ့စည်းသွားပြီဆိုတာနဲ့ ၎င်းက မျိုးဆက်တစ်ခုပြီးတစ်ခု သွေးမျိုးဆက်ထဲမှာ ဆက်လက် တည်ရှိနေပြီး သွေးမျိုးဆက် မပြတ်တောက်သွားသရွေ့ ကျွန်တံဆိပ်က ပျောက်ကွယ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး..."
"မင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ကျွန်တာအိုစည်းတံဆိပ်ကို တစ်ယောက်ယောက်က ပြုပြင်ပြောင်းလဲထားတယ်ဆိုတာကို ဒီဘိုးဘေးက မြင်နိုင်တယ်..."
"ငါ စဉ်းစားကြည့်ဦးမယ်... မှန်တယ်... အဲဒါကောင်းကင်လှည့်စားခြင်းအင်မော်တယ်နည်းစနစ်ပဲ..."
“အဲ့နည်းစနစိက ပင်လယ်ရပ်ခြား အင်မော်တယ် တောင်ရဲ့ ဖုန်းလိုင်မျိုးနွယ်စုကနေ မြစ်ဖျားခံတာပဲ..."
"ဒီနည်းလမ်းကို အသုံးပြုလိုက်ပြီဆိုရင် တာအိုကို လှည့်စားနိုင်တယ်..."
"အဲဒီတုန်းက တစ်ယောက်ယောက်က တာအိုကို ဖုံးကွယ်ဖို့ ကောင်းကင်လှည့်စားခြင်းနည်းစနစ်ကို အသုံးပြုပြီး မင်းတို့မျိုးနွယ်စုရဲ့ ကျွန်တံဆိပ်တွေကို မျိုးနွယ်စုတစ်ခုတည်းမှာ စုစည်းထားခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်..."
"ဒါကြောင့် မင်းရဲ့နဖူးပေါ်က ကျွန်တာအိုစည်းတံဆိပ်က အရှက်ရစရာတစ်ခုဖြစ်သလို စည်းတံဆိပ်တစ်ခုလည်း ဖြစ်နေတာပဲ..."
"အဲ့ဒီစည်းတံဆိပ်က ကျွန်တာအိုစည်းတံဆိပ်ကို ချိတ်ပိတ်ထားတာ..."
"အကယ်၍ မင်းသေသွားရင်တောင် မင်းရဲ့ မျိုးနွယ်စုမှာ သွေးမျိုးဆက်မရှိတော့ဘဲ စည်းတံဆိပ်က သဘာဝကျကျပဲ ပွင့်သွားလိမ့်မယ်..."
"အဲဒီအချိန်ရောက်ရင် ရေသူမျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးက ရေသူအားလုံးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာရှိတဲ့ ကျွန်တာအိုစည်းတံဆိပ်တွေက ပြန်လည် အသက်ဝင်လာလိမ့်မယ်..."
သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေးက သေချာပေါက် ပြောလိုက်ရာ စကားလုံး အနည်းငယ်မျှဖြင့်ပင် မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူး၏ မျက်နှာကို ဖြူရော်သွားစေခဲ့လေသည်။
"ငါ့ရဲ့ ကျွန်တံဆိပ်က ကျွန်တံဆိပ် လည်းဖြစ်သလို စည်းတံဆိပ်လည်း ဖြစ်နေတာလား..."
"ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."
"ငါ့ရဲ့ ရေသူမျိုးနွယ်စုက ဒီအရှက်ရစရာကို မျိုးဆက်တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆက်လက် ထမ်းပိုးထားရဖို့ တကယ်ပဲ ကံကြမ္မာ ဖန်တီးထားတာများလား..."
မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးသည် နောက်သို့ ယိုင်ကျသွားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မလိုလားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။ ရေသူမျိုးနွယ်စု၏ ဘေးအန္တရာယ်မှာ မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူး မျိုးနွယ်စုမှ စတင်ခဲ့ပြီး မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးမျိုးနွယ်စုနှင့်ပင် အဆုံးသတ်သွားမည်ဟု သူမ မူလက ထင်မှတ်ထားခဲ့လေသည်။ ယခုမူ အခြားသော လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေပုံရပေသည်။ သူမသည်လည်း အမှောင်ထဲတွင် ဖုံးကွယ်ခံထားရခြင်းပင် ဖြစ်၏။
ထန်ကျင်းကျုံး၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဆိုးရွားသော ခံစားချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ့ရှေ့ရှိ ဤမသန့်ရှင်းသောအရာသည် မီးဖိုချောင်ဝင်္ကပါနှင့် အင်မော်တယ်သန္ဓေသားဝင်္ကပါကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ခွဲခြားနိုင်ရုံသာမက ကောင်းကင်လှည့်စားခြင်း အင်မော်တယ်နည်းစနစ်၊ ကျွန်တာအိုစည်းတံဆိပ်နှင့် အခြားအရာများ အားလုံးကိုလည်း သိရှိနေလေသည်။
၎င်းသည် ဤခေတ်က လူတစ်ယောက် တကယ် မဖြစ်နိုင်ချေ။ မင်္ဂလာဝတ်စုံအင်မော်တယ်ဝင်္ကပါ ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကျွန်တာအိုစည်းတံဆိပ် ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ၎င်းတို့အားလုံးသည် ရှေးခေတ်က အရာများဖြစ်ကြ၏။ ယခုအချိန်တွင် ထိုအကြောင်းများကို သိရှိသော ကျင့်ကြံသူ ရှားပါးလှပြီး၊ ထိုမျှလောက်အထိ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်သောသူဆိုလျှင် ပို၍ပင် ရှားပါးသေးလေသည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေးသည် ထိုခေတ်က ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်နေခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်၏။
"ဒီစီနီယာပြောတာမှန်တယ်..."
ဤအချိန်တွင် ရေသူဧကရီ၏ အသံက ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ရေသူဧကရီသည် ရေသူခန်းမအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမ၏ နောက်တွင် ကပ်ဘေးချိုးဖျက်ခြင်းနယ်ပယ် ရေသူသုံးဦး လိုက်ပါလာခဲ့၏။
"ရေသူဧကရီ ဖုန်းယွင်က အားလုံးကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်..."
ရေသူဧကရီသည် လင်းရီနှင့် အခြားသူများကို လေးနက်စွာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ အကြည့်များက ဖုန်းဟွာပေါ်သို့ ကျရောက်သွားရာ သူမ၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော မျက်လုံးများထဲတွင် စစ်မှန်သော ဝမ်းမြောက်မှုတစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့လေသည်။
"ရှင် ဒါတွေအားလုံးကို ကြိုသိနေခဲ့တာလား..."
မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးက ရေသူဧကရီကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်၏။
"သေချာတာပေါ့... ကျွန်မ သိပါတယ်..."
"ကျွန်တာအိုစည်းတံဆိပ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စတွေအားလုံးက ရေသူတံဆိပ်အတွင်းမှာ ပါဝင်ပါတယ်..."
"အကယ်၍ မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးက မယုံဘူးဆိုရင် ကိုယ်တိုင်စစ်ဆေးကြည့်လို့ ရပါတယ်..."
ရေသူဧကရီသည် သူမ၏ ကျောက်စိမ်းလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ တံဆိပ်ကြီးတစ်ခုသည် မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့၏။ မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးသည် ရေသူတံဆိပ်ကို ယူလိုက်ပြီး သူမ၏ နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံဖြင့် တစ်ချက် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ ခွန်အားများ အားလုံး ကုန်ခမ်းသွားသကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့၏။
"ဒါအမှန်ပဲ..."
"ဒါက တကယ်ပဲ အမှန်ပဲ..."
မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးသည် သူမဘာသာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။ လင်းရီနှင့် အခြားသူများသည်လည်း မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးအား ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။ လင်းရီသည် ကျွန်တာအိုစည်းတံဆိပ်အကြောင်းကို သိပ်နားမလည်သော်လည်း ၎င်းသည် ရေသူမျိုးနွယ်စု၏ အနာဂတ်နှင့် သက်ဆိုင်နေကြောင်းကိုတော့ သူ သိရှိထား၏။ မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးသည် ဤကိစ္စကို အပြီးတိုင် ဖြေရှင်းရန်အတွက် သေရန် ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။ ယခုအခါ သေခြင်းတရားက ပြဿနာကို လုံးဝ မဖြေရှင်းနိုင်ကြောင်းကို သူမ ရုတ်တရက် ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူး၏ မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုကို လူတစ်ယောက် စိတ်ကူးကြည့်နိုင်ပေသည်။
"မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူး ..."
"ကျွန်မတို့ ရေသူမျိုးနွယ်စုအတွက် ရှင့်ရဲ့ မျိုးနွယ်စုက ပေးဆပ်ခဲ့တာတွေ လုံလောက်နေပြီလို့ ဒီဧကရီက ပြောထားပြီးသားပါ..."
"အနာဂတ်မှာတော့ ငါတို့ အတူတကွ ရင်ဆိုင်ကျော်ဖြတ်ကြရအောင်..."
ရေသူဧကရီသည် မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးအား လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။ သူမ၏ စကားများမှာ ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့၏။
"ငါတို့မှာ အခွင့်အရေး ရှိသေးလို့လား..."
မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးသည် ရေသူဧကရီကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ နှလုံးသားမှာ တုန်ရင်သွားခဲ့၏။
"သဘာဝကျကျပဲ ရှိတာပေါ့..."
ရေသူဧကရီက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"အရာအားလုံးက ယင်ကို သယ်ဆောင်ပြီး ယန်ကို ပွေ့ပိုက်ထားကြတယ်..."
"ကံတရားနဲ့ သေခြင်းရှင်ခြင်းဟာ အပြန်အလှန် မှီခိုနေကြတာပဲ..."
"လောကမှာ ကျွန်တာအိုစည်းတံဆိပ်ဆိုတာရှိမှတော့ အဲဒါကို ချိုးဖျက်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းလည်း သေချာပေါက် ရှိရမှာပေါ့..."
လင်းရီကလည်း သူမကို သတိပေးရန် ပြောလိုက်ပြီး သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေးကို ကြည့်လိုက်၏။
"ဒီစီနီယာက အဲဒါကို ချိုးဖျက်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို သေချာပေါက် သိရမှာပဲ..."
"ဒီဘိုးဘေးက သဘာဝကျကျပဲ သိတာပေါ့..."
"ဒီဘိုးဘေးက အဲဒီတုန်းက အရမ်းကို အစွမ်းထက်ခဲ့တာ... ကျွန်တာအိုစည်းတံဆိပ်တို့၊ မင်္ဂလာဝတ်စုံအင်မော်တယ် ဝင်္ကပါတို့ဆိုတာ ဒီဘိုးဘေးက အကုန် ကြုံဖူးပြီးသားပဲ..."
"ကြည့်စမ်း... ဒီဘိုးဘေးက မင်္ဂလာဝတ်စုံလည်း မဖြစ်ခဲ့သလို ထာဝရကျွန်လည်း မဖြစ်ခဲ့ဘူးလေ... အကြောင်းရင်းကတော့ သေချာပေါက် ဒီနည်းလမ်းတွေ အားလုံးကို ဒီဘိုးဘေးက ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့လို့ပေါ့..."
"ဒီဘိုးဘေးကိုယ်တိုင် ချိုးဖျက်နိုင်မှတော့ မင်းတို့ကို ကူညီပေးဖို့ဆိုတာ သဘာဝကျကျပဲ လွယ်ကူလွန်းလှပါတယ်..."
သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေးက ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ လေသံမှာ ပေါ့ပျက်ပျက်နှင့် နောက်ပြောင်နေဟန် ရှိလေသည်။
"ဒါပေမဲ့ ဒီဘိုးဘေးက မင်းတို့ကို ဘာလို့ ကူညီပေးရမှာလဲ..."
***