Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၀၄)</h2> <h2 style="text-align: center;"> မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေးဟာ တကယ့်ကို လူကောင်း တစ်ယောက်ပါပဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးနှင့် ရေသူဧကရီတို့သည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ တိတ်ဆိတ်သွားကြ၏။ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ မည်မျှ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီမှန်း မသိသော ဤနတ်ဆိုးအဘိုးကြီးက ရေသူနိုင်ငံတော်၏ ကျွန်တာအိုစည်းတံဆိပ်ကို လုံးဝ ဖြေရှင်းပေးရန် ဘာကြောင့် ကူညီပေးမည်နည်း။</p> <p>"ဘိုးဘေးလား..."</p> <p>"ဒါက တကယ်ပဲ ဘိုးဘေးများလား..."</p> <p>"ကျွန်တော် အရမ်းလွမ်းနေခဲ့တာ..."</p> <p>ဤအချိန်တွင် ထန်ကျင်းကျုံးသည် သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေး၏ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး သူ သယ်ဆောင်လာသော တံခါးပျဉ်ပြား နှစ်ချပ်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်လေသည်။ ထန်ကျင်းကျုံး အလွန်ထိတ်လန့်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ အခြေအနေကို ကြည့်ရလျှင် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေးအစစ်ကြီးပင် ဖြစ်ရပေမည်။ ယခုလေးတင် ကိုယ့်၏ ကိုယ်ပိုင် တတိယမြောက် မျိုးဆက် ဘိုးဘေးကို သူ ဘယ်နှစ်ခါလောက် ရိုက်မိသွားသည်ကိုပင် သူ မမှတ်မိတော့ချေ။</p> <p>"ထွက်သွားစမ်း..."</p> <p>"ဒီဘိုးဘေးမှာ ဒီလိုအမွေဖျက်တဲ့ တပည့်မျိုး မရှိဘူး..."</p> <p>သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက် မျိုးဆက် ဘိုးဘေးက ရေတွက်ထားခဲ့၏။ ထိုကောင်စုတ်လေးသည် ယခုလေးတင် သူ့ကို သုံးရာ့ခုနစ်ခါ အတိအကျ ရိုက်ခဲ့လေသည်။ သူ ပြန်လည်ရှင်သန်လာသည်နှင့် ၎င်းကို သုံးထောင်အထိ အတိုးချပြီး ရိုက်ပစ်မည်ဖြစ်ကာ ထိုအချိန်ကျမှသာ ဤကိစ္စကို ဖြေရှင်းပြီးသား ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>"ဘိုးဘေး.. မလုပ်ပါနဲ့..."</p> <p>"အရိုးတွေ ကျိုးသွားရင်တောင် အရွတ်တွေက ဆက်နေသေးတာပဲ..."</p> <p>"ငါတို့ အားလုံးက သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး ကချည်းပဲလေ... ငါတို့ အချင်းချင်း မတိုက်ခိုက်သင့်ဘူး၊ ဒါမှမဟုတ်ရင် လူတွေက ငါတို့ကို လှောင်ရယ်ကြလိမ့်မယ်..."</p> <p>ထန်ကျင်းကျုံးက မျက်နှာချိုသွေးကာ ပြောလိုက်၏။ သူ့ကို အမြန် ချော့မှ ရပေမည်။ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေးကို မချော့လျှင် သူ အသက်ရှင်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>"အခုမှ အရိုးတွေ ကျိုးသွားရင်တောင် အရွတ်တွေက ဆက်နေသေးတယ်ဆိုတာကို မင်း သိသွားပြီလား..."</p> <p>"ခုနက မင်း ဘာလုပ်နေခဲ့တာလဲ..."</p> <p>"မင်းရဲ့ဘိုးဘေးကို မင်း ဘာလို့ မကယ်ခဲ့တာလဲ..."</p> <p>သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေးသည် ကြားလေလေ ဒေါသပိုထွက်လေလေ ဖြစ်နေခဲ့၏။</p> <p>"ဘိုးဘေးက အသက်ရှင်နေသေးတယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော်တို့ မသိခဲ့ဘူးလေ..."</p> <p>ထန်ကျင်းကျုံးက အပြစ်ကင်းစင်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"မသိခဲ့ဘူး ဟုတ်လား..."</p> <p>"ဒီစီနီယာ မကွယ်လွန်သွားခင်က မင်းတို့အတွက် သတင်းစကားတစ်ခု အထူးတလည် ချန်ထားခဲ့သေးတယ်လေ..."</p> <p>သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေးက အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>"သတင်းစကား..."</p> <p>"ဘာသတင်းစကားလဲ..."</p> <p>ထန်ကျင်းကျုံးမှာ လုံးဝ နားမလည်တော့သည့် အမူအရာ ဖြစ်သွားလေသည်။</p> <p>"ကဗျာတစ်ပုဒ်လေ..."</p> <p>သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေးက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်၏။</p> <p>"ကဗျာတစ်ပုဒ်..."</p> <p>"ဘာကဗျာလဲ..."</p> <p>ထန်ကျင်းကျုံးမှာ လုံးဝ နားမလည်နိုင်သေးချေ။</p> <p>"ဒီအဘိုးကြီးက လောကမှာ ဒုတိယ..."</p> <p>"ဆရာသခင်က လောကမှာ ပထမ..."</p> <p>"ဒီနေ့ ကောင်းကင်တံခါးကို မဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ဘူး..."</p> <p>"နောက်တစ်နေ့ အင်မော်တယ်ကို သတ်ပစ်မယ်..."</p> <p>သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေးက ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ရွတ်ဆိုလိုက်လေသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ကောင်းသော ကဗျာဖြစ်ပြီး၊ အလွန်ကောင်းသော စကားလုံးများ ဖြစ်၏။ သူတစ်ယောက်တည်းကသာ ဤကဲ့သို့ လွှမ်းမိုးမှုရှိသော်လည်း နှိမ့်ချမှုလည်းရှိသော ကဗျာမျိုးကို ရေးဖွဲ့နိုင်ပေသည်။ ဤကဗျာဝှက်က မည်မျှပင် လှပလှပါသနည်း။</p> <p>ဤစကားကို ကြားသောအခါ လင်းရီ၏ မျက်ခွံများက တွန့်သွားခဲ့၏။ သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးတွင် ကျောင်း မရှိဘူးလော။ ၎င်းမှာ ဘိုးဘေးအစဉ်အဆက် ယဉ်ကျေးမှု မရှိခြင်းလော။ ဤသည်မှာ ကဗျာတစ်ပုဒ်တဲ့လော။</p> <p>"အိုး... ဒါလား..."</p> <p>"ကျွန်တော်သိပြီ၊ ကျွန်တော်သိပြီ..."</p> <p>"ဘိုးဘေးတွေ အားလုံးက ရည်မှန်းချက်တွေ မပြည့်ဝဘဲ သေဆုံးသွားခဲ့ရတယ်လို့ ပြောကြတယ်၊ ဒါကြောင့် ဘိုးဘေးက ကျွန်တော်တို့ သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးက တပည့်တွေကို အားပေးနေတာပဲ..."</p> <p>“ကျွန်တော်တို့ ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းခြင်းသွားပြီးရင် ဘိုးဘေးရဲ့ နောက်ဆုံးဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးရမယ်၊ ကောင်းကင်တံခါးထဲကို ဝင်ပြီး အင်မော်တယ်ကို သတ်ပစ်ရမယ် လို့လေ..."</p> <p>ထန်ကျင်းကျုံးက ပြောလိုက်၏။</p> <p>"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ..."</p> <p>"ငါ့ရဲ့ဒီကဗျာက အကူအညီတောင်းဖို့ ရေးထားတဲ့ ကဗျာဝှက်တစ်ပုဒ်ကွ..."</p> <p>သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက် မျိုးဆက် ဘိုးဘေးက လှောင်ပြောင်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကဗျာဝှက်..."</p> <p>"ဘယ်နေရာမှာ ဝှက်ထားတာလဲ..."</p> <p>ထန်ကျင်းကျုံးမှာ လုံးဝ နားမလည်နိုင်သည့် အမူအရာ ဖြစ်နေဆဲပင်။ သို့သော် လင်းရီကမူ ၎င်းကို နားလည်သွားပြီး မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်မိ၏။ ဤကဲ့သို့ ဖုံးဝှက်ထား၍ ရနိုင်ပါသလော။</p> <p>"မဟုတ်ဘူးလေ၊ ဒေါင့်ဖြတ်လေး ကြည့်လိုက်လို့ မရဘူးလား..."</p> <p>"ဝက်တစ်ကောင်လိုပဲ မိုက်မဲလိုက်တာ..."</p> <p>"မင်းဘေးက ကောင်လေးကတောင် နားလည်သွားပြီ..."</p> <p>သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ ဘိုးဘေးက ထပ်မံ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြန်၏။</p> <p>"ဒေါင့်ဖြတ်စာလုံးလေ.."</p> <p>"ဒီ… ဘိုးဘေးကို... တံခါး... သတ်..."</p> <p>“ဟူး..."</p> <p>ထန်ကျင်းကျုံးက ဒေါင့်ဖြတ်စာလုံးများကို စပ်လိုက်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားခဲ့လေသည်။ လင်းရီကမူ စကားပြောစရာ စကားလုံးပင် မရှိတော့သည့် အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေခဲ့၏။ သူသည် သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက်မျိုးဆက်ဆိုသည့် နာမည်နှင့် တကယ်ပင် ထိုက်တန်လှပေသည်။ သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးတွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဖျက်ဆီးဆုံး လူပင် ဖြစ်၏။ သူ၏ အကူအညီတောင်းခံမှုကတောင် ဤမျှ ထူးခြားနေပေသည်။ သူသည် အရှေ့ပင်လယ်၏ အောက်ခြေတွင် ပိတ်လှောင်ခံထားရသည်မှာ တန်လှပေသည်။</p> <p>"တွေ့တယ်မလား..."</p> <p>"မင်းတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးကိုကယ်ဖို့ ငါ အကူအညီ မတောင်းခဲ့ဘူးလား..."</p> <p>သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေးက သေချာပေါက် ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ဘိုးဘေး... စာလုံးလေးလုံးလောက်က်ုများ တိုက်ရိုက် ချန်ထားခဲ့လို့ မရဘူးလား..."</p> <p>ထန်ကျင်းကျုံး၏ နဖူးမှ ချွေးအေးများ စီးကျလာခဲ့သည်။</p> <p>"ငါက စာလုံးလေးလုံးပဲ ချန်ထားခဲ့မယ်ဆိုရင် ဒီဘိုးဘေးရဲ့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ အမူအကျင့်ကို ဘယ်လိုလုပ် ပြသနိုင်တော့မှာလဲ..."</p> <p>"ဒီအဘိုးကြီးက အံ့မခန်း သေဆုံးသွားခဲ့တာကွ၊ ဒါကြောင့် သဘာဝကျကျပဲ ငါ့ရဲ့ ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းကလည်း ခေတ်အဆက်ဆက် နာမည်ကြီးနေရမှာပေါ့... အကယ်၍ ဒီ ဘိုးဘေးက အကူအညီ တောင်းနေတယ်ဆိုတာကို လူတွေက အလွယ်တကူ သိသွားမယ်ဆိုရင် ငါ ဘယ်လောက်တောင် မျက်နှာပျက်ရမလဲ..."</p> <p>သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေးက စကားလုံးကြွယ်ဝစွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>"စီနီယာရဲ့ ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းက တကယ့်ကို ခေတ်အဆက်ဆက်မှာ နာမည်ကြီးတာပဲ..."</p> <p>လင်းရီက အပြုံးကို မြိုသိပ်ထားလိုက်၏။ ဤသေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေးသည် တကယ့်ကို လောကတွင် ထူးခြားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် တကယ့်ကို မဆုတ်မနစ် ကြိုးစားသူပင် ဖြစ်၏။</p> <p>"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ တော်လောက်ပြီ..."</p> <p>"ရေသူမျိုးနွယ်စုရဲ့ ကျွန်တာအိုစည်းတံဆိပ်ကို ဒီဘိုးဘေးက ချိုးဖျက်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး..."</p> <p>"မင်းရဲ့အသက်ချုပ်ငြိမ်းရတနာရည်နဲ့ လဲလှယ်လိုက်..."</p> <p>"ဒီဘိုးဘေးကို တစ်အိုးလောက်ပေးရင် ဒီဘိုးဘေးက ကူညီပေးမယ်..."</p> <p>သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေးက ပြောလိုက်၏။</p> <p>"မရဘူး..."</p> <p>လင်းရီက ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းပယ်လိုက်သည်။</p> <p>"မရဘူးဟုတ်လား..."</p> <p>"မင်း သူမကို ကယ်ချင်သေးတယ် မဟုတ်လား..."</p> <p>သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ ဘိုးဘေးမှာ စိုးရိမ်လာခဲ့၏။</p> <p>"အသက်ချုပ်ငြိမ်းရတနာရည်က ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ် အင်မော်တယ်ကျယ်ရှန်း လီတိရှန်းက ပေးသနားထားတာပဲ၊ ပြီးတော့ တစ်စက်ပဲ ရှိတယ်..."</p> <p>လင်းရီက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"တစ်စက်တည်းလား..."</p> <p>သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေးက အံ့အားသင့်သွားခဲ့၏။</p> <p>"မှန်တယ်..."</p> <p>"တစ်စက်တည်းပဲ..."</p> <p>လင်းရီက သေချာပေါက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါဆိုရင်တော့ ဘာမှ လုပ်လို့မရတော့ဘူး..."</p> <p>"အကယ်၍ ငါ ပြန်လည်ရှင်သန်မလာဘူးဆိုရင် ငါက အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အနေနဲ့ပဲ ဆက်ရှိနေဦးမှာ... ငါက အင်မော်တယ်ဖြစ်ပြီး ဖျက်ဆီးလို့မရနိုင်ဘူးဆိုပေမယ့် စွမ်းအား အများကြီး စုစည်းလို့မရဘူး၊ ဒါကြောင့် သဘာဝကျကျပဲ ဒီကျွန်တာအိုစည်းတံဆိပ်ကို ငါ မချိုးဖျက်နိုင်ဘူးပေါ့..."</p> <p>သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေးက ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>"စီနီယာ... အကယ်၍ စီနီယာ ပြန်လည်ရှင်သန်ချင်တယ်ဆိုရင် အသက်ချုပ်ငြိမ်းရတနာရည်ကို သေချာပေါက် လိုအပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး..."</p> <p>လင်းရီက အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီအသက်ချုပ်ငြိမ်းရတနာရည်ကို မလိုအပ်ဘူးလား..."</p> <p>သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေးက အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်၏။ လင်းရီက ထပ်မပြောတော့ဘဲ မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူး ... သေခြင်းတရားက ပြဿနာကို မဖြေရှင်းနိုင်မှတော့ စီနီယာ အရင် အောက်ဆင်းလာခဲ့ပါ... အနာဂတ်မှာ ကျွန်တာအိုစည်းတံဆိပ်ကို ချိုးဖျက်ဖို့ နည်းလမ်းရှာတွေ့တဲ့အခါကျမှ အဲဒီအကြောင်း ပြန်ဆွေးနွေးကြတာပေါ့၊ ဘယ်လိုလဲ..."</p> <p>မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးမှာ အနည်းငယ် ယိမ်းယိုင်သွားခဲ့၏။</p> <p>"ငါတို့ ရေသူမျိုးနွယ်စုက မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးမရှိဘဲ နေလို့မရဘူးလေ..."</p> <p>ရေသူဧကရီကလည်း သူမ၏ ထောက်ခံမှုကို ထပ်လောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။</p> <p>"ဒါဆိုရင် ငါ့ရဲ့ဒီအသက်ကြီးကြီးကို နောက်ထပ်ရက်အနည်းငယ်လောက် ဆက်ထားလိုက်ဦးမယ်..."</p> <p>များစွာ တွန့်ဆုတ်ပြီးနောက် မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးသည် ကျောက်စိမ်းစင်မြင့်ပေါ်မှ ဆင်းလာခဲ့လေသည်။</p> <p>"စီနီယာရေသူဧကရီ ..."</p> <p>"ဆရာကတော်ကို စီနီယာ့ရဲ့စောင့်ရှောက်မှုအောက်မှာ ခေတ္တ ထားခဲ့ပါ့မယ်..."</p> <p>"ဆရာ ပြန်လာတဲ့အခါ ဆရာကတော်ရဲ့ အသက်ကို သေချာပေါက် ပြန်လည်ရှင်သန်အောင် လုပ်ပေးနိုင်မှာပါ..."</p> <p>လင်းရီက ပြောလိုက်၏။</p> <p>"စိတ်မပူပါနဲ့..."</p> <p>"ငါတို့ ရေသူမျိုးနွယ်စုက သူမကို သေချာပေါက် ဂရုစိုက်ပေးမှာပါ..."</p> <p>ရေသူဧကရီက လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်းစင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်ကာ ဖုန်းဟွာ၏ ပါးပြင်ကို ပွတ်သပ်လိုက်ရာ သူမ၏ အမူအရာတွင် နောင်တတရားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့လေသည်။</p> <p>"ခုနက လှုပ်ရှားခဲ့တဲ့ ကြီးကြပ်ရေးမှူး ရှစ်ယောက်က အသက်ရှင်နေလောက်သေးတယ်..."</p> <p>"ဒါပေမဲ့ သူတို့က အဆုံးသတ်ကို ရောက်နေပြီဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အပြစ်ပေးမှုကိုလည်း ခံလိုက်ရတယ်... သူတို့ကို ကယ်တင်ဖို့အတွက်ဆိုရင် ပေးဆပ်ရမယ့်တန်ဖိုးက တော်တော်လေး ကြီးမားလိမ့်မယ်..."</p> <p>ထန်ကျင်းကျုံးက သတိပေးလိုက်၏။</p> <p>"ကိစ္စမရှိပါဘူး..."</p> <p>"သေသွားတဲ့သူကို ပြန်လည်ရှင်သန်အောင် လုပ်ဖို့က ခက်ခဲပေမယ့် သူတို့ မသေသေးသရွေ့တော့ အမြဲတမ်း နည်းလမ်းရှိပါတယ်..."</p> <p>ရေသူဧကရီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူမနှင့်အတူ ဝင်ရောက်လာသော ကပ်ဘေးချိုးဖျက်ခြင်းနယ်ပယ် ရေသူများသည် ကြီးကြပ်ရေးမှူးရှစ်ယောက်ကို ရှာဖွေရန် နန်းတော်ထဲမှ ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။</p> <p>"တောင်သခင်လင်းရီ၊ ရှင် ပင်ပန်းသွားပြီ..."</p> <p>"ဒီစီနီယာက တောင်သခင်လင်းရီကို ကြိုဆိုဖို့နဲ့ ငါတို့ရဲ့ ကျေးဇူးတင်စကားကို ဖော်ပြဖို့အတွက် စားသောက်ဖွယ်ရာတွေ စီစဉ်ပေးဖို့ အခုပဲ တစ်ယောက်ယောက်ကို အမိန့်ပေးလိုက်ပါ့မယ်..."</p> <p>မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးသည် ဤအချိန်တွင် တည်ငြိမ်သွားပြီဖြစ်ပြီး လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>"မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူး ... ယဉ်ကျေးနေစရာမလိုပါဘူး..."</p> <p>"လက်ရှိမှာ ရေသူနိုင်ငံတော်ရဲ့ ကျွန်တာအိုစည်းတံဆိပ်က အရေးအကြီးဆုံးပါပဲ..."</p> <p>"ဒီမျိုးဆက်သစ်က သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးက ဒီစီနီယာကို နေရာတစ်ခုဆီ ခေါ်သွားဖို့လည်း လိုသေးတယ်..."</p> <p>လင်းရီက အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဘယ်ကိုလဲ..."</p> <p>မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူး၏ နှလုံးသား လှုပ်ရှားသွားခဲ့၏။</p> <p>"မြေအောက်ကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေ ကိုလေ..."</p> <p>လင်းရီက အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"မှန်တယ်..."</p> <p>"အဲဒီတုန်းက ဘိုးဘေးယိုမင်ဟာ အင်မော်တယ်အသွင်ပြောင်းခြင်းကို ခံယူခဲ့ပြီး သေသင့်ပေမယ့် သူ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်ခဲ့တယ်..."</p> <p>"သူက သူ့ရဲ့တာအိုနဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကိုတောင် ပြောင်းလဲခဲ့ပြီး အရင်ကထက် ပိုတောင် အစွမ်းထက်လာခဲ့ကာ ဘိုးဘေးနဲ့ တူညီတဲ့ အချက်တွေ အများကြီး ရှိနေတယ်..."</p> <p>ထန်ကျင်းကျုံး၏ မျက်လုံးများ အရောင်လင်းသွားခဲ့၏။</p> <p>"ဘိုးဘေးယိုမင်က ဆက်ဆံရ လွယ်တဲ့သူ မဟုတ်ဘူးနော်..."</p> <p>ရေသူဧကရီက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်တော်ကတော့ ဘိုးဘေးယိုမင်ဟာ နှုတ်ကြမ်းပေမယ့် စိတ်သဘောထား နူးညံ့တယ်လို့ ထင်ပါတယ်..."</p> <p>"အရင်က ဒီမျိုးဆက်သစ် မြေအောက်ကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေကို ဖြတ်သန်းသွားတုန်းက ဘိုးဘေးယိုမင်က ကျွန်တော့်ကို မတားဆီးခဲ့ရုံတင်မကဘဲ ဒီ မျိုးဆက်သစ်ကိုတောင် လိုက်ပို့ပေးခဲ့သေးတယ်..."</p> <p>"သူက တကယ့်ကို လူကောင်းပါ..."</p> <p>လင်းရီက တောက်ပသော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>"ဟတ်ချိုး..."</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အဝေးရှိ မြေအောက်ကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေ အတွင်းမှ ဘိုးဘေးယိုမင်က ရုတ်တရက် နှာချေလိုက်မိသည်။</p> <p>"သောက်ကျိုးနည်း... ဘယ်သူက ဒီ ဘိုးဘေးသခင်ဟောင်းအကြောင်း ထပ်တွေးနေပြန်တာလဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save