Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၀၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">ရေသူနန်းတော်၊ လင်းရီ ရွှေအမြုတေ ဖွဲ့စည်းမည့်နေရာ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>"ဒဏ်ရာတွေကို ကုသပေးပြီး နှလုံးသားထဲက တုန်လှုပ်မှုတွေကို ပျော်ရွှင်မှုတွေနဲ့ ငြိမ်သက်သွားစေနိုင်တယ်..."</p> <p>"ဝိုင်တာအိုဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ တကယ်ကို လိုက်ဖက်တာပဲ..."</p> <p>အရသာခံပြီးနောက် ဖုန်းလိုင်ကျွန်းသခင်က အဆုံးမရှိ ချီးကျူးလိုက်ပြီး နောက်ထပ် တစ်ခွက် မသောက်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။</p> <p>မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ဝိုင်ထဲတွင် ပါဝင်နေသော ပျော်ရွှင်မှုများသည် သူ၏ နှလုံးသားထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားခဲ့၏။</p> <p>မိုးမခပင်များကို ပွတ်သပ်သွားသော နွေဦးလေပြေလေးကဲ့သို့ သူ၏ နှလုံးသားထဲရှိ ဒဏ်ရာများနှင့် တုန်လှုပ်မှုများ အားလုံးသည် နောက်ကျိသော လေတစ်ချက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှူထုတ်ခံလိုက်ရသည်။</p> <p>"နှမြောစရာကောင်းတာက ဒီဝိုင်က ရောဂါလက္ခဏာကိုပဲ ကုသပေးနိုင်ပြီး ဇာစ်မြစ်ကိုတော့ မကုသပေးနိုင်ဘူး..."</p> <p>လင်းရီက နောင်တရစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p>လိပ်ပြာအဖြစ်အသွင်ပြောင်းခြင်း ဝိုင်သည် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ နှလုံးသားထဲရှိ ဒဏ်ရာများနှင့် တုန်လှုပ်မှုများကို ခေတ္တမျှသာ သက်သာရာရစေနိုင်သည်။</p> <p>ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုမရှိဘဲ ဘဝ၏ အခိုက်အတန့်လေးတစ်ခုကို ခိုးယူခြင်း ပင် ဖြစ်၏။</p> <p>"ဒါက လုံလောက်နေပါပြီ..."</p> <p>"ကပ်ဘေးချိုးဖျက်ခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတွေ အကြောက်ဆုံးက နှလုံးသားထဲကနေ စိတ်ခံစားမှုတွေ ထွက်ပေါ်လာပြီး အဲဒီ စိတ်နတ်ဆိုးတွေ မွေးဖွားလာမှာကိုပဲ..."</p> <p>"အကယ်၍ လူတစ်ယောက်က ကပ်ဘေးချိုးဖျက်ခြင်းနယ်ပယ်ကို ဖြတ်ကျော်နေချိန်မှာ ဒီလိပ်ပြာအဖြစ် အသွင်ပြောင်းခြင်းဝိုင်ကို ခွက်အနည်းငယ်လောက် သောက်လိုက်မယ်ဆိုရင် ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ရတဲ့ အခက်အခဲက သဘာဝကျကျပဲ အများကြီး လျော့ကျသွားမှာပါ..."</p> <p>ဖုန်းလိုင်ကျွန်းသခင်က လေးနက်စွာပြောလိုက်ပြီး ပင်လယ်တွင်းရှိ ကျွန်းသုံးဆယ့်ခြောက်ကျွန်းနှင့် ကုန်းတွင်းပိုင်းရှိ ဂိုဏ်းအသီးသီးတို့ကို အရင်းအမြစ်များ ဖလှယ်ခွင့်ပြုရန်မှာ မှန်ကန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ပိုမို ခံစားလာရသည်။</p> <p>"စီနီယာ သဘောကျတယ်ဆိုရင် နောက်ထပ် ခွက်အနည်းငယ်လောက် လွတ်လွတ်လပ်လပ် သောက်ပါ..."</p> <p>"ဝိုင်ကိုတော့ ဒီမျိုးဆက်သစ်က လုံလောက်အောင် ပေးနိုင်ပါတယ်..."</p> <p>လင်းရီက သူ့ခွက်ကို ထပ်မံ မြှောက်လိုက်၏။</p> <p>သူသည် နှလုံးသားမေးမြန်းခြင်း ဝိုင်၊ ရှင်သန်ခြင်းဖန်တီးမှု ဝိုင်နှင့် အခြားသော ဝိုင်ကောင်းများစွာကိုလည်း ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p>ဤကြီးမားလှသော ပျော်ရွှင်မှုများကြားတွင် သူ တကယ့်ကို အပြည့်အဝ ပျော်ရွှင်စွာ အရက်မူးချင်နေခဲ့၏။</p> <p>"မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူး ..."</p> <p>"ကျွန်တာအိုစည်းတံဆိပ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ ဒီမျိုးဆက်သစ်က ဖြေရှင်းမယ့် နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့ထားပါတယ်..."</p> <p>ဝိုင်သုံးခွက် သောက်ပြီးနောက် လင်းရီသည် သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ တတိယမြောက်မျိုးဆက် ဘိုးဘေးထံမှ ရရှိထားသော 'တစ်ယောက်အစား တစ်ယောက် အစားထိုးခြင်း' နည်းလမ်းကို မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးထံသို့ အသံလွှင့်ကာ ပြောပြလိုက်လေသည်။</p> <p>"ဖုန်းကျဲက တောင်သခင်လင်းရီကို ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်..."</p> <p>ဂရုတစိုက် နားလည်သဘောပေါက်ပြီးနောက် မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးသည် လင်းရီအား ဦးညွှတ်လိုက်၏။</p> <p>ရေသူမျိုးနွယ်စု၏ ဝမ်းနည်းမှုဖြစ်သော ကျွန်တာအိုစည်းတံဆိပ်သည် ယခုအခါ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤသည်မှာ ရေသူနိုင်ငံတော်အတွက် ပြန်လည်မွေးဖွားစေသော ကျေးဇူးတစ်ခု ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>"မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးက အထင်ကြီးလွန်းနေပါပြီ..."</p> <p>"ဆရာနဲ့ စီနီယာဖုန်းဟွာတို့က ကောင်းကင်ဘုံက ဖန်တီးပေးထားတဲ့ စုံတွဲပဲလေ၊ ဒါကြောင့် ရေသူမျိုးနွယ်စုနဲ့ ငါ့ရဲ့တာလော့က မိသားစုတွေပါပဲ..."</p> <p>"မိသားစုတွေက ဒီလို ကြီးမားတဲ့ ဂါရဝပြုမှုမျိုး ထပ်မလုပ်သင့်တော့ပါဘူး..."</p> <p>လင်းရီက မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးကို ထူပေးကာ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>"အင်း..."</p> <p>"မိသားစုတွေပေါ့..."</p> <p>"အခုကစပြီး လိုအပ်တာတစ်ခုခုရှိလာရင် ငါ့ရဲ့ ရေသူမျိုးနွယ်စုက တောင်သခင်လင်းရီရဲ့ အမိန့်ကို နာခံဖို့ အဆင်သင့်ပါပဲ..."</p> <p>ရေသူဧကရီကလည်း ဤအချိန်တွင် လေးနက်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>"အကယ်၍ ဒီလိုဆိုရင်တော့ ဒီ မျိုးဆက်သစ်မှာ ရိုင်းစိုင်းတဲ့ တောင်းဆိုမှု တစ်ခုရှိပါတယ်..."</p> <p>လင်းရီက ပြုံးလိုက်၏။</p> <p>"တောင်သခင်လင်းရီ... လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပြောပါ..."</p> <p>ရေသူဧကရီက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီမျိုးဆက်သစ်ရဲ့ ရွှေအမြုတေတာအိုက တည်ထောင်ပြီးသွားပြီ ဖြစ်ပေမယ့် ၎င်းကို တကယ် စုစည်းဖို့အတွက် သေမျိုးကမ္ဘာရဲ့ အနှစ်သာရတချို့ လိုအပ်နေပါသေးတယ်..."</p> <p>"ရေသူမျက်ရည် ၊ ခွဲခွာခြင်းပုလဲတွေက သေမျိုးကမ္ဘာရဲ့ အနှစ်သာရတွေချည်းပါပဲ..."</p> <p>"ဒါကြောင့် ဒီမျိုးဆက်သစ်က သေမျိုးကမ္ဘာကို နားလည်သဘောပေါက်ဖို့ ရေသူမျက်ရည်တွေကို အသုံးပြုချင်ပါတယ်..."</p> <p>လင်းရီက ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ဒါက ရိုးရှင်းပါတယ်..."</p> <p>ရေသူဧကရီက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ငါ့ရဲ့ ရေသူနန်းတော်အတွင်းမှာ လီဟန်နန်းတော်လို့ အမည်ရတဲ့ ခန်းမတစ်ခုရှိတယ်..."</p> <p>"ရေသူတွေ ကျခဲ့တဲ့ မျက်ရည်အများစုကို အဲဒီထဲမှာ သိမ်းဆည်းထားပါတယ်..."</p> <p>"တောင်သခင်လင်းရီက အဲဒီမှာ လွတ်လွတ်လပ်လပ် နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ပါတယ်..."</p> <p>ရေသူဧကရီက ပြောလိုက်၏။</p> <p>"စီနီယာ့ရဲ့ ရက်ရောမှုအတွက် ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်..."</p> <p>လင်းရီက ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>"တောင်သခင်လင်းရီ... မိသားစုတွေက သူစိမ်းတွေလို စကားမပြောသင့်ပါဘူး..."</p> <p>ရေသူဧကရီက ပန်းပေါင်းတစ်ရာ ပွင့်လန်းနေသကဲ့သို့ ကျက်သရေရှိစွာ ပြုံးလိုက်၏။</p> <p>"ဒါဆို ဒီမျိုးဆက်သစ်က စီနီယာ့ကို တစ်ခွက် ဆုတောင်းပေးပါတယ်..."</p> <p>လင်းရီက သူ့ခွက်ကို မြှောက်ကာ ရေသူဧကရီနှင့်အတူ သောက်လိုက်လေသည်။</p> <p>တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် ဖုန်းလိုင်ကျွန်းသခင်တို့သည် ဝိုင်၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် တပည့်များ ဖလှယ်ရေး အစီအစဉ်များအကြောင်းကို စတင်ဆွေးနွေးလာကြ၏။</p> <p>မူလက ဖုန်းလိုင်ကျွန်းသခင်သည် တာလော့တောင်တစ်ရာမှ တပည့်များကို ဖုန်းလိုင် နည်းလမ်းများ သင်ယူရန် ဖုန်းလိုင်သို့ အရင် လာရောက်စေခြင်းဖြင့် သူ၏ ရိုးသားမှုကို ပြသလိုခဲ့သည်။</p> <p>ထို့နောက်မှ ဖုန်းလိုင်တပည့်များက သွားရောက်ကြရန် ဖြစ်၏။</p> <p>ဤအဆိုပြုချက်ကို တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်က တိုက်ရိုက် ငြင်းပယ်လိုက်သည်။</p> <p>တာလော့၏ တာအိုသည် အခြားသူများ သင်ယူသွားမည်ကို ဘယ်သောအခါမျှ မကြောက်ရွံ့ခဲ့ချေ။</p> <p>မင်း သင်ယူသွားရင်တောင် သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။</p> <p>ဖုန်းလိုင်ကျွန်းသခင်သည် သူ၏ တပည့်များကို ဝိုင်တောင်သို့ ဝင်ရောက်ရန် သေချာပေါက် အမိန့်ပေးနိုင်သည်။</p> <p>ဝိုင်တောင်၏ အရှေ့လေကို စီးနင်းကာ သူတို့သည် တာအိုကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် တောင်တစ်ရာသို့ သွားရောက်နိုင်သည်။</p> <p>သူတို့၏ တာအိုကျင့်ကြံခြင်း ပြီးပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် သူတို့သည် ဖုန်းလိုင်အင်မော်တယ်ကျွန်း းသို့ ပြန်သွားနိုင်ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>တောင်တစ်ရာမှ တပည့်များသည်လည်း ထိုနည်းတူပင်ဖြစ်ပြီး သူတို့သည်လည်း ဖုန်းလိုင်သို့ များစွာ စိုးရိမ်စရာမလိုဘဲ သွားရောက် လေ့လာနိုင်သည်။</p> <p>ဖုန်းလိုင်ကျွန်းသခင်သည် တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း၏ သတ္တိကို သဘာဝကျကျပင် များစွာ လေးစားသွားခဲ့၏။</p> <p>သူက ဖုန်းလိုင်သို့ လာရောက်လေ့လာမည့် တောင်တစ်ရာမှ တပည့်များကို ကောင်းစွာ ဆက်ဆံမည်ဟုလည်း ကတိပေးခဲ့သည်။</p> <p>သူ၏ တပည့်များသည် ဖုန်းလိုင်၏ ကျမ်းစာတစ်ရာကို တာလော့ တောင်တစ်ရာသို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ယူဆောင်လာမည်ဖြစ်ရာ ပင်လယ်ရပ်ခြားသို့ သွားရောက် မလေ့လာသော ကျင့်ကြံသူများသည်လည်း တစ်ခုခုကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>သူတို့ခေတ်၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ် နှစ်ဦးသည် စကားလုံး အနည်းငယ်ဖြင့်ပင် အပြန်အလှန် ဆက်နွှယ်နေသော တာအို၏ ခမ်းနားသော အခန်းကဏ္ဍတစ်ခုကို ချမှတ်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>ဝိညာဉ်ကုန်းမြေ၏ အနာဂတ် သာယာဝပြောမှုသည် ပိုမို တိုးတက်လာမည်မှာ သေချာလှပေသည်။</p> <p>ခဏအကြာတွင် ကျိုးယွင်နှင့် ဖုန်းဟွာတို့ လက်ချင်းချိတ်ကာ ရောက်ရှိလာကြ၏။ ခန်းမထဲသို့ မဝင်ရောက်မီ ဖုန်းဟွာ၏ လှပသော မျက်နှာပေါ်တွင် ရှက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။ သူမသည် သူမ၏ လက်ကို ပြန်ရုပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ကျိုးယွင်က ပို၍ပင် တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။</p> <p>"မင်းရဲ့ လက်ကို ငါ ကိုင်ထားပြီးမှတော့ ဘယ်တော့မှ လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်တော့ဘူး..."</p> <p>ကျိုးယွင်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>"အင်း..."</p> <p>ဖုန်းဟွာ၏ နှလုံးသား တုန်ရင်သွားပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများက ကျိုးယွင်ကို အကြင်နာတွေဖြင့် ကြည့်နေကာ သူမ၏ အမြင်အာရုံထဲတွင် သူ့ကိုသာ တကယ်မြင်တွေ့နေရလေသည်။</p> <p>ကျိုးယွင်က ဖုန်းဟွာကို သူမ၏ နေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားရာ ရေသူတစ်ဦးက ခွက်များ ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်၏။</p> <p>ကျိုးယွင်နှင့် ဖုန်းဟွာအတွက် လိပ်ပြာအဖြစ်အသွင်ပြောင်းခြင်းဝိုင် တစ်ခွက် ငှဲ့ပေးလိုက်သည်။</p> <p>"ကျိုးယွင်ပါ..."</p> <p>"အားလုံးကို ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်..."</p> <p>"စကားလုံးထောင်ချီက ဒီဝိုင်ထဲမှာ အားလုံး ပါဝင်ပါတယ်..."</p> <p>ကျိုးယွင်သည် သူ၏ ခွက်ကို မြှောက်ကာ လူတိုင်းကို ကျေးဇူးတင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အကုန်သောက်ချလိုက်သည်။</p> <p>လင်းရီနှင့် အခြားသူများအားလုံးလည်း တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် သူတို့၏ ခွက်များကို မြှောက်လိုက်ကြ၏။</p> <p>"ကြီးမားတဲ့ အပြောင်းအလဲတွေကို ခံစားရပြီးနောက်မှာ ဆုံးရှုံးသွားတာကို ပြန်လည်ရရှိခြင်းရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို တကယ် သိသွားတာပဲ..."</p> <p>"တောင်သခင်ကျိုး... မင်းရဲ့ နှလုံးသားထဲက တုန်လှုပ်မှုတွေက တစ်ရက်တည်းနဲ့ ပြေလည်သွားခဲ့ပြီ... ကြည့်ရတာ ငါတို့ နောက်တစ်ခါ ပြန်တွေ့တဲ့အခါကျရင် မင်းက ကပ်ဘေးချိုးဖျက်ခြင်းနယ်ပယ်ကို ရောက်နေလောက်ပြီ..."</p> <p>မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်တစ်ပါးအနေဖြင့် ဖုန်းလိုင်ကျွန်းသခင်သည် ကျိုးယွင်၏ စိတ်အခြေအနေမှာ ယခုအခါ ပြီးပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီး ကြီးမားသောကပ်ဘေးတစ်ခု သူ့အပေါ် ကျရောက်တော့မည့် လက္ခဏာများ ရှိနေကာ ကပ်ဘေးချိုးဖျက်ခြင်းနယ်ပယ်၏ တံခါးဝသို့ ခြေတစ်လှမ်း ချင်းနင်းဝင်ရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်းကို သဘာဝကျကျပင် မြင်တွေ့နိုင်သည်။</p> <p>"ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်မယ့်နေ့က ငါတို့ရဲ့ မင်္ဂလာဆောင်နေ့ ဖြစ်လိမ့်မယ်..."</p> <p>"အဲဒီအချိန်ကျရင် ဖုန်းလိုင်ကျွန်းသခင်ကို မင်္ဂလာဝိုင်တစ်ခွက် သောက်ဖို့ ဖိတ်ပါတယ်..."</p> <p>ကျိုးယွင်သည် ဖုန်းဟွာကို နူးညံ့သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။</p> <p>"ဒီဘိုးဘေးက ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လာခဲ့ပါ့မယ်..."</p> <p>ဖုန်းလိုင်ကျွန်းသခင်က အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဆုံးရှုံးသွားပြီးမှ ပြန်ရလာတာဆိုတော့ သဘာဝကျကျပဲ တန်ဖိုးထားသင့်တာပေါ့..."</p> <p>"ဒီဓားနှစ်လက်... တစ်လက်ကို လူကြီးလူကောင်းဓားလို့ ခေါ်ပြီး နောက်တစ်လက်ကို အမျိုးသမီးဓားလို့ ခေါ်တယ်..."</p> <p>"မင်းတို့နှစ်ယောက်အတွက် ငါ့ရဲ့ ကြိုတင် မင်္ဂလာလက်ဆောင်အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ပါ..."</p> <p>တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်သည် မဟာတာအို ခုတ်စက် မှ သန့်စင်ထားသော ဓားနှစ်လက်ကို ထုတ်ယူကာ သူတို့နှစ်ဦးထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်၏။</p> <p>"ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ် ဆရာဘိုးဘေး ..."</p> <p>ကျိုးယွင်သည် အနည်းငယ်မျှ နှိမ့်ချမနေဘဲ လူကြီးလူကောင်းဓားကို ယူကာ သူ၏ ကျောတွင် လွယ်ထားလိုက်ရာ သူ၏ စိတ်ဓာတ်မှာ သဘာဝကျကျပင် မြင့်မားနေပြီး သူ၏ အမူအကျင့်မှာ အင်မော်တယ်တစ်ပါးနှင့် တူနေသည်။</p> <p>"ဖုန်းဟွာက ဂိုဏ်းချုပ်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."</p> <p>ဖုန်းဟွာကလည်း ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ငါ့ကိုဆရာဘိုးဘေးလို့ခေါ်..."</p> <p>တာလော့ဂိုဏ်းချုပ် ၏ အမူအရာ တည်ကြည်သွားခဲ့သည်။</p> <p>"ဖုန်းဟွာက ဆရာဘိုးဘေးကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်..."</p> <p>ဖုန်းဟွာက အလျင်အမြန် ပြင်ပြောလိုက်ရာ သူမ၏ မျက်နှာမှာ နီရဲသွားသည်။</p> <p>"လင်းရီ..."</p> <p>"ငါ့ဘဝမှာ အကြီးမားဆုံးကံကောင်းမှုက မင်းကို ချွင်ယန်ကနေ ဝိညာဉ်ကုန်းမြေကို ခေါ်လာနိုင်ခဲ့တာပဲ..."</p> <p>ကျိုးယွင်က လင်းရီကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အကြည့်များမှာ အဝေးသို့ ရောက်ရှိနေပြီး ယစ်မူးအင်မော်တယ် အိမ်တော်တွင် လင်းရီက ဝိုင်တစ်အိုးဖြင့် အင်မော်တယ်များကို မြှူဆွယ်ခဲ့သည့် မြင်ကွင်းဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ပင်။</p> <p>"ဒီတပည့်ရဲ့ဘဝမှာ အကြီးမားဆုံး ကံကောင်းမှုကလည်း ဆရာ့နောက်ကနေ တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းထဲကို ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့တာပါပဲ..."</p> <p>လင်းရီကလည်း ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>ဆရာနှင့် တပည့်နှစ်ဦးသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ နောက်ထပ်တစ်ခွက် သောက်လိုက်ကြပြီး နက်ရှိုင်းသော အပြန်အလှန် နားလည်မှုနှင့် ပြီးပြည့်စုံသော သဟဇာတဖြစ်မှုကို သဘာဝကျကျ ခံစားလိုက်ကြသည်။</p> <p>"စီနီယာမရီး..."</p> <p>"စီနီယာက အခုမှ ပြန်လည် နာလန်ထူလာတာဆိုတော့ စီနီယာ့ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်က မခိုင်မာသေးသလို နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံကလည်း မရှင်းလင်းသေးဘူး..."</p> <p>"ဒီတပည့်ဆီမှာ ဝိညာဉ်ကို တည်ငြိမ်စေပြီး စိတ်ကို သန့်စင်ပေးနိုင်တဲ့ ဝိုင်တစ်အိုး ရှိပါတယ်... စီနီယာရဲ့ ဝိညာဉ်ကို အားဖြည့်ဖို့အတွက် တစ်ခါတလေ တစ်ခွက်လောက် သောက်လို့ရပါတယ်..."</p> <p>လင်းရီက ဝိုင်တစ်အိုး ထုတ်ယူကာ ဖုန်းဟွာအား ကမ်းပေးလိုက်၏။</p> <p>"အင်း..."</p> <p>ဖုန်းဟွာက သူမ၏ ကျေးဇူးတင်မှုကို အထင်အရှား ပြသကာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။</p> <p>ယနေ့သည် ကြီးမားသော ပျော်ရွှင်စရာ နေ့တစ်နေ့ဖြစ်ပြီး လူတိုင်းသည် သဘာဝကျကျပင် အပြည့်အဝ ပျော်ရွှင်နေကြကာ နောက်နေ့ လူစုကွဲသွားချိန်အထိ ဝိုင်သောက်ရင်း အပြန်အလှန် ဆုတောင်းပေးနေခဲ့ကြသည်။</p> <p>"တောင်သခင်လင်းရီ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မနောက်က လိုက်ခဲ့ပါ..."</p> <p>လူတိုင်းထွက်သွားပြီးနောက် ရေသူဧကရီသည် ရှေ့သို့ တိုးလာကာ ဦးညွှတ်ပြီး လင်းရီအား လီဟန်နန်းတော် ဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့၏။</p> <p>လီဟန်နန်းတော်။</p> <p>ရေသူများ သူတို့၏ ပုလဲများကို သိမ်းဆည်းရာနေရာ။</p> <p>လင်းရီ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် သူ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ရွှေအမြုတေ ဖွဲ့စည်းမည့်နေရာ။</p> <p>ဤနေရာသည် သူ လင်းရီ၏ ရွှေအမြုတေ ဖွဲ့စည်းမည့် နေရာဖြစ်ရပေမည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save