Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">အပြာရောင်နဂါးဝိညာဉ်လှံကို အသစ်တစ်ဖန် သွန်းလောင်းခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်၏ ရင်ထဲ၌ တင်းခနဲ ဖြစ်သွားရပေသည်။ မလွဲမသွေ ကြုံတွေ့ရမည့် အရာမှာ နောက်ဆုံးတွင် ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက် ရောက်ရှိလာခဲ့ချေပြီ။</p> <p> </p> <p>"မင်းနဲ့ အဘွားယွင်စွေ့တို့၊ ချန်ဝေ့မောတို့ကြားက ရင်းနှီးမှုကို ငါ သိပါတယ်"</p> <p> </p> <p>လင်းရှန့်သည် လေသံကို အနည်းငယ် နှိမ့်လျက် "အတွင်းစည်းက ရရှိထားတဲ့ သတင်းတွေအရ အဘွားနဲ့ ချန်ဝေ့မောတို့ဟာ 'ပိုင်ရှာမြစ်' တစ်ဝိုက်က ချန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ မျိုးဆက်တွေ ဖြစ်တယ်ဆိုတာ သိလိုက်ရတယ်" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>ချန်မျိုးနွယ်စုမှာ မူလက အခြေတည်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ပိုင်ဆိုင်သည့်  အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် မိသားစုကြီးတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ရှိသူများ ကွယ်လွန်သွားပြီးနောက် ၎င်းတို့၏ ဝိညာဉ်ကြောများကို ကျောက်မျိုးနွယ်စုက သိမ်းပိုက်ခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p> ထို့နောက် ချန်မျိုးနွယ်စုကို အမြစ်ပြတ်အောင် လိုက်လံသတ်ဖြတ်ခဲ့ကြရာ ယခုအခါတွင် ဤတိုက်ရိုက်မျိုးဆက်ကလေး တစ်ဦးသာ ကျန်ရှိတော့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် ကျောက်မျိုးနွယ်စုသည် အန္တရာယ်ကို အမြစ်ဖြတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သဖြင့် အဘွားသည် မြေးမလေး ချန်ဝေ့မောကို ခေါ်ဆောင်ကာ အနန္တဂိုဏ်း၏ ချုန်းပီတောင်ထိပ်၌ ဆယ်နှစ်ကျော်တိုင်အောင် လယ်သမားအဖြစ် အသွင်ယူ၍ ပုန်းရှောင်နေခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ ရန်သူများက တစ်ဖန် ပြန်လည်ခြေရာခံမိလာသောအခါ အဘွားအိုသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အစာအဖြစ် အသုံးချကာ ဟွမ်လုံတောင်တန်းအတွင်း၌ 'ငါးပါးဒြပ်စီးဆင်းခြင်း အစီအရင်' ကို ဆင်ယင်ခဲ့ပြီး ကျောက်မျိုးနွယ်စုမှ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူနှင့်အတူ အသက်ပေးကာ အဆုံးစီရင်သွားခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော် ခန့်မှန်းထားသလိုပါပဲလား"</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်၏ အကြည့်များမှာ အေးစက်နေ၏။ "ကျောက်မျိုးနွယ်စုမှာ... အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီး ရှိတာလား"</p> <p> </p> <p>"ရှိတယ်" ဟု လင်းရှန့်က ပြန်ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျောက်မျိုးနွယ်စုမှာ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် နှစ်ယောက်ရှိတဲ့ မိသားစုမျိုးပါ။ မိသားစုခေါင်းဆောင်ကိုယ်တိုင်ကလည်း အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်တယ်"</p> <p> </p> <p>"သိပါပြီ" နင်တောက်ရန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။ "စီနီယာအစ်ကိုလင်း... ဒီသတင်းကို လာပြောပြတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"</p> <p> </p> <p>"ဒီအကြောင်းကို ချန်ဝေ့မောကို ပြောပြမှာလား"</p> <p> </p> <p>"မပြောတော့ပါဘူး၊ သူမကို ဒါတွေပြောပြလို့ ဘာမှ ထူးခြားလာမှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပါပြီ၊ ဒါက မင်းရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲပေါ့" ဟု ဆိုကာ လင်းရှန့်သည် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> နင်တောက်ရန်သည် ဝိညာဉ်လယ်ကွင်းအမှတ် (၇၉) ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်ရင်း သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိ၏။ ဘာဆက်လုပ်ရမည်ကို ခေတ္တမျှ တွေးမရ ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>---</p> <p> </p> <p>ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် နင်တောက်ရန်သည် 'ရူပကာထိန်းဆေးလုံး' ကို ဖော်စပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဤဆေးလုံးသည် ကျင့်ကြံမှုကို မတိုးတက်စေသော်လည်း လူတစ်ဦး၏ ရုပ်ရည်ကို လက်ရှိအတိုင်း အစဉ်အမြဲ တည်တံ့နေစေရန် ပြုလုပ်ပေးနိုင်သော ဆေးလုံး ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p> သို့သော် ဖော်စပ်ရန် သတ်မှတ်ချက်မှာ အလွန်ပင် မြင့်မားလှပြီး သက်တမ်းနှစ်ပေါင်း ငါးရာရှိသော 'ယန်လင်းမြက်' လိုအပ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသက်တမ်းငါးရာရှိ ယန်လင်းမြက်မှာ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် အစောပိုင်း ကျင့်ကြံသူများအတွက် ကျင့်ကြံမှု မြှင့်တင်ပေးနိုင်သော 'ထျန်းလောဆေးလုံး' ၏ အဓိက ပါဝင်ပစ္စည်းလည်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ရုပ်ရည်အတွက်သာ သုံးသော 'ရူပကာထိန်းဆေးလုံး' ကို ဖော်စပ်ခြင်းမှာ အလွန်ပင် ဖြုန်းတီးရာ ရောက်လှသည်ဟု ဆိုရပေမည်။</p> <p> </p> <p>ဤကျင့်ကြံခြင်းလောက၌ အစွမ်းထက်သူကသာ အရာရာကို ပိုင်စိုးပြီး ခွန်အားကိုသာ အလေးထားကြပေရာ မိမိ၏ ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်မည့် အခွင့်အရေးကို စွန့်လွှတ်၍ ရုပ်ရည်အတွက် အချိန်ဖြုန်းမည့် ကျင့်ကြံသူမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့်လည်း အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ဘိုးဘေးများ၊ ရွှေအမြုတေအဆင့် ပညာရှင်များနှင့် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်အဆင့် နတ်ဆိုးအိုကြီးများမှာ အဘိုးအို၊ အဘွားအို ပုံစံများသာ ဖြစ်နေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ နတ်သမီးကဲ့သို့ လှပသူများမှာမူ သူတို့၏ အလှအပ ပွင့်လန်းချိန်မှာ အလွန်တိုတောင်းလှပေရာသည်။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်မှာမူ ဤဆေးလုံးကို အထူးတလည် ဖော်စပ်လိုခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူ၏လက်ဝယ်၌ သက်တမ်းငါးရာရှိသော မြက်များမှာ အလွန်ပင် ပေါများနေသောကြောင့်သာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းပြင် ဤဆေးလုံးမှာ အဆင့် (၁) အလတ်တန်း ဆေးလုံးဖြစ်ရာ အောင်မြင်မှုနှုန်း ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော် ရရှိပါက သူသည် အဆင့် (၁) အလတ်တန်း ဆေးဖော်စပ်သူအဖြစ် အမှန်တကယ်ပင် သတ်မှတ်ခံရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> သူ၏ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ပါရမီမှာ သာမန်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ဆေးမြစ်များ ပေါများနေခြင်းက အားသာချက် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်လအကြာတွင် နင်တောက်ရန်သည် ရူပကာထိန်းဆေးလုံး သုံးအိုးကို အောင်မြင်စွာ ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့ပြီး ဆေးလုံး ခုနစ်လုံး ရရှိခဲ့ရာ အဆင့် (၁) အလတ်တန်း ဆေးဖော်စပ်သူအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>---</p> <p> </p> <p>သူသည် ထိုဆေးလုံးတစ်လုံးကို ညီမလေး ဟန်ပင်းအား တိတ်တဆိတ် ပေးခဲ့၏။ ချန်ဝေ့မောကလည်း သူမ အသက်တစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ် အရွယ်ရောက်၍ အလှဆုံးအချိန်တွင် သောက်ရန် တစ်လုံး တောင်းထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လျှိူရူယန်နှင့်မူ နောက်ထပ် အလဲအလှယ် မလုပ်ဖြစ်တော့ချေ။ အကြိမ်ကြိမ် အလဲအလှယ်လုပ်ခြင်းမှာ သံသယဖြစ်စရာ ကောင်းလှသည် မဟုတ်လား။</p> <p> </p> <p>ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် မိမိက အားနည်းနေစဉ် သူတစ်ပါးက မိမိ၌ ထူးခြားသော ကံကြမ္မာ သို့မဟုတ် ရတနာများ ရှိသည်ဟု သံသယဝင်ခံရခြင်းမှာ အလွန်ပင် အန္တရာယ်ကြီးလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>---</p> <p> </p> <p>တစ်နေ့သောအခါ။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည် အစီအရင်ပညာကို လေ့လာပြီးနောက် ဝန်းအတွင်း၌ အပြာရောင်နဂါးလှံကြီးကို ထုတ်ယူကာ ငွေနဂါးလှံသိုင်းကို လေ့ကျင့်နေ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ စိတ်တိုင်းမကျလှချေ။ ဤလှံကြီးမှာ သမင်အူကြောင်ကြီး၏ နောက်ပိုင်းမှ ဆွဲထုတ်ရရှိထားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း အသုံးပြုရသည်မှာ အလွန်ပင် အဆင်ပြေလှသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လှံမှာ တစ်ဝက်သာ ရှိနေသဖြင့် ငွေနဂါးလှံသိုင်း၏ စစ်မှန်သော စွမ်းပကားကို အပြည့်အဝ မဖော်ဆောင်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေချေသည်။</p> <p> </p> <p>"သမင်ကြီး..." သူသည် လှံကြီးကို ကြည့်ကာ "ငါတို့ တောင်အောက် ဆင်းကြစို့၊ ဒီလှံကြီးကို ပြန်ပြီး ပြုပြင်သွန်းလောင်းရမယ်" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>သမင်ကြီးက သဘောတူသော်လည်း ဤလှံကြီးကို မြင်လျှင်ပင် သူ၏ တင်ပါးက နာကျင်လာသကဲ့သို့ ခံစားနေရသဖြင့် အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့နေပုံရ၏။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည် ဟွမ်လုံဈေးတန်းသို့ ဆင်းလာခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူသည် မိမိ၏ အရှိန်အဝါကို အပြည့်အဝ ဖုံးကွယ်မထားတော့ဘဲ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှု အဆင့် ၇ အဖြစ်သာ ပြသထားရာ ဈေးတန်းအတွင်း၌ လူအများ၏ လေးစားမှုကို ရရှိနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟင်..."</p> <p> </p> <p>ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို သူ မြင်လိုက်ရ၏။ ထိုသူမှာလည်း လမ်းလယ်တွင် ရပ်လျက် နင်တောက်ရန်ကို မှတ်မိသွားပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>"သခင်လေး... ဒါ သခင်လေး မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>"မင်း... မင်း နာမည်က ကျိုးချီ မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်ပါပဲ"</p> <p> </p> <p>ဤသူမှာ နင်တောက်ရန် ပထမဆုံးအကြိမ် ချင်းဖူဈေးတန်းသို့ သွားစဉ်က လမ်းပြပေးခဲ့သော အစေခံလေး ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်အမြစ်မပါသော သာမန်လူသားများအတွက် ဤကျင့်ကြံသူများ ဈေးတန်းတွင် အသက်မွေးရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည် ကျိုးချီ၏ လမ်းပြမှုဖြင့် 'ဝမ့်မိသားစု လက်နက်သွန်းလောင်းရေးဆိုင်' သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ လမ်းပြခအဖြစ် ငွေတုံးကို ပေးလိုက်ရာ ကျိုးချီမှာ ဝမ်းသာအားရဖြင့် ဆုတောင်းစကားများ ဆိုကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည် ဆိုင်ရှင် ဝမ့်ကျိချန်နှင့် တွေ့ဆုံကာ အပြာရောင်နဂါးဝိညာဥ်လှံကို အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည်သွန်းလောင်းရန် ပြောဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် လှံ၏ အလေးချိန်ကို အနည်းဆုံး ပိဿာ နှစ်ရာအထိ ရှိစေလိုပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအား သွန်းလောင်းလိုက်ပါက အလေးချိန် ပိဿာ တစ်ထောင်ကျော်အထိ ရှိစေမည့် 'အလေးချိန်မြှင့် အစီအရင်' များကိုပါ ထည့်သွင်းလိုကြောင်း ဆို၏။</p> <p> </p> <p>ဆိုင်ရှင် ဝမ့်ကျိချန်က ဤမျှ အလေးချိန်ရှိသော လှံကို ပြုလုပ်ရန်မှာ ကြေးနီအနှစ်သာရ၊ သံအနှစ်သာရနှင့် ငွေအနှစ်သာရတို့ လိုအပ်ကြောင်း၊ ပြီးစီးပါက ဤလှံမှာ ဒုတိယအဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြလေသည်။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်မှာ တွက်ချက်ကြည့်လိုက်၏။ အကယ်၍ ဤလှံကြီးမှာ ပိဿာတစ်ထောင်ကျော် လေးလံသွားမည်ဆိုပါက သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူကိုပင် တစ်ချက်တည်းနှင့် အမှုန့်ပြုနိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သွန်းလောင်းခမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ကိုးရာကျော် ကျသင့်မည် ဖြစ်သော်လည်း နင်တောက်ရန်မှာ နှမြောတသခြင်း မရှိဘဲ သဘောတူလိုက်လေသည်။ သူသည် သွန်းလောင်းနေမှုကို ဘေးမှ ကြည့်ရှုလိုကြောင်း ခွင့်တောင်းရာ ဆိုင်ရှင်ကလည်း လိုလိုလားလားပင် ခွင့်ပြုခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုညတွင် ဝမ့်ကျိချန်၏ တူထုသံများနှင့်အတူ အပြာရောင်နဂါးဝိညာဥ်လှံကြီးကို အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည်သွန်းလောင်းခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်မှာ စတင်လေတော့သတည်း။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save