Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">ငါးယောက်တစ်ဖွဲ့ စွန့်စားမှု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>သုံးရက်မျှ ကုန်လွန်ပြီးနောက်။</p> <p> </p> <p>"ဂလောင်..."</p> <p> </p> <p>ဝမ်ကျိချန်၏ နောက်ဆုံးလက်ချက် တူထုသံနှင့်အတူ အပြာရောင်နဂါးဝိညာဉ်လှံကြီးမှာ အသက်ဝင်လာသကဲ့သို့ တုန်ခါလျက် ဟိန်းသံတစ်ချက် မြည်ဟည်းသွားချေသည်။</p> <p> </p> <p>"ပြီးပြီဟေ့"</p> <p> </p> <p>ဝမ်ကျိချန်သည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော်လည်း မျက်နှာတွင်မူ အားရကျေနပ်သည့် အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>သုံးရက်တိုင်တိုင် အားသွန်ခွန်စိုက် ကြိုးစားခဲ့ရသော်လည်း ဤအရောင်းအဝယ်မှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ရာခန့် အမြတ်ကျန်ပေရာ သူ၏ ပင်ပန်းသမျှမှာ အရာထင်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျင့်ကြံဖော်နင်... ရပါပြီ"</p> <p> </p> <p>ဝမ်ကျိချန်သည် အပြာရောင်နဂါးဝိညာဉ်လှံကြီးကို အားယူမလိုက်ရင်း "ကျွန်တော့်ရဲ့ မျှော်မှန်းချက်ထက်တောင် ကျော်လွန်သွားတယ်ဗျာ၊ ဒါဟာ အဆင့်(၂) အလတ်တန်းစား ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သွားပြီ" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>လှံ၏ အလေးချိန်မှာ ပိဿာကိုးဆယ်ခန့် ရှိပြီး 'အလေးချိန်မြှင့် အစီအရင်' လေးခုကိုပါ ထည့်သွင်းထားရာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား သွန်းလောင်းလိုက်ပါက ပိဿာခြောက်ရာကျော်အထိ လေးလံသွားမည် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>"တကယ်လား"</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည် လှံကြီးကို လှမ်းယူလိုက်ရာ လက်ထဲ၌ အတန်ငယ် လေးလံမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် ဝိညာဉ်စွမ်းအား သွန်းလောင်းလိုက်သောအခါတွင်မူ မိမိ၏ လက်ရုံးသဖွယ် ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးပြုနိုင်သည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ဤမျှ လေးလံသော လှံကြီးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တိုင်း ထွက်ပေါ်လာသော လေတိုးသံမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေရာ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် အကောင်းဆုံး လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်လာပေတော့မည်။</p> <p> </p> <p>"ကျင့်ကြံဖော်နင် ကျေနပ်ရဲ့လားဗျာ"</p> <p> </p> <p>ဝမ်ကျိချန်သည် ခါးထောက်လျက် မိမိ၏ လက်ရာကို အားရကျေနပ်နေ၏။ ဤလှံကို သွန်းလောင်းရင်း သူ၏ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရပ်တန့်နေသော လက်နက်သွန်းပညာမှာပင် အနည်းငယ် တိုးတက်လာသကဲ့သို့ ခံစားရပေရာသည်။</p> <p> </p> <p>လက်နက်သွန်းလုပ်သူတစ်ဦးအတွက်မူ ထိုသို့သော အခွင့်အရေးမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>"အလွန်ကျေနပ်ပါတယ်ဗျာ"</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည် လှံကြီးကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းကြည့်လိုက်ရာ ဝီခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ လေထုမှာပင် တုန်ခါသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"အဖေ..."</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် အပေါ်ထပ်မှ မိန်းကလေးတစ်ဦး ဆင်းလာကာ "ဒီညတော့ အဖေ မဖြစ်မနေ ထမင်းစားရမယ်နော်" ဟု သတိပေးလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူမသည် နင်တောက်ရန်ကို မြင်လိုက်သောအခါ ရှက်သွေးဖြာသွားရှာ၏။ နင်တောက်ရန် လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ထိုမိန်းကလေးမှာ စီနီယာလျှိူရူယန်သို့မဟုတ် ညီမလေး ဟန်ပင်းတို့ကဲ့သို့ အလွန်အမင်း ချောမောလှပသူ မဟုတ်သော်လည်း ကြင်နာတတ်သော အရှိန်အဝါရှိပြီး ရေကဲ့သို့ အေးမြတည်ငြိမ်သည့် အလှမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားချေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့သော မိန်းကလေးမျိုးကို မနှစ်သက်ဘဲ နေမည့် အမျိုးသားမှာ ရှားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>"အဟမ်း... ဒါ ငါ့သမီး 'ဝမ်ရူ' ပါ"</p> <p> </p> <p>ဝမ်ကျိချန်က ပြုံးလျက် "ရူအာ... လာခဲ့ဦး၊ ဒါ အနန္တဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံဖော် နင်တောက်ရန်ပဲ" ဟု မိတ်ဆက်ပေးလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဂါရဝပြုပါတယ်ရှင်"</p> <p> </p> <p>ဝမ်ရူ သည် လှေကားမှ ဆင်းလာကာ ယဉ်ကျေးစွာ အလေးပြုရင်း ချိုသာစွာ ပြုံးပြလေသည်။ နင်တောက်ရန်သည် သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှု အဆင့် ၇ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရရာ သူမသည် ဖခင်ဖြစ်သူထက်ပင် ကျင့်ကြံမှု မြင့်မားနေသည်ကို တွေ့ရ၏။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် သူမမှာ ငယ်ရွယ်သေးသဖြင့် နောင်တစ်ချိန်တွင် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့် အခွင့်အလမ်းလည်း ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ကျိချန်သည် နင်တောက်ရန်၏ အလားအလာကို မြင်သဖြင့် မိမိ၏သမီးနှင့် ရင်းနှီးစေရန် ရည်ရွယ်ကာ မိတ်ဆက်ပေးခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ နင်တောက်ရန်မှာမူ တောင်ပေါ်သို့ ပြန်ရန် အလျင်လိုနေသဖြင့် ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်၍ ထွက်ခွာလာခဲ့တော့သည်။</p> <p> </p> <p>---</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်လယ်ကွင်းအမှတ် (၇၇) ရှိ ဝန်းအတွင်း၌ ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည် အပြာရောင်နဂါးဝိညာဉ်လှံကြီးကို ကိုင်ဆောင်ကာ 'ငွေနဂါးလှံသိုင်း' ကို အားပါပါ လေ့ကျင့်နေ၏။ လှံဖျားမှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါများမှာ ဆီးနှင်းပွင့်များသဖွယ် လွင့်ပျံ့နေပြီး လှုပ်ရှားမှုတိုင်းမှာ လွန်စွာ တင့်တယ်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p>သမင်အူကြောင်ကြီးမှာလည်း ဘေးမှကြည့်ကာ အားရပါးရ အော်ဟစ်အားပေးနေလေတော့သည်။ နင်တောက်ရန်မှာလည်း အလွန်ကျေနပ်နေမိ၏။ ယခုအခါ ဓားပြဗိုလ်၏ လှံနက်ကြီးကို စွန့်ပယ်၍ အပြာရောင်နဂါးဝိညာဉ်လှံကိုသာ အားကိုးရပေတော့မည်။</p> <p> </p> <p>"ဦးလေး..."</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် ချန်ဝေ့မောသည် အစီအရင်အတွင်းသို့ ပြေးဝင်လာ၏။ သူမသည် ကျင့်ကြံခြင်းတွင် ပျင်းရိနေသဖြင့် နင်တောက်ရန်က အပြစ်တင်သော်လည်း သမင်ကြီးကမူ သူမဘက်မှ ကူညီကာ ဖေးမပေးရှာသည်။</p> <p> </p> <p> နင်တောက်ရန်က သူမအား 'ထာဝရစိမ်းလန်းခြင်းကျင့်စဉ်' ကို ဂရုတစိုက် ကျင့်ကြံရန် ဆုံးမလိုက်ရာ သူမသည် ဝန်းအတွင်းရှိ ဓနိဖျာပေါ်တွင် ထိုင်ကာ ကျင့်ကြံလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဦးလေး... ဦးလေးက အခု ဘယ်နှဆင့် ရောက်နေပြီလဲ"</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်က လက်ကို အသာမြှောက်ပြလိုက်ရာ စိမ်းစိုသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာ၏။ "သုံးဆင့်ပေါ့၊ ဒါကို လျှို့ဝှက်ထားရမယ်နော်" ဟု ဆိုလိုက်ရာ သူမမှာ အံ့အားသင့်လျက် ပိုမိုကြိုးစားရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>---</p> <p> </p> <p>ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည် မိမိ၏ 'အဆင့်နိမ့် တိမ်တိုက်မြူခိုး အစီအရင်' ကို အလတ်တန်းစားအဆင့်သို့ မြှင့်တင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ မြှင့်တင်ရန်အတွက် 'ခရမ်းရောင်ကြေးနီ' နှင့် 'ခြောက်ပါးပေါင်းစည်းကျောက်' ဟု ခေါ်သော ရှားပါးပစ္စည်းများ လိုအပ်ပေရာသည်။ သူသည် သမင်အူကြောင်ကြီးနှင့်အတူ တောင်အောက်သို့ တစ်ဖန် ဆင်းလာခဲ့ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်မိသားစု လက်နက်သွန်းလောင်းရေးဆိုင်သို့ ရောက်သောအခါ ဆိုင်ရှင် ဝမ်ကျိချန်က ခရမ်းရောင်ကြေးနီ ရှိသော်လည်း ခြောက်ပါးပေါင်းစည်းကျောက်မှာမူ မရှိကြောင်း ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် ဆိုင်အတွင်းခန်းထဲမှ မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အဘိုးအိုတစ်ဦး ထွက်လာ၏။ သူသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှု အဆင့် ၉ ရှိသော 'ဇီကွမ်းအရှင်' ပင် ဖြစ်ပေသည်။ သူက ခြောက်ပါးပေါင်းစည်းကျောက်ကို ရရှိနိုင်မည့် နည်းလမ်းရှိကြောင်း ဆိုလာလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျင့်ကြံဖော်နင်... ကျွန်တော်ဟာ ရှေးဟောင်းကျင့်ကြံသူတစ်ဦးရဲ့ ဂူဗိမာန်ကို ရှာတွေ့ထားပါတယ်၊ အဲဒီဂူရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ ခြောက်ပါးပေါင်းစည်းကျောက်တွေ ရှိနေတာကို မြင်ခဲ့ရတယ်" ဟု ဆိုကာ သူ့ထံ၌ပါသော ကျောက်တုံးကလေးကို ထုတ်ပြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဇီကွမ်းအရှင်က ထိုဂူဗိမာန်ကို ဖွင့်ရန်အတွက် ဓာတ်ကြီးငါးပါး၏ စွမ်းအားလိုအပ်ကြောင်း၊ ယခုအခါ လေးပါးရရှိထားပြီးဖြစ်ရာ နင်တောက်ရန်၏ 'ထာဝရစိမ်းလန်းခြင်းကျင့်စဉ်' မှ ထွက်ပေါ်သော သစ်သားဓာတ် စွမ်းအားသာ လိုအပ်တော့ကြောင်း ရှင်းပြကာ ပူးပေါင်းရန် ဖိတ်ခေါ်လေသည်။</p> <p> </p> <p> နင်တောက်ရန်မှာ အန္တရာယ်များမည်ကို စိုးရိမ်သော်လည်း ခြောက်ပါးပေါင်းစည်းကျောက်ကို လိုချင်သဖြင့် သဘောတူလိုက်ရ၏။ သူသည် အစီအရင်ကို ဖွင့်ပေးပြီးနောက် ကျောက်တုံးကိုယူကာ ချက်ချင်း ပြန်ထွက်မည်ဖြစ်ကြောင်း ကတိတောင်းခံခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>---</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်နေ့ မွန်းတည့်ချိန်တွင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည် မန္တန်စက္ကူများနှင့် လက်နက်များကို အဆင့်သင့် ပြင်ဆင်ကာ သမင်အူကြောင်ကြီးကိုလည်း သားရဲအိတ်အတွင်း ထည့်သွင်းထားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်မိသားစု လက်နက်သွန်းလောင်းရေးဆိုင်၌ ဇီကွမ်းအရှင်နှင့်အတူ အခြား ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးကိုလည်း တွေ့လိုက်ရ၏။ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် တောင့်တင်းလှပသော အမျိုးသမီး 'နင်ကျောင်ကျောင်'၊ မျက်ခုံးတွဲကြီးများနှင့် သန်မာလှသော 'ကျူးယာ' နှင့် ခါးတွင် အရက်ဗူးဆွဲထားသော အဘိုးအို 'ဝမ့်ချုံယန်' တို့ပင် ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ငါးယောက်တစ်ဖွဲ့ စွန့်စားမှုခရီးစဉ်မှာ စတင်လေပြီ။ နင်တောက်ရန်သည် စိမ်းစိုသော ဝါးရွက်ပုံစံ ပျံသန်းရေးကိရိယာပေါ်တွင် ရပ်လျက် အဖွဲ့နှင့်အတူ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> လမ်းခရီးတွင် နင်ကျောင်ကျောင်က နင်တောက်ရန်ထံသို့ လျှို့ဝှက်အသံလွှင့်ကာ "ကျင့်ကြံဖော်နင်... ကျွန်မနဲ့ ကျူးယာကတော့ တစ်ဖွဲ့တည်းပါ၊ အကယ်၍ တစ်ခုခုဖြစ်လာရင် ကျွန်မတို့နဲ့ ပူးပေါင်းနိုင်ပါတယ်" ဟု ဆိုလာလေတော့သတည်း။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save