Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">အစွမ်းပြလေသော ဝါးစိမ်းအစီအရင်ငယ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>နှစ်ပေါင်းများစွာသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ချေပြီ။ ချုန်းပီတောင်ထိပ်သည် စိမ်းလဲ့စိုပြည်လျက် နတ်ဘုံနတ်နန်းပမာ သာယာလှပနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဆေးလုံး အောင်မြင်ပြီ"</p> <p> </p> <p>ဆေးဖော်ဆောင်အတွင်း၌ နင်တောက်ရန်သည် ဆံပင်ဖရိုဖရဲနှင့် လက်ညှိုးကို ကောင်းကင်သို့ ညွှန်လျက် အော်ဟစ်လိုက်၏။ သူသည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းအတတ်ကို အလွန်အမင်း အားထုတ်ထားသဖြင့် ရူးသွပ်နေသူနှင့်ပင် တူနေချေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဝှီး..."</p> <p> </p> <p>ဆေးပေါင်းအိုးအတွင်းမှ ခုနစ်ရောင်ခြည် ဝိညာဉ်မြူများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အိုးအဖုံး ပွင့်သွားသည်နှင့် ဆေးလုံးသုံးလုံးမှာ အပြင်သို့ ခုန်ထွက်လာကြသည်။ နင်တောက်ရန် အနီးကပ်ကြည့်ရှုလိုက်သောအခါ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားရ၏။</p> <p> </p> <p>တစ်လုံးမှာ အက်ကွဲနေသဖြင့် အပြစ်အနာအဆာပါသော ဆေးလုံးဖြစ်သော်လည်း နောက်တစ်လုံးမှာမူ အပြာနုရောင် အစင်းကြောင်းများဖြင့် စံချိန်မီဆေးလုံး ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ့ကို အံ့ဩဆုံးဖြစ်စေသည်မှာ ရွှေရောင်အစင်းကြောင်း သုံးကြောင်းပါသော ဆေးလုံးပင် ဖြစ်၏။ ယင်းက အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်စုစည်းဆေးလုံး  ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤဝိညာဉ်စုစည်းဆေးလုံးကို နှစ်ပေါင်း သုံးရာသက်တမ်းရှိ 'ဗိမာန်ဖြူပန်း' ဖြင့် အဓိက ဖော်စပ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှုအဆင့် ကျင့်ကြံသူများအတွက် အလွန်ပင် ထိရောက်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသို့သော ဆေးလုံးမျိုးမှာ ရှားပါးလှပြီး ဈေးကွက်အတွင်း၌ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၃၀ မက တန်ဖိုးရှိချေသည်။ အထူးကောင်းမွန်သော ဆေးလုံးဆိုလျှင်မူ ဈေးနှုန်းမှာ နှစ်ဆမျှ ရှိပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည် ပြုံးလိုက်မိ၏။ သူသည် အဆင့် (၁) အဆင့်မြင့် ဆေးဖော်စပ်သူ ဖြစ်လာရန် နီးစပ်နေချေပြီ။ "လက်မှုအနုပညာဟူသည် အလေ့အကျင့်များမှ ထွက်ပေါ်လာသည်" ဟူသော စကားမှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ပေရာသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် မိမိ၏ ကျင့်ကြံမှုသက်တမ်းကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ နှစ်ပေါင်း ၄၀,၀၀၀ ကျော် စုဆောင်းမိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း အလျင်မလိုသေးချေ။</p> <p> </p> <p> ဇီကွမ်းအရှင်နှင့် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားပြီးနောက် 'လေဟုန်စီး အနှိုင်းမဲ့ကျင့်စဥ်' ကဲ့သို့သော လှုပ်ရှားမှုကျင့်စဥ်များမှာ အလွန်အရေးကြီးကြောင်း သူသဘောပေါက်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ယင်းကျင့်စဉ်ကို အမြင့်ဆုံးအဆင့်အထိ ရောက်အောင် ဦးစားပေး လေ့ကျင့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သို့မှသာ ထွက်ပြေးရာတွင်ဖြစ်စေ၊ အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်ရာတွင်ဖြစ်စေ နတ်မင်းများ ကူမသကဲ့သို့ လျင်မြန်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ကျင့်ကြံ ရာမှ ပြန်ထွက်လာပြီးနောက်... "ချန်ဝေ့မော... ထမင်းစားရအောင်" ဟု အော်ခေါ်လိုက်၏။ အနောက်ဘက် ငါးကန်အတွင်းရှိ ငါးကြီးများပင် ထိတ်လန့်သွားကြချေသည်။</p> <p> </p> <p>ထမင်းစားပြီးနောက် နင်တောက်ရန်က ကျောက်စိမ်းပုလင်းတစ်လုံးကို ထုတ်ပေးကာ "ဒါက ငါကိုယ်တိုင်ဖော်စပ်ထားတဲ့ ဝိညာဉ်စုစည်းဆေးလုံးတွေပဲ။ ဒီနေ့ကစပြီး ဒါတွေကို သောက်ပြီး ကျင့်ကြံတော့။ မင်းရဲ့ အဟန့်အတားကို မကျော်ဖြတ်နိုင်ဘူးလို့ ငါမယုံဘူး" ဟု အားပေးစကား ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>ချန်ဝေ့မောက "ဦးလေး... ကျွန်မက အရည်အချင်း ညံ့လွန်းလို့ ဦးလေးကို စိတ်ပျက်အောင် လုပ်မိနေပြီလားဟင်" ဟု တိုးတိုးကလေး မေးရှာသည်။</p> <p> </p> <p>"ဘယ်ကလာ... မင်းထက် ညံ့တဲ့သူတွေကိုတောင် ငါမြင်ဖူးသေးတယ်" ဟု ပြောရင်း ဘေးရှိ သမင်အူကြောင်ကြီးကို ကြည့်ကာ နှစ်ယောက်သား 'ဟီးဟီး' နှင့် ရယ်မောလိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>---</p> <p> </p> <p>ညနက်ပိုင်းအချိန်။</p> <p> </p> <p>မြေအောက်ခန်းအတွင်း နင်တောက်ရန်နှင့် သမင်ကြီးတို့ ကျင့်ကြံနေကြစဉ်... ရုတ်တရက် နင်တောက်ရန် မျက်လုံးပွင့်လာ၏။ မျက်လုံးနှစ်လုံးပါ ပင့်ကူ ၏ အာရုံခံစားမှုအရ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ချုန်းပီတောင်ထိပ်သို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ထိုသူမှာ ချန်ဝေ့မော နေထိုင်ရာ ဝန်းအမှတ် ၇၉ ဆီသို့ ဦးတည်နေချေပြီ။</p> <p> </p> <p>"သမင်ကြီး... သွားကြစို့"</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည် မြေလျှိုးအတတ်ကို အသုံးပြုလျက် ချန်ဝေ့မော၏ အိမ်ဆီသို့ အမြန်ဆုံး သွားရောက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒုန်း"</p> <p> </p> <p>မှောင်မိုက်သော ညဉ့်အမှောင်အတွင်း အပြာရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားတော့သည်။ 'ဝါးစိမ်းအစီအရင်ငယ်' မှာ အလုပ်လုပ်သွားခဲ့ချေပြီ။</p> <p> </p> <p>ရှေးဟောင်း ဝါးပင်ကြီးများ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ပိတ်ဆို့ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဝါးရွက်များသည် ဓားများသဖွယ် ကျူးကျော်သူကို တိုက်ခိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>"တောက်... အစီအရင် ရှိနေတာပဲ" ကျူးကျော်လာသော အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူမှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး ဝိညာဉ်လက်နက်များဖြင့် ခုခံနေရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည် အစီအရင်အတွင်းသို့ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်ကာ တုန်လှုပ်နေသော ချန်ဝေ့မောကို ခေါ်ထုတ်လျက် ဘေးကင်းရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းပေးလိုက်၏။ သူသည် တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်ရန် အစီအစဉ်မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>အကြောင်းမူကား ဤမျှ ဆူညံသွားသည်ကို အပြင်စည်းရှိ အကြီးအကဲများ မသိဘဲ နေလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>မကြာမီပင် အပြင်စည်းအကြီးအကဲ နှစ်ဦး ရောက်ရှိလာ၏။ နင်တောက်ရန်ထံမှ ဝိညာဉ်ဆန်နှင့် ငါးများ အမြဲလက်ခံရရှိနေသော အကြီးအကဲက "တူလေးနင်... ဘာဖြစ်တာလဲ" ဟု စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းလာသည်။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်က ကျူးကျော်သူမှာ ချန်ဝေ့မော၏ မိသားစုရန်သူ 'ပိုင်ရှာမြစ်တစ်ဝိုက်မှ ကျောက်မိသားစု' မှ ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ဤသူကို အပြတ်ရှင်းပေးပါက ဝိညာဉ်ဆန် ပေါင်နှစ်ရာနှင့် ဝိညာဉ်ငါး ပေါင်ငါးဆယ် ကန်တော့မည်ဖြစ်ကြောင်း ကတိပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒီလိုလားငါတို့ အနန္တဂိုဏ်းရဲ့ နယ်မြေထဲကို ကျူးကျော်ရဲတာပဲ... မင်း စိတ်ချပါ တူလေး၊ ဒီလူ့နတ်ဆိုးကို ငါတို့ အပြတ်ရှင်းပေးမယ်"</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲနှစ်ဦးသည် အစွမ်းထက်သော ဝိညာဉ်လက်နက်များဖြင့် ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ကြရာ ကျောက်မိသားစုမှ အကြီးအကဲမှာ "နားလည်မှု လွဲတာပါ... ကျွန်တော်က ရန်သူ့မျိုးဆက်ကို လာရှင်းတာပါ..." ဟု အော်ဟစ်တောင်းပန်သော်လည်း နောက်ကျသွားခဲ့ချေပြီ။</p> <p> </p> <p> ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ထိုသူမှာ အကြီးအကဲနှစ်ဦး၏ လက်ချက်ဖြင့် အသက်ပျောက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည် ထိုသူ၏ ဝိညာဉ်ကို တိတ်တဆိတ် စစ်ဆေးကြည့်ရာ... ကျောက်မိသားစုမှာ ချန်မိသားစု၏ ဝိညာဉ်ကြောများကို သိမ်းပိုက်နိုင်ရန်အတွက် နောက်ဆုံးမျိုးဆက်ဖြစ်သော ချန်ဝေ့မောကို သတ်ဖြတ်ရန် လာရောက်ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>"ဦးလေး..." ချန်ဝေ့မောမှာ ကြောက်ရွံ့တုန်ရင်နေရှာသည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာမှ မစိုးရိမ်နဲ့တော့... အခု အကုန်အဆင်ပြေသွားပါပြီ" ဟု နင်တောက်ရန်က ချော့မော့လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူသည် ကျောက်မိသားစု၏ ဝိညာဉ်အိတ်နှင့် လက်နက်များကို အကြီးအကဲများအား အလိုက်တသိ ပေးအပ်လိုက်သည်။ မိမိ၏ အစွမ်းအစများကို ထုတ်မပြဘဲ အရာအားလုံးကို အစီအရင်၏ အစွမ်းအဖြစ်သာ ပုံဖော်လိုက်သဖြင့် သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်မှာ ဘေးကင်းနေဆဲပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save