Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">ထာဝရစိမ်းလန်းခြင်း လျှို့ဝှက်ကျမ်း (ပထမတွဲ)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>အချိန်ဟူသည် မြစ်ရေယဉ်ကဲ့သို့ တရွေ့ရွေ့ စီးဆင်းရာဝယ် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သုံးနှစ်တာ ကာလသည် လွန်လေပြီးချေပြီ။ ထိုနှစ်တွင် နင်တောက်ရန်သည် အသက် (၃၈) နှစ် အရွယ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>အရုဏ်ဦး အချိန်ဝယ်၊ တောင်မြူတို့သည် ချုန်းပီတောင်ထိပ် တစ်ပြင်လုံးကို လွှမ်းခြုံရစ်ပတ်ထားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ နင်တောက်ရန်၏ လက်ဝယ်ဝယ် ကျင့်ကြံမှုသက်တမ်း နှစ်ပေါင်း ခုနစ်သောင်းကျော် စုဆောင်းမိနေပြီဖြစ်ရာ နှစ်ရှည်လများ စိတ်ထဲ၌ လေးလံနေခဲ့သော ကိစ္စရပ်တစ်ခုကို အပြတ်အသတ် ဖြေရှင်းရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ ‘ထာဝရစိမ်းလန်းခြင်းကျင့်စဉ်’ ကို (၁၁)အထိ ရောက်ရှိစေလျက်၊ ပိတ်ဆို့နေသော အဟန့်အတားအားလုံးကို ချိုးဖျက်ကာ ပြည့်စုံသော ကျင့်စဉ်အဖြစ် ထုတ်ဖော်ရန်ပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>ပေနှစ်ဆယ်ခန့် နက်ရှိုင်းသော မြေအောက်လျှို့ဝှက်ခန်းအတွင်းဝယ်...။</p> <p> </p> <p>သူသည် အသက်ကို ဝဝရှူလျက် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ စုဆောင်းထားသော ကျင့်ကြံမှုသက်တမ်းတို့ကို ‘ထာဝရစိမ်းလန်းခြင်းကျင့်စဉ်’ အတွင်းသို့ လောင်းထည့်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>【နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းသုံးထောင်လေးရာ ကုန်လွန်သွားချိန်ဝယ်... အရှင်သည် လောကကြီးနှင့် အဆက်အသွယ်ဖြတ်ကာ တောင်တန်းကြီးများအကြား သောင်းနဲ့ချီသော နှစ်ကာလတို့ကို တရားမှတ်လျက် ကုန်လွန်စေသည်။ အရှင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ခြောက်ကပ်ပိန်ချုံးလျက် တောင်တန်းကြီးများနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်လုနီးပါး ရှိပါပြီ။ ရှူထုတ်လိုက်သော အသက်ရှူသံမျှသာလျှင် အရှင်၏ ရှင်သန်ခြင်း ဇီဝအဟုန်ကို ပြသနေပါတော့သည်။】</p> <p> </p> <p>【နှစ်ပေါင်း နှစ်သောင်းသုံးထောင်ကျော် သို့မဟုတ် နှစ်သောင်းလေးထောင်ခန့် ရောက်ရှိလာသောအခါ... နွယ်ပင်ဟောင်းတို့သည် သင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရစ်ပတ်နွယ်ယှက်နေကြပါပြီ။ ငှက်တို့က အရှင်၏ ဦးခေါင်းပေါ်၌ အသိုက်ဆောက်ကြကာ၊ ဧရာမ မြွေကြီးတစ်ကောင်ပင်လျှင် အရှင်၏ကိုယ်ပေါ်တွင် ခွေယောင်နေ၏။ သို့သော် အရှင်သည် သစ်ခြောက်တုံးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ အသက်ကင်းမဲ့နေသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ ထိုမြွေကြီးသည်လည်း ဘေးအန္တရာယ်မှ ကင်းဝေးသွားပါသည်။】</p> <p> </p> <p>【နှစ်ပေါင်း သုံးသောင်းတစ်ထောင်ငါးရာမြောက်ဝယ်... ထာဝရစိမ်းလန်းခြင်းကျင့်စဉ်၏ အဆင့်(၁၀)သည် အရှင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း အကြိမ်ပေါင်း ကုဋေကုဋာ စီးဆင်းနေပြီဖြစ်ပါသည်။ ထိုပိတ်ဆို့နေသော အဟန့်အတားကို အရှင် အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားချိုးဖျက်ခဲ့ရာ နောက်ဆုံး၌ ထိုအတားအဆီးမှာ စတင်လျော့လာပါပြီ။】</p> <p> </p> <p>【နှစ်ပေါင်း လေးသောင်းခြောက်ရာမြောက်ဝယ်... နွေဦးရာသီသည် ကမ္ဘာမြေသို့ တစ်ဖန်ပြန်၍ ရောက်ရှိလာ၏။ အရှင်သည် ဆွေးမြည့်နေသော နွယ်ပင်တို့ကြားတွင် ရှေးဟောင်းကျောက်ရုပ်ကြီးတစ်ရုပ်ကဲ့သို့ ထိုင်နေမိသည်။ သို့သော် သင်၏ရှေ့မှ နွယ်ပင်လေးပေါ်တွင် ပထမဆုံးသော အဖူးအပွင့်လေး တစ်ငုံထွက်ပေါ်လာသည့် ခဏဝယ်၊ အရှင်၏ စိတ်အာရုံသည် ရုတ်ချည်း ပွင့်လင်းသွားကာ စိတ်အတွင်း လေးလံနေခဲ့သမျှ သံသယအပေါင်းတို့သည်လည်း ကင်းစင်လွင့်ပျောက်သွားရပါသည်။】</p> <p> </p> <p>【ဆင်ခြင်ထုတ်ဖော်နိုင်မှု - ထာဝရစိမ်းလန်းခြင်း လျှို့ဝှက်ကျမ်း၊ ပထမတွဲ၊ မြေကမ္ဘာအဆင့် (အဆင့်မြင့်)】</p> <p> </p> <p>【လက်ရှိအဆင့် - မြေကမ္ဘာအဆင့် (အဆင့်မြင့်) - (၁၁)ဆင့်မြောက်】</p> <p> </p> <p>【ကျင့်ကြံမှုအဆင့် - ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှု အဆင့်(၉)】</p> <p> </p> <p>【လက်ကျန်ကျင့်ကြံမှုသက်တမ်း - ၃၄,၄၂၂ နှစ်】</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>“ဟူး...”</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည် မျက်ဝန်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ရာ၊ စိမ်းလဲ့လဲ့တောက်ပနေသော ထာဝရစိမ်းလန်းခြင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအားတို့သည် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌ အဆက်မပြတ် စီးဆင်းနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဤခဏ၌ သူသည် ဇီဝအဟုန်အပြည့်နှင့် ဝေဆာနေသော သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်နှယ်၊ ဖွံ့ဖြိုးစည်ပင်ခြင်း အရှိန်အဝါတို့ ကိန်းဝပ်နေချေပြီ။</p> <p> </p> <p>“ခက်တော့တာပဲ...”</p> <p> </p> <p>သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် တွေးတောမိသည်။ အခြေအနေမှာ သူ မျှော်လင့်ထားသည်နှင့် အနည်းငယ် ကွဲပြားနေ၏။ နှစ်ပေါင်း လေးသောင်းတိုင်တိုင် ကျနစွာ ကျင့်ကြံထုတ်ဖော်ခဲ့သော ‘ထာဝရစိမ်းလန်းခြင်းကျင့်စဉ်’ သည် အလုံးစုံ ပြည့်စုံသွားခြင်း မရှိဘဲ၊ ပထမတွဲသာလျှင် ဖြစ်နေသေးချေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤပထမတွဲမှာပင် မြေကမ္ဘာအဆင့် (အဆင့်မြင့်) ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ၊ အကယ်၍သာ အလုံးစုံ ပြည့်စုံသွားပါက ကောင်းကင်ဘုံအဆင့်ရှိသော အနှိုင်းမဲ့ကျမ်းကြီး ဖြစ်လာမည်မှာ ဧကန်မလွဲပေ။</p> <p> </p> <p>ယခင်က ‘အနန္တဂိုဏ်း’ ရှိ ထာဝရစိမ်းလန်းခြင်းကျင့်စဉ်မှာ မပြည့်စုံဘဲ တစ်ဝက်တစ်ပျက်သာ ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ခဲ့ဖူးသည်။</p> <p> </p> <p> သို့သော် ဤမျှအထိ လိုအပ်ချက်များနေလိမ့်မည်ဟုမူ သူ မတွေးမိခဲ့ချေ။ ယခု ဂိုဏ်းအတွင်းရှိသော မှတ်တမ်းများမှာ ဤကျမ်းကြီးတစ်စောင်လုံး၏ မျက်နှာဖုံးစာမျက်နှာမျှပင် ရှိတန်ရာမရှိချေ။</p> <p> </p> <p>ကျင့်စဉ်အဆင့် တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ ခုနစ်နှစ်၊ ရှစ်နှစ်တိုင်တိုင် ရပ်တန့်နေခဲ့သော သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာလည်း စတင်လှုပ်ရှားလာကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှု အဆင့်(၉)သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> ဆက်လက်၍ အားယူရဦးမည်ဖြစ်ရာ၊ အဆင့်(၉)၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိချိန်မှာမူ ဒဏ္ဍာရီလာ ‘ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှု အောင်မြင်ခြင်းအဆင့်’ ပင် ဖြစ်ချေတော့မည်။</p> <p> </p> <p>အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို မရောက်မချင်း မသေမျိုးနယ်ပယ်သို့ ခြေချနိုင်သည်ဟု မဆိုနိုင်ပေ။ သို့သော် နင်တောက်ရန်သည် သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်အတွက် ဂုဏ်ယူနေမိ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထာဝရစိမ်းလန်းခြင်းကျင့်စဉ် (၁၁)သို့ ရောက်ရှိသွားချိန်ဝယ်၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှု အဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသော်လည်း သူ၏ အသက်တမ်းမှာ နှစ်ပေါင်း ၂၂၀ အထိ ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ သာမန်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ သက်တမ်းထက် နှစ်ဆကျော် ပိုမိုလေရာ၊ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် အလျင်စလို လုပ်စရာမလိုဘဲ အေးဆေးစွာ အချိန်ယူနိုင်ပြီ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ကျန်ရှိနေသေးသော ကျင့်ကြံမှုသက်တမ်းကို အသုံးချကာ ‘လေဟုန်စီး အနှိုင်းမဲ့ကျင့်စဉ်’ ကို ဆက်လက်လေ့လာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြန်သည်။ ဘေးအန္တရာယ်မှ ရှောင်တိမ်းရန်အတွက် ဤပညာမှာ အရေးအကြီးဆုံး မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p>【နှစ်ပေါင်း ၂,၇၆၂ ခုနှစ်ဝယ်... အရှင်သည် ကောင်းကင်ယံမှ ကြယ်တံခွန်နှယ် လျင်မြန်လှသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကမ္ဘာမြေအနှံ့ ကျူးကျော်ဖြတ်သန်းခဲ့ပါသည်။ အရှင် လေဟုန်စီးသွားချိန်ဝယ် ပြင်းထန်သော လေပြေကြောင့် ဒုတိယထပ်မှ ပြတင်းပေါက်ဖွင့်နေသော မိန်းမလှလေး၏ လက်ကိုင်တုတ်သည် လွင့်ကျကာ လမ်းသွားလမ်းလာ လူငယ်တစ်ဦးကို ထိမှန်သွားပါသည်။】</p> <p> </p> <p>【နှစ်ပေါင်း ၅,၄၀၀ မြောက်ဝယ်... အရှင်သည် မောပန်းနေသော ငှက်ငယ်တစ်ကောင်နှယ် အချိန်အတော်ကြာ ခရီးနှင်ခဲ့သည်။ အရှင် နားခိုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည့် ခဏ၌ပင် ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားတို့သည် အရှင်၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်အတွင်း စီးဝင်လာကာ၊ ပိတ်ဆို့နေသော အဟန့်အတားသည်လည်း ပွင့်ထွက်သွားပါပြီ။】</p> <p>【လေဟုန်စီး အနှိုင်းမဲ့ကျင့်စဉ် - လောကကျော်လွန်ခြင်းအဆင့် 】</p> <p> </p> <p>【နှစ်ပေါင်း ၉,၉၄၀ မြောက်ဝယ်... ဤကျင့်စဉ်သည် အရှင်၏ ကျိန်စာတစ်ခုနှယ် ဖြစ်လာကာ ရှေ့ဆက်တိုးရန် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့နေသယောင် ရှိချေသည်။ အရှင်သည် ကျောက်တံတားထက်၌ ထိုင်လျက် နှစ်ပေါင်း ငါးရာတိုင်တိုင် လေဒဏ်မိုးဒဏ်ကို ကြံ့ကြံ့ခံနေပါသည်။】</p> <p> </p> <p>【နှစ်ပေါင်း ၁,၄၄၀ ကျော်လွန်သွားပြန်သောအခါ... အရှင်သည် ကျောက်တံတားထက်၌ တစ်ဦးတည်း ထိုင်နေမိစဉ်၊ တံတားအဆုံးရှိ ဆီစိမ်စက္ကူထီးအပြာလေး ဆောင်းထားသော အမျိုးသမီးငယ်ကို လှမ်းမြင်လိုက်ရ၏။ သူမမှာ ရင်းနှီးသူတစ်ဦးနှယ် ရှိသော်လည်း၊ အရှင် သေချာကြည့်ရန် ကြိုးစားချိန်တွင်မူ သူမမှာ လေမိုးတို့နှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားချေပြီ။ အရှင်သည် သက်ပြင်းချလျက် ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးပါတော့သည်။】</p> <p> </p> <p>“ယနေ့တွင်မှ နှလုံးကြေကွဲရမည်ကို သိပါလျှင်၊ ထိုစဉ်က အဘယ်ကြောင့် အချင်းချင်း တန်ဖိုးမထားခဲ့ကြသနည်း”</p> <p> </p> <p>【လေဟုန်စီး အနှိုင်းမဲ့ကျိုင်းစဉ် - မူလသဘာဝသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်းအဆင့်】</p> <p>【လက်ကျန်ကျင့်ကြံမှုသက်တမ်း - ၂၃,၉၈၂ နှစ်】</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>အောင်မြင်လေပြီ! လေဟုန်စီးကျင့်စဉ်မှာ အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်ရာ၊ နင်တောက်ရန်သည် မိမိကိုယ်မိမိ ပျံလွှားငှက်ငယ်တစ်ကောင်နှယ် ပေါ့ပါးနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ခြံဝင်းပြင်ပသို့ ထွက်ကာ စမ်းသပ်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။ သူ၏ ‘ဝိညာဉ်အရှိန်အဝါဖုံးကွယ်ခြင်း’ကျင့်စဥ်ကို အစွမ်းကုန် အသုံးချလျက် သူ တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးထွက်လိုက်သည့် ခဏ...။</p> <p> </p> <p>“ဝူး...”</p> <p> </p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်လောက်သော အရှိန်ဖြင့် တောင်အောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားချေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသည်ကို သူ ရုတ်ချည်း သတိပြုမိလိုက်၏။ လူတစ်ယောက်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်ကျော်လျက် ရှေ့မှ ပြေးထွက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"နေပါဦး... အဲဒါ ငါ့ကိုယ်ကြီး မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်မှာ ထိတ်လန့်သွားရ၏။ သူ၏ ဝိညာဉ်သည် ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်ကာ နောက်တွင် ကျန်ရစ်နေခဲ့ပြီး၊ သူ၏ ရုပ်အလောင်းကြီးမှာမူ ရှေ့မှ တစ်ရှိန်ထိုး ပြေးထွက်သွားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ဤသည်မှာ ‘လူက ရှေ့ကပြေး၊ ဝိညာဉ်က နောက်ကလိုက်’ ဆိုသော အခြေအနေပင် ဖြစ်ချေတော့မည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် အစွမ်းကုန် အားထုတ်လျက် ဝိညာဉ်နှင့် ရုပ်အလောင်းကို ပြန်လည် ပေါင်းစည်းလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအရှိန်အဟုန်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှုအဆင့်ရှိသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဝိညာဉ်လက်နက်ဖြင့် ပျံသန်းသည်ထက်မက၊ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး အစွမ်းကုန် ထွက်ပြေးသည်ထက်ပင် သာလွန်နေချေပြီ။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည် စိတ်ကို အေးအေးထားလျက် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို အဆင့် (၇) တွင်သာ ဟန်ဆောင်ပြထားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ‘အသုံးမကျသူ’ ဟု အထင်ခံရသူများကသာ အသက်အရှည်ဆုံး နေရသည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားသောကြောင့် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်...။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည် အဆင့် (၁) အဆင့်မြင့် ‘ငါးပါးဒြပ် စီးဆင်းခြင်း အစီအရင်’ ကို ဖော်စပ်ရန် ပြင်ဆင်လေတော့သည်။ ဤအစီအရင်မှာ အဘွားယွင်စွေ့ ချန်ထားခဲ့သော အမွေအနှစ်များထဲတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်ကာ၊ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ရှိသူကိုပင် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ၎င်းအတွက် လိုအပ်သော ပစ္စည်းများမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှ၏။ အထူးသဖြင့် အဆင့် (၂) မီးဒြပ်ရှိသော နတ်ဆိုးသားရဲ၏ အမြုတေ မှာ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ရှိ နတ်ဆိုးသားရဲကို သတ်ဖြတ်မှသာ ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုနေ့ မွန်းလွဲပိုင်းတွင်... သူသည် ဟွမ်လုံဈေးတန်းရှိ ချင်းဖူးအရောင်းဆိုင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ချန်ဖျင်အာသည် ယခင်ကထက်ပင် ပိုမိုလှပကာ နတ်သမီးတစ်မျှ တင့်တယ်နေချေပြီ။ သို့သော် နင်တောက်ရန်အတွက်မူ သူမသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှု အဆင့်မြင့်ပိုင်းရှိသော အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>“မိတ်ဆွေနင်... မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်”</p> <p> </p> <p>ချန်ဖျင်အာက ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ကြိုဆိုလိုက်သည်။ နင်တောက်ရန်ကမူ သူ၏ စိတ်အာရုံကို ‘ထာဝရစိမ်းလန်းခြင်းကျင့်စဉ်’ ဖြင့် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>သူမက တခြားသူများထက် သူ့အပေါ် ဆက်ဆံပုံ ထူးခြားနေသည်ဟု သူ ခံစားမိသော်လည်း၊ ၎င်းမှာ စိတ်ကူးယဉ်မှုသက်သက်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတိပေးလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>“မိတ်ဆွေချန်... ဟုတ်ကဲ့၊ မတွေ့ရတာ ကြာပါပြီ”</p> <p> </p> <p>သူသည် လိုအပ်သော ပစ္စည်းစာရင်းကို ထုတ်ပေးလိုက်ရင်း</p> <p>“ကျွန်တော် အစီအရင်တစ်ခု ဖော်စပ်ချင်လို့ပါ၊ ဒီပစ္စည်းတွေကို ရှင်းဖုအရောင်းဆိုင်မှာ ဘယ်လောက်အထိ စုဆောင်းပေးနိုင်မလဲဆိုတာ ကြည့်ပေးပါဦး”</p> <p> </p> <p>“ရတာပေါ့... စိတ်ချပါရှင်”</p> <p> </p> <p>ချန်ဖျင်အာက ချိုသာစွာ အပြုံးဖြင့် ပြန်လည်ပြောဆိုလိုက်လေတော့သတည်း။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save