Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဗိမာန်ဖြူတောင်မှ ဘိုးဘေးအိုကြီး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ထိုခဏ၌ နင်တောက်ရန်သည် အဆင့် (၂) မီးလျှံအကြေးခွံသားရဲ၏ အသွင်သဏ္ဌာန်ကို အနီးကပ် မြင်တွေ့လိုက်ရတော့၏။</p> <p> </p> <p> ဆယ်ပေခန့် မြင့်မားသော ထိုသားရဲသည် နဂါးမြင်းနှင့် ဆင်တူလှပြီး နဖူးပြင်ထက်တွင် တောက်လောင်နေသော မီးလျှံရောင် အကြေးခွံများ စိပ်စိပ်ကလေး ဖုံးလွှမ်းလျက် ရှိချေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှေ့ခြေနှစ်ဖက်မှာ သန်မာထွားကြိုင်းလှပြီး ထက်မြက်လှသော လက်သည်းများမှာ ကြီးမားသော သစ်ပင်များကိုပင် အလွယ်တကူ ပိုင်းဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>'အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း' အဆင့်ရှိသော နတ်ဆိုးစိတ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ဝိညာဉ်ဖိအားမှာ အသက်ရှူရုံမျှပင် ခက်ခဲစေပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးနှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှည့်ပတ်မှုကိုပင် အဟန့်အတား ဖြစ်စေတော့၏။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုလင်းရှန့်... သတိထား"</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည် အော်ဟစ်သတိပေးရင်း 'ဆောင်းဦးရေစင်ဓား' ကို ဆွဲကိုင်ကာ တောအုပ်အတွင်းမှ ခုန်ထွက်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် အဆင့် (၁) အနိမ့်တန်း မန္တန်စက္ကူ အချို့ကို သားရဲကြီးထံသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ ယင်းတို့သည် မီးလျှံနှင့် နှင်းခဲများအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ သားရဲ၏ နဖူးပြင်ကို ရိုက်ခတ်သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p> ထိုတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဒဏ်ရာမရရှိသော်လည်း သားရဲကြီး၏ ဒေါသကိုမူ အကြီးအကျယ် ဆွပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားချေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဝေါင်း..."</p> <p> </p> <p>သားရဲကြီး၏ ဟိန်းသံကြောင့် သစ်ကိုင်းသစ်ရွက်များမှာပင် တုန်ခါသွားရ၏။ ဤဟွမ်လုံတောင်တန်း၏ ဘုရင်ဖြစ်သော အဆင့် (၂) မီးလျှံအကြေးခွံသားရဲသည် မိမိ၏ နယ်မြေအတွင်း ကျူးကျော်လာသူများကို မြင်သောအခါ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ဇာတိရုပ်ကို ထုတ်ဖော်ပြသလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ညီလေးနင်... သတိထား" လင်းကျော့ကျွင်းသည် ဘေးဘက်မှ ပျံသန်းလာရင်း လက်ကွက်များဖော်ကာ ပျံသန်းဓားဖြင့် အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ပျံသန်းဓားမှာ အစွမ်းထက်လှသော်ငြား သားရဲကြီး၏ အသားအရေထက်တွင် အပေါ်ယံ ဒဏ်ရာကလေးများသာ ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့ချေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဝေါင်း"</p> <p> </p> <p>သားရဲကြီးသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီးနောက် ၎င်း၏ ဒေါင်လိုက်မျက်သူငယ်အိမ်များဖြင့် ကျင့်ကြံမှုအနိမ့်ဆုံးဖြစ်သော နင်တောက်ရန်ကို စိုက်ကြည့်လာတော့သည်။ ဤသားရဲသည်ပင် အားနည်းသူကို ရွေးချယ်တိုက်ခိုက်တတ်သည်မှာ အံ့ဩဖွယ်ရာပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ညီလေးနင်... သတိထား၊ သူ မင်းဆီကို လာနေပြီ" လင်းရှန့်က အော်ဟစ်သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည် အဆင့် (၁) အဆင့်မြင့်ပိုင်း 'အရှိန်မြှင့်မန္တန်စက္ကူ' ကို အသုံးပြုကာ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာလိုက်၏။ ဆုတ်ခွာနေစဉ်အတွင်း မြေအောက်၌ မြှုပ်နှံထားသော အစီအရင်ကျောက်ပြားများထံသို့ ဂါထာမန္တန်များ ပေးပို့လိုက်ပြီး သားရဲကြီး အစီအရင်အမှတ်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ "ပွင့်စေ" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ရှပ်... ရှပ်... ရှပ်..."</p> <p> </p> <p>အစီအရင်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီးနောက် တောင်ပတ်လည် ဆယ်လံခန့်အတွင်း၌ စိမ်းလန်းသော ဝါးပင်ရိပ်များ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်လာကာ 'ဝါးတောသတ်ကွင်း' အဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>"ဝေါင်း..."</p> <p> </p> <p>လန့်ဖျပ်သွားသော သားရဲကြီးသည် အစီအရင်အတွင်းမှ ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဝါးတောအစီအရင်နှင့် အကြိမ်ကြိမ် တိုက်မိသဖြင့် နဖူးပြင်မှာ ကွဲအက်ကာ လည်ပတ်နေသော ဝါးရွက်များကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့တွင် နက်ရှိုင်းသော ဒဏ်ရာများ ရရှိသွားချေသည်။</p> <p> </p> <p>"အခုပဲ"</p> <p> </p> <p>လင်းကျော့ကျွင်းက "မင်းတို့ရဲ့ အစွမ်းထက်ဆုံး ကျင့်စဉ်တွေနဲ့ တစ်ခါတည်း အပြတ်ရှင်းကြစို့" ဟု ဟစ်အော်လိုက်ပြီးနောက် မိမိ၏ မန္တန်ဓားကို အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သားရဲကြီး၏ ဦးခေါင်းထံသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>"သေပေတော့"</p> <p> </p> <p>လင်းရှန့်သည် မျက်လုံးများ နီမြန်းလျက် 'စစ်မှန်သော ယန်မီးဖိုကျင့်စဉ်' ကို အစွမ်းကုန် လှည့်ပတ်လိုက်၏။ သူ၏ ရှေ့တွင် လည်ပတ်နေသော မန္တန်ဓားမှာ မီးလျှံရောင် စွမ်းအင်ဝဲကယက်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သားရဲကြီးထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လျှိူရူယန်ကလည်း အဆင့် (၁) အဆင့်မြင့်ပိုင်း 'မီးလျှံမန္တန်စက္ကူ' ကို အသုံးပြုလိုက်ရာ လက်ထဲမှ စိမ်းမြမြ ဓားငယ်လေးတစ်စင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး သားရဲကြီး၏ ဦးခေါင်းဆီသို့ ဦးတည်သွားချေသည်။</p> <p> </p> <p> နင်တောက်ရန်သည်လည်း အားနေခြင်းမရှိဘဲ 'နေမင်းမီးလျှံကျင့်စဉ်' ၏ စွမ်းအားကို 'ဆောင်းဦးရေစင်ဓား' ထဲသို့ ထည့်သွင်းကာ သားရဲကြီး၏ ဦးခေါင်းကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်၏။ သူသည် မိမိ၏ အစစ်အမှန် စွမ်းအားကို မသိစေရန်အတွက် အလွန်အကျွံ အသုံးမပြုမိဖို့ သတိထားနေရသေးသည်။</p> <p> </p> <p>ဟွမ်လုံတောင်တန်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာ၌ မီးလျှံအကြေးခွံသားရဲ၏ အူသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေတော့သည်။ အမှန်စင်စစ် ဝါးတောအစီအရင်လေးတစ်ခုမျှဖြင့် ဤသားရဲအား ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ရန် မလွယ်ကူသော်လည်း လင်းရှန့်နှင့် လင်းကျော့ကျွင်းတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် သားရဲကြီးမှာ အာရုံများဝေဝါးကာ အစီအရင်ကို မဖျက်ဆီးနိုင်ဖြစ်နေခြင်း ဖြစ်ပေရာ အားလုံး၏ စုပေါင်းအင်အားကြောင့် အစွမ်းမှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်စာ ခန့်ကြာသောအခါ သားရဲကြီး၏ ဟိန်းသံမှာ တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးလည်း ဒဏ်ရာဗရပွ ဖြစ်နေလေပြီ။</p> <p> </p> <p>"အချိန်တန်ပြီ"</p> <p> </p> <p>လင်းကျော့ကျွင်းသည် အပြာရင့်ရောင် အင်းစာရွက်တစ်ရွက်ကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ ယင်းက ရွှေရောင်ဓားအလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သားရဲကြီး၏ ဦးခေါင်းကို ပြတ်တောက်သွားစေတော့၏။ ယင်းမှာ အဆင့် (၂) အနိမ့်တန်း 'ရွှေဓားမန္တန်စက္ကူ' ပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ လင်းကျော့ကျွင်းထံတွင် ဤကဲ့သို့သော လက်နက်ပုန်း ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>အဆင့် (၂) မန္တန်စက္ကူကို အသုံးပြုနိုင်ခြင်းမှာ သူ၏ နောက်ခံမိသားစုမှာ အတန်ငယ် အစွမ်းထက်ကြောင်း သက်သေပြနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း 'ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှု' အဆင့်သာ ရှိသူအဖို့ အဆင့် (၂) မန္တန်စက္ကူကို သုံးစွဲရခြင်းမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အလွန်အမင်း ကုန်ခမ်းစေသည်ဖြစ်ရာ လင်းကျော့ကျွင်း၏ မျက်နှာမှာ သွေးဆုတ်ဖြူလျော်သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>"မြန်မြန်လုပ်ကြ"</p> <p> </p> <p>လင်းရှန့်သည် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ဇလုံအကြီးကြီးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ သားရဲကြီး၏ လည်ပင်းမှ စီးကျလာသော ဝိညာဉ်သွေးများကို ခံယူလိုက်သည်။ ဤသွေးများသည် လျှိူရူယန်အတွက် မန္တန်စက္ကူများ ရေးဆွဲရာတွင် အလွန်အသုံးဝင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည် မြေပြင်ကို အသာအယာ နင်းလိုက်ရာ 'ထာဝရစိမ်းလန်းကျင့်စဉ်' ၏ အစွမ်းဖြင့် မြေအောက်ရှိ အစီအရင်ပစ္စည်းများကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ညီလေးနင်... ဝိညာဉ်အမြုတေကို သွားယူရအောင်"</p> <p> </p> <p>လင်းကျော့ကျွင်း၏ နင်တောက်ရန်အပေါ် ထားရှိသော သဘောထားမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ချေပြီ။ နင်တောက်ရန်၏ ဝါးတောအစီအရင်သာ မရှိပါက ဤတိုက်ပွဲတွင် အနည်းဆုံး တစ်ဦးတစ်ယောက်မှာ အသက်ဆုံးရှုံးနိုင်သည် မဟုတ်လား။</p> <p> </p> <p>"ဟင်..."</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်မှာ ပြန်လည်မဖြေကြားနိုင်သေးဘဲ မလှမ်းမကမ်းတွင် အလွန်အစွမ်းထက်သော 'အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း' အဆင့်ရှိ အငွေ့အသက်တစ်ခုကို အာရုံရလိုက်၏။ သစ်ပင်ထိပ်ဖျားထက်တွင် ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံ ဆင်မြန်းထားသော အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုများအား မျက်မှောင်ကြုတ်၍ ကြည့်နေချေသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းရှန့်နှင့် လျှိူရူယန်တို့မှာလည်း အံ့အားသင့်သွားကြပြီး သားရဲလောင်းအား ရှင်းလင်းနေခြင်းကို ရပ်တန့်ကာ ထိုအဘိုးအိုအား လှည့်ကြည့်လိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>'အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း' အလယ်အလတ်အဆင့်ရှိသူတစ်ဦးကို 'ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှု' အဆင့်ရှိသူများအနေဖြင့် အနိုင်ရရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>"အနန္တဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တွေဆိုတာ တကယ်ပဲ ထူးချွန်ကြတာပဲ" ဟု အဘိုးအိုက ပြုံးလျက် ဆိုလာသည်။ "အဆင့် ၉ တပည့်လေးဦးက အဆင့် (၂) သားရဲတစ်ကောင်ကို သတ်နိုင်တယ်ဆိုတာ မဆိုးဘူးပဲ။ ငါက ဗိမာန်ဖြူတောင်က လော့မိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးကြီးပါ၊ ဒီနားက ဖြတ်လာရင်း မင်းတို့နဲ့ မိတ်ဆွေဖွဲ့ချင်လို့ပါ"</p> <p> </p> <p>"အို... စီနီယာလော့ ဖြစ်နေတာကိုး" ဟု လျှိူရူယန်က ဝမ်းသာအားရဖြင့် ဆိုသည်။ "ကျွန်မက ယွင်မုန်တောင် လျှိူမိသားစုက လျှိူရူယန်ပါ၊ စီနီယာ့ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"</p> <p> </p> <p>"ဪ... လျှိူမိသားစုက သမီးလေးကိုး။ မင်းရဲ့ ကင်ပွန်းတပ်ပွဲကိုတောင် ငါ တက်ခဲ့သေးတယ်။ မင်းတို့မိသားစုက အဘိုးကြီးတောင် 'အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း' အလယ်အလတ်အဆင့်ကို ရောက်သွားပြီလို့ ကြားတယ်၊ ဝမ်းသာပါတယ်"</p> <p> </p> <p>"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ" ဟု လျှိူရူယန်က နှုတ်ဆက်ရင်း လင်းကျော့ကျွင်းကို အချက်ပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"စီနီယာလော့... ကျွန်တော် လင်းကျော့ကျွင်းက ချင်းယွမ် လင်းမိသားစုကပါ၊ စီနီယာ့ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"</p> <p> </p> <p>"ဪ... လင်းမိသားစုလား" ဟု ဆိုကာ ဘိုးဘေးကြီးလော့၏ မျက်ဝန်းများတွင် မလိုလားသည့် အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး "မဆိုးပါဘူး... နောက်လူငယ်တွေက တကယ်ပဲ တော်ကြပါတယ်" ဟု ခပ်အေးအေးပင် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်ရှိသော လင်းရှန့်နှင့် နင်တောက်ရန်တို့မှာလည်း မိမိတို့ကိုယ်မိမိ မိတ်ဆက်လိုက်ကြသော်လည်း အဘိုးအိုမှာမူ ၎င်းတို့အား ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် အထင်သေးစွာ စစ်ဆေးနေတော့၏။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်မှာမူ တစ်ကိုယ်လုံးကို ဗလာကျင်း၍ အကြည့်ခံနေရသကဲ့သို့ ခံစားရသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် အတန်ငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်မိသွားချေသည်။</p> <p> </p> <p>ဘိုးဘေးကြီးလော့သည် လင်းရှန့်အား ကြည့်ကာ 'စစ်မှန် သောယန်မီးဖိုကျင့်စဉ်ကိုပဲ ဖိလုပ်နေတဲ့ လူမိုက်လေးပဲ၊ သက်တမ်းကုန်ရင် ဆီမီးတိုင်လို လောင်ကျွမ်းသွားမယ့်သူပါပဲ၊ သနားစရာကောင်းလိုက်တာ' ဟု တွေးတောနေ၏။ သို့သော် နင်တောက်ရန်အား စစ်ဆေးသောအခါတွင်မူ သူ အံ့အားသင့်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>'ထာဝရစိမ်းလန်းကျင့်စဉ် အဆင့် ၂ အပြင် နေဝန်းမီးလျှံကျင့်စဉ်မှာလည်း အသင့်အတင့် အောင်မြင်ထားတာပဲ၊ သက်တမ်းလည်း အများကြီး ကျန်သေးတယ်... ဒီကလေးက စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းသားပဲ'</p> <p> </p> <p>"စီနီယာ..." လျှိူရူယန်က ပြုံးလျက် ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p> "ကျွန်မတို့ ဂိုဏ်းက ပေးအပ်တဲ့ တာဝန်ကို ပြီးမြောက်သွားပြီမို့ ဂိုဏ်းကို ပြန်တော့မလို့ပါ၊ စီနီယာ ဘာများ မိန့်ကြားချင်လို့လဲဟင်"</p> <p> </p> <p>"ဘာမှ ထူးထူးခြားခြား မဟုတ်ပါဘူး၊ မင်းတို့နဲ့ အရောင်းအဝယ်တစ်ခု လုပ်ချင်လို့ပါ"</p> <p> </p> <p>"ဘာများဖြစ်မလဲ စီနီယာ" ဟု လင်းကျော့ကျွင်းက ဝင်မေးရာဘိုးဘေးကြီးလော့၏ အကြည့်မှာ စူးရှသွားပြီး "ငါ စကားပြောနေတာကို မင်းက ဘာမို့လို့ ဝင်ပြောရတာလဲ" ဟု ဆိုကာ ဝိညာဉ်ဖိအား ပေးလိုက်ရာ လင်းကျော့ကျွင်းမှာ ချွေးစေးများထွက်ကာ ထပ်မံ စကားမဆိုရဲတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>"ဒီမီးလျှံအကြေးခွံသားရဲရဲ့ အဆင့် (၂) မီးဒြပ်ဝိညာဉ်အမြုတေကို ငါ လိုချင်တယ်" ဟု အဘိုးအိုက အေးဆေးစွာ ပြောလာသည်။ "မင်းတို့အနေနဲ့ ဘာနဲ့ လဲလှယ်ချင်သလဲဆိုတာကို ပြောနိုင်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>"ဟင်..." လင်းရှန့်က "စီနီယာ... ဒီအမြုတေက ညီလေးနင်အတွက် အရေးကြီးလို့ပါ..." ဟု ဆိုသော်လည်း"ဘယ်လိုလဲ... မင်းတို့က မပေးချင်ဘူးလား" ဟု ဘိုးဘေးကြီးလော့၏ အကြည့်များမှာ အေးစက်သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p> ထိုခဏ၌ အားလုံးမှာ ရေခဲတွင်းထဲ ကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ဤ 'အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း' ကျင့်ကြံသူ၏ အဓမ္မဝယ်ယူမှုကို ငြင်းဆန်ရန် မတတ်နိုင်တော့ကြောင်း နားလည်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>"စီနီယာ..." နင်တောက်ရန်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "ဒီအမြုတေကို စီနီယာ့ကို ပေးနိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ စီနီယာ့ဆီမှာ 'ကွေ့ရေဒြပ်ကျောက်' ရှိရင်တော့ လဲလှယ်ပေးစေချင်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>"အဲဒါတော့ ရှိတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>ဘိုးဘေးကြီးလော့သည် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်မှ အပြာရင့်ရောင် ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ထုတ်ပေးလိုက်ရာ နင်တောက်ရန်က စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် 'ကွေ့ရေဒြပ်ကျောက်' အစစ်အမှန်ဖြစ်ကြောင်း သိသဖြင့် သိမ်းဆည်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အမြုတေကိုတော့ စီနီယာ့ဘာသာ ထုတ်ယူနိုင်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီ" ဟု ဘိုးဘေးကြီးလော့က ပြုံးလိုက်သော်လည်း သူ၏ အပြုံးမှာ လှောင်ပြုံးနှင့် ဆင်တူလှသည်။ "မင်းနာမည်က နင်တောက်ရန် ဟုတ်လား၊ ကလေးလေး... မင်းက တကယ်ပဲ တော်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်မှာ အပြင်ပန်းတွင် ပြုံးပြနေသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ ကြိမ်ဆဲနေတော့၏။ ဘိုးဘေးကြီးလော့သည် သားရဲကြီး၏ ဦးခေါင်းအတွင်းမှ ဂျိုးဥခန့်ရှိသော မီးလျှံရောင် ဝိညာဉ်အမြုတေကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီးနောက် "ငါနဲ့ ဆုံရတဲ့ အထိမ်းအမှတ်အဖြစ်..." ဟု ဆိုကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တိုးတက်စေသော ဆေးလုံးများကို လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးအပ်ပြီး ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>"အကျင့်မကောင်းတဲ့ အဘိုးကြီး" လင်းရှန့်က မကျေမနပ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူသည် ဒေါသကြီးသူဖြစ်ရာ နင်တောက်ရန် မတရားခံရသည်ကို ကြည့်ပြီး ရင်ထဲတွင် ခဲတစ်လုံး တင်ထားသကဲ့သို့ ခံစားနေရ၏။</p> <p> </p> <p>"ရပါတယ် စီနီယာ၊ ကျွန်တော်လည်း ကွေ့ရေဒြပ်ကျောက် လိုနေတာဆိုတော့ အတူတူပါပဲ၊ နောက်မှ အမြုတေကို ထပ်ရှာတာပေါ့" ဟု နင်တောက်ရန်က နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း လင်းရှန့်ကမူ သူသာ 'အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း' အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ ရောက်ခဲ့ပါက ဗိမာန်ဖြူတောင်သို့ သေချာပေါက် သွားရောက်မည်ဟု စိတ်ထဲတွင် ကျိန်းဝါးနေတော့၏။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့အားလုံး သားရဲကြီး၏ အသားနှင့် အရေခွံများကို ခွဲတမ်းချကြပြီးနောက် နင်တောက်ရန်မှာလည်း သားရဲအသားအချို့ကို သမင်အူကြောင်ကြီးနှင့်ငါးနက်ကလေးအတွက် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဗိမာန်ဖြူတောင်မှ ဘိုးဘေးကြီးကိုမူ နင်တောက်ရန်သည် သူ၏ မှတ်စုစာအုပ်ထဲတွင် သေချာပေါက် မှတ်သားထားလိုက်ချေပြီ။</p> <p> </p> <p>'ငါသာ ရွှေအမြုတေအဆင့်ကို ရောက်တဲ့နေ့ကျရင်တော့... မင်းကို အမှုန့်ဖြစ်အောင် လုပ်ပစ်မယ်' ဟုသာ နင်တောက်ရန် တေးထားလိုက်တော့သတည်း။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save