Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">ပြန်လည်ဆုံစည်းခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ဟွမ်လုံတောင်တန်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးဆီ၌ တိမ်တိုက်မြူခိုးတို့သည် ဝေ့ဝဲဆိုင်းတွလျက် ရှိချေသည်။</p> <p> </p> <p>ဗိမာန်ဖြူတောင်မှ ဘိုးဘေးကြီးသည် အဆင့် (၂) အနိမ့်တန်း မီးဒြပ်ဝိညာဉ်အမြုတေကို ကိုင်ဆောင်ထားရင်း မျက်နှာထက်၌ ကျေနပ်သည့် အပြုံးတို့ ယှက်သန်းနေတော့၏။</p> <p> </p> <p>'ရှားမှရှားသည့် ရတနာကို တကူးတက ရှာဖွေနေစဥ်ဝယ် အလိုလို ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက် ရောက်ရှိလာခြင်း' ပေတည်း။ သူသည် ဟွမ်လုံတောင်တန်းအတွင်း၌ လပေါင်းဝက်ခန့် လှည့်လည်ခဲ့သော်ငြား သင့်တော်သည့် ဝိညာဉ်အမြုတေကို မတွေ့ရှိခဲ့ရပေ။</p> <p> </p> <p>တစ်ခါတစ်ရံတွင် 'အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း' အလယ်အလတ်အဆင့်ရှိ မီးဒြပ်သားရဲနှင့် တိုးတတ်သော်လည်း သူ မနိုင်နိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>အစောပိုင်းအဆင့်ရှိသော အခြားဒြပ်စင်သားရဲများနှင့် တွေ့ပြန်လျှင်လည်း သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်အတွက် အသုံးမဝင်ပေ။</p> <p> </p> <p>ယခုကဲ့သို့ လူငယ်များထံမှ အဓမ္မလဲလှယ်ယူခဲ့ခြင်းမှာလည်း သူ၏ ထူးချွန်လှသော မြေးဖြစ်သူ 'လော့ထန့်' အတွက်သာ ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>လော့ထန့်သည် မွေးဖွားလာစဉ်ကပင် 'အဆင့် (၂) နှင်းခဲဝိညာဉ်အမြုတေ' ကို ပိုင်ဆိုင်လာသူ ဖြစ်ပေရာ ဗိမာန်ဖြူတောင် လော့မိသားစု၏ အနာဂတ်ကို ပြောင်းလဲပေးမည့်သူဟု သတ်မှတ်ခံထားရ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ထိုသို့သော ပါရမီမှာ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး ရှိတတ်ပေရာ လော့ထန့်သည် 'ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှု' အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သောအခါ ထိုဆိုးကျိုးမှာ ပို၍ သိသာလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းကို ဖြေဖျောက်နိုင်ရန်မှာ 'မီးလျှံမူလဆေးလုံး'  တစ်မျိုးတည်းသာ ရှိပေရာ ယင်းဆေးလုံးအတွက် အဓိက လိုအပ်ချက်မှာ အဆင့် (၂) မီးဒြပ်ဝိညာဉ်အမြုတေပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ အမြုတေကို ရရှိပြီဖြစ်သဖြင့် ဘိုးဘေးကြီးလော့၏ ရင်ထဲမှ အပူလုံးကြီးမှာ ကင်းစင်သွားရတော့၏။</p> <p> </p> <p>"ထိန်အာ... မင်း ငါ့ကို စိတ်မပျက်စေနဲ့နော်၊ ငါတို့မိသားစု 'ရွှေအမြုတေအဆင့်' ကို ရောက်ဖို့ဆိုတာ မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်နေတာ..." ဟု သူက တိုးတိုးရေရွတ်ရင်း ဝမ်းသာနေမိသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ထိုခဏ၌ပင် ဘိုးဘေးကြီးလော့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထူးဆန်းစွာ တုန်ရင်သွားပြီး လှုပ်ရှား၍ မရတော့ပေ။ တစ်စုံတစ်ဦး၏ အန္တရာယ်ရှိသော အကြည့်ဖြင့် အကြည့်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ကျောပြင်ထက်တွင် အပ်ဖြင့် ထိုးသကဲ့သို့ နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ကောင်းကင်ထက်၌ ဧရာမ အရိပ်ကြီးတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရတော့၏။</p> <p> </p> <p>"သွားပြီ..."</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>ချုန်းပီတောင်ထိပ်၊ နံပါတ် (၇၇) ဝိညာဉ်လယ်ကွင်းခြံဝင်း။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည် ဝိညာဉ်ကောက်နှံများ စိုက်ပျိုးရင်း အေးချမ်းသော ဘဝကို ပြန်လည်စတင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> ခြံဝင်းအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်ကောက်နှံများမှာ ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ရင့်မှည့်လာသည်ကို မြင်သောအခါ 'ချန်ဝေ့မော' မှာလည်း မသိချင်ယောင်ဆောင်၍ မရတော့သဖြင့် ထိုကိစ္စကို ဖုံးကွယ်မထားတော့ချေ။</p> <p> </p> <p> ကံကောင်းသည်မှာ ချန်ဝေ့မောသည် အလိုက်သိသော မိန်းကလေးဖြစ်သဖြင့် "ဦးလေးက တကယ်တော်တာပဲ" ဟု တိုးတိုးရေရွတ်ရုံမှလွဲ၍ အပြင်သို့ ပေါက်ကြားခြင်း မရှိစေရန် နှုတ်လုံစွာ နေရှာသည်။ ယင်းမှာ မိသားစု၏ လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်ကြောင်း သူမ နားလည်ထားပေသည်။</p> <p> </p> <p>မြေအောက် ဆေးဖော်စပ်ခန်းအတွင်း၌ နင်တောက်ရန်သည် အဆင့် (၁) အဆင့်မြင့်ဆေးလုံးများ ဖြစ်သော 'အနှစ်သာရဆေးလုံး' နှင့် 'နက်နဲသောအနှစ်သာရဆေးလုံး'  တို့ကို ဖော်စပ်ရန် ကြိုးစားနေ၏။</p> <p> </p> <p>အကြိမ်တစ်ရာခန့် ဆက်တိုက် ကျရှုံးပြီးနောက်"ဆေးပေါင်းအိုးကို ဖွင့်စေ" ဟု သူက ဟစ်အော်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ နီမြန်းလျက် ဆံပင်များလည်း ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေကာ ထူးဆန်းသော အခြေအနေတစ်ရပ်သို့ ရောက်ရှိနေချေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဆေးဖော်စပ်ခြင်းအတတ်မှာ ခက်ခဲလှပေရာ အကြိမ်များစွာ စမ်းသပ်သော်လည်း တစ်လုံးမျှ အဖတ်မတင်ခဲ့ချေ။ သမင်အူကြောင်ကြီးမှာမူ ရုပ်ဖျက်အတတ်ကို လေ့ကျင့်နေရင်း သူ၏ အစ်ကိုကြီး စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဘေးသို့ မျက်နှာလွှဲ၍ နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘုန်း"</p> <p> </p> <p>ဆေးပေါင်းအိုးအတွင်းမှ ပြာများသာ ထွက်ပေါ်လာသောအခါ နင်တောက်ရန်က "သမင်ကြီး... မင်း ခုနက ရယ်လိုက်တယ် မဟုတ်လား၊ မင်းကြောင့် ငါ့ရဲ့ ဆေးဖော်စပ်တဲ့ အစဉ်အလာ ပျက်စီးကုန်ပြီ..." ဟု ဆိုကာ ရန်မူရန် ဟန်ပြင်တော့သည်။ သမင်ကြီးမှာမူ သူ မရယ်ပါကြောင်း ကပြ၍ ငြင်းဆိုနေရှာ၏။</p> <p> </p> <p>"ဆင်ခြေမပေးနဲ့ 'တောင်ဖြိုခွင်းခြင်း'..."</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည် ရှေ့သို့ တိုးကာ သမင်ကြီး၏ ခြေထောက်များကို တွန်းထုတ်ပြီးနောက် လေထဲသို့ မြှောက်တင်၍ ခြေထောက်ကို ကိုင်ကာ အကြိမ်ကြိမ် လွှဲယမ်းပစ်လိုက်တော့၏။ သမင်ကြီး၏ အော်ဟစ်သံမှာ လျှို့ဝှက်ခန်းအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>သမင်ကြီးနှင့် ကစားပြီးနောက် နင်တောက်ရန်သည် မည်းနက်နေသော ဆေးပေါင်းအိုးရှေ့တွင် စိတ်ပျက်စွာ ထိုင်နေမိတော့၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အဘွား ချန်ထားရစ်ခဲ့သော အတတ်ပညာမှာ အဆင့် (၁) အလယ်အလတ်အဆင့်သာ ဖြစ်သဖြင့် အဆင့်မြင့်ဆေးလုံးများအတွက်မူ သူသည် မိမိဘာသာ ကြိုးစားအားထုတ်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> 'အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း' ဆေးလုံးကို ကိုယ်တိုင် ဖော်စပ်နိုင်ရန်အတွက် သူသည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းအတတ်ကို အဆင့် (၂) သို့ မဖြစ်မနေ မြှင့်တင်ရပေလိမ့်မည်။ ဂိုဏ်းအတွင်းမှ ဆေးလုံးများကို ရရှိရန်မှာ သူကဲ့သို့သော အပြင်စည်းတပည့်အတွက် မဖြစ်နိုင်သည်ဖြစ်ရာ မိမိကိုယ်ကိုသာ အားကိုးရပေမည်။</p> <p> </p> <p>"ဆက်လုပ်ဦးမယ်" ဟု ဆိုကာ သူသည် စိတ်ဓာတ်ကို ပြန်လည်စုစည်း၍ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ပြန်သည်။ ရက်အနည်းငယ် ကြာသောအခါမှသာ အောင်မြင်မှု အသီးအပွင့်ကို စတင်ခံစားရတော့၏။</p> <p> </p> <p>ဆေးလုံးများ အောင်မြင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသောအခါ သူသည် လိုအပ်သော အပူချိန်နှင့် အချိုးအစားများကို စနစ်တကျ မှတ်တမ်းတင်ထားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ သူ၏ ဆေးဖော်စပ်မှု အောင်မြင်နှုန်းမှာ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော်အထိ မြင့်တက်လာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ နင်တောက်ရန်သည် 'အဆင့် (၁) အဆင့်မြင့် ဆေးဖော်စပ်သူ' တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ချေပြီ။</p> <p> </p> <p>ပူပြင်းလှသော နွေရာသီဝယ် နင်တောက်ရန်နှင့် သမင်ကြီးတို့သည် ထမင်းစားပွဲကို သစ်ပင်ရိပ်အောက်သို့ ထုတ်ယူလာကြသည်။</p> <p> </p> <p>ချန်ဝေ့မောကလည်း အလိုက်သိစွာဖြင့် ထမင်းခူးပေးရှာ၏။ နင်တောက်ရန်နှင့် သမင်တို့မှာ မြိန်ရည်ယှက်ရည် စားသောက်နေကြစဉ် "မိတ်ဆွေနင်... စားနေတာလား" ဟု 'ဟွမ်ရှန်' က အဝေးမှ လှမ်း၍ နှုတ်ဆက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်က ဖိတ်ခေါ်သော်လည်း ဟွမ်ရှန်ကမူ ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းဆို၍ ထွက်ခွာသွားတော့၏။</p> <p> </p> <p> သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ နင်တောက်ရန်သည် 'ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှု' အဆင့်မြင့်ပိုင်း ကျင့်ကြံသူဖြစ်သော်လည်း မသေမျိုးတစ်ဦး၏ အသွင်သဏ္ဌာန် လုံးဝမရှိဘဲ သမင်တစ်ကောင်၊ မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးတို့နှင့် ဆော့ကစားနေသည်ကို ကြည့်ကာ ထူးဆန်းအံ့ဩနေမိတော့၏။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်နေ့တွင် နင်တောက်ရန်သည် အဆင့် (၂) မီးဒြပ်ဝိညာဉ်အမြုတေကို ရှာဖွေရန် ဟွမ်လုံဈေးကွက်သို့ ဆင်းလာခဲ့ပြန်သည်။ 'ငါးပါးဒြပ် စီးဆင်းခြင်း အစီအရင်' ကို မရမချင်း သူ စိတ်မချနိုင်ဖြစ်နေခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>အထူးသဖြင့် 'အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း' အလယ်အလတ်အဆင့်ရှိသူများ၏ ဝိညာဉ်ဖိအားမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည် ဖြစ်ရာ ထိုသို့သော ရန်သူများနှင့် ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် အစီအရင်မှာ မဖြစ်မနေ လိုအပ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>'ချင်းဖူးဖန်' အရောင်းဆိုင်သို့ ရောက်သောအခါ 'ချန်ဖျင်အာ' က ပြုံးရွှင်စွာ ဆီးကြိုနှုတ်ဆက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သူမက နင်တောက်ရန်၏ ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်လာကြောင်း မြှောက်ပင့်ပြောဆိုနေသော်လည်း နင်တောက်ရန်ကမူ သူမ၏ စကားကို စိတ်ထဲမထားပေ။</p> <p> </p> <p>အမြုတေကို ရှာမရသော်လည်း အဆင့် (၂) မန္တန်စက္ကူများကို ကြည့်ရှုစဉ် 'ကျောက်သားဒိုင်းလွှားမန္တန်စက္ကူ' ကို သူ စိတ်ဝင်စားသွား၏။ ယင်းသည် 'အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း' အလယ်အလတ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အကြိမ်ကြိမ် ခံနိုင်ရည်ရှိသည်ဖြစ်ရာ ဝိညာဉ်ကျောက် တစ်ထောင်ပေး၍ လေးရွက်ကို ဝယ်ယူလိုက်တော့၏။</p> <p> </p> <p>ဟွမ်လုံဈေးကွက်အတွင်း၌ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများစွာသည် မိမိတို့၏ ပစ္စည်းများကို ခင်းကျင်းရောင်းချနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ခါတစ်ရံတွင် ရတနာအစစ်များကို အဖိုးနည်းနည်းဖြင့် ရရှိတတ်သည်ဟု ကြားဖူးသော်လည်း နင်တောက်ရန်မှာမူ ဝယ်ယူတိုင်း အလိမ်ခံရသည်သာ များလှချေသည်။ သမင်ကြီး၏ မျက်မှောင်များမှာလည်း အလိမ်ခံရဖူးသဖြင့် တွန့်ချိုးနေတော့၏။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် သူနဲ့ သမင်တို့ လမ်းလျှောက်နေကြစဉ် နောက်ကွယ်မှ ရင်းနှီးသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ "ဪ... ရှေ့က လူငယ်လေး နင် မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>ထိုအသံမှာ အခြားမဟုတ်၊ ဗိမာန်ဖြူတောင်မှ ဘိုးဘေးကြီးလော့ပင် ဖြစ်ချေသည်။ နင်တောက်ရန်မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်မိသွားပြီး သမင်ကြီးမှာလည်း အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားရ၏။</p> <p> </p> <p>"အကြီးအကဲလော့ ဖြစ်နေတာကိုး" ဟု နင်တောက်ရန်က လှည့်၍ ပြုံးပြလိုက်သည်။ "ဒီမှာ ဆုံရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး၊ တိုက်ဆိုင်လှချေလား"</p> <p> </p> <p>ဘိုးဘေးကြီးလော့သည် ဤဈေးကွက်၏ ပိုင်ရှင်မှာ 'အနန္တဂိုဏ်း' ဖြစ်သည်ကို သိသဖြင့် အတန်ငယ် ယဉ်ကျေးနေပုံရ၏။</p> <p> </p> <p>သူက နင်တောက်ရန်အား အမြုတေ ထပ်မံရရှိခြင်း ရှိမရှိ မေးမြန်းလာသည်။ နင်တောက်ရန်က မရရှိသေးကြောင်း ဖြေကြားသောအခါ"တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ၊ ငါ့ရဲ့ မိတ်ဆွေတစ်ယောက်ဆီမှာ အဆင့် (၂) မီးဒြပ်ဝိညာဉ်အမြုတေ တစ်ခု ရှိနေတယ်၊ မင်း စိတ်ဝင်စားရင်တော့ နောက်သုံးရက်နေရင် 'ရိဖျင်ခန်းမဆောင်'  မှာ ကျင်းပမယ့် လဲလှယ်ပွဲကို လာခဲ့ဦး" ဟု ဖိတ်ခေါ်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဘိုးဘေးကြီးလော့သည် လူငယ်တစ်ဦးအား လိမ်ညာပြောဆိုနေစရာ မလိုသဖြင့် နင်တောက်ရန်မှာ စိတ်ဝင်စားသွားသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ ဤအဘိုးကြီး၏ အပြုအမူကို သံသယရှိနေဆဲပင် ဖြစ်တော့သတည်း။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save