Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">ရွှေအမြုတေအဆင့်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>အဆုံးတစ်နေ့၌မူ နင်တောက်ရန်သည် ထိုလဲလှယ်ပွဲသို့ တက်ရောက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>'အဆင့်အတန်း မမျှသူတို့ကြားထဲသို့ ဝင်မရှုပ်ခြင်းက အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်' ဟူသော အမှန်တရားကို သူ သိနားလည်ထားသော်ငြား ယခုနေရာမှာ ဟွမ်လုံဈေးကွက် ဖြစ်နေသည်မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာ၌ ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ 'အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်' ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦး အမြဲမပြတ် ကင်းစောင့်နေသည့်အပြင် မြေအောက်၌လည်း ဧရာမ အဆင့် (၂) အစီအရင်ကြီးကို ခင်းကျင်းထားချေသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းအစီအရင်ကို နှိုးဆော်လိုက်ပါက 'အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း' အလယ်အလတ်အဆင့်ရှိသော ဗိမာန်ဖြူတောင်မှ ဘိုးဘေးကြီးပင်လျှင် လက်နက်ချရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် 'ရိဖျင်ခန်းမဆောင်' မှာလည်း မြို့လယ်ခေါင်တွင် ရှိနေပြီး '‌ လေငြိမ်မျှော်စင်' နှင့် ဆယ်ပေခန့်သာ ကွာဝေးပေရာ ထိုမျှော်စင်ကို တာဝန်ယူထားသော ဦးလေးဟွမ်သည် အချိန်မရွေး ကူညီပေးနိုင်မည် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့ဖြစ်ရာ ဘေးအန္တရာယ်မှာ မစိုးရိမ်ရလောက်ဟု သူ ယူဆမိတော့သည်။ အပြင်ထွက်ခြင်းမှာ စွန့်စားရသည် မှန်သော်လည်း ဂိုဏ်းအတွင်း၌သာ အမြဲတစေ လယ်စိုက်နေ၍လည်း မဖြစ်ပေရာ လိုအပ်သော ပစ္စည်းများနှင့် အခွင့်အလမ်းများမှာ အလိုအလျောက် ကောင်းကင်မှ ကျလာမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>အဆင့် (၂) မီးဒြပ်ဝိညာဉ်အမြုတေကို သာ ရရှိခဲ့ပါက 'ငါးပါးဒြပ် စီးဆင်းခြင်း အစီအရင်' ကို စတင်ပြင်ဆင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် သူ၏လက်ဝယ်၌လည်း အဆင့်မြင့် အတားအဆီးဖောက်ဖျက်မန္တန်စက္ကူနှစ်ရွက်၊ အဆင့်မြင့် ကျောက်သားဒိုင်းလွှားမန္တန်စက္ကူ သုံးရွက်နှင့် 'လေညင်းစီးနင်းခြင်း' ကျင့်စဉ်တို့ ရှိနေပေရာ မနိုင်လျှင်ပင် ထွက်ပြေးနိုင်ခွင့် ရှိပေသေးသည်။ သို့သော်လည်း ဘေးကင်းစေရန်အတွက် လဲလှယ်ပွဲနေ့တွင် အသေအချာ စီစဥ်ရပေဦးမည်။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>သုံးရက်ကြာသောအခါ။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည် တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာခဲ့သည်။ သမင်အူကြောင်ကြီးမှာ ဝိညာဉ်သားရဲအိတ်အတွင်း၌ ရှိနေသကဲ့သို့ အဆင့် (၁) အလယ်အလတ်အဆင့်ရှိသော ငါးနက်ကလေးကိုလည်း အခြားအိတ်တစ်ခုအတွင်း ထည့်၍ ယူဆောင်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>'စစ်သည်တော်တစ်ထောင်ကို တစ်ရက်စာအတွက် လေ့ကျင့်ပေးထားရသည်' ဟူသော စကားအတိုင်း မိမိ၏ အင်အားအားလုံးကို အသင့်ပြင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ချန်ဝေ့မောမှာမူ ချုန်းပီတောင်ထိပ်၌သာ ကျန်ရစ်ခဲ့ရှာ၏။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်သားရဲအိတ်အတွင်းမှ သမင်ကြီးနှင့် ငါးနက်လေးတို့မှာ တစ်ကောင်နှင့်တစ်ကောင် အော်ဟစ်ရင်း မြိန်ရည်ယှက်ရည် စကားပြောနေကြချေသည်။</p> <p> </p> <p>ဟွမ်လုံဈေးကွက်သို့ ရောက်သောအခါ နင်တောက်ရန်သည် ရှေးဦးစွာ ' လေငြိမ်မျှော်စင်' သို့ သွားရောက်၍ 'စိမ်းလန်းသော ဝါးတောဝိညာဉ်ဆန်' ပိဿာငါးဆယ်ကို လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးအပ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဪ... တူမောင်နင်ပါလား" ဟု 'အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း' ကျင့်ကြံသူ 'ဟွမ်ချန်ယန်' က ဝမ်းသာအားရ ဆီးကြိုနှုတ်ဆက်ရင်း"လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လကပဲ ဦးလေးအတွက် ဝိညာဉ်ဆန်တွေ ပို့ထားသေးတယ်၊ အခုလည်း ထပ်ပို့ပြန်ပြီ၊ မင်းလည်း ပင်ပန်းနေရော့မယ်..." ဟု ဆိုလာသည်။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်က ပြုံးလျက် "ဦးလေးကလည်း ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ၊ ကျွန်တော့်ဆရာက ဂိုဏ်းအတွင်းမှာ လေးစားခံရသူဖြစ်သလို တပည့်တွေလည်း အများကြီးရှိတာဆိုတော့ အဆင့် (၂) ဝိညာဉ်ဆန်တွေ အမြဲလိုအပ်နေမှာ ဦးလေး သိသားပဲဟာ..." ဟု ဆိုကာ ရင်းနှီးစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် နင်တောက်ရန် "ဦးလေး... ဗိမာန်ဖြူတောင်က ဘိုးဘေးကြီးလော့အကြောင်း ကြားဖူးလား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"လော့ဆန်းဟိုင်း လား" ဟု ဟွမ်ချန်ယန်က အံ့ဩစွာဖြင့် "တူမောင်နင်... မင်း အဲ့ဒီအဘိုးကြီးနဲ့ ဆုံဖူးလို့လား" ဟု ပြန်မေးလာ၏။ နင်တောက်ရန်က အကျိုးအကြောင်း ရှင်းပြပြီးနောက် ယနေ့ 'ရိဖျင်ခန်းမဆောင်' ၌ ကျင်းပမည့် လဲလှယ်ပွဲအကြောင်းနှင့် မိမိအနေဖြင့် မီးဒြပ်ဝိညာဉ်အမြုတေ လိုအပ်နေပုံကို ပြောပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဟွမ်ချန်ယန်က "ဟွမ်လုံဈေးကွက်က လဲလှယ်ပွဲတွေဟာ မိသားစုကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ သီးသန့်ကိစ္စတွေမို့ ငါတို့ဂိုဏ်းက ဝင်မစွက်ဖက်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီပွဲက ဦးလေးရဲ့ မျက်စိအောက်တင် ကျင်းပမှာဆိုတော့ တူမောင်နင် စိတ်ချလက်ချသာ သွားပါ၊ ဦးလေးရဲ့ နယ်မြေမှာ မင်းကို အနိုင်ကျင့်ခွင့် မပြုစေရဘူး" ဟု အားပေးစကား ဆိုလာသည်။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်က ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုရင်း "တပည့်အနေနဲ့ စိုးရိမ်တာက ဒီပွဲမှာ စီနီယာလော့လို အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့်ရှိသူ ပါဝင်နေတာမို့ တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းသွားခဲ့ရင် ဂိုဏ်းအနေနဲ့ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသင့်တယ် ထင်လို့ပါ" ဟု အကြံပြုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အေးလေ... အဲ့ဒီလိုဆိုရင်တော့ ဦးလေးက မန္တန်စာချွန်လွှာပို့ပြီး ဂိုဏ်းတူညီလေး နှစ်ယောက်ကိုပါ ကင်းစောင့်ဖို့ ခေါ်လိုက်မယ်။ ငါတို့လက်ထဲမှာ ဈေးကွက်အစီအရင်ရှိနေတာဆိုတော့ ဘာမှ မစိုးရိမ်နဲ့တော့"</p> <p> </p> <p>"ကောင်းလှပါပြီ" ဟု နင်တောက်ရန်က အရိုအသေပေး၍ လဲလှယ်ပွဲသို့ ထွက်ခွာလာခဲ့တော့သည်။ ဟွမ်ချန်ယန်သည် သူ၏ နောက်ကျောကို ကြည့်ရင်း "ဒီကောင်လေးကတော့..." ဟု ရေရွတ်ကာ ပြုံးနေမိသည်။</p> <p> </p> <p>ခဏအကြာတွင်မူ သူသည် အဝါရောင် အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော မန္တန်စာချွန်လွှာတစ်ခုကို အနန္တဂိုဏ်းဆီသို့ လွှင့်တင်လိုက်လေတော့၏။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>ရိဖျင်ခန်းမဆောင်။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန် ရောက်ရှိသွားသောအခါ 'ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှု' အဆင့်မြင့်ပိုင်းရှိသော တာဝန်ခံတစ်ဦးက လာရောက်ကြိုဆိုသည်။</p> <p> </p> <p> 'ရိဖျင်ခန်းမဆောင်' မှာ ဟွမ်လုံဈေးကွက်၏ အကောင်းဆုံး လက်ဘက်ရည်ဆိုင်ဖြစ်သည်နှင့်အညီ တာဝန်ခံပင်လျှင် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်နေချေပြီ။ နင်တောက်ရန်သည် ဘိုးဘေးကြီးလော့နှင့် ချိန်းဆိုထားသော သီးသန့်အခန်းသို့ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လမ်းတွင် လှပသော လူသားအစေခံမလေးများက သူ့အား ပြုံးရယ်ကြည့်ရှုနေကြသည်ကို တွေ့ရ၏။ တာဝန်ခံက— "ဧည့်သည်တော်... စိတ်ဝင်စားတဲ့သူရှိရင် လက်ဘက်ရည် တည်ခင်းခိုင်းလို့ ရပါတယ်၊ တစ်ယောက်ကို ငွေစ ငါးကျပ်ပဲ ကျသင့်မှာပါ၊ တကယ်လို့ စိတ်ကြိုက်တွေ့တယ်ဆိုရင်တော့ ဝိညာဉ်ကျောက် နှစ်ဆယ်ပေးပြီး ရွေးထုတ်သွားလို့ ရပါတယ်" ဟု ဆိုလာသည်။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်မှာ စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသွားသည်။ ထိုမိန်းကလေးများမှာ ရုပ်ရည်လှပသော်လည်း ဝိညာဉ်အမြုတေ မရှိသော လူသားများသာ ဖြစ်ကြပေရာ ကျင့်ကြံသူများ၏ လောကတွင်မူ ဝိညာဉ်ကျောက် နှစ်ဆယ်မျှသာ တန်ကြေးရှိချေသည်။ ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ ရုပ်အလှမှာ ခဏတာသာဖြစ်ပြီး တန်ဖိုးမရှိလှပေ။</p> <p> </p> <p>လဲလှယ်ပွဲကို အမှတ် (၁) အထူးခန်း၌ ကျင်းပခြင်း ဖြစ်သည်။ နင်တောက်ရန် အထဲသို့ ဝင်လိုက်သောအခါ အခန်းတွင်း၌ အပြင်လူများ မကြားနိုင်စေရန် အတားအဆီးများ ချမှတ်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>"လူငယ်လေး နင် ရောက်လာပြီပဲ" ဟု ဘိုးဘေးကြီးလော့က ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်ကာ သူ့အား ထိုင်ခိုင်းလိုက်သည်။ ထိုအခန်းအတွင်း၌ ဘိုးဘေးကြီးလော့အပြင် ခါးမောက်ဆောင်းထားသဖြင့် မျက်နှာကို မမြင်ရသော ဆံပင်ဖြူအဘိုးအို တစ်ဦးလည်း ရှိနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသူထံမှ မည်သည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှုပ်ခတ်မှုကိုမျှ နင်တောက်ရန် မခံစားရသဖြင့် အဆင့်မြင့် ရုပ်ဖျက်အတတ်တစ်ခုခုကို အသုံးပြုထားပုံရ၏။</p> <p> </p> <p>"ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှု အထွတ်အထိပ်အဆင့်ရှိသူ နှစ်ယောက်လည်း လာဦးမှာပါ" ဟု ဘိုးဘေးကြီးက ဆိုသည်။ မကြာမီမှာပင် အားကောင်းမောင်းသန် ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦး ဝင်ရောက်လာကြ၏။</p> <p> </p> <p> ယင်းတို့မှာ 'မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရမှ လင်းယုန်ညီနောင်' များပင် ဖြစ်ချေသည်။ ၎င်းတို့အနက် ထိပ်ပြောင်သောသူက နင်တောက်ရန်အား ကြည့်က "ဒီလူငယ်လေးက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှု အဆင့် (၇) ပဲ ရှိသေးတာလား" ဟု မေးကာ ရယ်မောနေတော့သည်။ အခြားတစ်ဦးကမူ မရိုမသေမလုပ်ရန် တားမြစ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ကဲ... စကြရအောင်" ဟု ဘိုးဘေးကြီးလော့က ဆိုလာသည်။ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မခန့်မှန်းနိုင်သော အဘိုးအိုမှာ 'လုံ' ဟု မျိုးရိုးရှိကြောင်း သိရ၏။ ညီနောင်နှစ်ဦးအနက် အစ်ကိုဖြစ်သူက နှစ်ပေါင်း ရှစ်ရာသက်တမ်းရှိသော 'ဝိညာဉ်ကြံ့ပန်း' ကို စတင်ထုတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဘိုးဘေးကြီးလော့က ထိုပန်းကို လိုချင်သဖြင့် အပြန်အလှန်အားဖြင့် 'သွေးကြောစောင့်ရှောက်ဆေးလုံး'နှင့် လဲလှယ်လိုက်ကြ၏။ ထိုဆေးလုံးမှာ 'အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း' အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရာတွင် ကျရှုံးခဲ့ပါက အသက်အန္တရာယ်မစိုးရိမ်ရအောင် ကာကွယ်ပေးနိုင်သည့် ရှားပါးဆေးလုံး ဖြစ်ပေရာ ညီနောင်နှစ်ဦးမှာ ကျေနပ်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ဘိုးဘေးကြီးလော့က 'မီးလျှံလိပ်ပြာဆွဲသီး' ဟု ခေါ်သော အဆင့် (၂) အနိမ့်တန်း ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုကို ထုတ်ပြပြန်သည်။ ယင်းကို ညီငယ်ဖြစ်သူက သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို တိုးတက်စေမည့် ဆေးလုံးများနှင့် လဲလှယ်ယူလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဤသို့ဖြင့် အားလုံးမှာ မိမိတို့ အလိုရှိရာကို ရရှိသွားကြသော်လည်း နင်တောက်ရန်၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ထူးဆန်းသော စိုးရိမ်စိတ်တစ်ခု ဝင်ရောက်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>"လူငယ်လေး... ငါ့ကို အဲ့ဒီလို ကြည့်နေရတာ ထူးဆန်းနေလို့လား" ဟု မျိုးရိုးလုံ အဘိုးအိုက ရုတ်တရက် ပြုံးလျက် ဆိုလာသည်။</p> <p> </p> <p>"အခု ငါ့အလှည့်ရောက်ပြီ မဟုတ်လား၊ အားလုံးက မိမိတို့ လိုချင်တာကို ယူနေကြတာဆိုတော့ ငါလည်း တိုက်ရိုက်ပဲ ယူတော့မယ်၊ မင်းတို့တွေ ရက်ရက်ရောရော ပေးလှူကြလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ ဆိုပြီးနောက် သူသည် ဘယ်ဘက်လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ 'လင်းယုန်ညီနောင်' နှစ်ဦးမှာ နေရာ၌ပင် ကျောက်ရုပ်ကဲ့သို့ အေးခဲသွားကြတော့၏။ သူတို့၏ သွေးသားနှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ ထိုသူ၏ စုပ်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ခဏချင်းမှာပင် အသားရေများ ခြောက်ကပ်ကာ အကူအညီပင် မတောင်းနိုင်ဘဲ သေဆုံးသွားကြရရှာသည်။</p> <p> </p> <p>"တိုက်စစ်ဖွင့်" ဟု အဘိုးအိုက ဟစ်အော်လိုက်ရာ အစီအရင်အလံများနှင့် အစီအရင်သေတ္တာများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရိဖျင်ခန်းမဆောင် တစ်ခုလုံးကို ကြောက်မက်ဖွယ် အစီအရင်ကြီးတစ်ခုက လွှမ်းခြုံလိုက်လေတော့၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအစီအရင်မှာ အလွန်ပင် အေးစက်မှောင်မိုက်လှသဖြင့် ငရဲဘုံသို့ ရောက်ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။</p> <p> </p> <p>"လူငယ်လေး နင်..." ဟု ဆိုကာ အဘိုးအိုက သူ၏ခါး‌ မောက်ကို ချွတ်လိုက်ရာ အိုမင်းလှသော မျက်နှာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး— "မင်းရဲ့ သွေးသားနဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေက ငါ့အတွက် အလွန်ပဲ လုံလောက်လှတယ်၊ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ငါ့လက်ထဲ အပ်လိုက်စမ်း" ဟု ဆိုကာ ရယ်မောလိုက်တော့၏။</p> <p> </p> <p>ထိုသူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဝိညာဉ်ဖိအားမှာ 'ရွှေအမြုတေအဆင့်' ဖြစ်နေပြီး ထိုအထဲတွင်မှ အဆင့်မြင့်ပိုင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်နေချေပြီ။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည် ရန်သူကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်ရင်း သူ၏လက်အတွင်းရှိ အဆင့် (၃) အတားအဆီးဖောက်ဖျက်မန္တန်စက္ကူကို အသင့်ပြင်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>လေငြိမ်မျှော်စင်။</p> <p> </p> <p>"ဘုန်း"</p> <p> </p> <p>ဘေးအဆောက်အအုံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အနုတ်လက္ခဏာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ လွှမ်းခြုံထားသည့် အစီအရင်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဟွမ်ချန်ယန်သည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ခုန်ထ "ဒါ... 'ကိုးပါးယင် ဝိညာဉ်စုစည်းခြင်း အစီအရင်' ပဲ၊ အဆင့် (၃) အစီအရင်ကြီးပါလား၊ ခန်းမဆောင်ထဲမှာ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ရှိနေတာလား" ဟု အော်ဟစ်လိုက်လေတော့သတည်း။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save