Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၅၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">အင်အားစုများ စုံစည်းခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>အရုဏ်ဦးအလင်းရောင် အောက်ဝယ် တိမ်ဦးတိမ်လိပ်များ လွင့်ပျက်နေသကဲ့သို့ပင် အနန္တဂိုဏ်း၏ အတွင်းစည်းနှင့် အပြင်စည်းမှ ပါရမီရှင် တပည့်အပေါင်းတို့သည် အတွင်းစည်းပင်မဆောင် ရင်ပြင်ကျယ်ထံသို့ စုရုံးရောက်ရှိနေကြချေပြီ။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည်လည်း သမင်အူကြောင်ကြီးနှင့်အတူ ဘေးချင်းယှဉ်လျက် ရောက်ရှိလာ၏။ သူသည် အထူးတလည် အာရုံစိုက်မခံရစေရန် ရင်ပြင်၏ ထောင့်စွန်းတစ်နေရာ၌သာ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်တန့်နေပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ညီလေးနင်...”</p> <p> </p> <p>မနီးမဝေးမှ နှုတ်ဆက်သံကြောင့် ကြည့်လိုက်ရာ စီနီယာလင်းကျော့ကျွင်း ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရ၏။ နင်တောက်ရန်က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြကာ “စီနီယာလင်းပါလား... မတွေ့တာ ကြာပြီနော်” ဟု တုံ့ပြန်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“တကယ်ကို ကြာသွားတာပဲ” ဟု လင်းကျော့ကျွင်းက ရယ်မောရင်း ဆို၏။ “ဘာလဲ... ညီလေးလည်း စန်းနန်လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ခရီးစဉ်မှာ လိုက်မှာလား”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ကဲ့... ဂိုဏ်းက အမည်စာရင်း ထုတ်ပြန်ထားလို့ပါ”</p> <p> </p> <p>“သြော်... အဲလိုလား...”</p> <p> </p> <p>လင်းကျော့ကျွင်းက ဘာမျှ ဆက်မပြောတော့သော်လည်း သူနှင့် ရင်းနှီးသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှု အဆင့် (၉) ရှိသည့် တပည့်အချို့မှာမူ နင်တောက်ရန်အား ထူးဆန်းသလို ကြည့်ကာ တိုးတိုးတိတ်တိတ် ဝေဖန်နေကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“အဆင့် (၇) ပဲ ရှိသေးတာကို စန်းနန်နယ်မြေထဲ လွှတ်တယ်ဆိုတာ တစ်ခုခု မှားနေတာများလား”</p> <p> </p> <p>“ဟွန်း... ဒီနင်တောက်ရန်ဆိုတဲ့လူက ဒုတိယအဆင့် ဝိညာဉ်စိုက်ပျိုးရေးသမားဆိုပေမဲ့ အဆင့် (၇) နဲ့ စန်းနန်နယ်မြေထဲ ဝင်တာဟာ သေတွင်းထဲ ဆင်းတာနဲ့ အတူတူပဲ၊ နတ်ဆိုးလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူတွေ မပြောနဲ့... လမ်းစဉ်မှန် ကျင့်ကြံသူတွေတောင် သူ့ကိုတွေ့ရင် လက်ယားပြီး သတ်မိကြမှာ”</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်မှာ နတ်ဘုရားအာရုံ အကြားအာရုံ ထက်မြက်သူဖြစ်ရာ ထိုစကားလုံးများကို အတိုင်းသား ကြားနေရ၏။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းအစုံ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားသော်လည်း ဘာမျှမကြားသယောင်သာ နေလိုက်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီမှာပင် လင်းရှန့်နှင့် လျှိူရူယန်တို့လည်း ရောက်ရှိလာကြ၏။ လျှိူရူယန်မှာ လမင်းဖြူရောင် ဝတ်စုံရှည်ကို ဆင်မြန်းထားရာ ပန်းချီကားထဲမှ နတ်မိမယ်လေး တစ်ပါးအလား လှပလွန်းလှသဖြင့် အမျိုးသားတပည့်အပေါင်း၏ အကြည့်တို့ကို ဖမ်းစားထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုမနာလိုစဖွယ် အကြည့်တို့သည် ဘေးတွင် ရပ်နေသော လင်းရှန့်ထံသို့ ဒေါသအသွင်ဖြင့် ကူးစက်သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>အဆင့် (၈) ဝိညာဉ်မြစ်ဖျား ပါရမီသာရှိသော အပြင်စည်းတပည့် အညတရတစ်ဦးက လျှိူနတ်မိမယ်နှင့် အဘယ်ကြောင့် တွဲဖက်နေရသနည်းဟု လူအများက မကျေမချမ်း ဖြစ်နေကြချေပြီ။</p> <p> </p> <p>“ဟမ်...”</p> <p> </p> <p>လင်းရှန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ထိုသူတို့ကို အေးစက်စက် ကြည့်လိုက်၏။ သူ၏ ပါရမီမှာ နိမ့်ပါးသည် ဆိုသော်ငြား အဆင့် (၉) အစွမ်းမှာ အစစ်အမှန် ဖြစ်ပေရာ တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံအရ ဆိုလျှင် သူသည် အတွင်းစည်းတပည့်များအကြား ထိပ်တန်းကပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>“အားလုံး ငြိမ်ကြစမ်း”</p> <p> </p> <p>အပြင်စည်း အကြီးအကဲတစ်ဦးက လက်စွပ်ကို ခါယမ်းကာ အမိန့်ပေးလိုက်၏။ “ငါတို့ အနန္တဂိုဏ်းဟာ ချင်းကျိုးနယ်မြေမှာ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ရပ်တည်လာခဲ့တာ၊ မင်းတို့ဟာ ဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို မညှိုးနွမ်းစေနဲ့”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါ အကြီးအကဲ”</p> <p> </p> <p>တပည့်အပေါင်းမှာ စိတ်ဓာတ်များ တက်ကြွလာကြ၏။ အကြီးအကဲက ဆက်လက်၍ နယ်မြေအတွင်း အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံးအတွက် လိုအပ်သော ဆေးဖက်ဝင်အပင် အဓိက သုံးမျိုးမှအပ ကျန်ရှိသော အခွင့်အရေးမှန်သမျှကို တပည့်များကသာ ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရှိမည် ဖြစ်ကြောင်းနှင့် အပင်အများဆုံး ရှာဖွေနိုင်သူ ဆယ်ဦးအား ဆေးလုံး ဆုချမည်ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာလိုက်ရာ ရင်ပြင်တစ်ခုလုံး ဆူညံသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်မှာမူ တိတ်ဆိတ်စွာပင် စဉ်းစားနေမိ၏။ သူ၏ စီနီယာများမှာ အခြေအနေကို အကောင်းမြင်လွန်းနေကြသည်ဟု သူ ထင်မြင်မိပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ကြည်... ကြည်...”</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် ကောင်းကင်ယံမှ ရှည်လျားလှသော အော်ဟစ်သံကြီး တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ၏။ လူအများ မော့ကြည့်လိုက်ရာ ခရမ်းရောင် အမွေးအတောင်များဖြင့် ဧရာမ ငှက်ကြီးတစ်ကောင် ဝဲပျံလာပြီး ကျန်းယုသည် ထိုငှက်ကျောပေါ်မှ သွယ်လျစွာ ဆင်းသက်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်”</p> <p> </p> <p>အားလုံးက ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ကြ၏။ ကျန်းယုမှာ ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ စောစီးစွာ ရောက်ရှိခဲ့သူ ဖြစ်ပေရာ သူမသာ ပေါ်မလာခဲ့ပါက အနန္တဂိုဏ်းမှာ ယခုထက် များစွာ နိမ့်ကျသွားနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းတူ မောင်လေး၊ ညီမလေးတို့... အားနာမနေကြပါနဲ့” ဟု ကျန်းယုက သာယာသော အသံဖြင့် ဆို၏။ “အခု ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲ လျှပ်စီးငှက် (ရိုင်ဟန်) ပေါ်ကို အားလုံး တက်ကြပါ၊ ငါ နယ်မြေဆီကို လိုက်ပို့ပေးမယ်”</p> <p> </p> <p>“ကြည်... ကြည်...”</p> <p> </p> <p>လျှပ်စီးငှက်ကြီးသည် မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်လာရာ ပြင်းထန်သော လေလှိုင်းများ ပေါ်ထွက်လာ၏။ ထိုငှက်မှာ အဆင့် (၃) အစောပိုင်း အဆင့်ရှိပြီး ကျန်းယု၏ ဝိညာဉ်သားရဲ ဖြစ်ပေရာ ၎င်း၏ အစွမ်းမှာ ရွှေအမြုတေအဆင့်နှင့် အလားတူပေသည်။</p> <p> </p> <p>အားလုံး ငှက်ကျောပေါ်သို့ တက်ရောက်ကြရာ နင်တောက်ရန်သည်လည်း သမင်အူကြောင်ကြီးကို ဆွဲ၍ ခုန်တက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“‌ မောင်လေးနင်...” ကျန်းယု၏ အကြည့်က နင်တောက်ရန်ထံ ကျရောက်သွား၏။ “မင်းက ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ”</p> <p> </p> <p>“ဗျာ...” နင်တောက်ရန်က အမှန်အတိုင်းပင် “ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး... ကျွန်တော့်နာမည်လည်း စာရင်းထဲ ပါနေလို့ပါ” ဟု တင်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ” ကျန်းယုက အကြီးအကဲများဘက်သို့ လှည့်၍ မေးခွန်းထုတ်တော့၏။</p> <p> </p> <p>“နင်တောက်ရန်က အဆင့် (၇) ပဲ ရှိသေးသလို ဒုတိယအဆင့် ဝိညာဉ်စိုက်ပျိုးရေးပညာလည်း တတ်ထားတယ်၊ သူ့ကို ဘာလို့ စာရင်းသွင်းရတာလဲ”</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲများမှာ ဘာမျှ ပြန်မပြောနိုင်ကြချေ။ အထူးသဖြင့် ရှုနင်ထံမှ လာဘ်ယူခဲ့သူများမှာ ပို၍ပင် ငြိမ်သက်နေကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ညီလေးနင်... ပြန်တော့၊ မင်း ဒီခရီးမှာ ပါဖို့ မသင့်တော်ဘူး” ဟု ကျန်းယုက ဆို၏။</p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး... ကျွန်တော် ရောက်လာမှတော့ ပြန်သွားရင် သူများက ထွက်ပြေးတယ်လို့ ထင်ကြပါလိမ့်မယ်၊ အဲဒါဆိုရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း စိတ်ဓာတ်ကို ထိခိုက်နိုင်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီလေ” ကျန်းယုက အနည်းငယ် ပြုံးကာ “ဒါဆိုရင်လည်း အရာရာကို သတိထားပါ” ဟု ဆိုလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်နှင့် ဂိုဏ်းချုပ်ကြားရှိ ဆက်ဆံရေးကို ကြည့်ကာ လူအများမှာ အံ့အားသင့်နေကြချေပြီ။ နင်တောက်ရန်မှာမူ ငှက်ကျောပေါ်ရှိ မသိသာသော ထောင့်တစ်နေရာ၌ ထိုင်ကာ ရှုခင်းများကို ကြည့်ရှုနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လျှပ်စီးငှက်ကြီးသည် တိမ်တိုက်များကို ဖြတ်ကျော်ကာ တစ်ရက်နှင့် တစ်ည ပျံသန်းပြီးနောက် စိမ်းလန်းသော တောအုပ်ကြီးတစ်ခုသို့ ဆင်းသက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုနေရာမှာ စန်းနန်လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ အဝင်ဝပင် ဖြစ်ပေရာ ပြင်းထန်သော အချုပ်အနှောင်စွမ်းအားများ လွင့်ပျက်နေသည်ကို ခံစားနေရ၏။</p> <p> </p> <p>၅၀ နှစ်တစ်ကြိမ် ပွင့်သော ဤနယ်မြေအတွင်း ဝင်ရောက်သူများ၏ သေဆုံးနှုန်းမှာ ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ရှိပေရာ လူအများမှာ စိုးရိမ်စိတ်များ ဝင်နေကြ၏။</p> <p> </p> <p> “အောင်မြင်မှုထက် အသက်ရှင်ဖို့က ပိုအရေးကြီးတယ်” ဟု လူအများက တွေးတောနေကြသော်လည်း လင်းရှန့်ကဲ့သို့သော သူများမှာမူ အခွင့်အရေးကို အရယူရန် ဆုံးဖြတ်ထားကြချေပြီ။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ်မှာပင် အပြာရင့်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် ကျင့်ကြံသူ ငါးရာခန့် ရောက်ရှိလာ၏။ ၎င်းတို့မှာ ချင်းကျိုးနယ်မြေ၏ ထိပ်သီးဂိုဏ်းဖြစ်သော ပင်လယ်မီးလျှံဂိုဏ်းမှ တပည့်များ ဖြစ်ကြပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ကျန်းယု... မိန်းကလေးငယ်လေး ပါလား”</p> <p> </p> <p>ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး အလွန်အိုမင်းလှသော အဘိုးအိုတစ်ဦး ရောက်ရှိလာ၏။ သူသည် ပင်လယ်မီးလျှံဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲ ထျန်းဟိုင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီမှာပင် တောင်ဘက်မှ သွေးရောင်လွှမ်းသော ပျံသန်းရေးလှေကြီးများ ရောက်ရှိလာပြန်၏။ ၎င်းတို့မှာ နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်ဖြစ်သော ဝိညာဉ်ဝါးမြိုခြင်းဂိုဏ်းမှ ဖြစ်ကြပြီး ပြင်းထန်သော ဖိအားများကို ထုတ်လွှတ်နေကြ၏။</p> <p> </p> <p>သွေးမြူများအကြားမှ သွေးရောင်ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအိုတစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာရာ ထိုသူမှာ နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်၏ နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသော ဝိညာဉ်ဝါးမြိုခြင်းဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ထျန်းဟိုင်... မင်း စောစောရောက်နေတာပဲ” ဟု နတ်ဆိုးအဘိုးအိုက ဆိုကာ ရယ်မောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> “ကြည့်ရတာ မင်းတို့ ပင်လယ်မီးလျှံဂိုဏ်းက ဒီတစ်ခါ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးမှော်ကို အရယူဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားပုံပဲ”</p> <p> </p> <p>ချင်းကျိုးနယ်မြေ၏ အကြီးဆုံး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးမှော် သုံးခုကို စန်းနန်နယ်မြေ၌ အဆင့်အလိုက် ခွဲဝေကြရပေရာ လွန်ခဲ့သော နှစ် ၅၀ က ဝိညာဉ်ဝါးမြိုခြင်းဂိုဏ်းက ပထမရသဖြင့် မှော်နှစ်ခုကို သိမ်းပိုက်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟွန်း...” ထျန်းဟိုင်က နှာခေါင်းရှုံ့ကာ “နတ်ဆိုးအိုကြီး... မင်း လောင်းကြေးထပ်ရဲသလား” ဟု စိန်ခေါ်လိုက်တော့သတည်း။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save