Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၅၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">သင်၏အသက်ကို ချမ်းသာပေးမည်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ညမှောင်ရိပ်က ကျရောက်လာချေပြီ။</p> <p> </p> <p>တိတ်ဆိတ်ခြင်းနယ်မြေအတွင်းသို့ လသာအလင်းတန်းတို့ ဖြာကျလာရာ သစ်ပင်ခြောက်များနှင့် ပြန့်ကျဲနေသော ကျောက်ဆောင်တို့မှာ ဖြူဖွေးသောအလင်းအောက်တွင် ခြောက်ခြားဖွယ်ရာ ကောင်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>သစ်ခေါင်းတစ်ခုအတွင်း၌နင်တောက်ရန်သည် ဝက်ဝံညိုတစ်ကောင်ကို မောင်းထုတ်ကာ ထိုနေရာကို သိမ်းပိုက်လိုက်ပြီးလျှင် ‘ဝိညာဉ်အရှိန်အဝါဖုံးကွယ်ခြင်းကျင့်စဉ်’ ကို ကျင့်ကြံရင်း ခေတ္တအနားယူလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>တစ်လမ်းလုံးတွင် မြေဒြပ်နှင့် သစ်သားဒြပ်မြေလျှိုးကျင့်စဉ်တို့ကို အဆက်မပြတ် အသုံးပြုခဲ့ရသဖြင့် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတို့ အလွန်အမင်း ကုန်ခမ်းနေချေပြီ။</p> <p> </p> <p> ထို့ကြောင့် မကြာခဏဆိုသလို ကျင့်ကြံ၍အင်အားဖြည့်တင်းရပေရာ မဟုတ်ပါက ရှေ့ဆက်ရန် ခဲယဉ်းပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် လောကကြီးနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားသလားမှတ်ရအောင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေ၏။ သူ၏ ကိုယ်တွင်း၌ အဆင့် (၁၁) သို့ ရောက်ရှိနေသော ထာဝရစိမ်းလန်းကျင့်စဉ်မှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လည်ပတ်နေပြီး သစ်သားဒြပ် ဝိညာဉ်စွမ်းအားတို့ကို အဆက်မပြတ် ထုတ်လုပ်ပေးနေပေရာ ကုန်ခမ်းသွားသော စွမ်းအင်တို့မှာ လျင်မြန်စွာပင် ပြန်လည်ပြည့်ဝလာချေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ညလုံးကျင့်ကြွပြီးနောက်</p> <p>နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် နံနက်ခင်းအလင်းတန်းတို့သည် တိမ်တိုက်တို့ကို ဖောက်ထွက်၍ တောအုပ်အတွင်းသို့ ဖြာကျလာတော့၏။</p> <p> </p> <p>“ရှုး... ရှုး...”</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည် သစ်သားဒြပ်မြေလျှိုးကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုလျက် အခွင့်အရေးသစ်များကို ရှာဖွေရန် ရှေ့သို့ ဆက်လက်ထွက်ခွာခဲ့ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီမှာပင် ချောက်ကမ်းပါးတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာရာ လေထုထဲ၌ သွေးညှီနံ့သင်းသင်းနှင့်အတူ ဆေးပင်ရနံ့တစ်ခုကိုပါ ရရှိလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ထိုရနံ့နောက်သို့ လိုက်ပါသွားရာ မကြာမီမှာပင် အလောင်းနှစ်လောင်း၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားတော့၏။</p> <p> </p> <p> တစ်ဦးမှာ အနန္တဂိုဏ်းမှ အပြင်စည်းတပည့်ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှု အဆင့် ၉ သို့ ရောက်ရှိနေသူ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူသည် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်နေပြီဖြစ်၍ အတွင်းစည်းတပည့် ဖြစ်ခွင့်နှင့် လွဲချော်ခဲ့ရသူ ဖြစ်ပေရာ ယခုကဲ့သို့ နေရာမျိုးတွင် အသက်မဆုံးရှုံးလိုသည်မှာ အမှန်ပင်။</p> <p> </p> <p> အခြားအလောင်းတစ်ခုမှာမူ မီးလျှံပင်လယ်ဂိုဏ်းမှ အပြင်စည်းတပည့်ဖြစ်ပြီး သူသည်လည်း အဆင့် ၉ ကျင့်ကြံသူပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>ဒဏ်ရာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် အနန္တဂိုဏ်းသားမှာ နောက်ကျောမှနေ၍ နှလုံးကို ဖောက်ထွက်အောင် အထိုးခံရခြင်း ဖြစ်ပေရာ ယင်းက အနီးကပ်ရှိနေသည့် အဖော်ဖြစ်သူ၏ လုပ်ရပ်ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>သတ်ဖြတ်သူမှာ မီးလျှံပင်လယ်ဂိုဏ်းသားဖြစ်မည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲပင်။ သို့သော် သူ၏ လည်ပင်းတွင်လည်း လက်ငါးချောင်းရာ ပါရှိနေပြီး ဝမ်းဗိုက်မှာမူ မီးလျှံတို့ဖြင့် အပေါက်ဖြစ်အောင် အလောင်ခံထားရချေပြီ။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာအယာ ချလိုက်မိ၏။ အကြောင်းကိစ္စမှာ ထင်ရှားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် အခွင့်အရေးကို အတူတကွ ရှာဖွေရန် ကြံစည်ခဲ့ကြသော်လည်း ရရှိလာသည့် အခွင့်အရေးက အလွန်ကြီးမားလွန်းသဖြင့် မီးလျှံပင်လယ်ဂိုဏ်းသားက လောဘဇောတိုက်ကာ နောက်ကျောမှ ဓားဖြင့် ထိုးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အနန္တဂိုဏ်းသားမှာလည်း မလျှော့သော ဇွဲရှိသူဖြစ်ပေရာ သေလုမြောပါး ဒဏ်ရာနှင့်ပင် ရန်သူ၏ လည်ပင်းကို ညှစ်ကာ ‘မူလအနှစ်သာရမီးလျှံ’ ဖြင့် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ခဲ့သဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် နှစ်ဦးစလုံး အတူတကွ သေဆုံးခဲ့ကြရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>နှမြောစရာပင် ကောင်းလှပေစွ။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည် ထိုသူနှစ်ဦး၏ သိုလှောင်အိတ်တို့ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် ချောက်ကမ်းပါးထက်၌ သက်တမ်း နှစ်ရာကျော်ရှိသော ‘စိတ်စုစည်းမြက်ပင်’ ကို တွေ့ရှိလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> ယင်းကပင် ထိုသူနှစ်ဦးကို ရန်သူဖြစ်စေခဲ့သော အကြောင်းရင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သူသည် ဆေးပင်ကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ထိုသူနှစ်ဦးကို အမြန်ပင် မြေမြှုပ်သင်္ဂြိုဟ်ပေးလိုက်ပြီးလျှင် မြေအောက်သို့ ငုပ်လျှိုးကာ ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာခဲ့တော့၏။ သွေးညှီနံ့များ လှိုင်နေသော ဤနေရာသည် ကြာရှည်နေရန် မသင့်တော်ချေ။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>တောင်ခြေတစ်ခုသို့ ရောက်သောအခါ နင်တောက်ရန်သည် သက်တမ်း ခြောက်ရာရှိ ‘မူလဝိညာဉ်မြက်ပင်’ တစ်ပင်ကို လှမ်းမြင်လိုက်ရ၏။ ထိုဆေးပင်၏ ဘေးတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှု အဆင့်မြင့်အဆင့်ရှိ လိပ်ဟောင်းကြီးတစ်ကောင် ရှိနေသော်လည်း ထိုနေရာကို လူအုပ်စုတစ်စုက ဝိုင်းရံထားချေပြီ။</p> <p> </p> <p>“ငါ့ညီလေးက ဒီဆေးပင်ကို အရင်တွေ့တာ... ဒါကြောင့် ဒါက ငါတို့ စီယွင်ဂိုဏ်းနဲ့ပဲ ဆိုင်တယ်”</p> <p> </p> <p>စီယွင်ဂိုဏ်းသားတစ်ဦးက ရက်စက်သောအကြည့်ဖြင့် ဆိုလိုက်၏။ “မင်းတို့ မီးလျှံပင်လယ်ဂိုဏ်းက ပထမတန်းစားဂိုဏ်းဆိုပြီး ငါတို့ကို လာမခြိမ်းခြောက်နဲ့၊ ဒါက စန်းနန်လျို့ဝှက်နယ်မြေပဲ... ငါတို့ကတော့ အညံ့ခံမှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ်...” အခြားသော စီယွင်ဂိုဏ်းသားတို့ကလည်း တညီတညွတ်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>“ဟက်... ဘယ်သူက မင်းတို့ကို ဒီလိုပြောဖို့ သတ္တိပေးလိုက်တာလဲ” မီးလျှံပင်လယ်ဂိုဏ်းသားတစ်ဦးက လှောင်ပြောင်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“မင်းတို့ စီယွင်ဂိုဏ်းက ငါတို့နဲ့ ယှဉ်ချင်တာလား... သတ်ကြစမ်း၊ အကုန်လုံးကို အပြတ်ရှင်းပစ်လိုက်”</p> <p> </p> <p>နှစ်ဖက်စလုံးမှာ ဝိညာဉ်လက်နက်တို့ကို ထုတ်ဖော်ကာ တိုက်ပွဲမှာ ချက်ချင်းပင် ပြင်းထန်သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်လက်နက်များ ပျံသန်းနေပြီး ဦးခေါင်းများ ပြတ်ကျနေသည့် မြင်ကွင်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ကောင်းလှပေသည်။ နင်တောက်ရန်သည် ထိုကိစ္စအတွင်း ပါဝင်ပတ်သက်ရန် မသင့်ကြောင်း သိသဖြင့် တိတ်တဆိတ်ပင် ရှောင်ကွင်းသွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>လမ်းတစ်လျှောက်တွင်လည်း ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကို နှစ်ဦးမှာ ဆေးပင်တစ်ပင်အတွက်ကြောင့်ပင် အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်နေကြသည်ကို တွေ့ရပြန်၏။</p> <p> </p> <p>အခြားတစ်နေရာ၌မူ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမှာ သားရဲ၏ လှည့်စားမှုအတွင်း ကျရောက်နေပြီး မိမိကိုယ်မိမိ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်နိုင်ပြီဟု ထင်မှတ်ကာ မြွေကြီးတစ်ကောင်၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံနေရရှာသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသို့သော ဖြစ်ရပ်တို့မှာ စန်းနန်လျို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုလုံးတွင် အဆက်မပြတ် ဖြစ်ပွားနေချေပြီ။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်မှာ စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိရ၏။ စန်းနန်နယ်မြေမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ နည်းပါးလှသည်မှာ မဆန်းတော့ချေ။ တစ်ဝက်မှာ ဝိညာဉ်သားရဲတို့ကြောင့် သေဆုံးရပြီး ကျန်တစ်ဝက်မှာမူ လူသားချင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် သူသည် အခြားသော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုကိုလည်း ရိပ်မိလိုက်၏။ ဝိညာဉ်ဝါးမြိုခြင်းဂိုဏ်းကဲ့သို့သော နတ်ဆိုးဂိုဏ်းသားတို့သည် တရားဓမ္မဂိုဏ်းသားတို့ကို စနစ်တကျ အကွက်ချ သတ်ဖြတ်နေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>အင်အားကြီးသောလမ်းစဥ်မှန်ဂိုဏ်းများကို အားနည်းသွားစေရန်အတွက် မျိုးဆက်သစ် ပါရမီရှင်များကို ဤနယ်မြေအတွင်း၌ပင် အမြစ်ဖြတ်ရန် ကြံစည်နေကြခြင်း ဖြစ်ပေရာ ယင်းက အလွန်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှချေသည်။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>နေဝင်ရီတရော အချိန် တောင်နီကြီး၏ ကျောက်ဆောင်ထူထပ်သော လမ်းကျဉ်းလေးပေါ်တွင် နင်တောက်ရန်သည် အနန္တဂိုဏ်းသား ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ကာ ‘ဆောင်းဦးရေစင်ဓား’ ကို ကိုင်ဆောင်လျက် လျှောက်လှမ်းလာ၏။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာတွင် ကျောက်ဆောင်များပြားလှသဖြင့် မြေလျှိုးကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြု၍ မရနိုင်ချေ။ သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံတွင် ရှေ့၌ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တို့ ထွက်ပေါ်နေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် ဆေးပင်တစ်ပင် ရှိနေမည်မှာ သေချာသလောက်ပင်။</p> <p> </p> <p>တောင်ကုန်းကို ကျော်လိုက်သောအခါ ချောက်ကမ်းပါးကြား၌ သက်တမ်း တစ်ထောင်ရှိ ‘နှင်းသန့်စင်မြက်’ ပင်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ယင်းက အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအလယ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရာတွင် အသုံးပြုသည့် ဆေးလုံးအတွက် အလွန် အဖိုးတန်လှပေသည်။ သို့သော် ထိုဆေးပင်၏ အနီး၌ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်နှင့် ညီမျှသော ‘ခရမ်းရောင်မီးလျှံ ပုစဉ်းရင်ကွဲ’ သားရဲကြီး တစ်ကောင် ရှိနေချေပြီ။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည် သတိကြီးစွာဖြင့် သစ်သားဒြပ်မြေလျှိုးကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုကာ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> သားရဲကြီးမှာ တစ်စုံတစ်ခုကို ရိပ်မိပုံရသော်လည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား လှုပ်ခတ်မှု မရှိသဖြင့် ပြန်လည်ငြိမ်သက်သွား၏။ ထိုအခိုက်တွင် နင်တောက်ရန်သည် ကောင်းကင်မှနေ၍ အပြာရောင်နဂါးဝိညာဉ်လှံဖြင့် အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဝုန်း...”</p> <p> </p> <p>သားရဲကြီးမှာ အော်ဟစ်ကာ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်သော်လည်း နင်တောက်ရန်၏ ‘ဝိညာဉ်အရှိန်အဝါဖုံးကွယ်ခြင်းကျင့်စဉ်’ ကြောင့် ရှောင်တိမ်းရန် ခဲယဉ်းသွားရ၏။ နောက်ဆုံးတွင် သားရဲကြီး၏ ဦးခေါင်းမှာ ကွဲအက်ကာ သေဆုံးသွားရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းရန် ပြင်စဉ်မှာပင် အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမှာ ဒယီးဒယိုင်ဖြင့် ရောက်ရှိလာ၏။ သူသည် စင်္ကြာလမင်းခန်းမဆောင်မှ ညီမလေး ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>“အနန္တဂိုဏ်းက ... ကယ်ပါဦး...”</p> <p> </p> <p>သူမ၏ ဝတ်စုံမှာ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေပြီး ပုခုံးတွင်လည်း ဒဏ်ရာရရှိထားချေပြီ။ သူမ၏ နောက်တွင်မူ ဝိညာဉ်ဝါးမြိုခြင်းဂိုဏ်းမှ တပည့်ရင်း ‘လင်းချီ’ လိုက်ပါလာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> နင်တောက်ရန်မှာ စိတ်ပျက်သွားရ၏။ သူသည် သူရဲကောင်းလုပ်ရန် စိတ်မကူးသော်လည်း ရန်သူမှာ ဤနယ်မြေအတွင်း အင်အားအကြီးဆုံးဟု ဆိုရမည့် လင်းချီ ဖြစ်နေသည်မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>လင်းချီသည် အေးစက်သောအပြုံးဖြင့် ဆင်းသက်လာကာ ‘နှင်းသန့်စင်မြက်’ နှင့် သားရဲအလောင်းကို ကြည့်ရင်း</p> <p>“မင်းက ဘယ်သူလဲ... အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် သားရဲကိုတောင် သတ်နိုင်တယ်ဆိုတော့ မဆိုးဘူးပဲ၊ ကဲ... မင်းကို ရွေးချယ်ခွင့် ပေးမယ်၊ ဆေးပင်နဲ့ သားရဲကို အပ်လိုက်ရင် မင်းရဲ့အသက်ကိုတော့ ချမ်းသာပေးလိုက်မယ်” ဟု ဆိုလာ၏။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်မှာမူ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် နဂါးလှံကြီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်ကာ</p> <p>“မင်းက ဘယ်သူမို့လို့ ငါ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးမယ်လို့ ပြောရတာလဲ... ဒီနေ့တော့ ဘယ်သူ့ကိုမှ ချမ်းသာပေးမှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု ခပ်ပြတ်ပြတ်ပင် ပြန်လည်ပြောဆိုလိုက်တော့သတည်း။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save