Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၅၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">မမျှော်လင့်သော ဖြစ်ရပ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>သစ်တောကြီးမှာ စိမ်းစိုအုံ့မှိုင်းနေပြီး လသာသာညချမ်းဝယ် ကြည်လင်တောက်ပလျက် ရှိချေသည်။</p> <p> </p> <p>ဧရာမသစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်၏ အတွင်းပိုင်း၌ ရှာဖွေရန် ခက်ခဲလှသော သစ်ခေါင်းတစ်ခုကို တူးဆစ်ထားရာ ပေအနည်းငယ်မျှ နက်ရှိုင်းလေသည်။</p> <p> </p> <p> ထိုသစ်ခေါင်းအတွင်းဝယ် ကျင့်ကြံသူ လူငယ်တစ်ဦးသည် လဲလျောင်းလျက် မိမိ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတို့ကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနေ၏။ ယင်းကပင် နင်တောက်ရန် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသစ်ပင်ကြီးမှာ တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားရာနေရာနှင့် ပေရာဂဏန်းမျှသာ ကွာဝေးပေရာ အန္တရာယ်ကင်းဝေးသလို တစ်ဖက်မှလည်း ရန်သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုကို အကဲခတ်နိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>အစအစအရာရာ စိတ်ချရစေရန်အတွက် နင်တောက်ရန်သည် ဝိညာဉ်စက်ဝန်းအလံနှင့် အစီရင်ခံပြားတို့ကို အသုံးပြု၍ အကာအကွယ်အတားအဆီးတစ်ခုကို ခေတ္တဖန်တီးထားသေး၏။</p> <p> </p> <p> အဆင့် (၁) အဆင့်မြင့် အစီရင်ခံဆရာတစ်ဦးဖြစ်သော နင်တောက်ရန်အဖို့ အဆင့်နိမ့်အတားအဆီးတစ်ခု ဖန်တီးရသည်မှာ လက်ဖျားခါလောက်သည့် အတတ်ပညာပင် ဖြစ်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း သူသည် စိတ်မချနိုင်သေးသဖြင့် အနီးရှိ တောအုပ်အတွင်း၌ 'ငါးပါးဒြပ်စင် စီးဆင်းခြင်းစက်ဝန်း' ကိုပါ ထပ်မံပြင်ဆင်ထားလိုက်သေး၏။ အကယ်၍ အင်အားကြီးသော ရန်သူနှင့် ကြုံလာရပါကလည်း ဤစက်ဝန်းကို အားကိုး၍ ဆုတ်ခွာနိုင်ရန် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစော။</p> <p> </p> <p>စန်းနန်လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ တံခါးပေါက် ပိတ်ရန် နာရီအနည်းငယ်သာ လိုတော့၏။ ဗဟိုဧရိယာရှိ ရှေးဟောင်းနန်းတော်အတွင်းမှ တိုက်ပွဲမှာလည်း ပြီးဆုံးလုနီးပြီ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ပေါ်ထွက်လာသမျှ ဝိညာဉ်ဆေးပင်တို့မှာ ပိုင်ရှင်အသီးသီး ရှိသွားကြပြီဖြစ်ရာ မီးလျှံပင်လယ်ဂိုဏ်းနှင့် ဝိညာဉ်ဝါးမြိုခြင်းဂိုဏ်းမှ တပည့်တို့မှာ ရတနာများစွာဖြင့် ပြန်လာကြသည်ကို အဝေးမှ လှမ်းမြင်နေရချေပြီ။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်မှာမူ အခြေအနေကို အကဲခတ်ရင်း အဖြေကို သိလိုက်ရ၏။ မီးလျှံပင်လယ်ဂိုဏ်းမှာ အပြတ်အသတ် အောင်ပွဲရသွားခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> စီနီယာအစ်ကို ချင်ပုဟွေ ဦးဆောင်သော ထိုဂိုဏ်းသားတို့မှာ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသဖြင့် အခွင့်အရေးအများစုကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်ဝါးမြိုခြင်းဂိုဏ်းသားတို့မှာမူ အရေးနိမ့်ခဲ့သဖြင့် ကျန်ကြွင်းသော အစအနများကိုသာ ကောက်ယူနိုင်ခဲ့ကြပြီးလျှင် နန်းတော်ပျက်ပြင်ပရှိ အခြား လမ်းစဉ်မှန်ဂိုဏ်းသားငယ်များကို လိုက်လံသတ်ဖြတ်ကာ ရတနာများကို လုယူနေကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် နင်တောက်ရန်သည် သူ၏  စိတ်ဝိညာဉ် အသိစိတ်ကို လွှတ်၍ စစ်ဆေးကြည့်ရာ ထူးခြားချက်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ချင်ပုဟွေသည် လမ်းစဉ်မှန်ဂိုဏ်းသားတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း အလွန်ပင် ရက်စက်လှပေသည်။ သူသည် အခြားလမ်းစဉ်မှန်ဂိုဏ်းသား ၁၀ ဦးထက်မနည်းကို ညှာတာခြင်းမရှိဘဲ သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ကို နင်တောက်ရန် တွေ့လိုက်ရချေပြီ။</p> <p> </p> <p>'ဒီချင်ပုဟွေကတော့...'</p> <p>နင်တောက်ရန်မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် စဉ်းစားမိ၏။ သူသည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှအထိ ရက်စက်ရသနည်း။</p> <p> </p> <p>သေချာစွာ စဉ်းစားကြည့်လျှင် မီးလျှံပင်လယ်ဂိုဏ်းသည် ဤနယ်မြေအတွင်း အောင်ပွဲရထားသဖြင့် မကြာမီ ချင်းကျိုးနယ်တွင် နံပါတ်တစ်ဂိုဏ်း ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ချင်ပုဟွေက အခြားဂိုဏ်းသားများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းမှာ မိမိတို့ဂိုဏ်း၏ အာဏာကို ခိုင်မြဲစေရန် အခြားဂိုဏ်းများမှ 'အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း မျိုးဆက်သစ်များ' ကို ကြိုတင်ဖယ်ရှားခြင်းပင် ဖြစ်တန်ရာ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်မှာ အမှန်တရားကို သိလိုက်ရသောအခါ ကျောချမ်းသွားရ၏။ ဤကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် လူကောင်းဟူသည်မှာ ရှားပါးလှပေစွ။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>မွန်းလွဲပိုင်းတွင် နင်တောက်ရန်သည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေဝင်ပေါက်သို့ ပြန်ရန် ပြင်ဆင်၏။ သူသည် မြေအောက်တွင် ပုန်းအောင်းရင်း ခရမ်းသွေးဂျင်း၊ မြေဝိညာဉ်မှိုနှင့် စိတ်စုစည်းမြက်ပင်တို့ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> ထို့နောက် ထိုရင့်မှည့်နေသော ဆေးပင်များမှ မျိုးစေ့များကို သူ၏ ရင်ခွင်အတွင်းသို့ ခါချလိုက်ပြီးမှ ဆေးပင်များကို သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> ဤသည်ကား သူ၏ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော အစီအစဉ်ပင် ဖြစ်ချေသည်။ ဤသို့လုပ်ဆောင်မှသာ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံးအတွက် အဓိကမယ် သုံးမျိုးကို မိမိကိုယ်တိုင် စိုက်ပျိုးနိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>စီနီယာအစ်ကို လင်းရှန့်၏ ပြောပြချက်အရ နယ်မြေအတွင်းမှ ထွက်လာသောအခါ ဂိုဏ်းအနေဖြင့် တပည့်တို့၏ သိုလှောင်အိတ်များကို အသေးစိတ် စစ်ဆေးမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တပည့်တို့ ဘာလုပ်ခဲ့သည်ကို အသေးစိတ်သိသွားပါက ဂိုဏ်းချင်း ပဋိပက္ခဖြစ်ကာ ဂိုဏ်းပျက်စီးနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုဖြင့် သိုလှောင်အိတ်အတွင်း၌ ဆေးပင်များ ကျန်ရှိနေခြင်း ရှိ၊ မရှိကိုမူ စစ်ဆေးပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် နင်တောက်ရန်သည် မျိုးစေ့အချို့ကို သူ၏ ရင်ခွင်ထဲ၌ သိမ်းဆည်းထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ဂိုဏ်းက တွေ့သွားလျှင်ပင် မတော်တဆ ကပ်ပါလာခြင်းဖြစ်ကြောင်း ဆင်ခြေပေးနိုင်ပေရာသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းအပြင် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံး၏ အဓိကမယ်များကို တစ်ကိုယ်ရေ စိုက်ပျိုးသူမှာ အလွန်ရှားပါးလှ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့စိုက်ပျိုးခြင်းမှာ ဘေးအန္တရာယ် ဖိတ်ခေါ်ခြင်းဖြစ်သကဲ့သို့ ထိုဆေးပင်များမှာ သက်တမ်းနှစ်တစ်ရာရှိမှသာ အသုံးပြုနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်ကဲ့သို့ နှစ်နှစ်အတွင်း စိုက်ပျိုးနိုင်သူမှာမူ ခြွင်းချက်ပင် ဖြစ်ပေတော့သည်။ သူသည် ယခု ၃၈ နှစ် ရှိပြီဖြစ်ရာ အသက် ၄၀ တွင် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ရန် စတင်စဉ်းစားနိုင်ပေပြီ။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>အဝေးမှ အနန္တဂိုဏ်းသား အချို့ကို တွေ့ရသဖြင့် နင်တောက်ရန်မှာ သစ်ခေါင်းထဲမှ ထွက်၍ သူတို့ထံသို့ သွားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“စီနီယာအစ်ကိုတို့... စီနီယာအစ်ကိုလင်းရှန့်နဲ့ စီနီယာအစ်မလျှိူတို့ကို တွေ့မိလားဗျ”</p> <p> </p> <p>“အော်... အပြင်စည်းတပည့် ညီငယ်နင်ပါလား၊ ငါတို့လည်း သူတို့ကို မတွေ့မိသေးဘူး... အခု ရှေးဟောင်းနန်း‌တော်ပျက်ဘက်ကို သွားပြီး ရတနာအကြွင်းအကျန်တွေများ ရှိဦးမလားလို့ သွားကြည့်မလို့၊ မင်းရော လိုက်မလား”</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော် မလိုက်တော့ပါဘူးခင်ဗျာ” နင်တောက်ရန်က ငြင်းလိုက်၏။ ထိုကဲ့သို့ အန္တရာယ်များသော နေရာသို့ သူ လုံးဝမသွားလိုတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>သူတို့ လမ်းခွဲပြီး မကြာမီမှာပင် ရှေ့ဘက်မှ တိုက်ခိုက်သံများနှင့်အတူ ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအား လှုပ်ခတ်မှုများကို ကြားလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည် သစ်ပင်အိုကြီးတစ်ပင်ပေါ်သို့ လှပစွာ ဆင်းသက်လိုက်ရာ အနန္တဂိုဏ်းသားတစ်စု ပိတ်ဆို့တိုက်ခိုက်ခံနေရသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုသူတို့မှာ လင်းကျော့ကျွင်း ဦးဆောင်သော အဖွဲ့ဖြစ်ပြီး အားလုံးမှာ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရနေကြချေပြီ။ သူတို့ကို ဝိညာဉ်ဝါးမြိုခြင်းဂိုဏ်းသားတစ်စုက ဝိုင်းထားကြခြင်း ဖြစ်၏။ ထိုစဉ် လင်းကျော့ကျွင်းသည် သစ်ပင်ပေါ်ရှိ နင်တောက်ရန်ကို မြင်သွားပြီး အားကိုးတကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ညီငယ်နင်... ငါတို့ကို ကယ်ပါဦး...”</p> <p> </p> <p>'မကောင်းတော့ဘူး...' နင်တောက်ရန်မှာ ကျောချမ်းသွား၏။ လင်းကျော့ကျွင်းကြောင့် သူ၏ တည်နေရာ ပေါ်သွားချေပြီ။</p> <p> </p> <p>“ဟော... အနန္တဂိုဏ်းက ကြွက်တစ်ကောင် ကျန်သေးတာပဲ” ဝိညာဉ်ဝါးမြိုခြင်းဂိုဏ်းသားတစ်ဦးက လှောင်ပြောင်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ညီငယ်ချန်နဲ့ ညီငယ်ကျွမ်း... မင်းတို့နှစ်ယောက် သွားပြီး အဲဒီကောင်လေးကို ရှင်းလိုက်စမ်း”</p> <p> </p> <p>ရန်သူနှစ်ဦး တိုးဝင်လာသဖြင့် နင်တောက်ရန်မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် သစ်ပင်ပေါ်မှ ခုန်ချကာ တောင်ကုန်းဘက်သို့ အမြန်ပြေးတော့၏။ ရန်သူတို့ကလည်း သူ၏နောက်မှ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ကြချေသည်။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည် အချိန်ကိုက်၍ သူ၏ သိုလှောင်အိတ်အတွင်းမှ အပြာရောင်နဂါးဝိညာဉ်လှံကြီးကို ထုတ်ယူလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ခုခံချင်သေးတာလား... ဒါဆိုလည်း အပိုင်းပိုင်းဖြစ်အောင် လုပ်ပေးရတာပေါ့”</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည် လေညင်းစီးနှင် လွတ်လပ်ခြင်းကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုကာ လူရိပ်ပင် မမြင်ရလောက်အောင် မြန်ဆန်လှသော လှံချက်ဖြင့် ရန်သူနှစ်ဦးကို တစ်ခဏအတွင်း အဆုံးသတ်လိုက်တော့၏။</p> <p> </p> <p>ဦးခေါင်းပြတ်နေသော အလောင်းနှစ်လောင်း မြေပေါ်သို့ ဘုတ်ခနဲ ကျသွားချေပြီ။ သူသည် ရန်သူတို့၏ သိုလှောင်အိတ်ကို ယူ၍ အလောင်းများကို မီးရှို့ဖျောက်ပစ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>“လှပလိုက်လေခြင်း...”</p> <p>ရုတ်တရက် နင်တောက်ရန်၏ နောက်ကျောဘက်မှ ချီးကျူးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>“တကယ်ကို လှပတဲ့ တိုက်ကွက်ပဲ... အနန္တဂိုဏ်းမှာ ဒီလိုလက်ရွေးစင်တစ်ယောက် ရှိနေမယ်လို့ ငါ မထင်ထားမိဘူး၊ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အထွတ်အထိပ်အဆင့်ကို ရောက်နေပြီ မဟုတ်လား”</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်မှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အဝတ်အစားတွင် သွေးစွန်းနေသော မီးလျှံပင်လယ်ဂိုဏ်းမှ တပည့်ရင်း ချင်ပုဟွေကို တွေ့လိုက်ရ၏။ ဤသူသည် သူ၏နောက်သို့ မည်သည့်အချိန်က ရောက်နေသည်ကို နင်တောက်ရန် လုံးဝသတိမထားမိခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>“မင်းက...  အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်နေတာလား” နင်တောက်ရန်က အံ့ဩစွာ မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ထက်မြက်သားပဲ...” ချင်ပုဟွေက သူ၏ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ဝိညာဉ်အရှိန်အဝါကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရင်း ရယ်မောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> “လင်းချီတော့ သေသွားပြီ ထင်တယ်... ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားအစစ်ကို ပြဖို့ အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘူးလို့ ထင်နေတာ၊ မင်း ရှိနေသေးတာပဲ... နေစမ်းဦး၊ လင်းချီကို သတ်လိုက်တာ မင်း မဟုတ်လား”</p> <p> </p> <p>“ဒါ မင်းနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ” နင်တောက်ရန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> “စန်းနန်လျှို့ဝှက်နယ်မြေက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှုအဆင့်ပဲ ဝင်ခွင့်ရှိတာ မဟုတ်လား... မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရွှေမှန်ချပ်ကို လှည့်စားနိုင်ခဲ့တာလဲ”</p> <p> </p> <p>“မင်းနဲ့ရော ဘာဆိုင်လို့လဲ... မင်းမှာ ဘယ်လိုအခွင့်အရေးတွေ ရှိနေပါစေ၊ ဒီနေ့တော့ ဒီမှာပဲ အသက်ပျောက်ရတော့မှာပါ” ချင်ပုဟွေက ဝိညာဉ်လက်နက်များကို ထုတ်ဖော်လျက် အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီလေ... ဒါဆိုရင် ဒီနေ့ ငါတို့နှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်ပဲ အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်သွားရမှာပေါ့”</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>စကားမဆုံးမီမှာပင် နင်တောက်ရန်၏ လူရိပ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပေါင်သောင်းချီသော အားပါလှသည့် နဂါးလှံချက်ဖြင့် ရန်သူ၏ မျက်နှာကို တည့်တည့်ဆော်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ချင်ပုဟွေမှာ ထိုပြင်းထန်လှသော အရှိန်ကြောင့် လန့်ဖျပ်သွားရပြီး ဒုတိယအဆင့်ရှိ ကျောက်သားဒိုင်းလွှားမန္တန်ကို အမြန်ထုတ်၍ ခုခံလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းတယ်... တကယ်ကို ကောင်းတယ်...” ချင်ပုဟွေ၏ မျက်နှာမှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး 'မိုးတိမ်မြှား' နှင့် 'အရိပ်မဲ့အပ်' တို့ဖြင့် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်တော့၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ဝိညာဉ်လက်နက်မှာ အဆင့် (၂)အလယ်စားဖြစ်သဖြင့် နင်တောက်ရန်၏ လက်နက်များကို အသာစီးရနေချေသည်။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည် လှုပ်ရှားမှုကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုကာ ရန်သူကို အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ချင်ပုဟွေမှာ ဒုတိယအဆင့်ရှိ အလျင်အမြန်နှုန်းမန္တန်ကို အသုံးပြု၍ ရှောင်တိမ်းနေ၏။</p> <p> </p> <p>သွေးရောင်ချည်မျှင်နှင့် ကြွေထည်အပိုင်းအစတို့ဖြင့် တိုက်ခိုက်သော်လည်း ချင်ပုဟွေ၏ မီးလျှံပင်လယ် နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်ကြောင့် အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့ရ၏။</p> <p> </p> <p>လှံချက်ငါးချက်ခန့် အထိအတွေ့အပြီးတွင် နင်တောက်ရန်၏ ပါးစပ်ဖျားမှ သွေးစအချို့ ကျလာချေပြီ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်က ကာကွယ်ပေးထားသော်လည်း ရန်သူ၏ ပြင်းထန်လှသော ဝိညာဉ်လက်နက်ဒဏ်ကိုမူ ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>“တကယ်ကို အံ့ဩစရာပဲ... ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှု အဆင့် (၉) နဲ့ ငါ့ရဲ့ တိုက်ကွက်ကို ဒီလောက်အထိ ခံနိုင်ရည်ရှိတာ မင်းတစ်ယောက်ပဲ ရှိလိမ့်မယ်” ဟု ချင်ပုဟွေက အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေ ကုန်သွားတာနဲ့ သေရမှာကတော့ အသေအချာပဲ...”</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်မှာမူ မည်သို့မျှ ပြန်မပြောဘဲ သူ၏ နဂါးလှံကိုသာ အဆက်မပြတ် ဝှေ့ယမ်းကာ တိုက်ခိုက်နေတော့၏။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>“မင်းကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးမယ်...” ချင်ပုဟွေက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ဆိုလိုက်၏။ “ငါ့ရဲ့ ကျွန်အဖြစ် အမှုထမ်းမလား... ဒါဆိုရင် မင်း အုတ်မြစ်တည်ဆောက်နိုင်ဖို့ ငါ ကူညီပေးမယ်၊ နောင်တစ်ချိန်မှာ မီးလျှံပင်လယ်ဂိုဏ်းရဲ့ အတွင်းစည်းအကြီးအကဲ တစ်ယောက် ဖြစ်လာစေရမယ်... ဘယ်လိုလဲ”</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save