ယွီဧကရာဇ်က လျင်မြန်ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချမှတ်လိုက်၏။
သူ၏ အမိန့်နှင့်အတူ မဟာယွီ နန်းတော်တစ်ခုလုံး လှုပ်ရှားလာတော့သည်။ တော်ဝင်ဆွေမျိုး အများအပြားကို စစ်ဆေးမေးမြန်းခဲ့ကြပြီး မကြာမီမှာပင် အမှန်တရား ပေါ်ပေါက်လာခဲ့၏။ တရားခံမှာ ဧကရီ၏ မိသားစုဘက်မှ တူဖြစ်သူ ဖြစ်နေသည်။
ယွီဧကရာဇ် လောကကို သိမ်းပိုက်နိုင်ရန် ကူညီရာတွင် ဧကရီ၏ မိသားစုက သူတို့၏ အင်အား အားလုံးကို အကုန်အစင် သုံးစွဲခဲ့ကြ၏။ ယနေ့အချိန်တွင်တော့ ဧရာမ မိသားစုကြီး၏ တစ်ဦးတည်းသော အမွေဆက်ခံသူအဖြစ် တူဖြစ်သူ တုကူရီ တစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။
သူ့အဘွားက သူ့ကို အလိုလိုက်လွန်းခဲ့၏။ သူက အကျင့်ပျက်ကာ စရိုက်ဆိုးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ငွေကို ရေလိုသုံးရုံသာမက လူကြီးမိဘများ ကွယ်လွန်သွားပြီးနောက်တွင် သူ၏ အပြုအမူများက ပိုမို ဆိုးရွားလာခဲ့သည်။ သူက ပြည့်တန်ဆာအိမ်များတွင် အချိန်ဖြုန်းလေ့ရှိပြီး ရွှေထောင်ချီ ဖြုန်းတီးကာ လောင်းကစားကိုပါ စွဲလမ်းလာခဲ့၏။
အစပိုင်းတွင် သူက ရွှေ၊ ငွေများနှင့်သာ လောင်းကစားလုပ်ခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင်တော့ ဝိညာဉ်ခြင်ဆီများနှင့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများကိုပါ လောင်းကြေးထပ်လာခဲ့သည်။
ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ဧရာမ မိသားစု ပိုင်ဆိုင်မှုကြီးက သူ့လက်ထဲတွင် ပြောင်သလင်းခါသွားတော့၏။
ဧကရီတုကူက ကြော့ရှင်းပြီး ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်သူ ဖြစ်သော်လည်း ဤတူအတွက် အများကြီး စိတ်ပူခဲ့ရသည်။ သူမက သူ့ကို ရိုက်နှက်ဆုံးမခဲ့ဖူးသလို ဆူပူကြိမ်းမောင်းခဲ့ဖူးသော်လည်း တုကူရီက မျက်နှာနှစ်ဖက်ရှိသူ ဖြစ်၏။ ရှေ့တွင် ခေါင်းညိတ်ပြပြီး နောက်လှည့်သည်နှင့် သူ၏ ကတိများကို မေ့သွားတတ်သည်။
ဧကရီက နည်းလမ်းပေါင်းစုံ သုံးခဲ့ပြီး ဤတူဖြစ်သူ၏ လက်ချောင်းနှစ်ချောင်း ဆုံးရှုံးသွားစေရန် ရက်ရက်စက်စက် ထောင်ချောက်ဆင်ခဲ့သော်လည်း သူ့ကို တစ်နှစ်ခန့်သာ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့၏။ နောက်ပိုင်းတွင် သူက အကျင့်ဟောင်းအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားပြီး ပိုမိုပင် ဆိုးရွားလာခဲ့သည်။ သူက လူသိရှင်ကြား လောင်းကစား မလုပ်တော့ဘဲ တိတ်တဆိတ် ပိုမို ပြင်းထန်စွာ ကစားလာခဲ့၏။
ယခု အသက်လေးဆယ်နား နီးကပ်လာချိန်တွင် သူက မိသားစုပိုင်ဆိုင်မှု အများစုကို ဖြုန်းတီးပစ်ခဲ့ရုံသာမက သူ၏ ကျန်းမာရေးကလည်း ကျဆင်းလာကာ နတ်ဘုရားဆေးကိုပင် စွဲလမ်းလာခဲ့သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူက ဧကရီကို ထိခိုက်စေရန် စွန့်စားခဲ့ခြင်းမှာ သူ၏ ပြတ်တောက်သွားသော လက်ချောင်းများနှင့် ပတ်သက်ပြီး ဧကရီက နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူဖြစ်ကြောင်းကို မတော်တဆ သိရှိသွားသောကြောင့်ပင်။
သူက ထိုနာကြည်းချက်များ သိမ်းဆည်းထားကာ လွန်ခဲ့သည့် ဆယ်စုနှစ်များက သူတွေ့ဆုံခဲ့သော ဆရာကြီးတစ်ဦး၏ လွှမ်းမိုးမှုကိုလည်း ခံခဲ့ရ၏။ ထိုဆရာကြီးက သူ၏ အဆက်မပြတ် ပျော်ပါးရှာဖွေမှုနှင့် အထိန်းအကွပ်မဲ့မှုများကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ထိခိုက်ပျက်စီးနေပြီ ဖြစ်ပြီး သူ၏ အသက်က နိဂုံးချုပ်ခါနီးဖြစ်ကာ သက်တမ်း သိပ်မကျန်တော့ကြောင်း ပြောခဲ့သည်။
တုကူရီက အမှန်တကယ်ပင် တစ်နေ့တခြား အားအင်ကုန်ခမ်းလာသလို ခံစားရပြီး တစ်ခါတစ်ရံ သွေးအန်တတ်၏။ သို့မဟုတ်ပါက သူက ထိုဆရာကြီးထံမှ လမ်းညွှန်မှု တောင်းခံမည် မဟုတ်ပေ။
အကယ်၍ သူ အသက်ရှင်ချင်ပါက နန်းတော်အတွင်း ဖုံးကွယ်ထားသော သက်တမ်းတိုး ရွှေဆေးလုံးကို စားသုံးရမည်ဟု ထိုဆရာကြီးက သူ့ကို ပြောခဲ့သည်။
ဤပစ္စည်းက တန်ဖိုးကြီးမားလှပြီး တာလော့ကောင်းကင် ဂိုဏ်းမှ နဝမမြောက် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် အစစ်အမှန် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖော်စပ်ထားခြင်း ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ဤဆေးလုံးမှာ သုံးရာ့သုံးဆယ့်သုံးနှစ်မှ တစ်ကြိမ်သာ ဖော်စပ်နိုင်သည်။ ရွှေဆေးလုံး တစ်လုံးက လူတစ်ယောက်၏ သက်တမ်းကို နှစ်ရှစ်ရာအထိ တိုးမြှင့်ပေးနိုင်ပြီး ဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ သက်တမ်းကိုပင် အနှစ်ခြောက်ဆယ်အထိ တိုးမြှင့်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိ၏။
ယွီဧကရာဇ်က အတိတ်တွင် ဆေးလုံးသုံးလုံး ရရှိခဲ့ဖူးသည်။ သူကိုယ်တိုင် တစ်လုံး သောက်သုံးခဲ့ပြီး ဧကရီက တစ်လုံး သောက်သုံးခဲ့ကာ နောက်ဆုံးကျန်ရစ်သော ဆေးလုံးကိုတော့ မဟာယွီ၏ နိုင်ငံတော် ရတနာအဖြစ် သတ်မှတ်၍ သေချာစွာ သိမ်းဆည်းကာ တင်းကျပ်စွာ ကာကွယ်ထား၏။
ဧကရာဇ်နှင့် ဧကရီတို့သာ ထိုဆေးကို ယူငင်ခွင့် ရှိသည်။
…
ဧကရီ၏ မိသားစုဘက်မှ တစ်ဦးတည်းသော တူဖြစ်ခြင်းကို အားကိုး၍ တုကူရီက တစ်ခါက နန်းတော်ထဲဝင်ကာ ဧကရီနှင့် တွေ့ဆုံခွင့်တောင်းပြီး သက်တမ်းတိုး ရွှေဆေးလုံးအတွက် နည်းလမ်းပေါင်းစုံသုံး၍ ခါးခါးသီးသီး တောင်းဆိုခဲ့ဖူး၏။
ရလဒ်ကတော့ ခန့်မှန်းရလွယ်ပါသည်။ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့ပြီး ဧကရီက သူ့ကို အကျယ်ချုပ်ချကာ ခေါင်းရှင်းအောင် နေရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ ထိုကိစ္စကြောင့် တုကူရီက နာကြည်းချက်များ ကြီးထွားလာခဲ့၏။
အကျယ်ချုပ်မှ လွတ်လာပြီးနောက် သူက ဖြေရှင်းနည်းအတွက် ထိုဆရာကြီးကို ချက်ချင်း သွားရှာခဲ့သည်။
တုကူရီက အစပိုင်းတွင် တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဧကရီကို ထိခိုက်စေခြင်းက သေဒဏ်ထိုက်သော ရာဇဝတ်မှု ဖြစ်သည်။ တစ်ကြိမ် ပေါ်ပေါက်သွားပါက တူဖြစ်သူဆိုလျှင်တောင် သေဘေးမှ လွတ်မည် မဟုတ်ပေ။
စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုများကြားတွင် သူက လောင်းကစား ပြန်လုပ်ခဲ့ပြီး အကြွေးများ အမြောက်အမြား တင်သွားခဲ့သည်။
ထိုအကြောင်းကို သိသွားသောအခါ ဧကရီက သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် အကျယ်ချုပ်ချခဲ့ပြီး နေ့စဉ် တုကူမိသားစု ဘိုးဘွားကျောင်းဆောင်တွင် ဆယ့်နှစ်နာရီကြာ ဒူးထောက်နေရန် အမိန့်ပေးခဲ့၏။
ခြောက်လကြာ ဤသို့ ညှဉ်းပန်းခံရပြီးနောက် တုကူရီ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ပိုမို အားနည်းလာပြီး ဧကရီအပေါ် သူ၏ အမုန်းတရားများလည်း ပိုမို နက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။ အကျယ်ချုပ်မှ နောက်တစ်ကြိမ် လွတ်လာပြီးနောက်တွင်တော့ သူက စွန့်စား၍ ဧကရီကို ထိခိုက်စေရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချလိုက်တော့သည်။
ချီယန်ယွမ်ခန်းမတွင် ယွီဧကရာဇ်က သူ၏ နဂါးပလ္လင်ပေါ်တွင် မြင့်မားစွာ ထိုင်နေ၏။ ဇာတ်လမ်း အစအဆုံးကို နားထောင်ပြီးနောက် သူ၏ တူဆိုသူက နောင်တရစွာဖြင့် ခါးသီးစွာ ငိုကြွေးနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူက ဒေါသနှင့်အတူ ရွံရှာမှုများပါ ပြည့်နှက်သွားသည်။
“ဦးလေး... မဟုတ်ဘူး… အရှင်မင်းကြီး... အဒေါ်က ကျွန်တော့်ကို သိပ်ချစ်တာ… ကျွန်တော် သူ့ကို ဘယ်တော့မှ မထိခိုက်ရဲပါဘူး... အဲဒါ ကျိန်းယီကျောင်းတော်က ကျောင်းတော်သခင်က နောက်ကွယ်ကနေ မြှောက်ပင့်ပေးခဲ့တာပါ... စကားလုံးတွေနဲ့ ကျွန်တော့်ကို လှည့်စားပြီး အဒေါ်အပေါ် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ နာကြည်းလာအောင် လုပ်ခဲ့တာ...”
“ဧကရီကို ထိခိုက်စေတာက ကျွန်တော့်ရဲ့ တကယ့်ဆန္ဒ မဟုတ်ပါဘူး... အဲဒီ မိစ္ဆာတာအိုဘုန်းကြီးက ကျွန်တော့်ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ မိစ္ဆာပညာ တစ်ခုခု သုံးခဲ့တာ သေချာတယ်”
“ဟုတ်တယ်... အဲဒီလို ဖြစ်ရမယ်...”
“ဒါမှမဟုတ်ရင် ကျွန်တော်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် ရက်စက်တဲ့ ကိစ္စမျိုးကို လုပ်နိုင်မှာလဲ...”
တုကူရီ၏ ငိုယိုအော်ဟစ်မှုများ ရှိနေသော်လည်း ယွီဧကရာဇ်ကတော့ မတုန်မလှုပ်ပင်။
တစ်ခဏအကြာတွင် တော်ဝင် နက္ခတ္တဗေဒဌာန၏ အကြီးအကဲ ရောက်လာပြီး အရိုအသေပေးကာ ပြောလိုက်သည်။
“အရှင်မင်းကြီး... ကျိန်းယီကျောင်းတော်သခင်က အခြေအနေ မကောင်းတာကို မြင်ပြီး စောစောကတည်းက ထွက်ပြေးသွားပါပြီ... ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ မြေအောက် လျှို့ဝှက်ခန်းမထဲမှာ မိစ္ဆာအငွေ့အသက်တွေကို တွေ့ခဲ့ရပြီး သတိလစ်နေတဲ့ တပည့်တွေဆီမှာလည်း ကူး ပိုးကောင်တွေကို တွေ့ခဲ့ရပါတယ်... ဒါက တောင်ပိုင်းနယ်စပ် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုရဲ့ လက်ချက် ဖြစ်ဖို့ များပါတယ်”
ယွီဧကရာဇ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ ဤကိစ္စက ရိုးရှင်းမည်မဟုတ်ကြောင်း သူ သိသော်လည်း တောင်ပိုင်းနယ်စပ် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု ပါဝင်ပတ်သက်နေလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
“ဒီကိစ္စကို အစွမ်းကုန် စုံစမ်းစစ်ဆေးစမ်း... အမှန်တရား ပေါ်ပေါက်လာရမယ်... တကယ်လို့ ဒါက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုရဲ့ လက်ချက်ဆိုရင် ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်စုကို ရန်လိုတဲ့သူတွေက ပြဿနာရှာနေတာ ဖြစ်ဖို့ များတယ်... ဘယ်သူဘယ်ဝါဆိုတာ သိသွားတာနဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမှ ညှာတာမှာ မဟုတ်ဘူး”
တုကူရီကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ယွီဧကရာဇ်က ဆက်ပြောလိုက်၏။
“ဒီကောင်နဲ့ ပတ်သက်လို့တော့ သူ့ကို တော်ဝင်အကျဉ်းထောင်ထဲ ပစ်ထည့်လိုက်... ဧကရီ နိုးလာတဲ့အခါ သူ့သဘောအတိုင်း စီရင်ခိုင်းလိုက်မယ်”
တော်ဝင် နက္ခတ္တဗေဒဌာန၏ အကြီးအကဲက အရိုအသေပေးကာ ထွက်ခွာသွားသည်။
တုကူရီကိုလည်း တော်ဝင် သက်တော်စောင့်များက ဆွဲထုတ်သွားကြ၏။
ယွီဧကရာဇ်က ခန်းမထဲမှ ထွက်လာပြီး ခန်းမရှေ့တွင် ရပ်ကာ ဝင်လုဆဲဆဲ နေမင်းကို နက်ရှိုင်းသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
“ဆူပူရှုပ်ထွေးနေတဲ့ အချိန်ကာလတွေပဲ...”
“နောက်ကွယ်ကနေ အတိအကျ ကြံစည်နေတာ ဘယ်သူလဲ...”
မကြာသေးမီက မဟာယွီ တစ်ခွင်နှင့် ဖုန်းယွမ်မြို့အတွင်း ပြဿနာများ မကြာခဏ ဖြစ်ပွားနေခဲ့၏။ ဤသည်က လုံးဝ ရိုးရှင်းသော ကိစ္စမဟုတ်ပေ။ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု ပြန်လာခြင်းလော၊ ယခင်မင်းဆက်မှ အကြွင်းအကျန်များက ပြဿနာရှာနေခြင်းလော၊ သို့မဟုတ် အခြား အင်အားစုများက လမ်းလွဲအောင် လုပ်ပြီး အခြေအနေကို တွန်းအားပေးနေခြင်းလော။ သို့မဟုတ် ထိုသုံးခုစလုံး ဖြစ်နေသလော။
“ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့ရဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ ရည်မှန်းချက်ကို ဖျက်ဆီးတဲ့သူတွေကို သနားညှာတာမှု ကင်းမဲ့စွာ ကွပ်မျက်ရမယ်...”
မကြာမီမှာပင် ဧကရာဇ်၏ အမိန့်စာတစ်စောင် နန်းတော်မှ ထွက်ခွာသွား၏။
ဖုန်းယွမ်မြို့ရှိ မျိုးနွယ်စု အသီးသီးမှ သူလျှိုများကို စစ်ဆေးရန်နှင့် တွေ့ရှိပါက သနားညှာတာမှု ကင်းမဲ့စွာ ကွပ်မျက်ရန် ဖြစ်သည်။ ထိုအမိန့်ကြောင့် သူလျှိုများစွာ သေဆုံးခဲ့ရပြီး အခြားသူများစွာ ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ ပုန်းအောင်းသွားကြကာ များစွာသော သူများကလည်း ညတွင်းချင်း မြို့တော်မှ ထွက်ပြေးသွားကြ၏။
ဖုန်းယွမ်မြို့မှာ အပ်ကျသံကြားရလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေပြီး လေထုက ဖိစီးကာ ကျောချမ်းဖွယ်ရာ ကောင်းနေသည်။
သတင်းများက ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် ယွီတောင်တန်းသို့ ရောက်ရှိလာ၏။
ဆွေ့ရွှီးနန်းတော်တွင် မိစ္ဆာသခင် လေးပါးက နောက်တစ်ကြိမ် စုဝေးလိုက်ကြသည်။
“အိုမင်းနေတဲ့ ဧကရာဇ်ရဲ့ မိန်းမတောင် အတိုက်ခံရလိမ့်မယ်လို့ ကျုပ် မထင်ထားဘူး...”
မီးလျှံနီက ထုံးစံအတိုင်း ပထမဆုံး စကားစလိုက်ပြီး သူ၏ လေသံက တည်ကြည်မှုနှင့် ဝမ်းသာအားရဖြစ်မှု ရောထွေးနေ၏။
ကျိုကွမ်းက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ဒီကိစ္စက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုနဲ့ ဆက်စပ်နေတုန်းပဲလို့ ကျုပ် စိုးရိမ်တယ်... အဲဒီလိုဆိုရင် မျိုးနွယ်စု နှစ်စုကြားက ဆက်ဆံရေးက လျင်မြန်စွာ ဆိုးရွားလာမှာဖြစ်ပြီး စစ်ပွဲက သိပ်မဝေးတော့ဘူးလို့ ထင်တယ်... အဲဒီအချိန်ရောက်ရင် ငါတို့ရဲ့ ယွီတောင်တန်းလည်း အချိန်အကြာကြီး အေးချမ်းနေနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး”
ဂျီမိုက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။
“ငါတို့ ယွီတောင်တန်းက မိစ္ဆာဘုရင်များ စုဝေးပွဲမှာ မပါဝင်ခဲ့သလို အဲဒီအကြံအစည်တွေထဲမှာလည်း မပူးပေါင်းခဲ့ဘူး... အဲဒီယွီဧကရာဇ်က အရူး မဟုတ်ဘူး... စစ်ပွဲစရင်တောင် သူက အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံးကို ရန်သူ လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး... အလွန်ဆုံး သူက သူ့ရဲ့ ကာကွယ်ရေးတွေကိုပဲ အားဖြည့်မှာပါ... ငါတို့ အလျင်စလို မလုပ်သရွေ့ မဟာယွီ နန်းတော်က ယွီတောင်တန်းကို လွယ်လွယ်နဲ့ တိုက်ခိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး”
ထို့နောက် မိစ္ဆာသုံးပါးက ဖူရှောင်ကွမ်းကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ဖူရှောင်ကွမ်းက ချက်ချင်း မှတ်ချက် မပေးပေ။ တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူက ပြောလိုက်၏။
“ကျောင်းအုပ်ကြီး ဂျီမို ပြောတာ မှန်တယ်... ယွီတောင်တန်း တည်ငြိမ်နေသရွေ့ မဟာယွီ နန်းတော်က အလျင်စလို လှုပ်ရှားမှာ မဟုတ်ဘူး... ငါတို့က နောက်ကွယ်က ရည်ရွယ်ချက်ရှိတဲ့သူတွေ အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းမယူနိုင်အောင် ကာကွယ်ထားဖို့ပဲ လိုတယ်...”
ဂျီမိုက မေးလိုက်သည်။
“မိစ္ဆာမိတ်ဆွေ... မင်း ဆိုလိုတာက ဓားနတ်ဘုရားတောင်တန်း၊ ဆုရှင်းဂိုဏ်းနဲ့ ယင်ဆန်းဂိုဏ်းကိုလား”
“အတိအကျပဲ... မိစ္ဆာဘုရင် ကျိုဝမ် ပြောပြတဲ့ မရဏကမ္ဘာရဲ့ အခြေအနေကို ငါတို့ အားလုံး ကြားဖူးတယ်လေ... ငရဲပြည်နဲ့ ဝမ်လျန် မဟာမိတ်အဖွဲ့က ကမ္ဘာကို နှစ်ပိုင်းခွဲထားပြီး အချင်းချင်း ရန်လိုနေကြတာ... ယင်နဲ့ ယန်က ကွဲပြားနေတဲ့အတွက် အဲဒီအသူရာ သရဲဘုရင်က ငရဲပြည်နဲ့ သွေးရန်ငြိုးရှိပြီး ငရဲပြည်နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး...”
“ဒါကြောင့် သူတို့က သေမျိုးကမ္ဘာကို ဝင်ချင်တယ်ဆိုရင် ခိုးဝင်မှပဲ ရမယ်... ဒါပေမဲ့ ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ် ခေါင်းတလားက မပြည့်စုံတဲ့အတွက် ယာယီလမ်းကြောင်း ဖွင့်လို့မရဘူး… ဒါကြောင့် ယင်ဆန်းဂိုဏ်းက စိုးရိမ်စရာ မရှိဘူး...”
“ဆုရှင်းဂိုဏ်းက သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အရှုပ်တော်ပုံတွေ ပေါက်ကြားသွားမှာကို ကြောက်ပြီး တခြားအင်အားစုတွေကိုပဲ လှုပ်ရှားအောင် မြှောက်ပင့်ပေးလိမ့်မယ်... ဖြစ်နိုင်ခြေ အများဆုံးက ဓားနတ်ဘုရားတောင်တန်းပဲ”
“ငါတို့ အငိုက်မိ မခံရအောင် ကာကွယ်ရေးတွေကို အားဖြည့်ပြီး သိုင်းကွက်အစီအရင်တွေ ချထားရမယ်...”
မိစ္ဆာသုံးပါးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြ၏။ ယွီတောင်တန်း၏ လုံခြုံရေးအတွက် အချိန်အတန်ကြာ ဆွေးနွေးပြီးနောက် သူတို့က အသီးသီး ထွက်ခွာသွားကြသည်။
နွေနှောင်းကာလ၊ ရှောက်တောင်၊ ဆွေ့ရွှီးနန်းတော်…
ဖူရှောင်ကွမ်း၏ မိစ္ဆာရုပ်ခန္ဓာက ငွေရောင်အလင်းများဖြင့် စီးဆင်းနေပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို အချိန်တာအို လမ်းစဉ်၏ ဓမ္မအနှစ်သာရများက ဝန်းရံထား၏။
တစ်ခဏအကြာတွင် ထူးခြားသော ဖြစ်စဉ်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူက မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏ ငွေရောင်သူငယ်အိမ်များက တောက်ပနေ၏။
တစ်နှစ်ကြာပြီးနောက် သူက ပဉ္စမမြောက် ကောင်းကင်ဘုံနှင့် ကိုက်ညီသော 'ရာသီလေးခု ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း သိုင်းကျင့်စဉ်' ကို နောက်ဆုံးတွင် ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ရာသီလေးခု၏ အချိန်ကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် ယင်နှင့် ယန်ကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်းအားဖြင့် သူ၏ အချိန်တာအို လမ်းစဉ်တွင် နားလည်နိုင်စွမ်းက ပိုမို နက်ရှိုင်းလာပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကလည်း တိုးတက်လာခဲ့၏။
သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့် သူ၏ ခါးဆွဲတံဆိပ်ပြားက လင်းလက်လာသည်။
“သခင်မလေး တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံခြင်းကနေ ထွက်လာပြီ”
သတင်းစကားကို ဖတ်ပြီးနောက် သူက အတောင်ပံများကို ခတ်ကာ ဘီယွင်ရေကန်ဆီသို့ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
***