ယွီတောင်တန်း၏ အနောက်ဘက်ဆင်ခြေလျှော၊ ရှောက်တောင်၊ ဆွေ့ရွှီးနန်းတော်…
ဖူရှောင်ကွမ်းက ရွှေဖားပြုတ် မိစ္ဆာသခင်ကို နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုလိုက်သည်။
လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက် သောက်ပြီးနောက် သူက မေးလိုက်၏။
“ဒီတစ်ကြိမ် မိစ္ဆာမိတ်ဆွေ ဘာကိစ္စများ ရှိလို့ ဒီကို ရောက်လာတာလဲလို့ မေးခွင့်ပြုပါ...”
အခုလို ပြဿနာများတဲ့ အချိန်ကာလမျိုးမှာ ရွှေဖားပြုတ် မိစ္ဆာသခင်က သူ့ဂူထဲမှာသူ မနေဘဲ ဘာလို့ ငါ့ဆီ ရောက်လာတာလဲ...
မြေအောက် မိစ္ဆာဈေးတန်းကနေ ယွီတောင်တန်းထဲကို ထွက်ပြေးလာတဲ့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုတွေကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ဆိုရင် သူက ဧကရီဆီ သွားသင့်တယ်လေ... ပြီးတော့ ဒီလိုကိစ္စတွေက သေချာပေါက် မိမိသဘောဆန္ဒအလျောက် လုပ်ဆောင်ရတဲ့ ကိစ္စတွေချည်းပဲ...
သူက ဘေးဒုက္ခကနေ ရှောင်ရှားဖို့အတွက် ယွီတောင်တန်းထဲကို ပြောင်းရွှေ့ချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ဧကရီဆီပဲ သွားသင့်တယ်... ငါက အဲဒီဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချပေးလို့ မရဘူး...
ဖူရှောင်ကွမ်းမှာ ရွှေဖားပြုတ် မိစ္ဆာသခင် သူ့ဆီ လာရှာရသည့် အကြောင်းရင်းကို တကယ် သိချင်နေမိ၏။
ရွှေဖားပြုတ် မိစ္ဆာသခင်က လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်လုံးကို ချထားလိုက်ပြီး လိုရင်းကိုသာ တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်သည်။
“ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် ကျုပ်က မဟာပညာရှိမှတ်တမ်းရဲ့ သစ္စာရှိတဲ့ စာဖတ်သူတစ်ယောက်ပါ... လက်ရှိ လူသားမျိုးနွယ်စုနဲ့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုကြားက တင်းမာနေတဲ့ အခြေအနေတွေက ကျုပ်ကို စိတ်မအေးဖြစ်စေတယ်... မဟာပညာရှိမှတ်တမ်းကို မကြာခဏ ဖတ်မှသာ ကျုပ်ရဲ့ အာရုံကို လွှဲပြောင်းနိုင်ပြီး ဂဏာမငြိမ်ဖြစ်နေတဲ့ စိတ်အခြေအနေကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်နိုင်တယ်...”
“ဒါပေမဲ့ မဟာပညာရှိမှတ်တမ်းရဲ့ အခန်းသစ်က ကြန့်ကြာနေတာ ကြာပြီဖြစ်လို့ သူ့ရဲ့ အာနိသင်ကလည်း တဖြည်းဖြည်း လျော့ကျလာတယ်... ကျုပ်အနေနဲ့ စိတ်အေးချမ်းမှုရဖို့နဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေ ရပ်တန့်သွားအောင် မိစ္ဆာမိတ်ဆွေဆီကနေ အခန်းသစ်ရဲ့ အကြောင်းအရာတွေကို ကြည့်ရှုခွင့်ရဖို့ မျှော်လင့်ချက်နဲ့ ဒီကို မျက်နှာပြောင်တိုက်ပြီး လာခဲ့ရတာပါ”
ထို့နောက် ရွှေဖားပြုတ် မိစ္ဆာသခင်က ကျောက်စိမ်းသေတ္တာ တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ဆက်ပြောလိုက်၏။
“စာမူတောင်းရတဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို ကျုပ် သိပါတယ်... ဒါက ရွှမ်းအဆင့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်း တစ်ခုပါ... မိစ္ဆာမိတ်ဆွေက ဒါကို နည်းလွန်းတယ်လို့ မထင်ပါစေနဲ့လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”
ဖူရှောင်ကွမ်းမှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။
စာမူလာတောင်းတဲ့သူ နောက်တစ်ယောက် ထပ်ရောက်လာပြန်ပြီ…
“မကြာသေးခင်က ကိစ္စတွေက ရှုပ်ထွေးနေတော့ ကျုပ် ဖူရှောင်ကွမ်းလည်း စာရေးဖို့ စိတ်မပါသေးဘူး... တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ မဟာပညာရှိမှတ်တမ်းက နောက်ဆုံးအခန်းကို ရောက်လာပြီဆိုတော့ ကျုပ် စဉ်းစားရမယ့် ကိစ္စတွေ အများကြီး ရှိနေလို့ စာမရေးဖြစ်သေးတာပါ...”
“မိစ္ဆာမိတ်ဆွေက ဒီလောက်တောင် ရိုးသားနေမှတော့ ကျုပ်လည်း ဥပေက္ခာပြုမထားနိုင်ပါဘူး... မဟာပညာရှိမှတ်တမ်းကို သင့်လျော်တဲ့ အစနဲ့ အဆုံးသတ်တစ်ခု ပေးပြီး ပြီးပြည့်စုံသွားအောင် နောက်ဆုံးအခန်းကို ရေးဖို့ ကျုပ် ကြိုးစားပါ့မယ်”
ရွှေဖားပြုတ် မိစ္ဆာသခင်မှာ ထိုစကားကြောင့် ဝမ်းသာသွား၏။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မိစ္ဆာမိတ်ဆွေ...”
“ကျုပ် ဖူရှောင်ကွမ်းက ဆောင်းရာသီ မရောက်ခင် ပြီးအောင် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားပါ့မယ်... ပြီးရင် မိစ္ဆာမိတ်ဆွေကို အကြောင်းကြားလိုက်ပါ့မယ်”
“ဒါဆိုရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ”
ရွှေဖားပြုတ် မိစ္ဆာသခင်ကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ဖူရှောင်ကွမ်းက ကျောက်စိမ်းသေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သေတ္တာထဲရှိ ဝိညာဉ်ပစ္စည်း တစ်ခုက သူ၏ မျက်စိကို ဖမ်းစားသွား၏။
ထိုအရာမှာ မိစ္ဆာရုပ်ခန္ဓာကို သန်မာစေနိုင်သော သတ္တုဓာတ် ဝိညာဉ်ပစ္စည်း တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူက သတ္တုဓာတ် သက်ရှိ မဟုတ်သော်လည်း သတ္တုက ရေကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ဓာတ်ကြီးငါးပါး လည်ပတ်မှု သဘောတရားအရ အနည်းငယ် အားစိုက်ထုတ်ရမည် ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းကို သန့်စင်ခြင်းအားဖြင့် စုပ်ယူနိုင်ဆဲပင်။
ဖူရှောင်ကွမ်းက ဝိညာဉ်ပစ္စည်းကို သိမ်းဆည်းကာ လျိုနျန်ခန်းမသို့ ဝင်သွား၏။ သူ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံရာမှ ထွက်လာပြီးနောက် နောက်ဆုံးအခန်းကို ရေးမည် ဖြစ်သည်။ အချိန် အလုံအလောက် ရှိနေသေးသည်။
ယွီဖုန်းခရိုင်၊ မြေအောက် မိစ္ဆာဈေးတန်း…
ခမ်းနားကြီးကျယ်ပြီး ရွှေချထားသော ခြံဝင်းတစ်ခုအတွင်း၌ ပြန်ရောက်လာသော ရွှေဖားပြုတ် မိစ္ဆာသခင်က သူ၏ဘေးရှိ ရှည်လျားသော မုတ်ဆိတ်မွေးများနှင့် အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
“မဟာပညာရှိမှတ်တမ်းရဲ့ အခန်းသစ်ကို ရတာနဲ့ မင်းရဲ့ ဆရာက ငါ့ကို အစစ်အမှန် ရွှေဖားပြုတ်အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်မယ့် နည်းလမ်း ရှိတယ်ဆိုတာ တကယ်ပဲလား”
မုတ်ဆိတ်ရှည်နှင့် လူက မောက်မာစွာ ကြည့်လိုက်၏။
“ဒါပေါ့... ကျုပ်ရဲ့ ဆရာက ကြီးမားတဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး အဋ္ဌမမြောက် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် မိစ္ဆာဘုရင် တစ်ပါးဖြစ်သလို ပုံရိပ်ယောင်ကို အစစ်အမှန်အဖြစ် ပြောင်းလဲတဲ့နေရာမှာ အထူး ကျွမ်းကျင်သူပါ... ကျုပ်ရဲ့ 'နဂါးကို ပုံဆွဲပြီး မျက်လုံးများ ခြယ်သခြင်း' နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကလည်း သူ့ဆီကနေ သင်ယူခဲ့တာပါ”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရွှေဖားပြုတ် မိစ္ဆာသခင်မှာ အတော်လေး စိတ်သက်သာရာ ရသွား၏။ တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူက ဆက်ပြောလိုက်သည်။
“ကျုပ်က ခိုင်းတဲ့အတိုင်း လုပ်ခဲ့ပြီးပြီ... ခင်ဗျားရဲ့ နောက်ကွယ်က မိစ္ဆာဘုရင်က ဘယ်သူလဲဆိုတာ ကျုပ်ကို မပြောပြသင့်ဘူးလား”
“မိစ္ဆာမိတ်ဆွေ သိသင့်တဲ့အချိန်ရောက်ရင် သိလာပါလိမ့်မယ်”
မုတ်ဆိတ်ရှည်နှင့် မိစ္ဆာ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ရွှေဖားပြုတ် မိစ္ဆာသခင်၏ မျက်လုံးများက အရောင်လက်သွား၏။
ထိုမိစ္ဆာက စုတ်တံဝိညာဉ် တစ်ခုဖြစ်သည်။ သူက ထိုသူကို သူ၏ အယုံကြည်ရဆုံး လက်အောက်ငယ်သားအဖြစ် အမြဲတမ်း သတ်မှတ်ထားခဲ့၏။
သူက ထိုသူမှာ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မနိမ့်သော နက်နဲဆန်းကြယ်သည့် မိစ္ဆာဘုရင် တစ်ပါး စိုက်ပျိုးထားသည့် သူလျှိုတစ်ယောက် ဖြစ်နေမည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
အကယ်၍ ယခုတစ်ကြိမ် သူ့ကိုသာ မလိုအပ်ခဲ့လျှင် ထိုမိစ္ဆာက ဘယ်တော့မှ ကိုယ်ထင်ပြမည် မဟုတ်ချေ။
သူက တကယ့်ကို ပုန်းကွယ်တာ တော်လွန်းတယ်...
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ယခုအခါ သူက အစစ်အမှန် ရွှေဖားပြုတ်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းလဲရန် နောက်ဆုံးတော့ မျှော်လင့်ချက် ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“ငါ့ကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်နဲ့… မဟုတ်ရင် နောက်ပိုင်း အသေအကြေ တိုက်ခိုက်မှ ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့...”
…
ကျင်းပြည်နယ်၊ ရစ်ခွေတောင်…
တိမ်မည်းများက ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားပြီး နေရောင်ခြည်ကိုပင် ပိတ်ဆို့ထားကာ လေအေးများ တိုက်ခိုက်နေ၏။ မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များက ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်နေကာ တောင်ပေါ်မှ မိစ္ဆာအုပ်စုကြီးတစ်ခု ကျဆင်းလာ၏။
ဤသူများက ကျားဟိန်းသံတောင်မှ စစ်ကူများ ဖြစ်ကြပြီး မိစ္ဆာဘုရင် နှစ်ပါး၊ မဟာမိစ္ဆာ ဆယ်ပါးနှင့် သောင်းချီသော တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း လူသားအသွင်ပြောင်း မိစ္ဆာစစ်သည်များ ပါဝင်သည်။
မိစ္ဆာဘုရင် မျက်လုံးတစ်ထောင်က သူ၏ နတ်ဘုရားဂူထဲမှ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ထွက်လာပြီး စစ်ကူလာသော မိစ္ဆာဘုရင်များကို အထဲသို့ ဖိတ်ခေါ်ကာ ကျားဟိန်းသံတောင်မှ အထက်တန်းလွှာ တပ်ဖွဲ့များနှင့် စွမ်းအားကြီး စစ်သူကြီးများကို သေချာစွာ ဧည့်ခံပြုစုရန် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို အမိန့်ပေးလိုက်၏။
ကျဆုံးသွားသော လူသားမျိုးနွယ်စု စစ်သည်များ၏ အသားနှင့် သွေးများ၊ ချီသန့်စင်သူများ၏ အလောင်းများက အလွန်ကောင်းမွန်သော သွေးအစားအစာများ ဖြစ်ကြသည်။ ယခင်က ကျင်းပြည်နယ် မိစ္ဆာများက အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်နေခဲ့ကြ၏။ ယခုမူ သူတို့က အထိန်းအကွပ်မဲ့စွာ ဗိုက်ဝအောင် စားသောက်ကြတော့သည်။
ကျားဟိန်းသံတောင်မှ မိစ္ဆာများက ပို၍ပင် ယဉ်ကျေးမှု မရှိကြချေ။ သူတို့က လူသားမျိုးနွယ်စုကို အမြဲတမ်း မုန်းတီးခဲ့ကြသည်။
လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ငါးရာက ကျားဟိန်းသံတောင် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုက လူသားများ၏ အသားနှင့် သွေးကို အကြမ်းကြုတ်ဆုံး စားသုံးသူများ ဖြစ်ခဲ့ကြပြီး ပြီးခဲ့သည့် နှစ်ငါးရာအတွင်းမှာလည်း တိတ်တဆိတ် စားသောက်ပွဲများကို ဆက်လက် ပြုလုပ်ခဲ့ကြ၏။ ယခု ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် စားသုံးနိုင်ပြီ ဖြစ်သောကြောင့် သူတို့အားလုံးက အလွန်တရာ ဝမ်းသာပျော်ရွှင်နေကြသည်။
ရက်အနည်းငယ် အကြာတွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ချောက်ကမ်းပါးမှ မိစ္ဆာများ ရောက်ရှိလာကြ၏။ သူတို့ကိုလည်း မိစ္ဆာဘုရင် နှစ်ပါးက ဦးဆောင်လာပြီး သူတို့၏ အင်အားက ကျားဟိန်းသံတောင်နှင့် အတူတူလောက်ပင် ဖြစ်သည်။
ထို့နောက်တွင် မိစ္ဆာဘုရင်များနှင့် မဟာမိစ္ဆာ အများအပြားမှာ တစ်ဖွဲ့ပြီး တစ်ဖွဲ့ ရောက်ရှိလာကြပြီး အများစုမှာ လူသားမျိုးနွယ်စုအပေါ် နက်ရှိုင်းသော ရန်ငြိုးများ ရှိကြသူများ သို့မဟုတ် ကျားဟိန်းသံတောင်နှင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ချောက်ကမ်းပါးကဲ့သို့သော အင်အားစုများထံ သစ္စာခံထားသူများ ဖြစ်ကြ၏။
မိစ္ဆာဘုရင် မျက်လုံးတစ်ထောင်မှာ ထိပ်ဆုံးနေရာတွင် ထိုင်လျက် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေပြီး သူက အလွန်တရာ ဝမ်းသာနေသည်။
အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်ရှိ မိစ္ဆာမျိုးနွယ် အင်အားစုများ၏ သုံးပုံတစ်ပုံက ကျင်းပြည်နယ်ကို ကူညီရန် ရောက်ရှိလာသဖြင့် သူ၏ ရင်ထဲတွင် ဖိစီးနေသော ကျောက်တုံးကြီးက နောက်ဆုံးတွင် ကျဆင်းသွားတော့၏။
သူက ဝိုင်ခွက်ကို မြှောက်ကာ ဝမ်းနည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေသည့်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“အားလုံးပဲ... ရှေးခေတ်ကာလ နှောင်းပိုင်းကတည်းက ငါတို့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဟာ လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ ဖိနှိပ်မှုကို ခံခဲ့ရပြီး အမြုတေတွေအတွက် အဆက်မပြတ် သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရတယ်... ငါတို့ရဲ့ လူငယ်လေးတွေ ဘယ်လောက်တောင် လူသားမျိုးနွယ်စု လက်ချက်နဲ့ အဖြစ်ဆိုးနဲ့ သေဆုံးခဲ့ရလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ...”
“လူသားမျိုးနွယ်စု လွှမ်းမိုးနေတဲ့ ဒီခေတ်မှာ ငါတို့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုက ကွက်လပ်တွေကြားမှာ အသက်ရှင်ရပ်တည်ဖို့ ရုန်းကန်နေရပေမဲ့ လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးနဲ့ မကောင်းဆိုးဝါး ရှင်းလင်းရေးတွေကို ခံနေရတုန်းပဲ...”
“လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ ဓားနတ်ဘုရားတောင်တန်းဆိုရင် ပဋိညာဉ်ကို လျစ်လျူရှုပြီး ယွီတောင်တန်း မိစ္ဆာဘုရင်မ ဘေးအန္တရာယ် ဖြတ်ကျော်တာကို နှောင့်ယှက်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ တောင်နက်ထဲကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခဲ့တယ်... သူ့ဆရာ နတ်ဘုရားသခင် ဟန်ကွမ်က စည်းမျဉ်းတွေကို သိသိကြီးနဲ့ ချိုးဖောက်ပြီး ယွီတောင်တန်း မိစ္ဆာဘုရင်မကို ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် တိုက်ခိုက်ခဲ့တာက ထပ်ဆောင်း သက်သေပါပဲ”
“လူသားမျိုးနွယ်စုက မောက်မာပြီး အနိုင်ကျင့် ဗိုလ်ကျတယ်… သူတို့ရဲ့ အင်အားကို သုံးပြီး မိစ္ဆာတွေကို အနိုင်ကျင့် ရမ်းကားကြတယ်... ငါတို့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုက လူသားမျိုးနွယ်စု အောက်မှာ ဒုက္ခခံခဲ့ရတာ သိပ်ကို ကြာမြင့်နေပြီ...”
“ဒီတစ်ကြိမ် မဟာယွီ နန်းတော်နဲ့ လူသားမျိုးနွယ်စု ဂိုဏ်းတွေက ရန်လိုစွာနဲ့ လာနေကြတယ်... ငါတို့ကို ကူညီဖို့ ရောက်လာတဲ့အတွက် အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်… ပြီးတော့ ရန်သူကို ခုခံဖို့ ကျင်းပြည်နယ် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုနဲ့ ပူးပေါင်းပေးဖို့လည်း တောင်းဆိုချင်တယ်...”
“ဒီတစ်ကြိမ် ငါတို့ အဆုံးထိတိုင် တိုက်ခိုက်ဖို့ သစ္စာဆိုတယ်… လူသားမျိုးနွယ်စုကို ငါတို့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုရဲ့ ကြမ်းကြုတ်မှုကို မျက်မြင်တွေ့စေရမယ်… ပြီးတော့ ငါတို့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုက လွယ်လွယ်နဲ့ အနိုင်ကျင့်လို့ မရဘူးဆိုတာ သူတို့ကို သိစေရမယ်...”
မိစ္ဆာဘုရင် မျက်လုံးတစ်ထောင်၏ မိန့်ခွန်းက စိတ်အားထက်သန်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ကောင်းလှ၏။ မိစ္ဆာများက နားထောင်နေချိန်တွင်ပင် သူတို့၏ သွေးများက ဆူပွက်လာကာ လူသားမျိုးနွယ်စုကို ချက်ချင်း ထွက်၍ တိုက်ခိုက်ချင်စိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာကြသည်။
ကျင်းပြည်နယ် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုက အရင်ဆုံး အမှားလုပ်ခဲ့သည်ကို သိနေလျှင်တောင် ဘာဖြစ်သေးသနည်း။ သူတို့ကို အဲဒီလို လုပ်အောင် တွန်းအားပေးခဲ့တာ လူသားမျိုးနွယ်စုပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ ထို့ပြင် ဤမျှ နက်ရှိုင်းသော သွေးရန်ငြိုးကို သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် မေ့ပစ်နိုင်မည်နည်း။
“မိစ္ဆာဘုရင် မျက်လုံးတစ်ထောင် ပြောတာ မှန်တယ်... ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်စုကို သေချာပေါက် သင်ခန်းစာ ပေးရမယ်...”
“ငါ့သားငယ်လေးက ဒဏ်ရာရနေတဲ့ မုဆိုးတစ်ယောက်ကို ကယ်တင်ပြီး တောင်အပြင်ဘက်ကို ပို့ပေးခဲ့ရုံပါ… ဒါပေမဲ့ ဖြတ်သွားဖြတ်လာ တာအိုဘုန်းကြီး တစ်ပါးက သူ့ကို မိစ္ဆာလို့ သတ်မှတ်ပြီး လူသတ်မှုနဲ့ စွပ်စွဲ သတ်ပစ်ခဲ့တယ်... လူသားမျိုးနွယ်စုက အကြောင်းပြချက် မရှိဘူး… ဒီရန်ငြိုးကို ပြန်ဆပ်ရမယ်...”
“လူသားမျိုးနွယ်စုကို သင်ခန်းစာ ပေးရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ...”
စသဖြင့် မိစ္ဆာများက ရန်သူအပေါ် ဘုံအမုန်းတရားများကို မျှဝေခံစားနေကြ၏။ နောက်တစ်နေ့ ညနေခင်းတွင် သူတို့က စတင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီး သိုင်းကွက်အစီအရင်များ၏ အကူအညီဖြင့် လူသားမျိုးနွယ်စုနှင့် အပြင်းအထန် တိုက်ပွဲဝင်ကြတော့သည်။
ယွီတောင်တန်း၊ ဆွေ့ရွှီးနန်းတော်၊ လျိုနျန်ခန်းမ…
ဖူရှောင်ကွမ်းက စိတ်ဓာတ်တက်ကြွစွာဖြင့် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံရာမှ ထွက်လာ၏။ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ဧကရီယွီလီက သူ့ကို ဝိညာဉ်ပစ္စည်း သေတ္တာတစ်လုံး ပေးသနားခဲ့ပြီး ထိုအထဲတွင် မိစ္ဆာရုပ်ခန္ဓာကို သန်မာစေရန်အတွက် ရွှမ်းအဆင့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်း တစ်ခု ပါဝင်သည်။
ဤပစ္စည်းသစ်ကို စားသုံးခြင်းနှင့် သူ၏ တစ်နှစ်တာ 'ရာသီလေးခု ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း သိုင်းကျင့်စဉ်' အပြင်းအထန် လေ့ကျင့်မှုတို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သူ၏ မိစ္ဆာရုပ်ခန္ဓာက ယခုအခါ အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို သန်စွမ်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ယခုအခါ သူက ဆဋ္ဌမမြောက် ကောင်းကင်ဘုံအတွက် လိုအပ်သော ဝိညာဉ်အာရုံ တိုးပွားလာမှုကို ခံနိုင်ရည် မရှိသေးသော်လည်း သိပ်တော့ မဝေးတော့ပေ။
ဖူရှောင်ကွမ်းက ဝိညာဉ်အစားအစာများကို စားသုံးပြီး မိစ္ဆာမိတ်ဆွေများနှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက် စားပွဲတွင် ထိုင်ကာ မဟာပညာရှိမှတ်တမ်းကို စတင် ရေးသားတော့သည်။
'ကောင်းကင်ဘုံကို မွှေနှောက်ခြင်း' ပြီးဆုံးပြီးနောက် မဟာပညာရှိမှတ်တမ်းကို အဆုံးသတ်ရန် သူ စီစဉ်ထား၏။ ကျန်ရှိနေသော 'အနောက်ဘက်သို့ ခရီးသွားခြင်း' အပိုင်းက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုအပေါ် အလွန်တရာ ရန်လိုလွန်းသဖြင့် လောလောဆယ် ထိုအပိုင်းကို မရေးရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဇာတ်သိမ်းကိုလည်း သူက ပြောင်းလဲလိုက်၏။
ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရား ရောက်လာသော်လည်း မျောက်ဝံမင်းကို လက်ချောင်းငါးချောင်း တောင်အောက်တွင် ဖိနှိပ်မထားခဲ့ပေ။ ထို့အစား မျောက်ဝံမင်းက သူ၏ လက်ပေါ်တွင် ဆီးသွားပြီးနောက် ထွက်ပြေးသွားကာ ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရားက ဘုံသုံးပါးနှင့် လမ်းကြောင်းခြောက်သွယ်ကို ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း မျောက်ဝံမင်း၏ သဲလွန်စကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။
အဆုံးတွင်တော့ ကောင်းကင်ဘုံ တရားရုံးနှင့် မျောက်ဝံမင်းတို့က ပဋိညာဉ်တစ်ခု ပြုလုပ်ကာ တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် ဝင်မစွက်ဖက်ရန် သဘောတူညီခဲ့ကြသည်။
ပန်းသီးတောင်ကို မိစ္ဆာအားလုံးက ပူဇော်ကြ၏။ လူသားမျိုးနွယ်စု လွှမ်းမိုးသော ဤခေတ်တွင် မျောက်ဝံမင်းက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုအတွက် နေရာလွတ်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးခဲ့သည်။
သူက ရေးသားပြီးစီးပြီးနောက် မိတ္တူအချို့ ကူးယူကာ ဧကရီယွီလီ၊ ကုန်းရန်ယန်နှင့် ရွှေဖားပြုတ် မိစ္ဆာသခင်တို့ထံ သီးခြားစီ ပေးအပ်လိုက်သည်။
***