Book List

<h2 style="text-align: center;">Chapter 182</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>"ဘုန်း"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​သွေးနတ်ဆိုး မြေကြီးပေါ်သို့လဲကျသွားပြီး ၎င်း၏ခဲကာစသွေးများသည် မြေဆီလွှာထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားကာ ကျောက်စိမ်းခါးပတ်အပိုင်းအစတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ​ရှန်းမင်မှာ သွေးနတ်ဆိုး၏ သေခါနီးလှုပ်ရှားမှုများကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် တစ်ခုခုကို သူနားလည်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အငြိုးအတေးစွမ်းအင်များသည် ယခုအချိန်တွင် ပြန်လည်ရုပ်သိမ်း၍မရနိုင်တော့သကဲ့သို့ဖြစ်နေလေပြီ။ ​ရှန်းမင် ကျိုးထောင်ဟွားလက်ကို အမြန်ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​သူမျှော်လင့်ထားသလိုပင် ကျိုးထောင်ဟွားအား ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အငြိုးအတေးစွမ်းအင်များမှာ ချက်ချင်းဆုတ်ခွာသွား၏။ ​သွေးနတ်ဆိုးသေဆုံးသွားသဖြင့် ဟေးနျိုရွာမှ ရွာသားများမှာ စိတ်သက်သာရာရဟန်ဖြင့် သက်ပြင်းချနိုင်သွားကြသည်။ ရွာသား​တစ်ယောက်မှာ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် သူ့ရင်ဘတ်ကို ပုတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"အရမ်း ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ၊ ခုနက ကျုပ်အသံထွက်ပြီးတောင်အသက်မရှူရဲဘူး"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​"ဘယ်သူလုပ်ရဲမှာလဲ၊ ကံကောင်းလို့ အဲဒီနတ်ဆိုးသေသွားတာ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ဒေါ်လေးပိုင်မှာ မြေကြီးထက်လဲကျနေသော လျိုမာကျစ်အားမြင်သောအခါ အလွန်တရာကြောက်လန့်သွားရသည်။ သူ့မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းနေဆဲပင်။ ​သူမဒူးထောက်ချ၍ ငိုကြွေးလိုက်မိတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"လျိုမာကျစ် သတိထားပါဦး၊ ရှင်က ရက်စက်လိုက်တာ၊ ကျွန်မကို ဘယ်လိုလုပ် တစ်ယောက်တည်းထားခဲ့ရက်တာလဲ၊ ကျွန်မက အသက် ၃၀ကျော်ပဲရှိသေးတာကို မုဆိုးမဖြစ်ရတော့မှာလား"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​အခြားသူများသည်လည်း ဒေါ်လေးပိုင်ကို စာနာသနားဟန်ဖြင့်ကြည့်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​"ဒေါ်လေးပိုင်ရယ် ဦးလေးကနတ်ဆိုးပူးခံလိုက်ရတာ၊ ကံတရားကိုသာ လက်ခံလိုက်ပါတော့"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ကျန်းချိုက်ရှ ရှေ့သို့တိုးသွားပြီးကြည့်လိုက်ရာ လျိုမာကျစ်ထံတွင် အသက်ရှူသံသဲ့သဲ့လေးရှိနေသေးကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ သူမလက်ချောင်းကို သူ့နှာခေါင်းအောက်ထားကြည့်လိုက်ရာ ထင်သည့်အတိုင်း သူအသက်ရှင်နေဆဲပင်။ ​ကျန်းချိုက်ရှ စိတ်လှုပ်ရှားဟန်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒေါ်လေး ဦးလေးကအသက်ရှင်နေသေးတယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ဒေါ်လေးပိုင်သည်လည်း သူမလက်ချောင်းကို သူ့နှာခေါင်းအောက်ထားကြည့်လိုက်ပြီး သူအသက်ရှင်နေသေးကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ခေတ္တမျှ ဝမ်းသာသွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ညည်းတွားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"သူ အသက်ရှင်နေပေမဲ့ သေနေတဲ့လူလိုပဲ ငါခံစားရတယ်၊ ချိုက်ရှ သူကအသက်ရှင်နေတဲ့ လူသေတစ်ယောက်နဲ့မတူဘူးလား"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​တစ်ခါတလေ အသက်ရှင်နေရသည်မှာ သေခြင်းထက်ပိုဆိုးပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>‘သေသွားရင် ခေါင်းတလားထဲမှာမြှုပ်လိုက်ရုံပဲ‌ဆိုပေမဲ့ အသက်ရှင်နေလျက်နဲ့ လူသေတစ်ယောက်လိုသာဖြစ်နေရင် ဘာမှလည်းမကူညီနိုင်ဘဲ သူမကပဲသူ့ကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရမှာမလား။ ဒီလိုမျိုးနဲ့ သူမ ဘယ်လိုလုပ်အသက်ဆက်ရှင်ရမှာလဲ’</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ကျန်းချိုက်ရှ သူမကိုကျိုးထောင်ဟွားရှိရာသို့ ဆွဲခေါ်သွားပြီး လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒေါ်လေး သူမက နတ်ဆိုးနှင်တဲ့ဆရာသခင်ပဲ၊ သူမဘေးက အကောင်တွေကို ကြည့်လိုက်၊ ဦးချိုရှည်တွေ ခရုခွံတွေ မှိုတွေနဲ့ သူတို့အားလုံးက နတ်ဆိုးတွေချည်းနော်၊ သူမကအရမ်းစွမ်းတယ်၊ ဦးလေးကို ကြည့်ပေးဖို့ သူမဆီသာအကူအညီတောင်းလိုက်ရင် ဦးလေးသက်သာသွားမှာပဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ကျန်းချိုက်ရှ တိုက်တွန်းလိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့သည်သွေးသားရင်းချာများဖြစ်ကြပြီး သူမဦးလေး အသက်ရှင်ခွင့်ရရန် သူမမျှော်လင့်နေသည်။ ​ကျိုးထောင်ဟွား၏စွမ်းရည်များကို သူမကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ခဲ့ရသဖြင့် ကျိုးထောင်ဟွားသည် သူမဦးလေးကို သေချာပေါက်ကယ်တင်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်နေ၏။ ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ဒေါ်လေးပိုင်လူအုပ်ကြီးကြား တိုးဝှေ့ကာ ကျိုးထောင်ဟွားထံသို့ အလျင်အမြန်ပြေးသွားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​"ကျိုးထောင်ဟွား ငါ့ယောက်ျားကိုမြန်မြန် သွားကြည့်ပေးစမ်း၊ သူ့ကို သွားကယ်လိုက်"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ဒေါ်လေးပိုင်၏အမိန့်ပေးသည့်လေသံကြောင့် ကျိုးထောင်ဟွား မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ကျိုးထောင်ဟွား : "ကျွန်မ, မအားဘူး"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ဒေါ်လေးပိုင်ဆဲဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"နင်က ဘာတွေများအဲဒီလောက် အလုပ်များနေတာလဲ၊ လူ့အသက်တစ်ချောင်းက အရေးကြီးနေတာနော်၊ အချိန်ဆွဲနေလို့ရမလား"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​"ဒေါ်လေး"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျန်းချိုက်ရှ အလျင်အမြန်ဝင်ဟန့်တားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"သူများကိုအကူအညီတောင်းတာ ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလိုလေသံမျိုးနဲ့ပြောရတာလဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ကျန်းချိုက်ရှ ဒေါ်လေးပိုင် ကိုယ်စား အလျင်အမြန် တောင်းပန်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"မိန်းကလေးကျိုး ကျေးဇူးပြုပြီးလုပ်စရာရှိတာသာ အရင်လုပ်ပါ၊ ကျွန်မတို့မလောပါဘူး"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​"ငါ....."</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ဒေါ်လေးပိုင် တစ်ခုခုထပ်ပြောချင်သေးသော်လည်း ကျန်းချိုက်ရှမှ သူမပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ​သူမ သတိပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒေါ်လေး သူများကိုအကူအညီ တောင်းရလိမ့်မယ်လို့ ဒေါ်လေးမထင်ခဲ့ဘူးမလား၊ အခု ဦးလေးပိုင်ပြန်ကောင်းမကောင်းဆိုတာက မိန်းကလေးကျိုးအပေါ်မှာပဲ လုံးလုံး မူတည်နေတာ၊ တကယ်လို့ ဒေါ်လေးကသာ သူမကိုစော်ကားလိုက်လို့ ဦးလေးသေသွားရင် ဒေါ်လေးပဲငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ မုဆိုးမဖြစ်သွားပြီး ညီမလေးရဲ့အိမ်ထောင်ရေးကိုလည်း ဒေါ်လေး တစ်ယောက်တည်းစိုးရိမ်ပေးနေရတော့မှာနော် သေချာစဉ်းစားပြီးပြီလား”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒေါ်လေးပိုင် ချက်ချင်းပင်ကြောက်လန့်သွားပြီး အသံထပ်မထွက်ရဲတော့ပေ။ သူမကျိုးထောင်ဟွားကို တိတ်တဆိတ်သာရပ်စောင့်နေလိုက်သည်။ ​ကျိုးထောင်ဟွား အသံနတ်ဆိုးထံ စိုးရိမ်တကြီးကြည့်လိုက်၏။ အသံနတ်ဆိုးမှာ ယခုအချိန်တွင် အလွန်တရာအားနည်းနေသည်။ သူမသည် သွေးနတ်ဆိုး၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ကျောက်စိမ်းခါးပတ်အပိုင်းအစကို ကောက်ယူလိုက်ကာ ၎င်းတွင်သွေးနတ်ဆိုး၏ကျင့်ကြံမှုများ ပါဝင်နေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ကျိုးထောင်ဟွား : "အသံနတ်ဆိုး ဒါကိုစားလိုက်"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ကျိုးထောင်ဟွား ကျောက်စိမ်းခါးပတ် အပိုင်းအစကို အသံနတ်ဆိုးပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ကျင့်ကြံခြင်းအမြုတေမဟုတ်သော်လည်း ထိုကျောက်စိမ်းခါးပတ်အပိုင်းအစတွင် သွေးနတ်ဆိုး၏နှစ် ၁,၈၀၀စာကျင့်ကြံမှုများပါဝင်နေ၏။ ​အသံနတ်ဆိုးမှ ထိုအရာကို ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မည်းနက်နေသောသူ့အသားအရေမှာ ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားပြီး အားနည်းနေသော သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း အသွင်ပြောင်းသွားသည်။ ​သူသည် အလွန်တရာအားနည်းနေခဲ့သဖြင့် ကျိုးထောင်ဟွားနှင့် အခြားသူများမှ သူ့ကိုတွဲကူထားရသော်လည်း ယခုတွင်မူ သူကိုယ်တိုင် မတ်တတ်ရပ်နိုင်နေပြီပင်။ ဗလာကျင်းနေသော သူ့ကိုယ်အပေါ်ပိုင်းခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် နားလည်ရခက်သောမှော်စာလုံးကြီးများပေါ်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကိုယ်လုံးတစ်ခုလုံးအား ဖုံးလွှမ်းသွား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ကျန်းလျိုမှာ အသံနတ်ဆိုး၏လွတ်နေသော ခြေကျင်းဝတ်များတွင်လည်း ထိုစာလုံးများရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ​သူမ ခန့်မှန်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"အသံနတ်ဆိုးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ ဒီမှော်စာလုံးတွေဖုံးလွှမ်းသွားမှာများလား"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​မှိုနတ်ဆိုး မနာလိုဟန်ဖြင့်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"အသံနတ်ဆိုးက အခုကျင့်ကြံမှု အဆင့်တက်နေတာ သေချာတယ်၊ ဒီနက်နဲတဲ့ မှော်စာလုံးတွေက လုံးဝသာမန်မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​အသံနတ်ဆိုးမှာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ သွေးနတ်ဆိုး၏နှစ် ၁,၈၀၀စာ ယင်စွမ်းအင်များ ရုတ်တရက်ရရှိလာသဖြင့် လန်းဆန်းတက်ကြွလာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ အကယ်၍ သူသာသွေးနတ်ဆိုး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ထပ်မံခံရမည်ဆိုပါက ယခင်ကကဲ့သို့အခြေအနေမျိုး ဖြစ်တော့မည်မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအခါ၌သူ့တွင် ဖျက်ဆီး၍မရသောခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားပြီဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ​ထို့ပြင် သူ့ကိုသာ ထပ်မံတိုက်ခိုက်လာပါက အသံလှိုင်းဖြင့် အလိုလိုပြန်လည်တိုက်ခိုက်မည့်စနစ်ကိုပါ အသက်သွင်းလိုက်မည်ပင်။ တိုက်ခိုက်မှုပြင်းထန်လေလေ ပြန်လည်ကန်ထွက်လာမည့် အသံလှိုင်းများ ပိုမိုအစွမ်းထက်လေလေပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​အသံနတ်ဆိုး၏ကြွက်သားများမှာ ထပ်မံဖောင်းကြွလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် နှစ်မီတာမြင့်သော ကြွက်သားအပြည့်နှင့် မုတ်ဆိတ်မွှေးထူထူဖြင့် လူကြီးတစ်ယောက်အဖြစ်သို့ ပြန်လည်ကျုံ့ဝင်သွားသည်။ သူ့ဦးချိုများပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပထမတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် အတော်လေးကြမ်းတမ်းသော လူတစ်ယောက်အသွင်ရှိနေ၏။ ​အတိုချုပ်ပြောရလျှင် သူသည်ယခင်ကထက် လူနှင့်ပိုတူလာသည်။ ကျန်းလျိုမှာ သူ့ဗိုက်အားဆိတ်ကြည့်လိုက်၏။ သူမမှာတော့သူ့ကို အရင်ကအတိုင်း သဘောကျနေဆဲပင်။ ​သူမဂုဏ်ပြုစကားပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"အသံနတ်ဆိုး နင့်ရဲ့အခု အရွယ်အစားနဲ့ဆိုရင် ရထားလုံးစီးလို့ရပြီ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> နှစ်မီတာဆိုသည်မှာ အတော်လေးအရပ်ရှည်နေသေးသော်လည်း ယခင်ကထက် များစွာပိုပုသွားလေပြီပင်။ ​အသံနတ်ဆိုး ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ရပါတယ် ငါကနင့်အတွက် ရထားလုံးမောင်းပေးမယ်၊ နင်ကအတွင်းမှာပဲထိုင်ပေါ့"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>‘ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူကလုံးဝကြံ့ခိုင်နေပြီပဲလေ’</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ကျိုးထောင်ဟွား သူအဆင်ပြေသွားသည်ကို မြင်သောအခါ နောက်ဆုံးတွင်ပြုံးလိုက်သည်။ သူမ၏ယခင်က တင်းမာနေသောမျက်နှာထက်တွင် အပြုံးတစ်ခုပေါ်လာလေ၏။ ​ထိုမြင်ကွင်းကိုမြင်ပါမှ ဒေါ်လေးပိုင်လည်း စကားပြောရဲသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"မိန်းကလေးကျိုး ကျွန်မယောက်ျားကို ကြည့်ပေးပါဦး၊ မင်းမှာစွမ်းရည်ရှိပါတယ်၊ သူ့ကို ကယ်ပေးပါ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ကျိုးထောင်ဟွား မလှမ်းမကမ်းရှိ မြေကြီးပေါ်တွင် လဲကျနေသော လျိုမာကျစ်ထံလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​"သူက နှစ်ပေါင်း ၁,၈၀၀ကျင့်ကြံထားတဲ့ သွေးနတ်ဆိုးရဲ့ ပူးကပ်တာကို ခံလိုက်ရပြီး သူ့ရဲ့ယန်စွမ်းအင်တွေက လုံးဝနီးပါးကုန်ခမ်းသွားပြီ၊ ကံကောင်းလို့ သူ့ဘိုးဘွားတွေက ကာကွယ်ပေးထားပြီး သူတို့စုဆောင်းခဲ့တဲ့ ကုသိုလ်တွေကြောင့်သာ သူ့မှာယန်စွမ်းအင်နည်းနည်းကျန်နေသေးတာ၊ အဲဒီလိုမဟုတ်ဘဲ တခြားတစ်ယောက်ယောက်သာ နှစ် ၁,၈၀၀ကျင့်ကြံထားတဲ့ သွေးနတ်ဆိုးရဲ့ ပူးကပ်တာကိုခံရရင် စောစောကတည်းကသေနေလောက်ပြီ၊ ဒီမှာ အသက်ရှူဖို့တောင် အခွင့်အရေးရမှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ကျိုးထောင်ဟွား စကားပြောပြီးနောက် ဒေါ်လေးပိုင်၏ခြေထောက်များ ခွေယိုင်သွားရသည်။ ကျန်းချိုက်ရှနှင့် အခြားသူများသည် ကြောက်လန့်တကြားပါးစပ်ကိုအုပ်လိုက်မိကြ၏။ အချို့ရွာသားများသည်  ဤကိုယ်ဝန်ဆောင်အမျိုးသမီးပြောသည်မှာ မှန်ကန်လိမ့်မည်ဟု မည်သည့်အချိန်ကမှ ထင်မထားခဲ့ကြပေသိ လျိုမာကျစ်၏အဘိုးဖြစ်သူမှာ ရွာတွင်လူသိများသော လူကောင်းတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း အမှတ်ရသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ဒေါ်လေးပိုင် : "မိန်းကလေးကျိုး ကျွန်မယောင်္ကျားကို ကယ်နိုင်ပါ့မလား"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ကျိုးထောင်ဟွား မျက်လွှာအသာပင့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ ဤဒေါ်လေးပိုင်ဆိုသူကို သဘောမကျပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဆယ်တေး"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူမကိုဒေါသမထွက်စေခဲ့သူမှာ တခြားတစ်ယောက်ယောက်သာဆိုလျှင် သူမကနှစ်တေးလောက်သာ တောင်းမည်ဖြစ်ပေသိ ဒေါ်လေးပိုင် အတွက်ကတော့ ဆယ်တေးဖြစ်ရမည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​"ဘာရယ် အဲဒီလောက်တောင်များတာလား"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ဒေါ်လေးပိုင် အံ့အားသင့်သွားပြီး ကျိုးထောင်ဟွားအား ဆဲဆိုချင်သည့်စိတ်ကို မျိုသိပ်ထားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>‘ချက်ချင်းကြီးဆယ်တေး တောင်းနေတာ၊ သူမကို ဓားပြသာတိုက်လိုက်ပါတော့လား’</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​သို့သော်လည်း သူမမှာ ဆယ်တေးကို မနည်းစုဆောင်း၍ ကျိုးထောင်ဟွားအား သူမယောက်ျားကို ကယ်တင်ပေးရန် တောင်းဆိုလိုက်သည်။  အကယ်၍ ကျိုးထောင်ဟွားမှ လျိုမာကျစ်ကိုအသက်ပြန်ရှင်အောင်လုပ်မပေးနိုင်လျှင် ထိုဆယ်တေးကို မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ပြန်တောင်းယူမည်ဟု စိတ်ထဲမှတွေးထားလိုက်၏။ သို့သော်မယုံနိုင်စရာကောင်းလောက်အောင်ပင် ကျိုးထောင်ဟွားမှာ သူ့ခင်ပွန်းအား တကယ်အသက်ပြန်ရှင်အောင်လုပ်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။ ​လျိုမာကျစ်တစ်ယောက် လုံးဝပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်နိုးထလာပြီးနောက်တွင်တော့ ခွန်အားများပြည့်ဝနေကာ သေလုမျောပါးဖြစ်ခဲ့ရသည့် လက္ခဏာ တစ်ခုမှပင်မပြတော့ပေ။ ​လူတိုင်း အံ့သြတကြီးပြောလာကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကျိုးထောင်ဟွားက တကယ်အံ့သြစရာကောင်းတာပဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​..</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ချင်းရွှေမြို့ရှိ အရက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်တွင်</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ယွီဖေးမှ ရုတ်တရက် စားပွဲကိုမှောက်ချလိုက်ရာ အစားအသောက်နှင့် အရက်များ အားလုံးဖိတ်စင်ကုန်သည်။ ​ဆိုင်ရှင်၊ စားပွဲထိုးနှင့် ဖောက်သည်များအားလုံး သူ့ထံစိုက်ကြည့်လာကြ၏။ စားပွဲထိုးမှ သူ့ကိုရင်ဆိုင်ရန်ပြင်နေစဥ်မှာပင် ယွီဖေးတစ်ယောက် ဒေါသတကြီးအော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"တောက် နောက်တစ်ကောင်ထပ်သေပြန်ပြီ၊ သူမရဲ့ရွာတစ်ခုလုံးကို ငါရှင်းပစ်မယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save