Book List

<h2 style="text-align: center;">Chapter 186</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>အထဲဝင်လိုက်သည်နှင့် ကျိုးရှင်းဟွာတစ်ယောက် ချက်ချင်းပင်ဝိုင်းစက်နေသော အမွှေးတိုင်အိုးကြီးတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ ​တောင်ဘက်နံရံကိုမှီထားပြီး တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် အံဆွဲငယ်လေးများစွာပါဝင်သော ဗီရိုတန်းများရှိနေ၏။ အံဆွဲတစ်ခုစီတွင် နံပါတ်များတပ်ထားပြီး လူငယ်လူရွယ်များစွာက မိမိတို့နံပါတ်များကိုရှာဖွေကာ သက်ဆိုင်ရာအံဆွဲများကိုဆွဲဖွင့်ပြီး ဗေဒင်စာရွက်များကို ထုတ်ယူနေကြသည်။ ​ရုတ်တရက် ကျိုးထောင်ဟွား ရင်းနှီးနေသောပုံရိပ်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရ၏။ ကျိုးရှင်းဟွာမှာနံပါတ် ကိုးဆယ့်ငါးအံဆွဲကိုဖွင့်၍ သက်ဆိုင်ရာ ဗေဒင်စာရွက်ကို ထုတ်ယူနေခြင်းပင်။ ​ကျိုးရှင်းဟွာဖတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"နံပါတ်ကိုးဆယ့်ငါး စာရွက်၊ 'အလယ်အလတ်'၊ သေချာစီစဉ်ကြိုးစားမည်ဆိုလျှင် မကြာမီအောင်မြင်မှုရလိမ့်မည်"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​သူမ အနည်းငယ်ကြောင်အမ်းအမ်းဖြစ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>‘ဒါသူမရဲ့ မင်္ဂလာပွဲမကြာခင်ရောက်လာတော့မယ်လို့ ပြောနေတာလား’</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ကျိုးရှင်းဟွာ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ လူအုပ်ထဲတွင်ရပ်နေသော ကျိုးထောင်ဟွားနှင့် သူမခင်ပွန်းတို့ကိုမြင်လိုက်ရသည်။ သူမဗေဒင်စာရွက်ကိုကိုင်ထားရင်း သူတို့ထံသို့ ဝမ်းသာအားရလျှောက်သွားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​"ညီမထောင်ဟွားနဲ့ အစ်ကိုတို့က ဒီကိုဘာလာလုပ်ကြတာလဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ကျိုးရှင်းဟွာ သူတို့နှစ်ယောက်ထံနားမလည်နိုင်ဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>‘အိမ်ထောင်သည်တွေကရော လ‌ရောင်အောက်ကအဘိုးအိုရဲ့ ကောင်းချီးပေးမှုကို လိုအပ်သေးလို့လား’</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ကျိုးထောင်ဟွား ပြန်ဖြေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"အိမ်မှာအရမ်းပျင်းနေလို့ အပြင်ထွက် လမ်းလျှောက်လာတာ၊ အစ်မရောဘာဗေဒင်စာရွက်ရလိုက်လဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ကျိုးရှင်းဟွာ သူမရထားသည့်စာရွက်ပါ အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသဖြင့် ကျိုးထောင်ဟွားထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​"ညီမထောင်ဟွားက ဒီပညာရပ်တွေနားလည်တယ်ဆိုတော့ ဒါဘာအဓိပ္ပာယ်လဲဆိုတာ ကူပြီးရှင်းပြပေးလို့ရမလား၊ 'သေချာစီစဉ်ပြီးကြိုးစားမည်ဆိုလျှင် မကြာမီ အောင်မြင်မှုရလိမ့်မည်' တဲ့"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​"'သေချာစီစဉ်ကြိုးစားမည်' ဆိုတာက ဆက်တိုက်ကြိုးစားအားထုတ်ရမယ်လို့ ဆိုလိုတာ၊ အချစ်ရေးမှာဆိုရင်တော့ အစ်မသဘောကျနေတဲ့သူနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အချိန်နဲ့ ခွန်အားတွေ အမြဲစိုက်ထုတ်ပြီး သံယောဇဉ် ပိုခိုင်မာလာအောင် အခွင့်အရေးတွေ ဖန်တီးပေးရမယ်လို့ အဓိပ္ပာယ်ရတယ်၊ 'မကြာမီ အောင်မြင်မှုရမည်' ဆိုတာကတော့ အစ်မကမကြာခင် အောင်မြင်လိမ့်မယ်၊ အစ်မရဲ့ချစ်သူနဲ့ ပျော်ရွှင်ရတဲ့ဇာတ်သိမ်းတစ်ခုကို ရောက်ဖို့အချိန်သိပ်မကြာတော့ဘူးလို့ ဆိုလိုတာပဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ရှင်းပြပြီးနောက် ကျိုးထောင်ဟွားမေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"မကြာသေးခင်က အစ်မသဘောကျနေတဲ့သူရှိနေပြီလား၊ အဲဒါဆိုရင် ဒီဗေဒင်စာရွက်က အစ်မချစ်သူအပေါ်မှာ ယုံကြည်မှုရှိပြီး ဆက်ဆံရေးအတွက် စိတ်ရောကိုယ်ပါရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ ဆန္ဒရှိမယ်၊ ပြီးတော့ သူ့ကိုချဉ်းကပ်ဖို့နဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားသွားအောင် နည်းလမ်းမျိုးစုံသုံးမယ်ဆိုရင် တစ်နေ့မှာ သေချာပေါက်အောင်မြင်လိမ့်မယ်လို့ ပြောနေတာပဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​"မရှိပါဘူး"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ကျိုးရှင်းဟွာမှာ ကျိုးထောင်ဟွားအကြည့်ကို ရှောင်ဖယ်လိုက်သည်။ ​ကျိုးထောင်ဟွား လက်ထဲမှဗေဒင်စာရွက်ကို သူမပြန်လုယူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ညီမထောင်ဟွား အစ်မကမြို့ထဲမှာ ပစ္စည်းတချို့ သွားဝယ်စရာရှိသေးလို့ သွားလိုက်ပါဦးမယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ထွက်သွားချိန်တွင် သူမခြေလှမ်းများမှာ အနည်းငယ် အလျင်စလိုဖြစ်နေသည်။ ငြင်းဆန်နေချိန်တွင် သူမဘယ်ဘက်နားရွက်လေးနီရဲနေခဲ့သည်ကိုတော့ သူမကိုယ်တိုင် မသိလိုက်ချေ။ ​ကျိုးထောင်ဟွားက ရှန်းမင်ထံမော့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>‘သူမမှာ သဘောကျနေတဲ့သူရှိနေတယ်ဆိုတာ အရမ်းသိသာနေတာမဟုတ်ဘူးလား’</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ရှန်းမင် စကားမပြောသော်လည်း သူ့မျက်ဝန်းများက ကျိုးထောင်ဟွားအမြင်ကို ထောက်ခံနေသည်။ ​ထိုစဉ်မှာပင် ကျိုးရှန်းအန်း အပြင်မှဝင်လာ၏။ ​ထျန်းရှန်းယွမ်တာအိုကျောင်း၏တံခါးခုံမှာ နှစ်ဆယ်စင်တီမီတာခန့် မြင့်သည်။ ကျိုးရှင်းဟွာ အလောတကြီးထွက်သွားပြီး ခေါင်းငုံ့လျှောက်လာသဖြင့် တံခါးခုံကိုသတိမထားမိဘဲ ခလုတ်တိုက်မိသွား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​"အာ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ချက်ချင်းပင် ကျိုးရှင်းဟွာသတိဝင်လာသည်။ ကျောက်လှေကားထစ်များပေါ်သို့ ပြုတ်ကျတော့မည်ကို သိလိုက်သဖြင့် ဘေးနားရှိ တစ်ခုခုကိုအသည်းအသန် လှမ်းဆွဲလိုက်ရာ တကယ်ပင် တစ်ခုခုကို ဆွဲမိသွားသည်။ ​ကျိုးရှန်းအန်းမှာ လူအုပ်နှင့်အတူ ဘုရားကျောင်းထဲသို့ ဝင်လာစဉ် ရုတ်တရက် အနောက်သို့ဆွဲခံလိုက်ရ၏။ ​သူ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ရင်းနှီးနေသောမျက်နှာတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ ကျိုးရှင်းဟွာကို သူဆွဲထူလိုက်ပြီး မတ်တပ်ရပ်နိုင်အောင် ကူညီပေးပြီးနောက် သူမလန့်နေသေးသည်ကိုမြင်သဖြင့် မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကျိုးရှင်းဟွာ အဆင်ပြေရဲ့လား"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​သူ့အသံကိုကြားလိုက်ရမှ ကျိုးရှင်းဟွာတစ်ယောက် လွင့်ထွက်သွားသောဝိညာဉ် ပြန်ဝင်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ​ထိုအခါမှ သူမလှမ်းဆွဲလိုက်မိသည်မှာ ကျိုးရှန်းအန်းဖြစ်နေမှန်း သတိထားမိသွား၏။ သူမမျက်နှာလေး နီမြန်းသွားပြီး တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြစ်အောင် ဟန်ဆောင်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ငါ အဆင်ပြေပါတယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​သူမထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ကျိုးရှန်းအန်း သူမလက်မောင်းကိုကိုင်ထားဆဲဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ ​ကျိုးရှင်းဟွာ သူမလက်မောင်းကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ကာမှ သူမလက်ကိုလွှတ်ပေးလာ၏။ ​ကျိုးရှင်းဟွာပြေးထွက်သွားပြီးနောက်တွင်ပင်လျှင် ခရမ်းချဉ်သီးကဲ့သို့ နီရဲနေသည့် သူမပါးပြင်လေးများကို ကျိုးရှန်းအန်းစိတ်ထဲတွင် မြင်ယောင်နေဆဲဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​"အထဲဝင်မှာလား မဝင်ဘူးလား၊ လမ်းလာမပိတ်နေနဲ့လေ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အနောက်မှလူတစ်ယောက်က သတိပေးလိုက်သည်။ ထိုအခါမှ ကျိုးရှန်းအန်း သတိဝင်လာပြီး သူတို့အတွက်လမ်းဖယ်ပေးလိုက်သည်။ ​ကျိုးရှင်းဟွာ ထျန်းရှန်းယွမ်တာအိုကျောင်း၏ခန်းမဆောင်ကြီးထဲသို့ဝင်သွားလိုက်ရာ အတွင်း၌ ကူရှင်များစွာချထားပြီး လူအများအပြားမှာ ထိုကူရှင်များပေါ်တွင် ဒူးထောက်၍ လရောင်အောက်မှ အဘိုးအို၏ စောင့်ရှောက်မှုကိုရရန် ဆုတောင်းနေကြ၏။ ခန်းမဆောင်ကြီး၏အရှေ့ဆုံးတွင် ဖူးစာရေးနတ်ရုပ်တုတစ်ခုရှိပြီး သူ့မျက်နှာမှာ ကြင်နာသနားတတ်သော အသွင်ရှိသည်။ ​ကျောက်ရုပ်တုရှေ့တွင် စားပွဲရှည်လေးတစ်ခုရှိပြီး ပန်းသီးနှင့် အခြားသစ်သီးဝလံပူဇော်ပစ္စည်းများ တင်ထား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ခန်းမဆောင်ကြီး၏ဘယ်နှင့်ညာတွင် ဘေးခန်းမနှစ်ခုရှိ၍ ဘယ်ဘက်တွင် စာအုပ်များရှိကာ ညာဘက်တွင်မူ ဗေဒင်မဲတံများစွာရှိသည်။ လူအများအပြားသည် သူတို့အနာဂတ် အိမ်ထောင်ရေးကို ဟောကိန်းထုတ်ရန် မဲနှိုက်နေကြ၏။ ​ကျိုးထောင်ဟွားနှင့် ရှန်းမင်မှလွဲ၍ ကျန်လူအများစုမှာ မိမိတို့၏ကိုယ်ပိုင် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် လာရောက်ကြခြင်းဖြစ်သည်။ ​လရောင်အောက်မှ အဘိုးအိုသည် ကြိုးနီကိုကိုင်ဆောင်ကာ ရုပ်တုအတွင်း၌ထိုင်နေသည်။ ကျိုးထောင်ဟွားနှင့် ရှန်းမင်တို့နှစ်ယောက်သည် အခြားသူများနှင့်မတူဘဲ မလှုပ်မယှက်ရပ်နေသည်ကို သူသတိထားမိသွား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ထို့ပြင် သူတို့နှစ်ယောက်လုံး၏ လက်ကောက်ဝတ်များတွင် ကြိုးနီများ ရစ်ပတ်ထားသည်။ ​ထိုစဉ်မှာပင် လရောင်အောက်မှအဘိုးအိုသည် ရုတ်တရက် ကျိုးထောင်ဟွားမှ သူ့ကိုလက်ယပ်ခေါ်နေသည်အားမြင်လိုက်ရ၏။ တခဏမျှ သူအမြင်မှားသည်ဟု ထင်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>‘သူကနတ်ဘုရားတစ်ပါးလေ။ သူ့ကို ဘယ်သူကမြင်နိုင်မှာလဲ၊ သူက တာအိုဘုန်းကြီးတွေ ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ တစ္ဆေသရဲမှမဟုတ်တာ’</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​လရောင်အောက်မှအဘိုးအို သံသယဝင်နေစဉ်မှာပင် ကျိုးထောင်ဟွားသူ့ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်အားမြင်လိုက်ရသည်။ ​လရောင်အောက်မှအဘိုးအို မလှုပ်သေးသည်ကိုမြင်၍ ကျိုးထောင်ဟွားနှင့် ရှန်းမင်တို့ ရှေ့သို့တိုးသွားကြ၏။ သူမကိုယ်ကိုရှေ့သို့ကိုင်းညွတ်ကာ စားပွဲပေါ်မှ ကျော်၍ သူ့လက်ကိုလှမ်းဆွဲလိုက်သည်။ ​ထိုခဏတွင် လရောင်အောက်မှအဘိုးအိုမှာ တစ်ဖက်လူ သူ့ကိုမြင်နိုင်သည်အား အသေအချာသိလိုက်ရ၏။ ထို့ပြင် သူမဘေးမှအမျိုးသားကပါ သူ့ကိုမြင်နေရသည်။ ​သူတို့နှစ်ယောက်သည် ကျောက်ရုပ်တုထဲမှ သူ့ကိုဆွဲထုတ်ကာ ဘယ်ဘက်ခန်းမဆောင်၏ ထောင့်တစ်နေရာသို့ခေါ်သွားကြသည်။ ကျိုးထောင်ဟွား လိုရင်းကိုသာတိုက်ရိုက်ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဖူးစာရေးနတ်ရဲ့ ကြိုးနီသုံးပေလောက် ပေးပါ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​လရောင်အောက်မှအဘိုးအို တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါက ဒါက မဖြစ်ဘူးလေ၊ ဒါက ဖူးစာရေးနတ်ရဲ့ သီးသန့်အခွင့်အရေးပဲ၊ ငါပဲသုံးလို့ရတာ၊ မင်းတို့ကိုပေါက်ကရလုပ်ဖို့ ပေးလို့မဖြစ်ဘူး"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​သူ့အသံမှာ အနည်းငယ်တုန်ယင်နေပြီး သူ့ရင်ထဲသို့ အကြောက်တရားအချို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ ​ကျိုးထောင်ဟွားတွင် စွမ်းအင်အချို့ရှိနေပြီး ရှန်းမင်တွင်လည်း စွမ်းအားများရှိနေသည်ကို သူ ခံစားမိသည်။ သူတို့သာဝိုင်းတိုက်လျှင် သူနိုင်မည်မဟုတ်ဟု စိုးရိမ်မိ၏။ သို့သော်လည်း ကြိုးနီကိုတော့ သူပေးမည်မဟုတ်ပေ။ ​လရောင်အောက်မှ အဘိုးအိုမှာ ခေါင်းမာစွာဖြင့်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကြိုးနီကိုသုံးပြီး ပေါက်ကရလျှောက်ချည်ဖို့တော့ မစဉ်းစားနဲ့"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ကျိုးထောင်ဟွား ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် ရှင်းပြလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကြိုးချည်ဖို့ မဟုတ်ပါဘူး၊ နတ်ဆိုးတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်နိုင်တဲ့ မှော်ကိရိယာတစ်ခုသွန်းလုပ်ဖို့ လိုအပ်နေလို့ပါ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ထိုစကားကိုကြားလိုက်ရာ လရောင်အောက်မှအဘိုးအို မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါဆို မင်းတို့ကမရဏတမန်တော်ရဲ့ သံကြိုးအပိုင်းအစတွေကိုလည်း ရှာရဦးမှာပေါ့"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​လရောင်အောက်မှအဘိုးအို၏ ကြိုးနီမှာ ယန်စွမ်းအင်ကိုကိုယ်စားပြုပြီး၊ ဝူချန်သံကြိုးအပိုင်းအစများသည် ယင်စွမ်းအင်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ယင်နှင့် ယန်သည် မျှတနေရမည်ဖြစ်ပြီး တစ်ခုမှ လိုအပ်နေ၍မရပေ။ ​ကျိုးထောင်ဟွား ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"အဘိုးဆီကကြိုးနီကို အရင်ယူပြီးမှ သခင်ဝူချန်ဆီ သွားရှာမှာပေါ့"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အဖြူ​အမည်းဝူချန်တို့သည် မရဏကမ္ဘာမှလူ့ပြည်ရှိ ဝိညာဉ်များကိုသိမ်းဆည်းရန် တာဝန်ရှိကြပြီး သူတို့ကို ယေဘုယျအားဖြင့် ဝိညာဉ်နုတ်ယူသူများဟု လူသိများသည်။ ​ထိုအခါမှသာ လရောင်အောက်မှအဘိုးအိုသည် ကျိုးထောင်ဟွား တောင်းဆိုသည့်အတိုင်း ကြိုးနီတစ်စကိုဖြတ်ပေးလိုက်၏။ သူသတိပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"မင်းတို့ဝူချန်ရဲ့ သံကြိုးအပိုင်းအစကိုရဖို့တော့ ဒီလောက်ကံကောင်းချင်မှကောင်းမှာနော်"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ကျိုးထောင်ဟွား ခပ်ဖျော့ဖျော့ပြုံးလိုက်ပြီးဆိုသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဘာကိစ္စပဲဖြစ်ဖြစ် နည်းလမ်းဆိုတာတော့ အမြဲရှိစမြဲပဲမဟုတ်လား၊ စိတ်မပူပါနဲ့ အဘိုး၊ အဘိုးရဲ့ကြိုးနီကို အလကားသက်သက်တော့ မယူသွားပါဘူး၊ အဘိုးအတွက် အမွှေးတိုင်နဲ့ ပူဇော်ပစ္စည်းတွေကို သေချာပေါက်ပို့ပေးပါ့မယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျိုးထောင်ဟွား သုံးပေရှည်သောကြိုးနီကို သူမ၏ချန်ခွန်း အိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့သော အဖိုးတန်ပစ္စည်းမျိုးသာ တခြားသူများလက်ထဲ ရောက်သွားပါက မကောင်းမှုများအတွက် အသုံးပြုခံရနိုင်ပြီး ကြိုးနီများကိုဖြစ်သလို လျှောက်ချည်ပစ်ကြလိမ့်မည်။ ​ကျိုးထောင်ဟွား၏ ထွက်ခွာသွားသော ကျောပြင်ကိုကြည့်ရင်း လရောင်အောက်မှအဘိုးအိုသည် သူမဆိုလိုရင်းကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ ​တစ္ဆေများရော နတ်ဘုရားများပါ အမွှေးတိုင်ပူဇော်မှုများကို အလွန်တန်ဖိုးထားကြ၏။ တစ္ဆေတမန်တော်တစ်ဦးအနေဖြင့် ဝူချန်သည် သက်တောင့်သက်သာနေထိုင်နိုင်ရန်အတွက် မရဏကမ္ဘာမှရရှိသော လစဉ်ပုံမှန်လစာအပြင် အပိုဝင်ငွေများကိုပါရှာဖွေရန် လိုအပ်သည်။ ကျိုးထောင်ဟွားနှင့် သူမအဖော်တို့ ဝတ်ဆင်ထားသော အဝတ်အစားကောင်းများကိုကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူတို့သည်တော်တော်လေး ချမ်းသာကြွယ်ဝပုံရ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​မရဏကမ္ဘာမှ အမည်းရောင်ဝူချန်: "ဟတ်ချိုး"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​အဖြူရောင်ဝူချန်မှာ နားမလည်နိုင်ဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"မင်း အအေးမိနေတာလား"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​သူစကားပြော၍ မဆုံးသေးခင်မှာပင် သူပါ နှာချေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> "ဟတ်ချိုး"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​အမည်းရောင်ဝူချန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ငါတော့အဘွားမုန့်ပိုဆီမှာ ဆေးသွားတောင်းရဦးမယ်၊ အဲဒါကပိုက်ဆံပေးရတာကွ"</p> <p> </p> <p>​</p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save