Book List

<h2 style="text-align: center;">Chapter 187</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>မရဏကမ္ဘာတွင် အရာအားလုံးက ငွေကြေးပေါ်၌သာ မူတည်သည်။ ​တစ္ဆေတမန်တော်များသာမက မရဏကမ္ဘာတွင် နေထိုင်ကြသော နတ်ဆိုးများနှင့် ဝိညာဉ်များအားလုံးမှာလည်း ကောင်းကောင်းမွန်မွန် နေထိုင်နိုင်ရန်ငွေလို၏။ သူတို့၏သားစဉ်မြေးဆက်များက သူတို့ကို မမေ့မလျော့ဘဲ တစ္ဆေပွဲတော်ကာလတွင် ငွေစက္ကူများစွာကို မီးရှို့ပူဇော်ပေးလျှင် ထိုဝိညာဉ်များမှာ အလွန်ကံကောင်းကြသူများ ဖြစ်သည်။ ​အမည်းရောင်နှင့် အဖြူရောင်ဝူချန်တို့ပင်လျှင် ထိုကဲ့သို့ ပူဇော်ခံရသူများကို အားကျနေရရှာ၏။ ​သူတို့နှစ်ယောက် မရဏကမ္ဘာတွင် စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် ခန္ဓာကိုယ်များ ယိမ်းထိုးသွားပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်၏ဆင့်ခေါ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သတိပြန်ဝင်လာချိန်တွင်မူ သူတို့နှစ်ယောက်လုံး လူ့ပြည်သို့ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့သေချာကြည့်လိုက်သောအခါ ရှေ့တွင်လူနှစ်ယောက်နှင့် နတ်ဆိုးအချို့ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ နတ်ဆိုးအချို့မှာ လူအသွင်ပြောင်းထားပြီး အချို့မှာမူ တစ်ဝက်တစ်ပျက်အသွင်အပြင်နှင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုသူများထဲမှ အမျိုးသားတစ်ဦးတွင်မူ အလွန်ပြင်းထန်လှသောအငြိုးအတေးစွမ်းအင်များရှိနေပြီး သူတို့အတွက် ရင်းနှီးနေသလိုလိုနှင့် ကြောက်စရာကောင်းသော ခံစားချက်မျိုးကို ပေးစွမ်းနေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​"မင်းတို့ ငါတို့ကိုဒီကိုဆင့်ခေါ်လိုက်တာလား"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အဖြူရောင်ဝူချန် မေးလိုက်သည်။ ​ကျိုးထောင်ဟွား သူမရှေ့ရှိတစ္ဆေတမန်တော်နှစ်ပါးကို အကဲခတ်လိုက်သည်။ အမည်းရောင်ဝူချန်မှာ အမျိုးသားဖြစ်ပြီး မျက်နှာမှာ မီးသွေးခဲကဲ့သို့မည်းနက်ကာ အသားအရေ ကြမ်းတမ်းသည်။ မျက်မှောင်ကြုတ်ထားသော ရက်စက်သည့် သူ့မျက်ဝန်းများမှာ လူတစ်ယောက်၏နှလုံးသားထဲထိ ထိုးဖောက်မြင်နိုင်ပြီး ကျောချမ်းစရာကောင်းလှသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုတ်ခိုင်ပြီး အရပ်ပု၏။ ဝတ်ရုံနက်ကိုဝတ်ဆင်ထားပြီး အောက်ခြေထူဖိနပ်နက်ကို စီးထားကာ သူ၏လေးထောင့်ဦးထုပ်နက်ပေါ်တွင် "လောကကြီး ငြိမ်းချမ်းပါစေ" ဟု ရေးထိုးထားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​အဖြူရောင်ဝူချန်မှာမူ အမျိုးသမီးဖြစ်ပြီး မျက်နှာမှာ နှင်းကဲ့သို့ဖြူဖျော့ကာ မည်သည့်သွေးရောင်မှမရှိသော်လည်း ပါးပြင်ပေါ်တွင် ထူးဆန်းသောနီမြန်းမှုရှိကာ နှုတ်ခမ်းများမှာ ဟင်္သာပြဒါးကဲ့သို့နီရဲနေသည်။ သူမသာ ခြောက်ခြားဖွယ်ရာပြုံးလိုက်လျှင် ရှည်လျားသောလျှာနီကြီး ထွက်ကျလာပြီး ဝိညာဉ်ကိုနှိုက်ယူတော့မည့်အတိုင်းပင်။ သူမသည် ဝါးလုံးကဲ့သို့ ရှည်လျားသွယ်လျပြီး လေတိုက်လျှင်ပင် လွင့်သွားမည့်ပုံစံရှိကာ သူမ၏ဦးထုပ်ဖြူပေါ်တွင် "တစ်သက်တာ ကြွယ်ဝချမ်းသာပါစေ" ဟုရေးထိုးထားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ကျိုးထောင်ဟွား သူတို့လက်ထဲတွင်ကိုင်ထားသော ဝိညာဉ်နှုတ်မြင်းမြီးတံနှင့် သံကြိုးအထူကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ထိုသံကြိုးများမှာ နေရောင်အောက်တွင် အေးစက်စက်ဖြင့်တလက်လက် တောက်ပနေသည်။ ကျိုးထောင်ဟွားမျက်ဝန်းထဲတွင် ကျေနပ်သည့် အပြုံးတစ်ခုပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>‘ဒါက သူမလိုချင်နေတဲ့အရာပဲ’</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ​ကျိုးထောင်ဟွားပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"မှန်ပါတယ် အရှင်တို့၊ အရှင်တို့ကိုဖိတ်ခေါ်ရတာက ကိစ္စတစ်ခုဆွေးနွေးချင်လို့ပါ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ဝူချန်နှစ်ယောက်စလုံး မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>‘ သူတို့က တစ္ဆေတမန်တော်တွေလေ။ သူတို့အလုပ်က ဝိညာဉ်သိမ်းဖို့ပဲကို။ ဒီမိန်းကလေးက ဘာကိစ္စဆွေးနွေးမှာလဲ။ သူတို့သေချင်နေကြတာလား။ တကယ်လို့ သေချင်ရင်တောင် "သေခြင်းရှင်ခြင်းစာအုပ်"ထဲမှာ မပါတဲ့သူတွေရဲ့ ဝိညာဉ်ကို သူတို့မသိမ်းရဲပေ’</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​အမည်းရောင်ဝူချန် ပြတ်သားစွာပင်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ငါတို့ကိုဆင့်ခေါ်နိုင်တယ်ဆိုကတည်းက မင်းမှာ အရည်အချင်းရှိလို့ပဲ၊ တကယ်လို့ မင်းသာမင်းမိသားစုဆီ ငွေပို့ချင်တာဆိုရင် သူတို့သင်္ချိုင်းမှာမီးရှို့လိုက်၊ သူတို့ရပါလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ကျိုးထောင်ဟွား ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး လေးစားစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကျွန်မလိုချင်တာက အရှင်ကိုင်ထားတဲ့ သံကြိုးရဲ့အပိုင်းအစလေး တစ်ခုပါ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ဤသည်ကိုကြားလိုက်ရချိန်တွင် အမည်းရောင်ဝူချန်၏မျက်နှာမှာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားပြီး အချိန်မရွေးသံကြိုးနှင့်ရိုက်ကာ ဤရဲတင်းလှသော မိန်းကလေး၏ဝိညာဉ်ကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာဖြစ်သွားအောင် လုပ်တော့မည့်ပုံပင်။ ​ထိုစဉ်မှာပင် ကျိုးထောင်ဟွား သူမ၏ချန်းခွန်းအိတ်ထဲမှ လူတစ်ရပ်ခန့်မြင့်သော အမွှေးတိုင်ကြီးနှစ်တိုင်ကိုထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထိုအမွှေးတိုင်များမှာ ကိုးထပ်မျှစီရီထားပြီး အလွန်ထူးခြားလှ၏။ ​အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်မှာ သာမန်အမွှေးတိုင် အမြောက်အမြားနှင့် ညီမျှသဖြင့် ဝူချန်နှစ်ယောက်စလုံး တံတွေးပင်မျိုချလိုက်မိကြသည်။ သူတို့ တစ္ဆေတမန်တော်လုပ်သက်တစ်လျှောက် ဤမျှများပြားသော အမွှေးတိုင်ပူဇော်မှုကို တစ်ခါမှမရရှိဖူးပေ။ ​အဖြူရောင် ဝူချန်မှစိတ်လှုပ်ရှားနေသော အသံဖြင့် ဦးစွာမေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒီအမွှေးတိုင်တွေက ငါတို့အတွက်လား"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ကျိုးထောင်ဟွား ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ဂုန်နီအိတ်နှစ်အိတ်ကို ထပ်ထုတ်လိုက်သည်။ ထိုအိတ်များ၏ပုံစံကိုမြင်သည်နှင့် ဝူချန်နှစ်ယောက်မှာ ရင်ခုန်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​"အရှင်တို့ ဒါတွေကလည်း အရှင်တို့အတွက်ပါပဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ထိုအချိန်တွင် အမည်းရောင်ဝူချန်၏ မျက်နှာပေးမှာ သိသိသာသာပြောင်းလဲသွားသည်။ သူရှေ့သို့တိုး၍ အိတ်များကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ အတွင်း၌ငွေတုံးများ မဟုတ်ဘဲ ရွှေတုံးများဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ ​ချက်ချင်းပင် အမည်းရောင်ဝူချန်အတွက် ကျိုးထောင်ဟွားမှာ အလွန်ချစ်ဖွယ်ကောင်းသော မိန်းကလေး ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>‘ ဒီမိန်းကလေးက တကယ်ကိုနားလည်တတ်တာပဲ’</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ကျိုးထောင်ဟွား မည်သည်ကိုမှပြောစရာ မလိုတော့ဘဲ အဖြူရောင်ဝူချန်လက်ထဲမှတုတ်ကိုယူကာ သံကြိုးမှသံမှုန့်အချို့ကို တိုက်စားပြီး ခြစ်ယူပေးလိုက်သည်။ သံကြိုးချင်း ပွတ်တိုက်သံများထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သံမှုန့်များစွာကျိုးထောင်ဟွား လက်ထဲသို့ရောက်ရှိလာခဲ့၏။ ​သေချာပေါက်ပင် ငွေရှိလျှင် နတ်ဘုရားကိုပင် ခိုင်း၍ရသည်မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​"မိန်းကလေး ဒါဆိုလုံလောက်ပြီလား"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အမည်းရောင်ဝူချန်မှ ကြင်နာစွာမေးလိုက်သည်။ ​ကျိုးထောင်ဟွား ကျေးဇူးတင်စကားပြောလိုက်ပြီးနောက် ထိုသံမှုန့်များကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ကျိုးထောင်ဟွားတို့ထွက်သွားပြီးနောက် ဝူချန်နှစ်ယောက်မှာ ချက်ချင်းမပြန်သေးဘဲ အမွှေးတိုင်များကိုထွန်းညှိကာ ထိုမီးခိုးများကိုရှူရှိုက်ရင်း အရသာခံနေကြသည်။ ရွှေတုံးအိတ်များကိုလည်း မီးရှို့လိုက်ရာ မကြာမီသူတို့လက်ထဲသို့ အစစ်အမှန်ရွှေတုံးအိတ်ကြီးနှစ်အိတ် ရောက်ရှိလာတော့သည်။ သူတို့အလွန်ဝမ်းသာသွားကြပြီး မပြန်ချင်တော့လောက်အောင်ပင်။ ဤရွှေများနှင့်ဆိုလျှင် မရဏကမ္ဘာရှိသူတို့ဘဝမှာ အလွန်တရာသက်တောင့်သက်သာရှိတော့ပေမည်။ ​ရုတ်တရက် အမည်းရောင်ဝူချန်က တစ်ခုခုကိုသတိရသွားပြီးမေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဟိုလူ့ကို ဘာလို့ဒီလောက်ရင်းနှီးနေရတာလဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အဖြူရောင်ဝူချန်မှာမူ ဂရုမစိုက်စွာဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"နှစ်တိုင်းမရဏကမ္ဘာကို ဝင်ထွက်နေတဲ့ ဝိညာဉ်တွေ ဘယ်လောက်တောင်များလဲ၊ သူ့ဘိုးဘေးတွေနဲ့ ရုပ်ဆင်တာဖြစ်မှာပေါ့"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် အမည်းရောင်ဝူချန်လည်း ဆက်မတွေးတော့ပေ။ ​ကျိုးထောင်ဟွား လရောင်အောက်ကအဘိုးအို၏ ကြိုးနီနှင့် ဝူချန်သံကြိုး အပိုင်းအစများကိုရရှိပြီးနောက် ရှန်းမင်ကို ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ရွာကိုပြန်ရောက်ရင် ကွမ်းကန်းရှုတို့အိမ်ကိုသွားရအောင် မုဆိုးမဖန်းကိုရှာဖို့လိုတယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ဤပစ္စည်းနှစ်ခုတည်းနှင့် မလုံလောက်သေးဘဲ မုဆိုးမ၏မျက်ရည်နှင့်ပါစိမ်ရဦးမည်ပင်။ ရှန်းမင်မှာ မုဆိုးမဖန်းကို သဘောမကျသော်လည်း သူမမှာ နောက်ပိုင်းတွင် အေးဆေးသွားသဖြင့် မည်သည်ကိုမှမပြောတော့ပေ။ ​သူတို့ ရွာထိပ်သို့ရောက်ချိန်တွင် မုဆိုးမဖန်း မျက်ရည်သုတ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ရှန်းမင် ရထားလုံးကိုရပ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ထောင်ဟွား ရှေ့မှာမုဆိုးမဖန်းငိုနေတယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>‘​ငိုနေတာလား’</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ယင်းစကားအားကြားသည်နှင့် ကျိုးထောင်ဟွား စိတ်ဝင်တစားဖြစ်သွားပြီး မျက်ရည်များကိုခံယူရန် ကြွေပုလင်းလေးကိုအမြန်ထုတ်လိုက်သည်။ လင်ရှောင်ယွဲ့နှင့် အခြားနတ်ဆိုးများမှာ မည်သည့်အရာများဖြစ်နေသည်ကို မသိဘဲ ကြောင်ကြည့်နေကြသည်။ ​မုဆိုးမဖန်းမှာ ဝမ်းနည်းနေရသည့်ကြားထဲ ကျိုးထောင်ဟွားမှ သူမမျက်ရည်ကိုလာခံနေသဖြင့် ပို၍ပင်ရင်နာသွားရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>‘သူမဘဝက ဘာလို့ဒီလောက်ခါးသီးရတာလဲ’</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အိမ်ထောင်ကျပြီး မကြာခင်ခင်ပွန်းဆုံးသွားပြီး သူမမုဆိုးမဖြစ်နေသည်မှာ သုံးနှစ်ရှိပြီပင်။ မကြာသေးခင်ကမှ မြို့ပြင်ရှိ အမျိုးသားတစ်ယောက်နှင့်ဆုံပြီး သူသည် ရက်ရောလွန်းသဖြင့် သူမ စိတ်ဝင်စားခဲ့မိသည်။ သို့သော် သူမမှ အတည်တကျပေါင်းချင်သည်ဟုပြောလိုက်ချိန်တွင်မူ ထိုသူသည်ရက်ရက်စက်စက်ပင်ငြင်းဆိုခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​’သူက သူမကိုမထိုက်တန်ဘူးတဲ့’</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူမမှာ အသက် ၁၈နှစ်သာရှိသေးပြီး ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်သည်လည်း လှပဆဲပင်။ ဟောင်းနွမ်းနေသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ထားလျှင်ပင် သူမ၏ဆွဲဆောင်မှုမှာ ပျောက်ကွယ်မသွားပေ။ သူမ စိတ်ရင်းနှင့်ချစ်မိကာမှ တစ်ဖက်လူမှာ ကစားရုံသက်သက်ဆိုသည်ကို သိလိုက်ရသဖြင့် ရင်ကွဲမတတ်ငိုကြွေးနေမိတော့သည်။ ထို့ကြောင့် ကျိုးထောင်ဟွားမှာ မျက်ရည်အနည်းငယ်သာလိုချင်သော်လည်း မထင်မှတ်ပါဘဲ ပုလင်းတစ်ဝက်နီးပါးရရှိသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save