Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၈၂၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">လူ့ငရဲဘုံ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>"စူး... ချန်ကဲ ဆက်ခံသူ!"</p> <p> </p> <p>ကျန်းယွီကျင်းသည် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည် ။</p> <p> </p> <p> " စောနက ဆက်ခံသူကို ပြစ်မှားခဲ့မိတာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အပြစ်ပါ..ကျွန်တော်တို့ ဆက်ခံသူကို သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုဖို့ အသင့်ပါပဲ၊ ဆက်ခံသူအတွက်ဆိုရင် ဓားတောင်ကိုလည်း ကျော်ရဲသလို ၊ မီးပင်လယ်ကိုလည်း ဖြတ်ရဲပါတယ်!"</p> <p> </p> <p>သူသည် ထျန်းချန်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း၏  ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း၊ ဤအခိုက်အတန့်တွင်မူ အတော်လေး ကြောက်လန့်နေပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>မိမိတို့ ဂိုဏ်းချုပ်၏ အမတဧကရာဇ်အဆင့်ရှိ ဓမ္မကိုယ်ပွားသည်ပင် ထိုအမည်မသိ စွမ်းအားရှင်၏ လက်ချက်ဖြင့် မောင်းထုတ်ခံလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူသာ အညံ့မခံပါက ဤနေရာတွင် သေရမည်မှာ ဧကန်မလွဲပင်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ထူးချွန်သော ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ဤနေရာတွင် မသေဆုံးခဲ့ပါက ၊ သူသည် အနာဂတ်တွင် အမတဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်လာမည်မှာ ဧကန်မလွဲပင်။</p> <p> </p> <p>သူ့လိုလူတစ်ယောက်က ဒေဝလောက ပြန်လည်စတင်ရာခေတ်ရဲ့ အစပိုင်းမှာတင် စောစောစီးစီး သေစရာလား...</p> <p> </p> <p>"ချန်ကဲ ဆက်ခံသူ... ကျွန်တော်မျိုးတို့ကို တစ်ကြိမ်လောက် ခွင့်လွှတ်ပေးပါ! ကျွန်တော်မျိုးတို့ ဆက်ခံသူရဲ့ ကျွန်အဖြစ် အမှုထမ်းပါ့မယ်!"</p> <p> </p> <p>ကျန်းယွီကျင်း၏ စကားသံထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် အမျှ ၊ အခြားသူများကလည်း မိမိတို့၏ သိက္ခာကို စွန့်လွှတ်ကာ စူးချန်ကဲ၏ ခွင့်လွှတ်မှုကို ရရှိရန် တောင်းပန်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် အသည်းမာသော လူများလည်း ရှိနေသေး၏။  သူတို့သည် သေဘေးနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ၊  အသိစိတ်များ လွတ်ထွက်ကာ ရူးသွပ်စွာဖြင့် အော်ဟစ်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p> "ငါတို့ ကျင့်ကြံသူတွေဟာ မဟာလမ်းစဉ်ထဲကို ဝင်လာကတည်းက သေခြင်းတရားကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ကြဘူး၊ သေရမှာကို ဘာလို့ ကြောက်နေရမှာလဲ"</p> <p> </p> <p>"အသက်ရှင်ဖို့အတွက် ကိုယ့်သိက္ခာကို စွန့်လွှတ်ရမှာလား…မင်းတို့လို လူမျိုးတွေနဲ့   ပေါင်းသင်းမိတဲ့ ငါ့ကိုယ်ငါ အရှက်ရမိတယ်!"</p> <p> </p> <p>............</p> <p> </p> <p>စိတ်ဓာတ်များ ပြိုလဲသွားပြီ ဖြစ်‌သော အင်အားစုကြီး နှစ်ခုမှ ပါရမီရှင်များကို ကြည့်နေသည့် စူးချန်ကဲ၏ မျက်လုံးများမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်ကာ မည့်သည့် ခံစားချက်မျှ ရှိပုံမရပေ။</p> <p> </p> <p>သူသည် ဤကဲ့သို့သော လမ်းဘေးခွေးများကို နောက်လိုက်အဖြစ် လက်ခံမည် မဟုတ်။</p> <p> </p> <p> ထို့အပြင်  ဤသကောင့်သားများသည် အစောပိုင်းက သူ့ကို သတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။  သတ်ဖြတ်ခြင်း အစီအရင်ကြီးကိုပင် ခင်းကျင်းထားလိုက်သေးသည်။</p> <p> </p> <p> သူတို့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ခြင်းသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ရက်စက်ရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိတဲ့ ပါရမီရှင်တွေဆိုရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ ?</p> <p> </p> <p> သူ့ လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးခဲ့ရတဲ့ ပါရမီရှင်တွေဆို ရေတွက်လို့ မရ‌နိုင်အောင်ပဲ!</p> <p> </p> <p>မဟာလမ်းစဉ်၏ ခရီးလမ်းမှာ မူလကတည်းက သွေးနှင့် အရိုးများ ခင်းကျင်းထားသော ခရီးလမ်းသာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဝမ်မင်”</p> <p> </p> <p>စူးချန်ကဲသည် ဝမ်မင်တို့ လူအုပ်စုကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့်  ကြယ်စုသခင် ပါရမီရှင် သုံးဦးမှာ ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်မင်က ဦးစွာ အော်ဟစ် အမိန့်ပေးလိုက်သည် ။</p> <p> </p> <p> "ကွေးယွမ်အမတဂိုဏ်းက လူတွေ နားထောင်ကြ! အင်အားစုကြီး နှစ်ခုက လူတွေကို တစ်ယောက်မကျန် သုတ်သင်ကြစမ်း!"</p> <p> </p> <p>လော့ရန်ယွီ ကလည်း ထပ်မံ အမိန့်ပေးလိုက်သည် ။</p> <p> </p> <p> "ယောင်ကွမ်အမတဂိုဏ်း က လူတွေ နားထောင်ကြ၊ အင်အားစုကြီး နှစ်ခုက လူတွေကို ရှင်းလင်းပစ်ကြ!"</p> <p> </p> <p>သူတို့ နှစ်ဦး၏ စကားသံအဆုံးတွင် ၊</p> <p> </p> <p>ကွေးယွမ်အမတဂိုဏ်းနှင့် ယောင်ကွမ်အမတဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများသည် မိမိတို့၏ အမတစွမ်းအားများကို ချက်ချင်းလက်ငင်း အသက်သွင်းကာ  အင်အားစုကြီး နှစ်ခုမှ ကျင့်ကြံသူများကို စတင် သုတ်သင်လေ‌တော့သည်။</p> <p> </p> <p>အင်အားစုကြီး နှစ်ခုမှ လူများသည် ၎င်းတို့၏ တာအိုစိတ်နှလုံးသားများကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး ဖြစ်သော်လည်း ၊ သေခြင်းတရားကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ၎င်းတို့၏ မသိစိတ်က ခုခံတိုက်ခိုက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူတို့၏ ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်များသည် တဖက်လူ၏ နှိပ်ကွပ်ခြင်းကို ခံထားရပြီး ဖြစ်ရာ၊ ကျန်ရှိနေသော သူများအဖို့ အသက်စွန့်၍    ခုခံလျှင်ပင် မည်သို့မျှ အရာထင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>မကြာမီမှာပင်  အော်ဟစ်သံများက နေရာအနှံ့ ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤလောကကြီးထဲတွင် ထူးချွန်သော ပါရမီရှင်များမှာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ကျဆုံးသွားကြပြီး ၊ သူတို့၏ ရုပ်ခန္ဓာနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်များပင်  ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်တွေ့နေရသည်။</p> <p> </p> <p>သိပ်သည်းသော သွေးစွမ်းအင်၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ၊  ဤမြေတွင် သွေးမိုးများပင် သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းလို့လာလေ၏။</p> <p> </p> <p>နာကျင်သော အော်ဟစ်သံများ၊ ကျိန်ဆဲသံများ၊ အကူအညီတောင်းခံသံများကို တစ်စုတစ်စည်းတည်း ကြားနေရပြီး ၊  ငရဲပြည်၏ မြင်ကွင်းကို ပုံဖော်ထားသည့်အလား ထင်မှတ်ရပေသည်။</p> <p> </p> <p>........</p> <p> </p> <p>အချိန်မည်မျှ ကုန်ဆုံးသွားလေသလဲ မသိချေ။</p> <p> </p> <p>အင်အားစုကြီး နှစ်ခုမှ ကျင့်ကြံသူများကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းသည့် ပွဲကြီးမှာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ချေပြီ။</p> <p> </p> <p> ဤအရာအားလုံး ပြီးဆုံးပြီးနောက် ၊ ကွေးယွမ်အမတဂိုဏ်းနှင့် ယောင်ကွမ်အမတဂိုဏ်းမှ ပါရမီရှင်များသည် တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ ရောင်ဝါများ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက်မှသာလျှင် ၊</p> <p> </p> <p>ဤဖြစ်ရပ်တစ်ခုလုံးကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် ကျင့်ကြံသူများမှာ မိမိတို့၏ စူးစမ်းလိုစိတ်ကို  မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ စစ်မြေပြင်ထဲသို့ လာရောက် ကြည့်ရှုကြလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မျက်စိရှေ့တွင် မြင်တွေ့လိုက်ရသော မြင်ကွင်းကြောင့် သူတို့၏ တာအိုစိတ်နှလုံးသားသည်ပင် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားရသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ လူ့ငရဲဘုံတစ်ခု ဖြစ်ပြီး  ၊ သွေးနံ့များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>ပူနွေးသော သွေးများသည် မြစ်တစ်ခုသဖွယ် စီးဆင်းနေပြီး ၊  မြေကြီးပေါ်တွင် ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းအောင်  နီရဲတွတ်နေသည်။</p> <p> </p> <p> နာကျည်းမှု၊ မကျေနပ်မှု၊ နောင်တရမှု စသော အမျိုးမျိုးသော ခံစားချက်များသည် လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်နေပြီး ၊ ဤနေရာသို့ ခြေချမိသူတိုင်းကို  အေးစိမ့်သွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ချေပြီ။</p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရားလက်နက် အမတမျှော်စင်သို့ လာရောက်ခဲ့ကြသည့် ထျန်းချန်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းနှင့် ဖုန်းယွင်လှံခန်းမမှ  ထောင်ပေါင်းများစွာသော ပါရမီရှင်များမှာ တစ်ယောက်မကျန် အသတ်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> အမတနယ်မြေ၏ ထောင်ပေါင်းများစွာသော ပါရမီရှင်များသည် တစ်နေရာတည်းတွင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပျက်သုန်းခဲ့ရသည့်  ဤထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းသည် အမတနယ်မြေ သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင်ပင် ရှားပါးသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဟု ဆိုရပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ဘေးမှ ရပ်ကြည့်နေခဲ့ကြသော  ကျင့်ကြံသူများသည် အင်အားစုကြီး နှစ်ခုမှ လူများအပေါ် မည်သည့် ကိုယ်ချင်းစာနာမှုမျှ မရှိပေ။</p> <p> </p> <p> အကယ်၍ သူတို့သာ တားမြစ်အင်အားစုကြီး နှစ်ဖွဲ့ကို အကြိမ်ကြိမ် သွားရောက်၍  မနှောင့်ယှက်ခဲ့ပါက ၊ ဤကဲ့သို့သော ဘေးဒုက္ခဆိုးဖြင့် ကြုံတွေ့ရမည် မဟုတ်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် အခြေအနေမှာ လုံးဝ ထိန်းချုပ်၍ မရနိုင်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>အင်အားစုကြီး နှစ်ခု၏ ဂိုဏ်းချုပ်များသည် အမတနယ်မြေ၏  စည်းမျဉ်းများကို လူသိရှင်ကြား ချိုးဖောက်ခဲ့ကြသည်။ အမတဧကရာဇ်မင်းများ ဖြစ်ပါလျက်နဲ့ ၊  မျိုးဆက်သစ် လူငယ်များ၏ ပြဿနာထဲတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> တားမြစ်အင်အားစုကြီးများ၏ သဘောထားအရ ၊ ဤကိစ္စသည် ဤမျှနှင့် ပြီးဆုံးသွားမည်  မဟုတ်။</p> <p> </p> <p>"အမတနယ်မြေရဲ့  ကောင်းကင်ကြီးတော့... ပြောင်းလဲတော့မယ်!"</p> <p> </p> <p>............</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထျန်းချန်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း တည်ရှိရာ နယ်မြေ၌ ခန့်ညားထည်ဝါသော အမတနန်းဆောင်တစ်ခုအတွင်း။</p> <p> </p> <p>"စူးချန်ကဲ! မင်း... မင်း ရိုင်းလှချည်လား!!!!"</p> <p> </p> <p>နာကျည်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော  ဟိန်းဟောက်သံသည် အရပ်ရှစ်မျက်နှာ တစ်ခွင်သို့ ဟိန်းထွက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ချန်ယွမ် အမတဧကရာဇ်မင်း၏ မျက်နှာမှာ အတော်လေး ကြည့်ရဆိုးနေပြီး ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးများပင် နီမြန်းနေသည်။ သတ်ဖြတ်လိုသော ဆန္ဒများက သူ၏ ဘေးတဝိုက်တွင် ထကြွသောင်းကျန်းလျက် ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>အမတဧကရာဇ်၏ ဓမ္မကိုယ်ပွား ဆိုသည်မှာ သူ့ရုပ်ခန္ဓာ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်ရုံသာမက စိတ်ဝိညာဉ်နှင့်လည်း ဆက်နွှယ်နေသည်။ ယခုအခါ  ကိုယ့်ကိုယ့်ကိုယ် ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးလိုက်ခြင်းသည် သူ၏  မူလဝိညာဉ်အပေါ်  ပြန်လည်ကုစား၍ မရနိုင်သော ထိခိုက်မှုကို  ဖြစ်စေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အပြစ်အနာအဆာကင်းသော မူလဝိညာဉ်သည်ပင် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။ ဤနာကျင်မှုသည်  ထောင်ပေါင်းများစွာသော ပုရွက်ဆိတ်များက  နှလုံးသားကို ကိုက်ခဲနေသကဲ့သို့ပင်။</p> <p> </p> <p>ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် ၊ သူ၏ ထျန်းယွမ်ဂိုဏ်းမှ ပါရမီရှင် နှစ်ထောင်နီးပါးသည် နတ်ဘုရားလက်နက် အမတမျှော်စင်တွင် သေဆုံးသွားကြောင်းကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p> သံသယဖြစ်စရာပင် မလိုပေ။ သူတို့အားလုံးသည်  စူးချန်ကဲနှင့် ကွေးယွမ်အမတဂိုဏ်းမှ လူများ၏ လက်ချက်ဖြင့်  သေဆုံးသွားခဲ့သည်မှာ ဧကန်မလွဲပင်။</p> <p> </p> <p>"ကွေးယွမ်အမတဂိုဏ်း... စူးချန်ကဲ...!!"</p> <p> </p> <p>ချန်ယွမ် အမတဧကရာဇ်မင်းသည် သူ၏ နဖူးကို လက်ဖြင့် ဖိထားရင်း စိတ်ဝိညာဉ် ဆွဲဖြဲရခံသကဲ့သို့သော ဒေဝနာကို မနည်း ထိန်းချုပ်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p> သို့သော် သူ၏ မျက်လုံးများသည် ပို၍ နီမြန်းလာပြီး ၊ သူ၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်ရှိ သတ်ဖြတ်လိုသော ဆန္ဒများမှာလည်း  ပိုပို၍  ကြောက်စရာကောင်းလာသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ဓမ္မကိုယ်ပွားကို ဖျက်ဆီးခဲ့ရုံသာမက၊ ဂိုဏ်းမှ ပါရမီရှင်များကိုလည်း သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သူတို့၏ မျိုးဆက်ကို လုံးဝ ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ဤရန်ကြွေးကို မဆပ်ပါက ၊  သူသည် အမတဧကရာဇ်မင်း တစ်ပါး ဖြစ်ရန် မထိုက်တန်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဝုန်း !</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် အာကာသ ဟင်းလင်းပြင်၌ လှိုင်းတံပိုးများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထူးကဲသော နတ်အသိစိတ် တစ်မျှင်သည် အဆုံးမရှိသော ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ သူ့စိတ်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ချန်ယွမ်... စူးချန်ကဲ ဆိုတဲ့ အဲဒီတိရစ္ဆာန်လေးက  ငါတို့ ဖုန်းယွင်လှံခန်းမက ပါရမီရှင် နှစ်ထောင်ကို သတ်ပစ်လိုက်ပြီ......!"</p> <p> </p> <p>ထျန်းချန် အမတ ဧကရာဇ်မင်း၏ လေသံထဲတွင် ဒေါသတရားနှင့် အဆုံးမရှိသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည် ။</p> <p> </p> <p> "အဲဒီတိရစ္ဆာန်လေးက သူ့ရဲ့ နောက်ခံကို အားကိုးပြီး ငါတို့ကို ဒီလောက်အထိ နှိပ်စက်ရဲတယ်!"</p> <p> </p> <p>"ချန်ယွမ်... ဒီရန်ကြွေးကို ငါတို့ ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားလို့ မဖြစ်ဘူး!"</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save