Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၃၅) လောင်းကြေး ထပ်တိုးခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ယွီလီချင်းအား ဆေးလိပ်တစ်လိပ် ကမ်းပေးရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း သူမက ဤအပြုအမူမှာ အတော်လေး ကြည့်ရဆိုးသည်ဟု ထင်သဖြင့် လက်ယမ်းကာ ငြင်းဆန်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က နံရံကို မှီကာ တစ်ယောက်တည်း ဆေးလိပ်ငွေ့များကို ဖြည်းညင်းစွာ မှုတ်ထုတ်နေလိုက်သည်။ သူက ဆေးဖော်စပ်ခြင်းကို အလေးအနက် မထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ သွေးမျိုးဆက်ဆေးလုံး ဖော်စပ်ရသည်မှာ အလွန်လွယ်ကူလွန်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မူလကတော့ သန့်စင်ခြင်းနှင့် ဆေးလုံးဖွဲ့စည်းခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်က ရိုးရှင်းသည်ဟု သူ ထင်ထားခဲ့သော်လည်း အစစ်အမှန် သမာဓိမီး လောင်ကျွမ်းသွားသောအခါ ၎င်းက အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် လွယ်ကူနေကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤဆေးလိပ်ကို မီးညှိလိုက်ခြင်းက အရသာခံရန်အတွက်ဖြစ်ပြီး အချိန်ကိုက်ရန်အတွက်လည်း ဖြစ်သည်။ ဆေးလိပ်တစ်လိပ် ကုန်သွားချိန်တွင် ဆေးလုံးလည်း ကျက်သွားမည်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သေချာသည်ကတော့ ၎င်းက သဘာဝအတိုင်း ကုန်သွားခြင်းကို ဆိုလိုပြီး အငမ်းမရ ဖွာရှိုက်ပစ်လိုက်ခြင်းကို မဆိုလိုပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်၏ လှဲလျောင်းကာ ဆေးဖော်စပ်သည့် နည်းလမ်းမှာ သူတို့သုံးယောက်အတွက်တော့ သေချာပေါက် ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘အရင်ဆုံး အထင်သေးတဲ့ပုံစံ ဖမ်းတယ်။ ပြီးတော့ အမှားအယွင်းလေးတစ်ခု ဖြစ်သွားတယ်လို့ အကြောင်းပြပြီး လောင်းကြေးကို ဖျက်သိမ်းချင်တာမလား...’</p> <p style="text-align:justify">သခင်လေးကျန်းက သရော်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။ ဤနည်းလမ်းကို သူ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ မြင်ဖူးရုံသာမက သူကိုယ်တိုင်လည်း အကြိမ်အနည်းငယ် အသုံးပြုခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify">‘သူ့ဆီမှာ မှော်ဆေးပညာရဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာ အထွတ်အမြတ် မီးတောက် ရှိနေရင်တောင် ဘာဖြစ်လဲ။ ဒီအစစ်အမှန် သမာဓိမီးက အနှေးနဲ့အမြန် ငါ့ဟာ ဖြစ်လာမှာပဲ’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပထမစကားကို သူက လှောင်ပြောင်သည့်အနေဖြင့် ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး ဒုတိယစကားကိုတော့ သူ့ဘာသာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လောကတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ဆန်းကြယ်မီးတောက်များ ရှိသော်လည်း ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် အစစ်အမှန် သမာဓိမီးမှာ အငြင်းပွားဖွယ်မရှိသော ဘုရင်တစ်ပါးပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သခင်လေးကျန်းက သူ အနိုင်ရပြီးနောက် သဘောထားကြီးသူတစ်ယောက်လို ဟန်ဆောင်ကာ လုချန်ကို ခွင့်လွှတ်ပေးလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ဆန်းကြယ်မီးတောက်ကို ယူရန် အဆိုပြုမည်ဟုပင် ကြိုတင် အစီအစဉ်ဆွဲထားပြီးဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်ရောက်လျှင် ကိုယ်ပိုင် လက်နှစ်ဖက်ကို ချိုးပစ်ခြင်းနှင့် ဆန်းကြယ်မီးတောက်ကို စွန့်လွှတ်ခြင်း နှစ်ခုကြား ရွေးချယ်ရမည်ဆိုပါက သေချာပေါက် အလွယ်တကူ ဆုံးဖြတ်နိုင်မည့် ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်လာမည်လေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ကောင်လေး... မင်းက တကယ်ကို ငါ့ရဲ့ ကံကောင်းစေတဲ့ ကြယ်ပွင့်လေးပဲ’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယွီလီချင်းနှင့် ဂိုဏ်းချုပ်တို့ကတော့ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သခင်လေးကျန်း၏ စိတ်ထဲ၌ အတွေးများစွာ ရှိနေကြောင်းကို သဘာဝကျကျပင် မသိကြပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“လီချင်း... နင့်ရဲ့ စတုတ္ထဆရာဦးလေးငယ်က အမြဲတမ်း ဒီလိုပဲ ဆေးဖော်စပ်နေကျလား...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အင်း... ကျွန်မလည်း အခုမှ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးတာပဲ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယွီလီချင်းကိုယ်တိုင်ပင် လုချန်၏ လှဲလျောင်းကာ ဆေးဖော်စပ်သည့် နည်းလမ်းကြောင့် ဆွံ့အသွားရလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဆေးလိပ်ငွေ့များကို ဖြည်းညင်းစွာ မှုတ်ထုတ်နေရင်း ဆေးလိပ်မှာ ကုန်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ပြီးခါနီးပြီ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က မီးတောက်များကို ထိန်းချုပ်ကာ အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ ဘာလုပ်မည်ကို ဘယ်သူမှ မစဉ်းစားမိမီမှာပင် သူက နောက်ဆုံး ဆေးလိပ်ငွေ့ကို ဖွာရှိုက်လိုက်ပြီးနောက် ဆေးလိပ်တိုကို မီးတောက်များထဲသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်ထည့်လိုက်သည်။ ဆေးလိပ်တိုမှာ မြင့်မားသော အပူချိန်ကြောင့် ချက်ချင်း ပြာကျသွားပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မီးတောက်များလည်း ငြိမ်းသွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန် ပါဝင်ပစ္စည်းများကို ထည့်လိုက်သည်မှ မီးတောက်များ ငြိမ်းသွားသည်အထိ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးမှာ ငါးမိနစ်ခန့်သာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ငါးမိနစ်ဆိုသည်မှာ သာမန် မှော်ဆေးပညာရှင် တစ်ယောက်အတွက် စတင်ရန်ပင် အချိန်မလောက်သေးပေ။ သို့သော် လုချန်အတွက်မူ ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက နံရံကို မှီထားရာမှ ယိမ်းယိုင်စွာ ထရပ်လိုက်ပြီး ဆေးမီးဖိုဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ...”</p> <p style="text-align:justify">သခင်လေးကျန်းက သူ့ကို တားဆီးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဆေးမီးဖိုကို ဖွင့်မလို့လေ...”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က သူ့ကို အရူးတစ်ယောက်လို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် ဘာလုပ်ရမှာလဲ။ ညစာစားဖို့ ခေါ်ရမှာလား...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ရယ်စရာပဲ... ဆေးမီးဖိုကို ဖွင့်မယ် ဟုတ်လား။ ငါးမိနစ်ပဲ ရှိသေးတာလေ။ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေက အရည်တောင် မပျော်သေးဘူး။ အခု မင်းက ဆေးမီးဖိုကို ဖွင့်မယ်လို့ ပြောနေတာလား။ မင်း ဆေးဖော်စပ်တတ်ရဲ့လားလို့တောင် ငါ သံသယဝင်လာပြီ။ ဒီအခြေခံအချက်တွေကိုတောင် မင်း နားမလည်ဘူးလား...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒါ မင်းနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။ ဖယ်စမ်းပါ...”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က သူ့ကို မျက်နှာသာ မပေးပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပြီ... ကောင်းပြီ။ ငါက စေတနာနဲ့ အကြံပေးနေတာကို မင်းက နားမထောင်ဘူးပေါ့လေ... ဒါဆိုရင်လည်း လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်စာ အချိန်တောင်မရှိတဲ့ အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာ မင်း ဘယ်လိုဆေးလုံးမျိုး ဖော်စပ်နိုင်မလဲဆိုတာကို ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ငါးမိနစ်... ထိုမျှတိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း မည်သူကမျှ ဆေးဖော်စပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သခင်လေးကျန်း ဘယ်တော့မှ ယုံကြည်မည် မဟုတ်ပေ။ ကြယ်ကိုးပွင့်အဆင့် မှော်ဆေးပညာ မဟာဆရာသခင်ကြီးတောင် ငါးမိနစ်အတွင်း ကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ဖော်စပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ထက်ပို၍ ယခုဖော်စပ်နေသည်မှာ မြင့်မားသော သန့်စင်မှုနှင့် ဆေးလုံးဖွဲ့စည်းမှု လိုအပ်သည့် ကြယ်ငါးပွင့်အဆင့် သွေးမျိုးဆက်ဆေးလုံး ဖြစ်ပြီး အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ အချိန်ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုမျှ တိုတောင်းသော အချိန်ဆိုသည်မှာ သခင်လေးကျန်းအတွက်သာမက လုချန်ဘက်မှ ရပ်တည်နေကြသော ယွီလီချင်းနှင့် ဂိုဏ်းချုပ်တို့အတွက်ပင် ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလှပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက ဆေးမီးဖိုဘေးသို့ လျှောက်သွားကာ ဖွင့်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မျက်လုံးသုံးစုံလုံးက လုချန်ထံသို့ စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က လက်ကို မြှောက်ကာ ဆေးမီးဖိုကိုယ်ထည်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပုတ်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း သူ၏ လက်ဖဝါးက ဆေးမီးဖိုကို ထိခါနီးလေးမှာပင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ အကြည့်များက သခင်လေးကျန်းထံသို့ လှည့်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဆေးမီးဖိုကို မဖွင့်ခင် နောက်တစ်ကြိမ်လောက် ထပ်အတည်ပြုပါရစေ... အရင်လောင်းကြေးက အတည်ပဲမလား...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုမေးခွန်းကြောင့် သခင်လေးကျန်းက ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ့စိတ်ထဲတွင်တော့ ဤသည်မှာ လုချန်က ထပ်မံအတည်ပြုနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ကြောက်ရွံ့နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဆေးမီးဖိုကို မဖွင့်ရဲဘဲ ခြောက်လုံးလှန့်လုံးများဖြင့် သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်ရန် ကြိုးစားခြင်းက လောင်းကစားလောကတွင် အဖြစ်များသော လှည့်ကွက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အတည်ပေါ့... ဘာလို့ အတည်မဖြစ်ရမှာလဲ။ ဒါတင်မကဘူး... မင်း တကယ် ယုံကြည်မှုရှိတယ်ဆိုရင် လောင်းကြေးကို ပိုပြီး မြှင့်လိုက်ကြမလား...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မြှင့်မယ် ဟုတ်လား...”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အထိတ်တလန့်ဖြစ်သွားသည့် အရိပ်အယောင်လေး ပေါ်လာသည်။ ဤအထိတ်တလန့်ဖြစ်မှုက တစ်ခဏမျှသာ ကြာသော်လည်း သခင်လေးကျန်းက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖမ်းမိလိုက်သဖြင့် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အတွေးများကို ပိုမိုခိုင်မာသွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ဆက်ပြီး ဟန်ဆောင်နေလိုက်စမ်းပါ။ လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်စာ အချိန်အတွင်း နတ်ဘုရားတောင် ဆေးလုံး မဖော်စပ်နိုင်ပါဘူးကွာ...’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်တယ်... မြှင့်မယ်။ မင်းက အရမ်း ယုံကြည်မှု ရှိနေတယ် မဟုတ်ဘူးလား...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါဆို...”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်၏ မျက်လုံးများက ဟိုဟိုဒီဒီ ကစားသွားပြီးနောက် လက်မြှောက်အရှုံးပေးလိုက်သည့် မျက်နှာထားမျိုး ဖန်တီးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပြီလေ... မင်းက သေချင်နေမှတော့ မင်းဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးရတာပေါ့။ ပြောစမ်း... လောင်းကြေးကို ဘယ်လို ထပ်မြှင့်ချင်သေးတာလဲ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ အသံက ကျယ်လောင်သော်လည်း သခင်လေးကျန်း၏ အမြင်တွင်တော့ အပြင်ပန်းသာ ကြမ်းတမ်းနေပြီး အတွင်းစိတ်က ကြောက်ရွံ့နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းကိုယ်ပေါ်က ဆန်းကြယ်မီးတောက်နဲ့ လောင်းမယ်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါက သိပ်မကောင်းဘူး ထင်တယ်...”</p> <p style="text-align:justify">စောစောက ကျယ်လောင်နေသော လုချန်၏ အသံက ရုတ်တရက် တိုးထွက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">“မင်းနဲ့ငါက မှော်ဆေးပညာရှင်တွေပဲ။ ဆန်းကြယ်မီးတောက်ဆိုတာ မှော်ဆေးပညာရှင် တစ်ယောက်ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ဆိုတာ သိကြပါတယ်။ ပြတ်သွားတဲ့ လက်နှစ်ဖက်ကို ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး ရတနာတွေနဲ့ ပြန်ဆက်လို့ရပေမယ့် ဆန်းကြယ်မီးတောက် တစ်ခုကို အထုတ်ခံလိုက်ရပြီဆိုရင် နောက်တစ်ခါ ဘယ်တော့မှ ပြန်လည်အသိအမှတ်ပြုခံရမှာ မဟုတ်ဘူး။ တခြားတစ်ခုနဲ့ အစားထိုးလို့တောင် မရဘူးလေ။ ဒါနဲ့ တကယ်ပဲ လောင်းချင်တာလား...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘာလဲ... ကြောက်သွားပြီလား...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မကြောက်ပါဘူး... ဒီလောင်းကြေးက နည်းနည်း ရည်ရွယ်ချက် ဆိုးဝါးလွန်းတယ်လို့ ခံစားရလို့ပါ။ တခြားနည်းလမ်းနဲ့ ပြောင်းကြမလား...”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က အကြံပြုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သခင်လေးကျန်း... မင်း အဆိုပြုလိုက်တဲ့ လောင်းကြေးက နည်းနည်းတော့ များလွန်းတယ်။ ဒီအဘွားအိုကလည်း ပြောင်းလဲဖို့ အကြံပြုပါတယ်...”</p> <p style="text-align:justify">ချင်းလွမ်တောင်၏ ဂိုဏ်းချုပ်ကလည်း ဝင်ရောက် အကြံပြုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ပြောင်းစရာ မလိုပါဘူး။ ဒါနဲ့ပဲ လောင်းမယ်...”</p> <p style="text-align:justify">သခင်လေးကျန်းက လက်ယမ်းပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“မင်း မလောင်းရဲဘူးဆိုရင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ဆက်ပြီး ဟန်ဆောင်မနေနိုင်တော့ဘူးဆိုတာ သက်သေပြနေတာပဲ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်း တကယ် လောင်းမှာလား...”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ထပ်မံ အတည်ပြုလိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လောင်းကစား စာချုပ်တစ်ခုကို ဝယ်ယူလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“လောင်းမယ်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သခင်လေးကျန်း၏ စကားတစ်ခွန်း ထွက်ကျလာသည်နှင့် သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် သိမ်မွေ့ပြီး မသိမသာသော ချိတ်ဆက်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပြီ...”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ဆေးမီးဖိုကိုယ်ထည်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပုတ်ချလိုက်ရာ ဆေးမီးဖိုအဖုံး ပွင့်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဆေးမီးဖို ပွင့်သွားသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် သွေးနံ့နှင့် ရောယှက်နေသော ပြင်းထန်သည့် ဆေးရနံ့တစ်ခုက ဆေးမီးဖိုထဲမှ လွင့်ပျံလာလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒီအနံ့က...”</p> <p style="text-align:justify">ချင်းလွမ်တောင် ဂိုဏ်းချုပ်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများထဲမှ ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် အံ့ဩဝမ်းသာမှုများ ပေါက်ကွဲထွက်လာလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒီအနံ့က သွေးမျိုးဆက်ဆေးလုံးဆီကပဲ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သွေးမျိုးဆက်ဆေးလုံးတွင် စွမ်းအားကြီးမားသော သွေးမျိုးဆက်စွမ်းအားများ ပါဝင်သဖြင့် ပြင်းထန်သော သွေးနံ့ကို သယ်ဆောင်လာခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“စီနီယာအစ်မကြီး... ဆေးလုံးတွေကို ယူလိုက်ပါဦး...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က အားရပါးရ နှစ်ချက်မျှ ရယ်မောလိုက်သည်။ သခင်လေးကျန်း၏ လုံးဝ မှုန်ကုပ်သွားသော မျက်နှာကြီးကို သူ မြင်လိုက်ရပြီဖြစ်ရာ အလွန်အမင်း ကျေနပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချင်းလွမ်တောင်၏ ဂိုဏ်းချုပ်က လက်ယမ်းပြလိုက်ရာ စိတ်ဝိညာဉ်ချီလှိုင်းတစ်ခုက ဆေးမီးဖိုထဲသို့ လှိမ့်ဝင်သွားသည်။ ထိုလှိုင်းများ ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာသောအခါ ဆေးမီးဖိုထဲရှိ အရာအားလုံးကို သယ်ဆောင်လာလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“တစ်လုံး... နှစ်လုံး... ခုနစ်လုံး။ တကယ်ကြီး ခုနစ်လုံးတောင်ပါလား...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဆေးမီးဖိုထဲရှိ ဆေးလုံးအရေအတွက်က သူမကို အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယွီလီချင်းမှာလည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခုကို ဖြည်းညင်းစွာ ချလိုက်လေသည်။ သူမ၏ ဆရာဦးလေးငယ်က တကယ်ကို လူတွေကို စကားမပြောနိုင်အောင် လုပ်တတ်တာပဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်လေး... ရှင်းရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ...”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က သခင်လေးကျန်းထံသို့ လက်ဖြန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သခင်လေးကျန်းက ချင်းလွမ်တောင် ဂိုဏ်းချုပ်၏ လက်ထဲရှိ သွေးရောင်လွှမ်းနေသော ဆေးလုံး ခုနစ်လုံးကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မဖြစ်နိုင်ဘူး... မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒီလောက်တိုတောင်းတဲ့ အချိန်လေးအတွင်းမှာ ဘယ်သူမှ ဆေးမဖော်စပ်နိုင်ဘူး။ ပြီးတော့ တစ်ခါတည်းနဲ့ ခုနစ်လုံးတောင်။ မင်း လိမ်တာ... မင်း လိမ်ထားတာ သေချာတယ်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ပေါက်ကရတွေ ပြောမနေနဲ့... ဘယ်တော့ ရှင်းပေးမလဲလို့ပဲ မေးနေတာ။ ဆေးမီးဖိုရယ်၊ ဆန်းကြယ်မီးတောက်ရယ်၊ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ လက်နှစ်ဖက်ရယ်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အိပ်မက်မက်နေလိုက်...”</p> <p style="text-align:justify">သခင်လေးကျန်း၏ မျက်လုံးများ စူးရှသွားပြီး လုချန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စိတ်ဝိညာဉ်ချီများကို လှည့်ပတ်ကာ လုချန်ဆီသို့ အားကုန်ထုတ်၍ လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">*</p> <p style="text-align:justify"> </p>


Save