Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၂၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">အဆင့်SSS ထက် ကျော်လွန်သော</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify">ဤစကားကို ကြားသောအခါ အလင်း၇၏ အသံက တိုးရှိုက်သွားပြီး လေးနက်တည်ငြိမ်သွားသည်။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာက ဘာသာရေးဆန်ဆန် ရိုသေကိုင်းရှိုင်းနေသကဲ့သို့ပင်။</p> <p style="text-align:justify">"ကြယ်တာရာစနစ်ကြီးတစ်ခုရဲ့ အရှင်သခင်ဆိုတာ သာမန်စွမ်းအား အဆင့်အတန်းတွေကို ကျော်လွန်သွားပြီဖြစ်တဲ့ စွမ်းအားကြီး ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲ"</p> <p style="text-align:justify">"သူတို့ ကျင့်ကြံခြင်းရဲ့ အစမှတ်ဆိုတာ မင်းတို့ ရှေးဟောင်းဂြိုဟ်ပေါ်က ကျင့်ကြံခြင်းရဲ့ အဆုံးသတ်မှတ် ဖြစ်နေပြီ"</p> <p style="text-align:justify">"မင်းတို့ဂြိုဟ်ပေါ်က အသန်မာဆုံး အဆင့်ကနေ စပြောရရင်... အဆင့်B ပြီးရင် အဆင့်A လာတယ်"</p> <p style="text-align:justify">"အဲဒီနောက် အဆင့်S၊ အဆင့်SS၊ အဆင့်SSS... ပြီးတော့ နောက်ဆုံးမှာ... ဂလက်ဆီတစ်ခုစီတိုင်းကို လွှမ်းမိုးအုပ်စိုးနိုင်တဲ့ သက်ရှိတွေရဲ့ နယ်ပယ်ကို ရောက်သွားတာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">"ပြီးတော့ ငါ့သခင် ဧကရာဇ်အော်ရိုရာက ကြယ်တာရာစနစ် အမျိုးမျိုးက အရှင်သခင်တွေထဲမှာတောင် အသန်မာဆုံးတွေထဲက တစ်ပါးအပါအဝင်ပဲ"</p> <p style="text-align:justify">"သူ့ရဲ့ အသေးအဖွဲ စိတ်ကူးလေးတစ်ခုကတောင် ကြယ်တာရာစနစ်တစ်ခု ဒါမှမဟုတ် ဂလက်ဆီတစ်ခုလုံးကို အခိုးအငွေ့အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်ပြီး စကြာဝဠာထဲကနေ အပြီးတိုင် သုတ်သင်ပစ်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်"</p> <p style="text-align:justify">"မင်းတို့ဂြိုဟ်ရဲ့ အရင်ယဉ်ကျေးမှုကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တဲ့ ယဉ်ကျေးမှုဆိုတာ သူ့ရှေ့မှာ ယင်ကောင်တစ်ကောင်လောက်တောင် အရာမဝင်ဘူး"</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က တံတွေးကို မသိမသာ မြိုချလိုက်မိသည်။ စိတ်ကူးနှင့်ပင် မှန်းဆ၍မရနိုင်လောက်အောင် စွမ်းအားများ တိုးတက်လာမှုနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေပြီဖြစ်သော သူ့လိုလူတစ်ယောက်အတွက်ပင်။ ဤဖြစ်တည်မှုကြီးက တော်တော်လေး ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဧကရာဇ်အော်ရိုရာ က သက်ရှိတွေရဲ့ နောက်ဆုံးအဆင့် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုဆီကို ရောက်နေပြီလား"</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က မေးမြန်းချင်စိတ်ကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ မေးလိုက်သည်။ သူ၏ ရင်ခုန်သံများ မြန်ဆန်နေသည်။ မျက်စိရှေ့တွင် တံခါးတစ်ချပ် ပွင့်သွားသကဲ့သို့ပင်။ ပိုမို စွမ်းအားကြီးမားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သက်ရှိနယ်ပယ်တစ်ခုဆီသို့ သွားရာ လမ်းကြောင်းတစ်ခု ပွင့်လာသလိုမျိုးပင်။ ဟက်စကီက နှာမှုတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟွန့်... ကောင်လေး... စကြာဝဠာကြီးရဲ့ ကျယ်ပြောလှမှုက မင်း စိတ်ကူးယဉ်နိုင်စွမ်းထက် အများကြီး ကျော်လွန်နေတယ်ကွ"</p> <p style="text-align:justify">"ငါ့သခင်ထက် ပိုပြီး စွမ်းအားကြီးမားပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ သက်ရှိတွေ ရှိနေတာကတော့ သေချာပေါက်ပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">"ဒါပေမဲ့ အဲဒီအကြောင်းတွေကို ငါတို့က ဖြစ်ကတတ်ဆန်း ဆွေးနွေးလို့ မရဘူးလေ"</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က နားလည်ကြောင်း ပြသသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ထပ်မံ၍ မေးလိုက်သည်။ သူ၏ အသံက အလိုအလျောက် တိုးဝင်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဘာလို့ ဧကရာဇ်အော်ရိုရာ က ငါတို့ကို လေ့ကျင့်ပေးဖို့ လူတွေ မလွှတ်လိုက်ရတာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကံကြမ္မာဆိုတာကို အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးပြီး သတ်မှတ်လို့ မရဘူးလေ" အလင်း၇က ပြောသည်။ "ဒါကို မင်းတို့ကိုယ်တိုင် ကြိုးစားယူရမှာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">"အစစ်အမှန် အမွေဆက်ခံသူ တစ်ယောက်ဆိုတာ ကံကြမ္မာရဲ့ ထောင်ချောက်ထဲကနေ ကိုယ်တိုင် ရုန်းထွက်နိုင်ပြီး ကိုယ့်ကံကြမ္မာကို ကိုယ်တိုင် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိရမယ်လို့ ငါ့သခင်က ယုံကြည်ထားတယ်"</p> <p style="text-align:justify">"သူက စူပါပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်သလို လွတ်လပ်တဲ့ ဝိညာဉ်တစ်ခုလည်း ဖြစ်တယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ရိုးရိုးရှင်းရှင်းလေး အမွေဆက်ခံလိုက်တာ ဒါမှမဟုတ် ကံကြမ္မာရဲ့ စီစဉ်မှုတွေကို လက်ခံလိုက်တာမျိုး မဖြစ်စေရဘူး... အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် ဘယ်လောက်ပဲ ထူးချွန်တဲ့ ပါရမီ ပါလာပါစေ သူ့ရဲ့ နောက်လိုက်တစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ဟက်စကီ၏ လေးနက်တည်ကြည်နေသော မျက်နှာအမူအရာကို အကဲခတ်လိုက်သည်။ ထိုရယ်စရာကောင်းသော မျက်နှာပေးထံမှ ဖျော်ဖြေရေးဆန်ဆန် ဟာသတစ်ခုထက် ကျော်လွန်နေသည့် အရာတစ်ခုကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ခံစားလိုက်ရသည်။ ကံကြမ္မာအပေါ် ကြောက်ရွံ့ရိုသေမှု တစ်မျိုးပင်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါဆို... အဲဒါကြောင့် မင်း ဒီကို ရောက်လာတာပေါ့..." လုချန်က တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ "...ဒီအချိန်တွေ တစ်လျှောက်လုံး မင်းက တိတ်တိတ်လေး စောင့်နေခဲ့တာပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">"ဒါက ငါ့ရဲ့ တာဝန်ပဲလေ" အလင်း၇က ရိုးရှင်းစွာ ပြောသည်။ "ပြီးတော့ ငါ မွေးဖွားလာရတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ"</p> <p style="text-align:justify">နန်းတော်ကြီးထဲတွင် တိတ်ဆိတ်မှုက ကြီးစိုးသွားသည်။ ဤကဲ့သို့ တာဝန်အရ လက်ခံလိုက်ရသော အခြေအနေမျိုးက လုချန်ကို ထူးဆန်းသော လေးလံမှုတစ်ခု ခံစားရစေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ခု ကျွန်တော် ဘာလုပ်ရမလဲ"</p> <p style="text-align:justify">အလင်း၇က ခေါင်းကို စောင်းလိုက်သည်။ သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အဲဒါကတော့ မင်းရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်အပေါ် မူတည်တာပေါ့... မင်းသာ စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ရင် အမွေအနှစ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေနဲ့ သူ့ရဲ့ ရတနာတွေအားလုံးက မင်းအပိုင် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ဒီနေရာမှာ မင်းတို့ဂြိုဟ်က စိတ်ကူးယဉ်လို့တောင် မရနိုင်တဲ့ အသိပညာ ဗဟုသုတတွေနဲ့ အရင်က တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးတဲ့ နည်းပညာ အမွေအနှစ်တွေကို မင်း တွေ့ရလိမ့်မယ်... မင်းရဲ့ ဂြိုဟ်ပေါ်ကနေ ထွက်ခွာပြီး ကြယ်တာရာတွေဆီ ခြေချနိုင်မယ့် အရင်းအမြစ်တွေကိုလည်း မင်း တွေ့ရလိမ့်မယ်"</p> <p style="text-align:justify">"အကယ်၍ ကျွန်တော် ကျရှုံးသွားရင်ရော" လုချန်က မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါဆိုရင်တော့ မင်း ထွက်သွားရမှာပေါ့" </p> <p style="text-align:justify">အလင်း၇က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြောသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ပြီးတော့ ဒီနေရာနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ မင်းရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေ အားလုံးလည်း ချိတ်ပိတ်ခံရလိမ့်မယ်"</p> <p style="text-align:justify">"အရည်အချင်းပြည့်မီတဲ့ နောက်တစ်ယောက် ရောက်လာတဲ့အထိ... ငါ ဆက်ပြီး စောင့်နေရမှာပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“မူလအစ ဂလက်ဆီရဲ့ အရှင်သခင်ဆီက လက်ဆောင်တစ်ခု...” </p> <p style="text-align:justify">တွေးကြည့်ရုံနှင့်ပင် ထိုအရာက မည်မျှ ကြီးမားသော ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုမျိုး ဖြစ်မည်ကို သိနိုင်လေသည်။ ၎င်းက သူ၏ အနာဂတ် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းကြောင်းအတွက် သေချာပေါက် လမ်းခင်းပေးနိုင်လိမ့်မည်။ လူသားကမ္ဘာကြီးအပေါ် ချိတ်ပိတ်ထားသည့် အဆင့်B မျက်နှာကျက်ကို ချိုးဖျက်နိုင်မည်။ ကြယ်တာရာ စစ်တပ်တစ်ခုကိုတောင် တည်ထောင်နိုင်ချေ ရှိသေးသည်။ </p> <p style="text-align:justify">လူသားတစ်ရပ်လုံးကို လက်နက်တပ်ဆင်ပေးနိုင်မည်။ ယခုတော့ သူ အတည်ပြုနိုင်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ စကြာဝဠာကြီးထဲတွင် စွမ်းအားကြီးမားသော ယဉ်ကျေးမှု အရေအတွက်မှာ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိနေသည်။ ဤဂြိုဟ်လေးက ယင်းတို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သမုဒ္ဒရာထဲက ရေတစ်စက်မျှသာ ဖြစ်သည်။ သူတို့ မှီတင်းနေထိုင်ရာ ဂလက်ဆီကြီးသည်ပင်လျှင် စကြာဝဠာကြီးထဲတွင် ဖုန်မှုန့်တစ်မှုန့်မျှသာ ဖြစ်နေသေးသည်။ ဤဂြိုဟ်က ကပ်ဘေးကြီးတစ်ခုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူတို့ကိုယ်တိုင်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုစွမ်းအားကြီးမားသော ယဉ်ကျေးမှုတစ်ခု၏ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ စကြာဝဠာကြီးက အန္တရာယ် အမျိုးမျိုးနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူက အရမ်းမောက်မာနေ၍ မဖြစ်သလို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကျေနပ်ရောင့်ရဲနေ၍လည်း မဖြစ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">“စွမ်းအားက သက်ရှိအားလုံးထက် သာလွန်သွားသည့် အချိန်အထိပေါ့”</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် သူက အလင်း၇ကို ကြည့်လိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">“ဘယ်လို စမ်းသပ်မှုမျိုးတွေ ရှိနေတာလဲ...”</p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်မှာပင် ပြင်ပကမ္ဘာတွင်မူ ကောင်းကင်ကြီးက သတိပေးချက်တစ်စုံတစ်ရာမရှိဘဲ ရုတ်တရက် မှောင်မိုက်သွားသည်။ မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်ကြီးများ စုရုံးလာပြီး မိုးကြိုးများ ပစ်ချလာသည်။ သမုဒ္ဒရာပြင်ကြီးက လှိုင်းလုံးကြီး တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ထကြွသောင်းကျန်းလာသည်။ A အခြေစိုက်ခံတပ်များ အားလုံးတွင် အရေးပေါ် သတိပေးချက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">“အဆင့်B ပင်လယ်ရေသတ္တဝါများ၏ လှိုင်းလုံးကြီး...”</p> <p style="text-align:justify">လွန်ခဲ့သော နှစ်လေးဆယ်က အဆင့်A သားရဲလှိုင်းလုံးကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ဖူးသည်။ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော ဘီလူးကောင်ကြီးများက အခြေစိုက်စခန်းတိုင်းကို တိုက်ခိုက်ဖျက်ဆီးခဲ့ကြသည်။ ပင်လယ်ဘီလူး သိန်းပေါင်းများစွာက ကမ်းခြေဆီသို့ လှိုင်းလုံးကြီးများပမာ အိဆင်းလာကြသည်။ လီချန် နှင့် ရှောင်ဝမ်လုံတို့က မျက်လုံးများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖွင့်လိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ" လီချန်က တင်းမာနေသော အသံဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ပင်လယ်ဘီလူး လှိုင်းလုံးကြီး ဘာလို့ ခုချိန်မှလဲ"</p> <p style="text-align:justify">သူတို့နှစ်ယောက်လုံး မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြသည်။ အပြင်ဘက်သို့ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။ အခြေအနေကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ စစ်ဆေးရန် သွားရောက်ခဲ့ကြသည်။ ပင်လယ်ဘီလူးများသာ တွေ့ရခြင်းမဟုတ်ပေ။ ကုန်းပေါ်ရှိ သားရဲများနှင့် ကောင်းကင်ယံမှ ငှက်များပင်လျှင် လှုံ့ဆော်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ရူးသွပ်စွာ သောင်းကျန်းလာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">စစ်သည်တော်များနှင့် အရပ်သား တိုက်ခိုက်ရေးသမားများ အားလုံးကို ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာပြင်သို့ ဆင့်ခေါ်ထားရသည်။ အဆင့်F၊ အဆင့်E နှင့် အဆင့်D သားရဲကောင် သိန်းပေါင်းများစွာ စုရုံးရောက်ရှိလာကြသည်။ လူသူကင်းမဲ့သော လွင်ပြင်ပေါ်ရှိ ကာကွယ်ရေးစနစ်တိုင်းကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖွင့်လှစ်ထားရသည်။ တိုက်ခန်းတစ်ခုအတွင်းတွင် ကောင်လေးတစ်ယောက်က သူ၏ မိခင်လက်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"မေမေ... ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲဟင်"</p> <p style="text-align:justify">"မေမေ... မေမေလည်း မသိဘူး သားရယ်"</p> <p style="text-align:justify">သူမက တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် နှစ်သိမ့်စကား ပြောနေသော်လည်း အသံများက တုန်ယင်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါပေမဲ့ မကြောက်ပါနဲ့နော်... မေမေ ဒီမှာ ရှိတယ်လေ... သားဖေဖေက သားရဲတွေကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အပြင်ထွက်သွားပြီ... ဘာမှ မဖြစ်စေရဘူးနော်"</p> <p style="text-align:justify">ထိုကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုးက ကမ္ဘာဂြိုဟ်ပေါ်ရှိ အခြေစိုက်မြို့တော် အသီးသီးတွင် ဖြစ်ပွားနေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save