Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၂၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">သူက ဘယ်သူလဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify">အကြည့်အားလုံးက သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ချိုက်ကျိကွမ်က တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ၏ ရင်ဘတ်ကို လာဆွဲကိုင်ထားသလိုမျိုး ခံစားလိုက်ရသည်။  ရင်ထဲတွင် ရုတ်တရက် တင်းကျပ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">“အဲဒီ ရင်းနှီးနေတဲ့ ကိုယ်ရံချပ်ဝတ်တွေ... သူတို့ပဲ”</p> <p style="text-align:justify">ထိုပုံရိပ်က အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသည်။ သူ၏ အသွင်အပြင်က အလွန်ပင် ထင်ရှားနေသည်။ ကင်မရာများ အားလုံးက ထိုမြင်ကွင်းဆီသို့ စုပြုံချိန်ရွယ်လိုက်ကြသည်။ အာရုံစိုက်ကာ ပုံကို ချဲ့ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထိုပုံရိပ်ကို စခရင်တစ်ခုစီတိုင်းတွင် ထုတ်လွှင့်ပြသနေသည်။ သူက လေထဲတွင် သက်တောင့်သက်သာ ရပ်နေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ထားသည်။ သူ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ဓားပျံ သုံးရာခန့် ဝဲပျံနေကြသည်။ ဓားပျံ တစ်လက်စီတိုင်းက သေစေနိုင်လောက်သော ငွေရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပနေသည်။ အလင်းတန်းများ သွယ်တန်းသွားသကဲ့သို့ပင်။ စုံလင်သော စက်ဝိုင်းပုံစံ တစ်ခုကို ဖန်တီးထားသည်။ စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံး သေမင်းတမန်ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် ကိုယ်ရံချပ်ဝတ် ဝတ်ဆင်ထားသော ပုံရိပ်က လက်တစ်ဖက်ကို ညင်သာစွာ မြှောက်လိုက်သည်။ စစ်သေနာပတိတစ်ဦး အမိန့်ပေးနေသကဲ့သို့ပင်။ ညင်သာသော ဝှေ့ယမ်းမှု တစ်ချက်နှင့်အတူ ဓားပျံများက ချက်ချင်းပင် စတင်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။ ၎င်းတို့က သားရဲတပ်ကြီးကြားထဲသို့ အံ့မခန်း အမြန်နှုန်းဖြင့် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သာမန်မျက်စိဖြင့် မလိုက်နိုင်လောက်အောင်ကို မြန်ဆန်လွန်းလှသည်။ သားရဲများကို တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ခုတ်ပိုင်းပစ်လိုက်သည်။ အဆင့်Dအောက် သားရဲများက ဆွေးမြည့်နေသော စက္ကူစုတ်များလို ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသည်။ အလားတူ မြင်ကွင်းမျိုးက အဆင့်A အခြေစိုက်မြို့တော် ရှစ်ခုလုံးတွင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြစ်ပွားနေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">စစ်မြေပြင်တိုင်း၏ အထက်တွင် လေလယ်ခေါင်၌ ရပ်နေသော ဓာတ်သဘာဝ ကိုယ်ရံချပ်ဝတ်နှင့် ပုံရိပ်တစ်ခု ရှိနေသည်။ ဓားပျံ တစ်လက်စီတိုင်းက ကခုန်နေသော ကြယ်ကြွေများကဲ့သို့ပင်။ ၎င်းတို့က သားရဲတစ်ကောင်စီကို ပြီးပြည့်စုံသော တူညီမှုမျိုးဖြင့် သုတ်သင်ရှင်းလင်းသွားသည်။  သားရဲများက ကွင်းပြင်ထဲမှ ပေါင်းပင်များကဲ့သို့ ချက်ချင်းပင် ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">သုံးမိနစ်လေး အတွင်းမှာပင် သူတို့က အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ ချက်ချင်းပင် နတ်ဘုရားနှင့်တူသော ထိုပုံရိပ်က စကားပြောလာသည်။ တည်ငြိမ်ပြီး ညင်သာသော အသံတစ်ခုက စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါကို ငါ့တာဝန်ထားလိုက်... သွားပြီး အနားယူကြတော့... မင်းတို့ တကယ်ကို ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်"</p> <p style="text-align:justify">ထိုအသံတွင် မှော်ပညာတစ်မျိုး ပါဝင်နေသကဲ့သို့ပင်။  စစ်သားတိုင်း၏ ရင်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားသည်။ မဟာမိတ်အဖွဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ လီချန် ကိုယ်တိုင် အမိန့်ပေးနေသကဲ့သို့ သူတို့ ကြားယောင်သွားကြသည်။ မသိမသာပင် နောက်ဆုတ်သွားမိကြသည်။ မြေအောက်ခံတပ်ထဲတွင်တော့ လူတွေက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဖက်ပြီး ငိုကြွေးနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">"သူက မိနစ်အနည်းငယ်လေးအတွင်းမှာတင် အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်လိုက်တာပဲ... ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့သလိုမျိုး... သူက ဘယ်သူလဲ"</p> <p style="text-align:justify">လီချန်က အဝေးမှ မြင်ကွင်းကို စောင့်ကြည့်နေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများက အံ့ဩမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">“ဒီလူက ဘယ်သူလဲ...”</p> <p style="text-align:justify">ရှောင်ဝမ်လုံ က အသက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူထုတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"သူက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုခုက ဖြစ်ရမယ်... လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က D6 အခြေစိုက်မြို့တော် အနီးမှာ သူတို့ ပထမဆုံး ပေါ်လာခဲ့တာ"</p> <p style="text-align:justify">"သူတို့ထဲက တစ်ယောက်က အဆင့်C သားရဲရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကနေ ခံတပ်ကိုတောင် ကယ်တင်ခဲ့သေးတယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ငါတို့ သူတို့ကို ရှာဖို့ ကြိုးစားနေခဲ့ပေမဲ့ ခုထိတော့ အရိပ်အယောင်တောင် မတွေ့သေးဘူး"</p> <p style="text-align:justify">"ဒီအရာအားလုံးက ရက်တိုတိုလေးအတွင်းမှာ ဖြစ်သွားတာလား" လီချန်က မေးလိုက်သည်။ သူက အလွန် အံ့အားသင့်နေပုံရသည်။</p> <p style="text-align:justify">လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲတွင် Ai ချွေးပေါက်လေးများက အလင်း၇၏ အမွေးပွပါးပြင်ပေါ်မှ လိမ့်ဆင်းလာသည်။ ယခုအချိန်တွင် လုချန်က အဋ္ဌမထပ်သို့ ခြေချနေပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများက တည်ငြိမ်ပြီး ယိမ်းယိုင်မှု မရှိသေးပေ။ ခြေလှမ်းများကလည်း ခိုင်မာနေဆဲပင်။</p> <p style="text-align:justify">"ငါ တကယ်ပဲ သူ့ကို... သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုရတော့မလား"</p> <p style="text-align:justify">အလင်း၇က တိတ်ဆိတ်စွာ တွေးလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">“ဒါပေမဲ့... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ” </p> <p style="text-align:justify">“စကြာဝဠာရဲ့ စွမ်းအင်တွေက ဒီကမ္ဘာဂြိုဟ်ပေါ်ကို ပြန်လည်ရောက်ရှိလာတာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ဆယ်ကမှလေ”</p> <p style="text-align:justify">“ဒီလောက် တိုတောင်းတဲ့ အချိန်လေးအတွင်းမှာ ဒီရှေးဟောင်းဂြိုဟ်ပေါ်မှာ ဒီလို ဘီလူးကောင်မျိုး ဘယ်လိုလုပ် မွေးဖွားလာနိုင်တာလဲ”</p> <p style="text-align:justify">ပြင်ပကမ္ဘာတွင် လုချန်က အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သမုဒ္ဒရာထဲမှ မရေမတွက်နိုင်သော သားရဲများက ဆက်လက် ထွက်ပေါ်လာနေဆဲပင်။ လုချန်က သူ့ကိုယ်သူ တွေးမနေဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ </p> <p style="text-align:justify">"ဒီကိစ္စတွေ အားလုံး ပြီးသွားရင် ဧရာမ ပင်လယ်စာ ပွဲတော်ကြီးတစ်ခု လုပ်ပစ်မယ်... ပြီးတော့ အဲဒီ ကျိန်ဆဲချင်စရာ ရေနက်ပိုင်း သားရဲဘုရင်ကြီးကို အရှင်လတ်လတ် အရေခွံဆုတ်ပြီး ငါးဖယ်လုံး လုပ်ပစ်မယ်"</p> <p style="text-align:justify">ဓားပျံတွေကို သုံးတာက စိတ်စွမ်းအားကိုပဲ သုံးစွဲရသည်။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အား ဒါမှမဟုတ် စွမ်းအင် အများကြီး သုံးစရာ မလိုပေ။ သူ့ဆီမှာ မရှားတာက စိတ်စွမ်းအားပင်။ ဒါကြောင့် အဆုံးအစမရှိတဲ့ အဲဒီ သားရဲလှိုင်းလုံးကြီးက အမဲသားစဉ်းကောတွေလို အပိုင်းပိုင်းအစစ မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပဲ ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသည်။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ စစ်မြေပြင်ပေါ်မှာ သွေးသားအသားစိုင်တွေက ဧရာမ တောင်ကြီးတစ်တောင်လို စုပုံလာတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က စိတ်မရှည်တော့သည့် အချိန်မှာပင်။ ပင်လယ်ဘီလူး လှိုင်းလုံးကြီးက ရုတ်တရက် နောက်ဆုတ်သွားလေသည်။ လူတိုင်းက အလွန်အမင်း အံ့ဩသွားကြသည်။ </p> <p style="text-align:justify">“နောက်ဆုံးတော့ သားရဲတွေ အားလုံး အိုးထဲ ပြန်ဝင်သွားကြပြီ...” </p> <p style="text-align:justify">“ဟီးဟီး... အိုကေ... ပင်လယ်ထဲ ပြန်ဝင်သွားကြပြီ...” </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်သည်။ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်စဉ် ရုတ်တရက် နောက်ကျောဘက်မှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"နေဦး"</p> <p style="text-align:justify">ထိုနက်ရှိုင်းပြီး ပဲ့တင်ထပ်နေသော အသံပိုင်ရှင်က ဘယ်သူလဲဆိုတာကို လုချန် သေချာပေါက် သိသည်။ သူက ခေါင်းတောင် လှည့်မကြည့်ပေ။ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဥက္ကဋ္ဌကြီး... ခင်ဗျားကို ကျွန်တော် အရမ်း လေးစားပါတယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို ဘာမှ မမေးပါနဲ့... ပျော်ရွှင်စရာကောင်းတဲ့ စိတ်အခြေအနေလေး ရှိပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်"</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် သူက လျှပ်တစ်ပြက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ကျယ်ပြောလှသော လူသူကင်းမဲ့ရာ လွင်ပြင်ကြီးထဲသို့ သူတို့ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ လီချန်က ထိုကိစ္စကို ဆက်လက် မလိုက်လံတော့ပေ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် A အခြေစိုက်မြို့တော် တိုင်းတွင် အလားတူ အဖြစ်အပျက်မျိုး ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ လုချန်၏ ကိုယ်ပွားများ အားလုံး တစ်ခုပြီးတစ်ခု စတင် ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် A7 အခြေစိုက်မြို့တော်ရှိ တစ်စုံတစ်ယောက်ကမူ နောက်ကွယ်မှ ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိနေသည်။ သူတို့က လုချန်ကို တိတ်တဆိတ် နောက်ယောင်ခံ လိုက်လာခဲ့သည်။ သူက သူ့ကိုယ်သူ အရမ်းကို သတိထားတတ်တယ်လို့ ယူဆထားသည်။ လုချန်က သူ့ကို သတိပြုမိမှာ မဟုတ်ဘူးဟု ယူဆထားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူ မသိခဲ့တာက လုချန်၏ ကိုယ်ပွား တစ်ခုစီတိုင်းမှာ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်အာရုံကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ စွမ်းအားကြီးမားတဲ့ စိတ်စွမ်းအားက အခြေစိုက်မြို့တော် တစ်ခုလုံးနီးပါးကို လွှမ်းခြုံထားသည်။ ဒါကြောင့် သဘာဝကျကျပင် အဲဒီလူကို သူ သတိထားမိသွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">“ဒီကောင်က ဘယ်သူလဲ...” </p> <p style="text-align:justify">လုချန်၏ အမြန်နှုန်းက အလိုအလျောက် မြန်ဆန်လာသည်။ နောက်မှ လိုက်လာသူများကလည်း အမြန်နှုန်းကို စတင် မြှင့်တင်လာကြသည်။ လိုက်မီဖို့ ခက်ခဲနေသည်။ လုချန်က ရင်ထဲမှ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အဆင့်B ဒုတိယအလွှာ သက်သက်လေးကများ... ငါ ထွက်သွားတုန်းက ဒီလိုမလုပ်ဖို့ လူတိုင်းကို သေသေချာချာ ပြောခဲ့ရဲ့သားနဲ့ ငါ့နောက်ကို လိုက်ရဲသေးတယ်ပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">"မင်းကို သင်ခန်းစာ မပေးရင် ငါ လုချန် မဟုတ်ဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ချက်ချင်းပင် လုချန်၏ ကိုယ်ပွားများ အားလုံး သတင်းစကားကို လက်ခံရရှိလိုက်သည်။ A7 အခြေစိုက်မြို့တော်က အဆင့်B စစ်သားတစ်ယောက် သူ့နောက်ကို လိုက်လာသည်။ သူတို့အားလုံးက အဲဒီနေရာဆီကို ပျံသန်းလာကြသည်။ သူတို့က သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေကို အရင်ရှာဖွေမည်။ </p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ အဲဒီလူဆီက ယုတ္တိတန်တဲ့ အဖြေတစ်ခုမှ မရခဲ့ရင် သူတို့ အားလုံး ဝိုင်းတိုက်ကြမည်။ သူတို့တစ်ယောက်စီတိုင်းက သူ့ထက် ပိုတော်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save