Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၃၈</h2> <h2 style="text-align: center;">ဆုတ်ခွာခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify">အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးတွင် ရှိနေကြသော ကိုယ်ပွားများအားလုံးက သူတို့၏ လက်များကို ပြိုင်တူ မြှောက်လိုက်ကြသည်။ မြေကမ္ဘာအတတ်က စတင်လည်ပတ်လေသည်။ သူက အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသည့် ဧရာမ ဓားကြီးများကို သူတို့၏ လက်ထဲတွင် ဖန်တီးလိုက်သည်။ ဓားသွားများက နံနက်ခင်း နေရောင်အောက်တွင် ရွှေဝါရောင်ဖျော့ဖျော့ အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ထို့နောက် သူတို့က ဓားရိုးများကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ အင်အားချင်း စုစည်းလိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အရပ်ဆယ်မျက်နှာ သုတ်သင်ခြင်း ဓားသိုင်း"<br /> "ကောင်းကင်ခွဲ ဓားရည်ရွယ်ချက်"</p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်ယံတွင် တောက်လောင်နေသော အလင်းတန်း ၂,၀၀၀ ခန့်က ရုတ်တရက် ပွင့်ထွက်သွားသည်။ ၎င်းတို့မှာ ကောင်းကင်ဘုံမှ ကျဆင်းလာသော နတ်ဘုရားတို့၏ ပြစ်ဒဏ်ခတ်မှုကြီးများနှင့် တူလှသည်။ ထိုဓားအလင်းတန်းများက သားရဲများ၏ အပေါ်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ကျရောက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားအလင်းတန်းများက သားရဲများကိုသာမက ၎င်းတို့၏ စစ်တပ်ကြီးတစ်ခုလုံးကိုပါ အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်တောက်သွားခဲ့သည်။ ဓားချက်တစ်ခုစီ ကျရောက်လေတိုင်း ဧရာမ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးများ ဖြစ်ပေါ်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သားရဲပေါင်း သိန်းနှင့်ချီ၍ အငွေ့ပျံ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များက ပြာမှုန်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်သို့ လွင့်တက်သွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">မြေပြင်၏ ရှေ့တန်းတစ်လျှောက်တွင် ဧရာမ ကွက်လပ်ကြီး ၂,၀၀၀ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ စစ်သားများက မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် ငေးကြည့်နေမိကြသည်။ သူတို့ မြင်တွေ့နေရသည်ကို သူတို့၏ ဉာဏ်ဖြင့် မမှီနိုင်တော့ပေ။ သူတို့၏ စိတ်ထဲက တုန်လှုပ်မှုများ မငြိမ်သက်သေးခင်မှာပင် လုချန်၏ ကိုယ်ပွားများက ဒုတိယအကြိမ် ထပ်မံ တိုက်ခိုက်လိုက်ပြန်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ကိုယ်ပွားတစ်ခုစီ၏ ဘေးတွင် ပျံသန်းဓားတို ၆၀၀ စီ ဝန်းရံနေသည်။ စုစုပေါင်း ပျံသန်းဓားတို တစ်သန်းခန့်မှာ စက်ဝိုင်းပုံစံ စနစ်တကျ စီတန်းနေပြီးနောက် အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ဝှစ်ခနဲ ပျံထွက်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ရွှစ်... ရွှစ်... ရွှစ်...”</p> <p style="text-align:justify">တစ်ကမ္ဘာလုံးကို အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်တောက်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။ ထိုဓားတိုများက အလင်းမိုးရေစက်များကဲ့သို့ ကျရောက်ကာများကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့က သားရဲတို့၏ မာကျောသော အကြေးခွံများနှင့် ထူထဲသော သားရေချပ်ဝတ်များကို မြက်ဖြတ်သည့် တံစဉ်များကဲ့သို့ လွယ်ကူစွာ ဖြတ်တောက်သွားသည်။ အသားနှင့် အရိုးများကို သန့်ရှင်းသပ်ရပ်စွာ ခွဲထုတ်ပစ်လိုက်ကာ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် သွေးမြူတိမ်တိုက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ထိုကိုယ်ပွားများက တစ်ဦးတည်း တိုက်ခိုက်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မက်ချာစစ်သည်တော်များလည်း လှုပ်ရှားလာခဲ့ကြသည်။ မက်ချာစစ်သည်တော် တစ်ထောင်မှာ ရှေ့သို့ ဒုန်းစိုင်းတက်လာသည်။ မက်ချာတစ်စီးကို အနည်းဆုံး အဆင့်D ဝိညာဉ်သခင် သုံးယောက်က စိတ်တူကိုယ်တူ ပေါင်းစပ်မောင်းနှင်နေကြသဖြင့် ၎င်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ အပြစ်ဆိုဖွယ်မရှိပေ။</p> <p style="text-align:justify">“ဘုန်း... ဘုန်း...”</p> <p style="text-align:justify">သူတို့၏ ခြေထောက်အောက်မှ မီးတောက်များ ပန်းထွက်လာကာ အမြောက်ဆန်များကဲ့သို့ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားကြသည်။ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့သော ဟိန်းဟောက်သံကြီးများက ကောင်းကင်ယံကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး သားရဲများနှင့် ပြင်းထန်စွာ ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။ လုချန်၏ ကိုယ်ပွားများ ထိန်းချုပ်ထားသော မက်ချာနိုက်များသည်လည်း ဧရာမ ဓားကြီးများကို ဝှေ့ယမ်းလျက် ကောင်းကင်ခွဲ ဓားရည်ရွယ်ချက် နှင့် အရပ်ဆယ်မျက်နှာ သုတ်သင်ခြင်း ဓားသိုင်း တို့ကို မရပ်မနား ထုတ်ဖော်နေကြသည်။ သူတို့အတွက်မူ ထိုသားရဲများကို သတ်ဖြတ်ရခြင်းမှာ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို လှီးဖြတ်ရသကဲ့သို့ လွယ်ကူလှသည်။ ဓားတစ်ချက် ဝေ့လိုက်တိုင်း သွေးရောင်လွှမ်းသော ချောက်ကမ္ဘာကြီးများ ဖြစ်ပေါ်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော်လည်း သားရဲဒီရေလှိုင်းကြီးမှာ အရှိန်လျော့သွားသည့် အရိပ်အယောင် မရှိပေ။ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများမှာ မဆုတ်မနစ် ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် လုချန်၏ ကိုယ်ပွားများနှင့် မက်ချာများကို တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် သားရဲစစ်တပ်ထဲမှ အဆင့်B သားရဲ ၃,၀၀၀ ခန့် ပျံထွက်လာခဲ့ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့က တစ်ဦးချင်းစီ ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ကြသည်။ မက်ချာစစ်သည်တော်များက သူတို့၏ ပြိုင်ဘက်များနှင့် ချက်ချင်း ထိပ်တိုက်တွေ့ကြတော့သည်။ ဧရာမ သတ္တဝါကြီးများမှာ ဟိန်းဟောက်လျက် လက်သည်းများဖြင့် ကုတ်ခြစ်ကြကာ မေးရိုးများဖြင့် အားရပါးရ ကိုက်ခဲရန် ကြိုးစားကြသည်။ ၎င်းတို့၏ အမြီးတစ်ချက် ခါယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် မိုးမျှော်တိုက်ကြီး တစ်လုံးကိုပင် အပိုင်းပိုင်း ချေဖျက်ပစ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify">လုချန်၏ ကိုယ်ပွားများသည်လည်း အနီးကပ် တိုက်ပွဲဝင်နေကြသည်။ ကိုယ်ပွားတစ်ခုစီက ဓားရှည်များကို ဝှေ့ယမ်းနေသလို တစ်ဖက်တွင်လည်း ပျံသန်းဓားတိုများကို ထိန်းချုပ်နေသည်။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်ပွားတစ်ခုတည်းနှင့်ပင် အဆင့်B သတ္တမအလွှာနှင့် အထက်ရှိသော သားရဲနှစ်ကောင်ကို တစ်ပြိုင်တည်း ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။ အကြောင်းမှာ ကိုယ်ပွားတိုင်းသည် အရပ်ဆယ်မျက်နှာ သုတ်သင်ခြင်း ဓားသိုင်း ကို အသုံးပြုနိုင်သဖြင့် အခြေခံခွန်အားမှာ အဆပေါင်း သုံးရာကျော်အထိ မြင့်တက်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုသားရဲများမှာ သူ၏ ကိုယ်ပွားများကို ယှဉ်နိုင်စွမ်း မရှိကြပေ။ အေးစက်သော အလင်းတန်းများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားလေတိုင်း ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု လဲကျသွားကာ အမြုတေများ ကွဲအက်လျက် အသက်ဝိညာဉ်များ ချုပ်ငြိမ်းကုန်ကြသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သားရဲ သန်းနှင့်ချီ၍ သေဆုံးကုန်ကြကာ တိုက်ပွဲတစ်ခုလုံးမှာ သားရဲတို့၏ သင်္ချိုင်းဂူကြီး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ရန်သူကကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ရှေ့သို့ ဆက်လက် တိုးဝင်လာမြဲ ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်၊ ပင်လယ်နှင့် ကုန်းပြင်မြင့်မှ အဆင့်B နှင့် အဆင့်C သားရဲ အားလုံးကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပုံရသည်။ ရုတ်တရက် အဆင့်B သားရဲပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ၍ တိုက်ပွဲထဲသို့ ပါဝင်လာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဝေါင်း...”</p> <p style="text-align:justify">နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော သားရဲများ၏ အငွေ့အသက်များ စုစည်းလိုက်သည့်အခါ မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့နိုင်သော တုန်ခါမှုလှိုင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းက သဲကန္တာရကို ဖြတ်ကျော်ကာ လိမ့်ဆင်းလာသော ဒီရေလှိုင်းကြီးကဲ့သို့ပင်။ မြေပြင်မှာ တုန်ခါနေကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှာ ဟိန်းဟောက်နေသည်။ ကောင်းကင်ယံမှ ပြင်းထန်သော ဖိအားကြီး ကျရောက်လာရာ အတွေ့အကြုံရင့် အဆင့်D စစ်သည်တော်များပင်လျှင် ဟန်ချက်မထိန်းနိုင်ဘဲ ဒူးထောက်လဲကျကုန်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">လျိုချန်၏ မျက်နှာမှာ အလွန်အမင်း တည်ကြည်သွားခဲ့သည်။ ရှောင်ဝမ်လုံမှာလည်း နဖူးပေါ်က ချွေးအေးများကို မသိမသာ သုတ်လိုက်မိသည်။ သူတို့ဘက်က အနိုင်ရနိုင်ခြေ ရှိသည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သောင်းနှင့်ချီသော အဆင့်-B သားရဲများ ပေါ်ထွက်လာမှုက သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်များကို ရိုက်ချိုးလိုက်သကဲ့သို့ပင်။ လုဟုန်တောက်က မျက်လုံးများကို မှိတ်လျက် သူ၏ ခုန်နေသော နှလုံးသားကို အတင်းဖိနှိပ်ထားရသည်။ သူက သူ၏ ယုံကြည်ချက်ကို ခိုင်မြဲစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားရန် ကြိုးစားနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က အရာအားလုံးကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေသည်။ သူ၏ စိတ်စွမ်းအားများ ပွင့်ထွက်သွားကာ စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို အာရုံခံလိုက်သည်။ သက်ရှိတိုင်း၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက သူ၏ အသိစိတ်အာရုံထဲတွင် သုံးဖက်မြင်ပုံရိပ်များကဲ့သို့ အထင်သား ပေါ်လွင်နေသည်။ အကယ်၍ ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားပါက လူသားစစ်တပ်မှာ မကြာမီ ချေမှုန်းခံရတော့မည်ကို သူ ရှင်းလင်းစွာ မြင်နေရသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ အကြည့်က အောက်ခြေရှိ အဆင့်နိမ့် စစ်သည်တော်များဆီသို့ ရောက်သွားသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ ထိုနေရာတွင်ပင် တောင့်တင်းနေကြသည်။ သောင်းနှင့်ချီသော အဆင့်B စစ်သည်တော်များ၏ ဖိအားအောက်တွင် သူတို့ လှုပ်ရှားရန်ပင် ခက်ခဲနေကြသည်။ သူတို့အနေဖြင့် မကြာမီ ဖြစ်ပေါ်လာတော့မည့် အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်များကြားက တိုက်ပွဲ၏ နောက်ဆက်တွဲ ရိုက်ခတ်မှုဒဏ်ကိုပင် ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ သူ တစ်ခုခု လုပ်ရပေမည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကိုယ်ပွားတွေအားလုံး... ဆုတ်ခွာမယ်"</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ကိုယ်ပွားတစ်ခုချင်းစီထံသို့ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ကိုယ်ပွားများက ဓားရှည်များကို ချက်ချင်း ပြန်ရုတ်လိုက်ကြပြီး စစ်မြေပြင်မှ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်ကြသည်။ ထိုကိုယ်ပွားများမှာ တိုက်ပွဲထဲမှ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ ကျန်ရစ်ခဲ့သော အဆင့်-B သားရဲများမှာမူ ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် ဟိန်းဟောက်ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးကြီးများက သူတို့၏ သားကောင် ဘယ်ရောက်သွားသလဲဆိုသည်ကို ရှာဖွေရန် ကောင်းကင်ယံကို ဝေ့ဝဲကြည့်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လုချန်၏ ကိုယ်ပွားများက လူသားစစ်တပ်၏ ဘေးသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ ကိုယ်ပွားတစ်ခုစီ၏ ဘေးတွင် ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေသော စစ်သည်တော် နှစ်ဦးစီ ရှိနေသည်။ ကိုယ်ပွားက သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ကာ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီရှိ စစ်သည်တော်များ၏ ပခုံးပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မည်သည့် သတိပေးချက်မျှ မရှိဘဲ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားကြပါတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save