လုထျန်းယဲ့၏ အသံမှာ အက်ကွဲနေသည်၊၊
“ကမ္ဘာပျက်ကပ် စတင်ကတည်းက စတားဖလိ့စစ်တပ်က S-Class အဆင့် မွန်းစတားလေးကောင်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရင်မဆိုင်ခဲ့ဖူးဘူး၊၊ ဖုတ်ကောင်သိုးထိန်းကို ထည့်မတွက်ရင်တောင် အဲဒီ S-Class အဆင့် သုံးကောင်ကတင် ပရမ်းပတာဖြစ်အောင် လုပ်ဖို့ လုံလောက်နေပြီ”
“ဖုတ်ကောင်သိုးထိန်းက ကမ္ဘာ့အဆင့်ပဲ၊၊ ဒီသတ္တဝါ အမျိုးအစား နှစ်မျိုးအကြောင်း ငါတို့ သိထားတာ နည်းလွန်းတယ်၊၊ ဖီးနစ်ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်အရ သူတို့ရဲ့ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းဟာ S-Class အဆင့်ထက်တောင် ကျော်လွန်နိုင်တယ်”
NAUF ဗိုလ်ချုပ်ရှုက ပြောသည်၊၊
“အရင်က ဆိုက်ဘေးရီးယား အမှတ် ၁ က မြေအောက်ကပ်ပါးကောင်ကို စူးစမ်းတုန်းက ငါတို့ အကျအဆုံး အများကြီးရှိခဲ့တယ်၊၊ တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ရတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုတင် မဟုတ်ဘူး၊ ဒီလောက်ကြီးတဲ့ အကောင်တွေက ထုတ်လွှတ်တဲ့ အမှောင်စွမ်းအင်က ငါတို့ရဲ့ ထိပ်တန်းစစ်သားတွေကိုတောင် ကာကွယ်ရခက်စေတယ်”
“အမှတ် (၁) မြို့ရိုးရဲ့ တည်ဆောက်မှု စံနှုန်းဟာ S-Class အဆင့် သတ္တဝါတွေကို ခုခံဖို့ မဟုတ်ဘူး”
ဤနေရာတွင် ကောင်စီအမတ်ဟောင်း ရှုယန်က ဝင်ပြောသည်၊၊
“အကယ်၍ တစ်ကောင်တည်းဆိုရင် လက်နက်အင်အား အလုံးအရင်းနဲ့ မြို့ရိုးကို ကာကွယ်နိုင်ပေမဲ့၊ အကယ်၍ ကောင်းကင်နဲ့ မြေအောက်ကနေပါ လာမယ့် လေးကောင်ဆိုရင်တော့ ငါတို့ရဲ့ ကာကွယ်ရေးဟာ လုံးဝ မလုံလောက်တော့ဘူး”
“ငါတို့ အမြန်ဆုံး ရွှေ့ပြောင်းရမယ်”
အလင်းတမန်ဝန်ကြီး လော့မင်က ပြောသည်၊၊
“ဗိုလ်ချုပ်ရှု ပြောတာ မှန်တယ်၊၊ မြို့ရိုးနဲ့ လက်နက်တွေက အဓိက မဟုတ်တော့ဘူး၊၊ မွန်းစတားလေးကောင် ချဉ်းကပ်လာတာနဲ့ သူတို့ဆီက ထွက်လာတဲ့ အမှောင်စွမ်းအင်ကျုးကျော်မှုကြောင့်တင် ပရမ်းပတာဖြစ်လာလိမ့်မယ်၊၊ မြို့ထဲက လူအများစုက ဒါကို မသိကြသေးဘူး၊၊ အကယ်၍ သူတို့သာ သိသွားရင် ညမရောက်ခင်မှာတင် စိတ်ဓာတ်ကျပြီး သန္ဓေပြောင်းမှုတွေ စတင်လာနိုင်တယ်”
“ပြောင်းရွှေ့မယ်၊ ဘယ်ကို ပြောင်းရွှေ့မှာလဲ”
ညလမ်းလျှောက်သူအဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ချီနိုသည် သူ၏ ဝှီးချဲပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်၊၊ သူ၏ ဘယ်ဘက်ခြေထောက်မှာ ယန္တရားခြေတုဖြင့် အစားထိုးထားရသူ ဖြစ်သည်၊၊ သူက ခြေထောက် ယားယံရင် ကုတ်မရတာကလွဲလို့ ကျန်တာ ဘာမှ ထူးမခြားနားပါဘူးဟု ဆိုတတ်သည်၊၊
သူက စီးကရက်ပြာကို ခါထုတ်ရင်း ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်သည်၊၊
“မင်းတို့ တကယ်ပဲ ညမရောက်ခင် လူသုံးသန်းကို ရွှေ့ပြောင်းနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား၊၊ ဒါမှမဟုတ် သူတို့ကို ကံစီမံရာအတိုင်း ပစ်ထားခဲ့ကြမလား”
“ဒါက လူသုံးသန်းတည်းနဲ့ ဆိုင်တဲ့ ကိစ္စမဟုတ်ဘူး”
လုထျန်းယဲ့က ထောင့်တစ်နေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေသော လင်းရှန်ကို ကြည့်လိုက်သည်၊၊
“လခြမ်းကွေးစစ်ဆင်ရေးရဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေအရ အာရုဏ်ဦးမြို့တော်အပြင် တခြားနေရာတွေ ဖြစ်တဲ့ အိုက်စလန်၊ အာရုဏ်ဦးဗဟိုစင်တာ၊ ဖီးနစ်မြို့တော်၊ မြောက်အမေရိက အလက်စကာပူးပေါင်းတပ်ဦး၊ နောဧနဲ့ ရီပါပလစ်ကန် ဘေးမဲ့ကျွန်းတွေဟာလည်း လာမယ့် ရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ ခြိမ်းခြောက်မှုတွေ ရင်ဆိုင်ရနိုင်တယ်”
“အခြေအနေတွေက ဘာလို့ ဒီလောက်မြန်မြန်ဆိုးရွားသွားရတာလဲဆိုတာကို ငါနားမလည်နိုင်တော့ဘူး”
ဟွာကျန်းက ခေါင်းခါယမ်းရင်း “ဒါဟာ ငါတို့ရဲ့ မဟာဗျူဟာအမှားများလား၊ အမှောင်ထုရဲ့ စမ်းသပ်မှုက အာရုဏ်ဦးမြို့တော်မှာပဲ ရှိနေတာလား”
“လျှောက်မတွေးနေနဲ့ အဆိုးဆုံးအတွက်သာ ပြင်ထားတော့”
ခဏအတွင်းမှာပင် မဟာဗျူဟာမြောက် တပ်ဖြန့်မှုနှင့် ပတ်သက်သည့် ဆွေးနွေးငြင်းခုံမှုများမှာ ပြင်းထန်လာသည်၊၊ လူသားမျိုးနွယ်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ခက်ခဲပြီး မျှော်လင့်ချက်မဲ့သော ပြဿနာတစ်ခု ရောက်ရှိနေသည်မှာ အမှန်ပင်၊၊ လင်းရှန်သည် ခေါင်းထဲတွင် မူးနောက်နေပြီး ခေါင်းဆောင်များ အခန်းထဲ၌ ဆွေးနွေးနေကြစဉ် သူတစ်ယောက်တည်း အစည်းအဝေးခန်းမထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်၊၊
သူ လတ်ဆတ်သော လေကို ရှူရှိုက်ချင်နေသည်၊၊ မြို့ပတ်လမ်းကြောင်းတစ်ခုလုံးကို မြို့တော်စနစ်ဖြင့် ရှာဖွေခဲ့ပြီး တစ်ညလုံး ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကို ဆင်နွှဲခဲ့ရသည့်အပြင် ကြယ်သင်္ဘောဝါးမျိုမှုကြောင့်လည်း ယခုအချိန်တွင် လင်းရှန်သည် လမ်းလျှောက်နေသော လူသေကောင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်၊၊
လင်းရှန်ကိုယ်တိုင်လည်း ဝေခွဲမရဖြစ်နေသည်၊၊ ယင်းမှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကြောင့်လား၊ ချူယန်နှင့် အနန္တမဟာမိတ်အဖွဲ့ဝင်များအပေါ် ထားရှိသော သူ၏ခံစားချက်ကြောင့်လား သို့မဟုတ် မြို့ထဲတွင် ကျန်ရှိနေသည့် လူအို၊ လူမမာ၊ ကလေးငယ်များနှင့် အင်အားနည်းသော ယာဉ်တန်းငယ်များအတွက်လား၊ သို့မဟုတ် လူသားမျိုးနွယ်၏ အဆုံးသတ်နီးကပ်လာခြင်းအပေါ် ဝမ်းနည်းမှုကြောင့်လား၊၊ သူ၏ စိတ်ခံစားချက်များမှာ ချောက်နက်ကြီးတစ်ခုအတွင်းသို့ ရစ်ပတ်စုပ်ယူခံနေရသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး အသက်ရှူရန်ပင် ခက်ခဲနေသည်၊၊
ကောင်းကင်ငြိမ်သက်ခြင်းသင်္ဘော၏ စင်္ကြံလမ်းများတွင် လူအုပ်ကြီးမှာ အလုပ်ရှုပ်လျက် ဖြတ်သန်းသွားလာနေကြသည်၊၊ ဤမျှကြီးမားသော မြို့တော်ကြီးတစ်ခုကို လည်ပတ်ရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ၊၊ အရေးပေါ်အဖွဲ့များ၊ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ၊ ရိက္ခာ၊ မြို့ပြအခြေခံအဆောက်အအုံ ထိန်းသိမ်းရေး၊ ရေ၊ လေ၊ အမှောင်အမှတ်အသား စစ်ဆေးရေးနှင့် ပြုပြင်ရေး၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ကျန်းမာရေးဝန်ဆောင်မှုများအထိ ဖီးနစ်အဖွဲ့ဝင်အားလုံး အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်၊၊ ရပ်ကွက်တစ်ခုစီရှိ အရေးပေါ် ရိက္ခာထုတ်ပေးသည့် နေရာများတွင် လူတန်းကြီးမှာ ကီလိုမီတာနှင့်ချီ၍ ရှည်လျားနေသည်၊၊
သူတို့ ရရှိသည်မှာ ပေါင်မုန့်တစ်လုံးနှင့် ရေတစ်ပုလင်းမျှသာဖြစ်သော်လည်း အသားစည်သွပ်ဘူး သို့မဟုတ် သစ်သီးစည်သွပ်ဘူးများကို စိတ်ကြိုက်ရွေးချယ်နိုင်ခွင့် ရှိသည်၊၊ အကယ်၍ သစ်သီးနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်ကို ရွေးချယ်ပါက ဖီးနစ်နှင့် ဖက်ဒရေးရှင်း စိုက်ပျိုးရေးစခန်းမှ ထွက်ရှိသော လတ်ဆတ်သည့် သစ်သီး သို့မဟုတ် ဟင်းသီးဟင်းရွက် အနည်းငယ်၊ ဖြစ်နိုင်ချေအများဆုံးက ပန်းသီးနှစ်လုံး သို့မဟုတ် ဂေါ်ဖီပွင့်တစ်ခြမ်းကို ရရှိလိမ့်မည်၊၊
ထိုအရာများမှာ အသားစည်သွပ်ဘူးထက်ပင် ပိုမိုရှားပါးသည်၊၊ အကြောင်းမှာ လူအများစုမှာ လတ်ဆတ်သော အစားအစာများကို မစားရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သလို၊ အစိမ်းရောင် ဟင်းသီးဟင်းရွက်နှင့် သစ်သီးများသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အမှောင်အဆိပ်တောက်များကိုလည်း ဟန်ချက်ညီစေနိုင်သောကြောင့် တန်ဖိုးရှိသော အရင်းအမြစ်များ ဖြစ်နေသည်၊၊
အနန္တမဟာမိတ်အဖွဲ့ဘက်တွင်မူ ကျန်းရှု့ဝေ၊ ချန်ဆီရွှမ်၊ ရှီတိယွမ်၊ ကျန်းယွမ်နှင့် အခြားသူများသည် ရှေ့တွင်ကြုံရမည့် အကြီးစားရွှေ့ပြောင်းမှုနှင့် စစ်ပွဲအတွက် ရိက္ခာနှင့် လက်နက်များကို အင်တိုက်အားတိုက် ပြင်ဆင်နေကြသည်၊၊ ရှည်လျားသော ပေါင်းစည်းရထားကို လင်းရှန်၏ တောင်းဆိုချက်အရ လူနိုင်သမျှအများဆုံး တင်ဆောင်ရန် အရေးပေါ် အသုံးပြုနေသည်၊၊ ပစ္စည်းဥစ္စာနှင့် အကျိုးစီးပွားကိစ္စများကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားနေရန် အချိန်မရှိတော့ပေ၊၊
ကြယ်မြို့တော် ပတ်လမ်းဘူတာတွင် ၁၅ ကီလိုမီတာ ရှည်လျားသော ပေါင်းစည်းရထားကြီး ရှိနေသည်၊၊ ရှီတိယွမ်၊ လူအိုကြီးမို၊ လော့ယန်နှင့် အခြားသူများသည် ဘူတာ၏ ပြုပြင်ရေးနှင့် ကုန်စည်နယ်မြေမှ ရထားတွဲပေါင်း ဒါဇင်များစွာကို အရေးပေါ် စုဆောင်းကာ ပေါင်းစည်းရထား၏ နောက်တွင် ချိတ်ဆက်လိုက်ကြသည်၊၊ သံချေးတက်နေသော ကုန်တင်တွဲများ၊ စွန့်ပစ်ထားသော မြေပြင်ရထားတွဲများ၊ ခရီးသည်တင်တွဲများ သို့မဟုတ် သတ္တုတွင်းသုံး လှည်းငယ်များပင် ဖြစ်စေကာမူ ယခုအခါ အားကိုးရာမဲ့နေသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများအတွက် ခိုလှုံရာဖြစ်လာသည်၊၊
ကလေးငယ်များ၊ အမျိုးသမီးများနှင့် စွန့်ပစ်ခံထားရသော ဒဏ်ရာရရှိသူများ အမြောက်အမြား တက်ရောက်လာကြသည်၊၊ သူတို့သည် နောက်ဆုံး မျှော်လင့်ချက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားကြပြီး ညစ်ပတ်ပေရေနေသော ထောင့်လေးတစ်ခုအတွက်ပင် မညည်းညူကြပေ၊၊
ဤအချိန်တွင် ပတ်လမ်းဘူတာသည် ဒန်းကာ့ခ်မှ လူစုလူဝေးကြီး ရွှေ့ပြောင်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်၊၊ လူအုပ်ကြီးမှာ တိုးဝှေ့တန်းစီနေကြပြီး သူတို့ ပေးနိုင်သမျှ ရိက္ခာများကို မြှောက်ကိုင်ထားကြသလို၊ အနှီးထုပ်လေးများအတွင်းမှ ရင်သွေးငယ်များကိုလည်း မြှောက်ပြကာ အာရုဏ်ဦးမြို့တော်မှ ထွက်ခွာမည့် နောက်ဆုံး ကမ္ဘာပျက်ကပ်ရထားပေါ်သို့ တက်ခွင့်ရရန် မျှော်လင့်နေကြသည်၊၊
ချန်ဆီရွှမ်အပါအဝင် အနန္တမဟာမိတ်အဖွဲ့၏ အမာခံအဖွဲ့ဝင်အားလုံး၏ မျက်နှာတွင် လေးလံသော အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်၊၊ လူတိုင်းမှာ မုန်တိုင်းမလာခင် ခံစားရတတ်သည့် အသက်ရှူကျပ်သော ခံစားချက်မျိုးကို ရနေကြသည်၊၊
ရှားရှားသည် အနန္တရထား၏ အမိုးပေါ်တွင် ရပ်ရင်း လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်၊၊
“အစ်မချန်၊၊ ကျွန်မတို့ တကယ်ပဲ ဒီလောက်များတဲ့ လူတွေကို ကယ်နိုင်မှာလား”
ချန်ဆီရွှမ်က တိုက်ရိုက် မဖြေဘဲ “ငါတို့ တတ်နိုင်သမျှ အစွမ်းကုန်ကြိုးစားကြတာပေါ့”
“စတီးလ်ဘရားသားအဖွဲ့က လူခေါ်နေပါတယ်၊၊ သေနတ်ပါတဲ့သူကို ဦးစားပေးမယ်၊ သေနတ်မရှိရင် စွမ်းရည်ရှိသူတွေကို ခေါ်မယ်၊ ကားပြင်တတ်သူ၊ ဆေးကုတတ်သူ၊ စိုက်ပျိုးရေးလုပ်တတ်သူတွေ အကုန်ရတယ်၊၊ ထပ်ပြောမယ်၊ အမှတ်အသားမရှိဘဲ လှုပ်ရှားနိုင်သူမှန်သမျှ ပါဝင်နိုင်တယ်၊၊ နေရာလွတ် ၃၀၀ အထိကျန်သေးတယ်”
အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ၏ ရေဒီယိုလှိုင်းများပေါ်တွင် လျှပ်စစ်သံများနှင့်အတူ ဟိန်းဟောက်နေသော အမျိုးသားတစ်ဦး၏ အသံထွက်ပေါ်လာသည်၊၊ နောက်ခံတွင် အင်ဂျင်သံများနှင့် သတ္တုချင်း ထိခိုက်သံများကို ကြားနေရသည်၊၊
“အရှေ့ခရိုင်ယာဉ်တန်း၊ အရှေ့ခရိုင်ယာဉ်တန်း… ကျုပ်တို့မှာ သံချပ်ကာ ထရပ်ကား ၁၃ စီးရှိပြီး လောင်စာဆီ အလုံအလောက် ရှိပါတယ်၊၊ သို့သော် ပစ်အားပေးရန် လိုအပ်သည်၊၊ လူ ၂၀၀ ခန့် ထပ်ဆံ့သေးသည်၊ ပိုင်မြို့ရှိ လျှပ်စစ်ဓာတ်အားပေးစက်ရုံဟောင်းတွင် စုရပ်လုပ်ပါမည်၊၊ ထပ်မံ အသိပေးသည်မှာ—”
***