Book List

<h2 style="text-align: center;">Chapter 872</h2> <h2 style="text-align: center;">မြူမီးခိုးမွန်းစတား ၁</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အရုဏ်ဦးမြို့တော်သည် အချိန်မတိုင်မီ ညအမှောင်ထဲကျရောက်သွားပြီး ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ ရေဒီယိုအချက်ပြလှိုင်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသည့်အခါ ရေဂျာဗစ်ရှိ ဥရောပမုန်တိုင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့၏ မြို့ပြကွပ်ကဲမှုဗဟိုဌာနခန်းမအတွင်း၌ လွန်စွာတိတ်ဆိတ်ခြောက်ခြားဖွယ် ကောင်းနေလေသည်။ ပြင်ပရှိ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးမြို့နယ်အတွင်း၌ မြေပြင်အနှံ့ စခန်းချနေထိုင်ကြသော ဒုက္ခသည် လေးသန်းကျော် ရှိနေသည်။ ဤနေရာ၌ နေ့အလင်းရောင် ရှိနေသေးသော်လည်း ဥရောပကောင်းကင်ယံကို မှောင်မိုက်သော တိမ်တိုက်များ တဖြည်းဖြည်း လွှမ်းမိုးလာသည်ကို လူတိုင်း ခံစားနေကြရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>တျန်းကျီ ချုံးကူရေလက်ကြားရှိ အရုဏ်ဦးဗဟိုစင်တာဘက်တွင်မူ ကမ္ဘာပျက်ကပ်သုံး လက်နက်တပ်ဆင်ထားသော ယာဉ်အမျိုးမျိုး ရာနှင့်ချီ၍ ရေလက်ကြားလွင်ပြင်တစ်လျှောက် ရပ်နားထားကြသည်။ အခြေစိုက်ယာဉ်များမှသည် လမ်းကြမ်းမောင်းယာဉ်များအထိ၊ မြေမျက်နှာပြင်ရွေးသွားရထားများမှသည် လက်နက်တပ်ဆင်ထားသော ထရပ်ကားများနှင့် ဝေဟင်ပျံသန်းရေးယာဉ်များ၊ လမ်းလျှောက်နေသောအုပ်စုများအထိ အိုးမဲ့အိမ်မဲ့ဖြစ်နေသော ဒုက္ခသည် ရှစ်သန်းနီးပါး ဤနေရာတွင် စုဝေးနေကြရာ လူပေါင်း ငါးသောင်းကျော်စီ ပါဝင်သည့် ယာဉ်တန်းကြီး ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ပါဝင်သည်။ အရုဏ်ဦးဗဟိုစင်တာ၏ အထွေထွေတပ်မှူး လီဟီပင်းသည် ဖုန်မှုန့်များပေကျံနေသော စစ်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လင်းယုန်ကဲ့သို့ ထက်မြက်သော မျက်လုံးများဖြင့် တည်ကြည်လေးနက်နေသည်။ ယဲ့လန်၏ အသံထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် တောင်အမေရိက ယူရှူရာ၏ ဖီးနစ်မြို့၊ မြောက်အမေရိကအလက်စကာ ပေါင်းစည်းတပ်ဦး၊ သမုဒ္ဒရာဒေသ နောဧနှင့် ရီပတ်ဘလီကန် ဘေးမဲ့ကျွန်းစုများအားလုံး လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>….</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>[အောက်ဆီဂျင်ကျန်ရှိမှု - ၉၅%...]</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>[အပူချိန်ကျဆင်းမှုနှင့် ဆွဲငင်အားမဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ထောက်လှမ်းမိသည်၊၊ စွမ်းအားဝတ်စုံ၏ အသက်ကယ်စနစ်ကို စတင်လိုက်သည်]</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ယန္တရားဆန်သော အမျိုးသမီးအသံတစ်ခု နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီးနောက် လင်းရှန်သည် စွမ်းအားဝတ်စုံ မျက်နှာဖုံးအတွင်းရှိ အောက်ဆီဂျင်အဆို့ရှင် လည်ပတ်နေသံကို ကြားနေရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လင်းရှန် မျက်လုံးကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ လေဟာနယ်ထဲတွင် ပျံလွင့်နေသော အပိုင်းအစများ၊ တိုင်းတာရေးကိရိယာများနှင့် ကေဘယ်ကြိုးများ ပြည့်နှက်နေသည့် မှောက်ခုံဖြစ်နေသော ကြယ်သင်္ဘောခန်းအတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ ထူးဆန်းခြောက်ခြားဖွယ်ကောင်းလှသော အသံတိတ်အနှေးပြကွက်ရုပ်ရှင်ကြီးကဲ့သို့ပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အရိုးကွဲမတတ် အေးစိမ့်မှုကြီးက အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ တိုးဝင်လာသည်။ လင်းရှန်သည် ကြယ်တာရာအဆင့် စွမ်းအားဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း နံပါတ် ၅ တွင်းနက်အတွင်းရှိ အမှောင်ထုကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုနှင့် မခြားနားသော အားကောင်းသည့် တိုက်ခိုက်မှုကို ၎င်း၏အသိစိတ်အတွင်း၌ ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>စိတ်စွမ်းအားများ အရူးအမူးကုန်ဆုံးလာကာ အသိစိတ်များ ပြိုကွဲလျက် အမြင်အာရုံများ ဝေဝါးလာပြီး အေးစိမ့်မှုက စူးရှလာနေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ရှူး ရှူး။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>စွမ်းအားဝတ်စုံအနှံ့ရှိ အလိုအလျောက် အတားအဆီးရှောင်ကွင်းစနစ်က လေမှုတ်ထုတ်သည့် အရှိန်ဖြင့် သူ့ကို တစ်နေရာတည်းတွင် တည်ငြိမ်စွာ ပျံလွင့်နေစေရန် ကူညီပေးနေပြီး အခန်းနံရံ သို့မဟုတ် ချွန်ထက်သော သတ္တုပိုင်းအစများနှင့် တိုက်မိခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးထားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လင်းရှန်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူရင်း ခန္ဓာကိုယ်၏အခြေအနေကို ပြန်လည်ထိန်းညှိနေသည်။ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း အမှောင်ထု၏ ပြင်းထန်သော ကျူးကျော်မှုက သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို ပင်လယ်နက်ကြီးအတွင်း ဝါးမျိုခံလိုက်ရသလို ခံစားရစေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဤပထမဆုံးအကြိမ် အကြီးစားတည်နေရာကူးပြောင်းမှုက သူ့အား အချိန်ပျက်ယွင်းမှုကို ပြင်းထန်စွာ ခံစားရစေသည်။ ၎င်းမှာ စိတ်ကူးထားသလို ဟင်းလင်းပြင်ကူးပြောင်းမှုမျိုး မဟုတ်ဘဲ အမှောင်တွင်းနက်တစ်ခု၏ ဆုံချက်အတွင်းသို့ စုပ်ယူခံလိုက်ရပြီးနောက် တစ်ဖက်သို့ အလျင်အမြန်ဖြတ်သန်းရောက်ရှိလာသကဲ့သို့ပင်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်မျှသာထင်ရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ အချိန်တစ်ခုကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>၎င်းသည် မျက်မှောင်ကို အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး လေထဲတွင် ပျံလွင့်နေသော ခဲသေတ္တာအတွင်း ထည့်ထားသည့် ငွေကျည်ဆန်ကို လှမ်းဖမ်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ညရောက်တာနဲ့ ငါ့နောက်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ အရာတစ်ခုက ဖျတ်ခနဲ ပေါ်လာသလို ဘာလို့ ခံစားနေရတာလဲ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လင်းရှန် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် အချိန်ကို ခက်ခဲစွာ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>၁၇:၄၄။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“နှစ်နာရီတောင်လား ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီလောက်တောင် ကြာသွားတာလဲ”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လင်းရှန်၏ ဦးခေါင်းမှာ အုံခဲနာကျင်နေသည်။ ၎င်းသည် မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ သူနှင့် ကီကီတို့ ယဉ်ကျေးမှုရှေ့ဆောင်င်္ဘောပေါ်သို့ ခိုးဝင်ခဲ့စဉ်က သိပ္ပံစမ်းသပ်ခန်းအတွင်းသို့ ရောက်နေကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ သို့သော် ယခုအခါ ပင်မအခန်းနံရံတွင် ဆယ်မီတာခန့် ရှည်လျားသော အက်ကြောင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေပြီး သတ္တုအနားသတ်များမှာ သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင် ကိုက်ခဲထားသကဲ့သို့ လိမ်တွန့်နေသည်။ ထိုအက်ကြောင်းမှတစ်ဆင့် မှောင်အတိကျနေသော စကြာဝဠာကြီးကို မြင်တွေ့နေရသည်။ အသံလည်းမရှိ အပူချိန်လည်းမရှိဘဲ တွင်းနက်ကြီး၏ အောက်ခြေသို့ ရောက်နေသကဲ့သို့ပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အခန်းအတွင်း၌ လေနှင့် ဖိအားများ မရှိတော့ဘဲ အက်ကြောင်းအနားတွင် နှင်းခဲအလွှာပါးလေး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ ၎င်းမှာ ယိုစိမ့်လာသော အရည်ပျော်အောက်ဆီဂျင်များ လေဟာနယ်အတွင်း ချက်ချင်း ခဲသွားသည့် အမှတ်အသားများပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>မျက်မှန်တပ်ထားပြီး ဓာတ်ခွဲခန်းဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦး၏ ရုပ်အလောင်းမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပျံလွင့်လာသည်။ သူမ၏ လှပသော မျက်နှာမှာ အေးစိမ့်မှုကြောင့် ပြာနှမ်းနေပြီး ပါးစပ်မှာ ဟောင်းလောင်းပွင့်လျက် အသံတိတ် အော်ဟစ်နေပုံရသည်။ သူမ၏ လက်မှာ တစ်ခုခုကို လှမ်းဖမ်းရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ ဆန့်တန်းလျက် ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤမျက်နှာကို သူမြင်ဖူးသည်။ သူတို့ သင်္ဘောပေါ်မှ ထွက်ခွာစဉ်က တွေ့ခဲ့သော သိပ္ပံပညာရှင်အမျိုးသမီးပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လင်းရှန်သည် စက်လုံးပုံ စမ်းသပ်ကိရိယာဘက်သို့ အမြန်လှည့်လိုက်ပြီး တွန်းကန်အားပေးစနစ်ကို ဖွင့်ကာ ပျံသန်းသွားသည်။ ကိရိယာ၏ အပေါက်တွင် မီးမောင်းဖြင့် ထိုးကြည့်သောအခါ အမှောင်တိုက်စားခြင်း ဆဲလ်များမှာ မည်းမှောင်သွားပြီး သက်ဝင်လှုပ်ရှားမှု မရှိတော့သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့် လင်းရှန်သည် ဒေတာကေဘယ်ကြိုးကို ရှာဖွေပြီး ယန္တရားစွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ အခန်း၏ ပတ်လမ်းစနစ်ကို ပြန်လည်စတင်ရန်နှင့် ချိတ်ဆက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ၎င်း၏ ယန္တရားနှလုံးသားကို လည်ပတ်လိုက်သည့်အခါ ပတ်ဝန်းကျင်ဟင်းလင်းပြင်၌ ရေလှိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော တုန်ခါမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ယင်းက လင်းရှန်ကို ချက်ချင်း သတိထားမိသွားစေသည်။ သူသည် ဂရေ့စ်နှင့် ဒရုန်းအချို့ကို အမြန်လွှတ်ကာ အက်ကြောင်းနှင့် လမ်းကြောင်းများဆီသို့ စစ်ဆေးခိုင်းလိုက်သော်လည်း အဆုံးမဲ့သော အမှောင်စကြာဝဠာကြီးမှလွဲ၍ ဘာမျှ မတွေ့ရပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဝူး~</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လင်းရှန်သည် စူပါစထရင်း နူဓာတ်ပြုအဆင့်သက်တန့်ကွင်းကို လည်ပတ်လိုက်သောအခါ အခန်း၏ စွမ်းအင်အချို့ ပြန်လည်စတင်လာပြီး မီးချောင်းများ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် လင်းလာသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဂရေ့စ် ငါ့ကို ကူညီပြီး... သင်္ဘောစနစ်နဲ့ ချိတ်ဆက်ပေး”</p> <p> </p> <p>လင်းရှန်သည် ကြီးမားသော ဖိအားကို အောင့်ခံရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>[ကောင်းပါပြီ]</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဂရေ့စ်သည် သူမ၏ အနေအထားကို အလျင်အမြန် ပြောင်းလဲကာ စမ်းသပ်ကိရိယာနှင့် ကပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လက်ချောင်းများကို ဒေတာပေါက်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းကာ အချက်အလက်များကို ရယူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>[ကျွန်မတို့ ရောက်ရှိနေတဲ့ အမြင့်ဟာ အပြာရောင်ဂြိုလ်ရဲ့ တည်ငြိမ်ပတ်လမ်း အမြင့်ထက် ကျော်လွန်နေပါတယ်။ နှောင့်ယှက်မှုတွေကြောင့် ပတ်လမ်းဆိုင်ရာ အချက်အလက်တွေမှာ လွင့်မျောနေတဲ့ အခြေအနေတွေ ပြသနေပါတယ်]</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါဆို လေထုထဲကို ပြန်ဆင်းချင်ရင် ငါတို့မှာ တွန်းကန်စနစ်တွေ လိုအပ်တာပေါ့ ဟုတ်လား”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>[ဟုတ်ပါတယ်၊၊ သင်္ဘောပေါ်က အချက်အလက်တွေအရ ကျွန်မတို့ရဲ့ လက်ရှိအမြင့်က မြေပြင်အထက် ၄၆၈၅၂ ကီလိုမီတာမှာ ရှိနေပါတယ်။ လေထုထဲ ပြန်ဝင်နိုင်ဖို့အတွက် အမြင့်ပိုင်းပတ်လမ်းကနေ ကမ္ဘာပတ်လမ်းနိမ့်ဆီကို ဆင်းသက်ဖို့ ဟိုမန်းကူးပြောင်းမှုစနစ်ကို စတင်ရပါမယ်။ အရှိန်မြှင့်တင်မှုကို တွက်ချက်ပြီး လေထုထဲဝင်မယ့် ထောင့်မှန်ကန်ဖို့ အနည်းဆုံး နှစ်ကြိမ်လောက် အရှိန်လျှော့ရပါလိမ့်မယ်]</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လင်းရှန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒီကိရိယာထဲက အမှောင်စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူထားတဲ့ အမှောင်တိုက်စားခြင်းဆဲလ်တွေရဲ့ စွမ်းအင်အချက်အလက်ကို ရအောင် ယူပေးပါ။ ပြီးတော့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေ ဒါမှမဟုတ် မဖြုတ်ရသေးတဲ့ တွန်းကန်စနစ်တွေ ရှိလားဆိုတာကိုပါ စစ်ပေး”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>[ကောင်းပါပြီ အချက်အလက်တွေ ရယူပြီးပါပြီ။ ဒါ့အပြင် ပင်မကွပ်ကဲမှုစင်တာကနေ အမည်မသိ အရေးပေါ် အချက်ပြလှိုင်းတစ်ခုကို ထောက်လှမ်းမိပါတယ်၊၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအပိုင်းက သီးခြားကွဲထွက်သွားပြီဖြစ်လို့ ချိတ်ဆက်လို့ မရတော့ပါဘူး]</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒီလောက်တောင် မြန်တာလား”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လင်းရှန်သည် အခန်းအတွင်းမှ ဂရေ့စ်နှင့်အတူ အပေါ်ထပ်ရှိ ပင်မကွပ်ကဲမှုတံတားဆီသို့ ပျံသန်းသွားရင်း မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>[ဒီကြယ်သင်္ဘောရဲ့ အရေးပေါ် သတင်းအချက်အလက် ပေးပို့တဲ့ ကိရိယာတွေဟာ အပြာရောင်ဂြိုလ်နဲ့ စကြာဝဠာအနှံ့ကို အရပ်မျက်နှာအမျိုးမျိုးကနေ အချက်ပြလှိုင်းတွေ ပေးပို့နေပါတယ်။ ကွပ်ကဲမှု မှတ်တမ်းကို စစ်ဆေးကြည့်ပြီးတဲ့နောက် ဒါဟာ ကပ္ပတိန်ချူကျင်း ထုတ်ပြန်ခဲ့တဲ့ အမြဲတမ်းအမိန့်တစ်ခု ဖြစ်တယ်ဆိုတာ အတည်ပြုနိုင်ပါတယ်။ ဆိုလိုတာက စနစ် ဒါမှမဟုတ် အရေးပေါ်ပတ်လမ်း လည်ပတ်နေသရွေ့ ယဉ်ကျေးမှုရှေ့ဆောင်သင်္ဘောက အချက်အလက်တွေကို မရပ်မနား ထုတ်လွှင့်နေမှာပါ]</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“အကူအညီတောင်းတဲ့ အချက်ပြလှိုင်းလား”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် လင်းရှန်သည် လေဆာရောင်ခြည်ကို အသုံးပြုကာ တွန့်ခေါက်ပျက်စီးနေသော အလိုအလျောက်တံခါးတစ်ခုကို ဖြတ်တောက်ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏မျက်နှာမှာ တင်းမာသွားတော့သည်။ အပြင်ဘက်တွင်မူ ယဉ်ကျေးမှုရှေ့ဆောင်သင်္ဘောတစ်စင်းလုံး၏ ဦးပိုင်းမှာ ၉၀ ဒီဂရီခန့် ကျိုးပြတ်နေလေပြီ။ အဆုံးမဲ့မှောင်မိုက်နေသော အာကာသဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် သင်္ဘောအပိုင်းအစများနှင့် လူသေအလောင်းများစွာ ပျံလွင့်နေကြရာ တန်ချိန် ငါးသိန်းရှိသော ဤဧရာမ လူသားအာကာသသင်္ဘောကြီး၏ ပင်မကိုယ်ထည်နှင့် ပြတ်တောက်သွားသော အပိုင်းအစများမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဂရေ့စ်၏ အသံမှာ သူ့၏နားအနီးမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>[မဟုတ်ပါဘူး၊၊ ဒီအချက်ပြလှိုင်းတွေထဲမှာ အောက်ပါအချက်အလက်တွေ ပါဝင်နေပါတယ်]</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>[၁။ အမှောင်ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှု စွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူထားတဲ့ အမှောင်တိုက်စားခြင်း ဆဲလ်တွေရဲ့ ဒေတာများ]</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>[၂။ ကောင်းကင်မျက်နှာကြက် ပေါက်ပြဲနေစဉ်အတွင်း ဖြစ်ပေါ်ခဲ့တဲ့ အိုင်ယွန်တန်ပြန်မှု၊ ရောင်စဉ်တန်း၊ နယူထရွန်နဲ့ ရောင်ခြည်သင့်ပမာဏဆိုင်ရာဒေတာများ]</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>[၃။ စကြာဝဠာ အမှောင်ခေတ်က အချက်ပြလှိုင်းတွေကို လေ့လာဖို့အတွက် ကြိမ်နှုန်းနိမ့် ရေဒီယိုရောင်စဉ်တိုင်းတာရေးကိရိယာ (NCLE) ရဲ့ ဒေတာများ]</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>[၄။ အမှောင်စွမ်းအင်မုန်တိုင်းနဲ့ ကြုံတွေ့ရပြီးနောက် ချူကျင်းကိုယ်တိုင် အပါအဝင် ဝန်ထမ်းအားလုံးရဲ့ သန္ဓေပြောင်း ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာ ဒေတာများ...]</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save