Book List

<h2 style="text-align: center;">Chapter 873</h2> <h2 style="text-align: center;">မြူမီးခိုးမွန်းစတား ၂</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဝူး။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လင်းရှန်သည် တွန်းကန်အားပေးစနစ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အပိုင်းအစအမျိုးမျိုးကို ရှောင်ကွင်းကာ ပင်မကွပ်ကဲမှုတံတားသို့ သွားရာလမ်းကြောင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ရှုပ်ထွေးနေသော ကေဘယ်ကြိုးများကို ဖယ်ရှားကာ ရုပ်အလောင်းများကို ကျော်ဖြတ်လာခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ယဉ်ကျေးမှုရှေ့ဆောင်သင်္ဘော၏ ဧရာမ ပင်မကွပ်ကဲမှုတံတားအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားရာ ကြီးမားလှသော ကွပ်ကဲမှုအခန်းကြီးမှာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပြီး ပျက်စီးနေသော ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် စောင်း၍ ဝင်ရောက်လာသော နေရောင်ခြည်အလင်းတန်းတစ်ခုတည်းကသာ အလင်းပေးထားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကပ္ပတိန်ထိုင်ခုံတွင် စစ်ဝတ်စုံအပြည့်နှင့် ရုပ်အလောင်းတစ်ခုမှာ မားမားမတ်မတ်ရှိနေသည်။ တစ်ကိုယ်လုံး နှင်းခဲဖြူများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အစအဆုံး အရာအားလုံးကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့သည့်အလား ထိုင်ခုံခါးပတ်များကို မြဲမြံစွာ ပတ်ထားဆဲပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဂရေ့စ်၏ စကားများကို ကြားရသောအခါ လင်းရှန်သည် ကပ္ပတိန်၏ ရုပ်အလောင်းကို လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤသူသည် ချူကျောက်နန်၏သား ချူကျင်းဖြစ်ကြောင်း ၎င်းသိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့ ယဉ်ကျေးမှုရှေ့ဆောင်သင်္ဘောပေါ်မှ ထွက်ခွာစဉ်က စင်္ကြံလမ်းတွင် ဗိုလ်မှူးကြီးအဆင့်ရှိ လူငယ်တစ်ဦးနှင့် ဆုံခဲ့သည်ကို လင်းရှန် သတိရသွားသည်။ ထိုသူမှာ ချူကျင်းဖြစ်နေမှန်း ယခုမှသာ သူနားလည်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“စိတ်မပူပါနဲ့၊၊ ခင်ဗျားပေးပို့ခဲ့တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို အမှောင်ထုက ဝါးမျိုသွားစေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျုပ်အဲဒါတွေကို ပြန်ယူသွားပေးပါ့မယ်...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လင်းရှန်သည် နှင်းခဲများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ချူကျင်း၏ မျက်နှာကို ကြည့်ကာ တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဗိုလ်မှူးကြီးချူ”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>[အချက်ပြလှိုင်း ရရှိပါပြီ။ အဲဒီအချက်ပြလှိုင်းဟာ Natural Selection ကနေ တည်ငြိမ်ပတ်လမ်းမှာရှိတဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ကိရိယာတစ်ခုဆီကို ပေးပို့တဲ့ ဆက်သွယ်ရေးအမိန့်ဖြစ်ပြီး အဲဒီအမိန့်က တုံ့ပြန်မှု ရရှိထားပါတယ်]</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လင်းရှန် ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်သည်၊၊ “ဘယ်နေရာလဲ”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>[တွက်ချက်နေပါတယ်]</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဂရေ့စ်က လင်းရှန်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်၊၊</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>[ဟင်းလင်းပြင် ကိရိယာရဲ့ ပတ်လမ်းဆိုင်ရာ အချက်အလက်တွေကို ကိုးကားချက်အရ ဒါဟာ နဂါးနိုင်ငံရဲ့ ဂြိုဟ်ပတ်ရထားလမ်း ကာကွယ်ရေးစီမံကိန်းဖြစ်တဲ့ - တောင်ဘက် ကောင်းကင်ဂိတ်ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ပါတယ်]</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>၎င်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လင်းရှန်၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“သူတို့က တောင်ဘက် ကောင်းကင်ဂိတ်နဲ့ ချိတ်ဆက်မိသွားတာလား”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>[ဟုတ်ကဲ့၊၊ တောင်ဘက်ကောင်းကင်ဂိတ်ဆီက သတင်းစကားကို လွန်ခဲ့တဲ့ ၅ နာရီ ၂၁ မိနစ်က ပေးပို့ခဲ့တာဖြစ်ပြီး ပြန်လည်ပေးပို့တဲ့ အမိန့်ကတော့ - စနစ်ကို ချက်ချင်း ပြန်လည်စတင်ရန်နှင့် ပတ်လမ်းတည်နေရာကို ညှိနှိုင်းရန် ဖြစ်ပါတယ်]</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဘယ်နေရာကို ညှိမှာလဲ”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒီနေရာကိုလေ”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဂရေ့စ်က တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်ပြီး ပင်မကွပ်ကဲမှုတံတား ပြတင်းပေါက်၏ အပြင်ဘက်သို့ လက်ညှိုးညွှန်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“မဖြစ်နိုင်တာ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လင်းရှန်သည် တွန်းကန်စနစ်ကို ချက်ချင်း ဖွင့်လိုက်ပြီး ပျက်စီးနေသော ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် အပြင်သို့ အပြေးအလွှား ထွက်လာခဲ့သည်။ အာကာသအပိုင်းအစများကြားတွင် ပျံလွင့်နေရင်း သူက မြင်ကွင်းထောင့်ကို ညှိလိုက်သောအခါ တစ်ခါက သတင်းများထဲတွင်သာ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ဧရာမ ဂြိုဟ်ပတ်လမ်းကာကွယ်ရေး ကိရိယာကြီးကို မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် အပြာရောင်ဂြိုလ်၏ တည်ငြိမ်ပတ်လမ်း အမြင့် ၅၂၆၆၀ ကီလိုမီတာတွင် ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံ၌ ထက်မြက်သော ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ ငြိမ်သက်စွာ ရှိနေလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အချင်း ၁၂ ကီလိုမီတာရှိသော ဧရာမ စက်ဝိုင်းပုံ စွမ်းအင်သိုလှောင်မှု အခင်းအကျင်း၊ မိုင်ထောင်ချီမျက်လုံး ၊ နက်ရှိုင်းအာကာသရေဒါများ၊ ၅၀၀ မီတာအတွင်းရှိ သေးငယ်သော ဥက္ကာခဲများကို ချက်ချင်း ဟန့်တား ချေမှုန်းနိုင်သည့် “Candle Dragon” အဆင့် လျှပ်စစ်အမှုန်တန်း ဖွဲ့စည်းပုံ ၂၄ ခုတို့ တပ်ဆင်ထားသော ထိုကာကွယ်ရေးစခန်းကြီးမှာ နဂါးနိုင်ငံနှင့် ဖက်ဒရေးရှင်းတို့ ပူးပေါင်းတည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုစခန်း၏ ကုဒ်အမည်မှာ - တောင်ဘက် ကောင်းကင်ဂိတ်၊၊</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊၊ ရှေ့ပြေးတပ်တွေ ကောင်းကင်မျက်နှာကြက်ကို ဖောက်ထွက်ပြီးတာနဲ့ ပထမဆုံးလုပ်တာက တောင်ဘက် ကောင်းကင်ဂိတ်ကို ဆက်သွယ်ဖို့ ကြိုးစားတာပဲ”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လင်းရှန်သည် ထိုဧရာမ လူလုပ်အာကာသ ကိရိယာကြီးကို ကြည့်လိုက်သောအခါ အချက်ပြမီးများ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြစ်နေဆဲကို တွေ့ရသော်လည်း လည်ပတ်မှုစနစ်များမှာ မှောင်အတိကျလျက် တိတ်ဆိတ်နေသည်။ ကိရိယာတစ်ခုလုံးမှာ အဆုံးမရှိသော အမည်းရောင်အခိုးအငွေ့များ၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံထားရပုံရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လင်းရှန်သည် ပိုမိုနီးကပ်စွာ ကြည့်ရှုရန် ပျက်စီးနေသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု၏ အနောက်မှ ပျံထွက်မည်အပြုတွင် ၎င်း၏ စွမ်းအားဝတ်စုံနှင့် အာရုံခံစားမှုများက ထူးဆန်းသော လှိုင်းတစ်ခုကို ထောက်လှမ်းမိသွားသည်။ လင်းရှန်သည် ဂရေ့စ်ကို ချက်ချင်း လှမ်းခေါ်လိုက်ပြီး လွင့်မျောနေသော အစိတ်အပိုင်း၏ အရိပ်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ရှေ့ရှိ Shepherd Star ၏ ပျက်စီးနေသော တွန်းကန်စနစ် အစိတ်အပိုင်းနောက်ကွယ်မှ ကေဘယ်ကြိုးမျှင်များနှင့် တူသော မည်းနက်နေသော အာရုံခံအမျှင်တန်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းတို့၏ အရေအတွက်မှာ တဖြည်းဖြည်း များပြားလာပြီး သင်္ဘောကိုယ်ထည်ပေါ်တွင် ကပ်တွယ်နေသော သွေးကြောများကဲ့သို့ သင်္ဘောပျက်၏ အက်ကြောင်းများအတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါက ဘာကြီးလဲ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လင်းရှန်၏ အကြည့်မှာ လေးနက်နေသည်၊၊</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“မွန်းစတားလား”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုမည်းနက်နေသော အာရုံခံအမျှင်တန်းများမှာ သင်္ဘောပျက်များကြားမှ ပေါ်ထွက်လာပြီး တဖြည်းဖြည်း ကျယ်ပြန့်လာသည်။ လင်းရှန်သည် ဒရုန်းတစ်စင်းကို အပေါ်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လွှတ်တင်ပြီး ကြည့်ရှုလိုက်ရာ Shepherd Star ၏ ပျက်စီးနေသော အပိုင်းအစများနောက်ကွယ်တွင် တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဧရာမ အမည်မသိဇီဝသတ္တဝါတစ်ကောင်၏ ပါးစပ်ကြီးတစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ပွင့်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုအာရုံခံမျှင်တန်းများမှာ ကောင်းကင်ယံကို ဖုံးလွှမ်းထားသော ပိုက်ကွန်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ သင်္ဘောပျက်တစ်ခုမှတစ်ခုသို့ ဆက်တိုက်ဆန့်တန်းနေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ဒရုန်း၏ မြင်ကွင်းမှတစ်ဆင့် ထိုအမည်းရောင် ပါးစပ်ကြီး၏ နောက်ဘက် အပြာရောင်ဂြိုလ်လေထု၏ အခြားတစ်ဖက်မှ ဧရာမ အရိပ်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကြီးမားလှသော အာကာသမြို့တော်ဂြိုလ်ကွင်း သုံးခုမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ထပ်လျက်သားဖြစ်နေပြီး နေရောင်နှင့် လရောင်အောက်ရှိ အဆုံးမဲ့ မှောင်မိုက်သော ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ငြိမ်သက်စွာ ပျံလွင့်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လင်းရှန်သည် လူသားမျိုးနွယ်၏ အကြီးမားဆုံး အာကာသတည်ဆောက်ရေးစီမံကိန်းဖြစ်သော ဝမ်ယွဲ့ဂြိုဟ်ပတ်ကွင်းကို ချက်ချင်း မှတ်မိသွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒီရေစွမ်းအားနှင့် နေရောင်ခြည်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ စွမ်းအင်ထုတ်ယူသော ဤအာကာသမြို့တော်ကြီးမှာ အချင်း ၃၀၀ ကီလိုမီတာကျော် ကျယ်ဝန်းပြီး အပြာရောင်ဂြိုလ်၏ အဝေးပတ်လမ်းတွင် ဆိုင်းငံ့ထားသော ဧရာမစကြာဝဠာသားရဲကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ဤခေတ်မီဆန်းပြားလှသော ယဉ်ကျေးမှု အံ့ဖွယ်ကြီးမှာ မှောင်မိုက်သော စကြာဝဠာအတွင်းရှိ အမည်းရောင် စွမ်းအင်မုန်တိုင်း၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံနေရပုံရသည်။ ၎င်း၏အောက်ဘက်ရှိ ပစိဖိတ်သမုဒ္ဒရာတွင်လည်း ဧရာမ မုန်တိုင်းတိမ်တိုက်မည်းကြီးများ လိပ်တက်နေသည်မှာ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကျရောက်နေသကဲ့သို့ပင်၊၊ ထိုစဉ် ရှေ့ရှိ ထူးဆန်းသော ဝါးမျိုသတ္တဝါကြီးထံမှ ပြင်းထန်သော အမှောင်ထုလှိုင်းတစ်ခု ရိုက်ခတ်လာသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“သေစမ်း”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လင်းရှန် တစ်ကိုယ်လုံး အေးစိမ့်သွားပြီး တီးတိုးကျိန်ဆဲလိုက်မိသည်။ သူတွန်းကန်စနစ်ကို ချက်ချင်းဖွင့်ကာ ယဉ်ကျေးမှုရှေ့ဆောင် ပင်မသင်္ဘော၏ ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ပျက်စီးနေသော တံတားအတွင်းသို့ အမြန် ပြန်လည်ပုန်းကွယ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အမှတ်သားတိုင်းတာရေးကိရိယာကို ချက်ချင်းအသုံးပြုပြီး အမှောင်အမှတ်အသားမရှိကြောင်း အတည်ပြုနိုင်မှသာ သူသက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။ ၎င်း၏မျက်နှာတွင်လည်း ကြောက်စိတ်ကြောင့် ချွေးစေးများ ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>တောင်ဘက် ကောင်းကင်ဂိတ်နှင့် ဝမ်ယွဲ့ဂြိုဟ်ပတ်ကွင်းတို့မှာ အပြာရောင်ဂြိုလ်ကို ဝန်းရံထားသော စကြာဝဠာ အမှောင်ထုကြီး၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံနေရပုံရသည်။ အရင်က လင်းရှန်သည် သန္ဓေပြောင်းလဲမှုဖြစ်ပြီးနောက် သန္ဓေပြောင်း လူသားများသာ ရှိလိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ဤဟင်းလင်းပြင် အပျက်အစီးများကြားတွင် မွန်းစတားများရှိနေလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>[ဇီဝလက္ခဏာ လှုပ်ရှားမှု အများအပြားကို ထောက်လှမ်းမိသည်၊၊ အမြန်ဆုံး ရှောင်တိမ်းရန် အကြံပြုပါသည်]</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဂရေ့စ်က ထိုအချိန်တွင် သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ငါ သိပြီ”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အချက်အလက်များ ရရှိထားပြီးဖြစ်သဖြင့် လင်းရှန်သည် မူလက မြူမီးခိုးမွန်းစတားရှိရာဘက်သို့ ချက်ချင်း သွားရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း လက်ရှိအခြေအနေအရ သတိကြီးစွာ ထားလိုက်ပြီး ဒရုန်း ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို လွှတ်တင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဂရေ့စ် ငါ့ကို လမ်းကြောင်းစစ်ပေးဦး။ အဲဒီ မြူမီးခိုးပေါ်မှာ မွန်းစတားတွေရှိနေလားဆိုတာ ကြည့်ပေး”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>S-Class တစ်ကောင်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အမှောင်စွမ်းအင်လှိုင်းမှာ သေးငယ်မည် မဟုတ်ပေ။ အစောပိုင်းက လှုပ်ရှားမှုများကြောင့် လင်းရှန်သတိထားနေပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ မြူမီးခိုးမွန်းစတားပေါ်တွင် အခြားသော မွန်းစတားများရှိနေပါက သူသည် ချူယန်ကို ကယ်တင်နိုင်မည် မဟုတ်သည့်အပြင် အမှောင်အမှတ်အသားပါ ရသွားပါက အာကာသထဲတွင် မည်ကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာများနှင့် ကြုံတွေ့ရမည်ကို မသိနိုင်ပေ။ စောစောက ဝါးမျိုနေသော မွန်းစတားကြီးသည် နှစ်ဖက်မြင် 2D ပုံစံအထိ ပြန့်ကားသွားသဖြင့် ၎င်း၏ အဆင့်အတန်းကိုပင် လင်းရှန် မခန့်မှန်းနိုင်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>[လမ်းကြောင်းစီစဉ်ခြင်းနှင့် ဇီဝလက္ခဏာ ထောက်လှမ်းခြင်းများ လုပ်ဆောင်နေသည်၊၊ အချက်ပြလှိုင်း ထပ်ဆင့်လွှင့်မည့် ဆုံချက်ကို သတ်မှတ်ရန် လိုအပ်သည်]</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဂရေ့စ်က ဒရုန်းများကို ထိန်းချုပ်ကာ ကင်းထောက်ပေးနေစဉ် လင်းရှန်သည် ပြတင်းပေါက်မှ ခေါင်းပြူကာ ကီလိုမီတာထောင်ချီဝေးသော တောင်ဘက် ကောင်းကင်ဂိတ်ဆီသို့ ကြည့်ရင်း စဉ်းစားနေမိသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>[ထောက်လှမ်းမှု ပြီးဆုံးသည်၊၊ သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသော ဇီဝလက္ခဏာများ မတွေ့ရပါ၊၊ သို့သော် ယဉ်ကျေးမှုရှေ့ဆောင်ဘက်သို့ ဇီဝလက္ခဏာများ ချဉ်းကပ်လာနေသဖြင့် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားရန် ဂရေ့စ်က အကြံပြုပါသည်]</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“နားလည်ပြီ”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ရှူး။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>မိနစ်ဝက်ခန့်အကြာတွင် လင်းရှန်သည် စွမ်းအားဝတ်စုံ၏ ပျံသန်းရေးစနစ်ကို မောင်းနှင်ကာ အပျက်အစီးများကြားမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး အာကာသထဲတွင် ဆိုင်းငံ့နေသော ဧရာမ ဇီဝပေါင်းစပ်သံချပ်ကာဝတ်စုံကြီးဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်သွားသည်။ မြူမီးခိုးမွန်းစတားသည် မှောက်ခုံအနေအထား ဖြစ်နေပြီး နောက်ဘက်ရှိ ပလာစမာ တွန်းကန်စနစ် ရှစ်ခုမှာ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း လောင်ကျွမ်းနေသည်။ ၎င်းသည် ယန္တရားဦးနှောက် နောက်ဘက်ရှိ ဖိနှိမ်ထိန်းချုပ်ကိရိယာပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး ယန္တရားစကင်ဖတ်မှုကို အသုံးပြုကာ ထိန်းချုပ်မှုစနစ်ကို ကိုင်တွယ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် လင်းရှန်၏ လုပ်ဆောင်မှုကြောင့် ဖိနှိမ်ကိရိယာတစ်ခုမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောထွက်လာသည်။ ၎င်းသည် အောက်ဘက်ရှိ ဝှက်ထားသော အခန်းတစ်ခုကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ အေးစိမ့်မှုများကြားမှ သတ္တုအသက်ကယ်တောင့်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယန္တရားပင်မထိန်းချုပ်ခန်းအတွင်း၌ ဂရေ့စ်နှင့် ရုပ်ချင်းဆင်တူသော စက်ရုပ်တစ်ရုပ်သည် ကေဘယ်ကြိုးများစွာဖြင့် ချိတ်ဆက်လျက် လေထဲတွင် တွဲလောင်းကျနေသည်။ လင်းရှန် အသက်ကယ်တောင့်ကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ အတွင်း၌ ရှိနေသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ဂျူးလိယပ်စ်ဖြစ်နေလေသည်၊၊</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save