Book List

<h2 style="text-align: center;">ကမ္ဘာသစ်နတ်ဘုရား</h2> <h2 style="text-align: center;">အခန်း - ၁၅၈၁</h2> <h2 style="text-align: center;">( မိစ္ဆာနဂါးအတွက် စည်းမျဉ်းသုံးခု )</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ရေကာပုလဲကို ယူမလာခဲ့သဖြင့် လင်းရန်က ပိုင်ရှင်းအာနှင့် ဝမ်ချုံရှောင် တို့ကို အတူ လိုက်မလာခိုင်းခဲ့ပါချေ။</p> <p>ဤအချိန်တွင် ပိုင်ရှင်းအာမှာ ချင်းရွှေပင်လယ်အော်ရှိ အမှတ် (၉) စံအိမ်သို့ ပြန်ရောက်နေပြီဖြစ်ပြီး ဝမ်ချုံရှောင်မှာ မဟာကြယ်တာရာ ကျင့်စဥ်ကို ယခုလေးတင် သင်ယူပြီးသွားကာ အရှေ့ပင်လယ် ပေါ်တွင် ရူးသွပ်စွာ ကျင့်ကြံနေခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။</p> <p>လင်းရန်တွင် အင်္သချေ ရေအင်မော်တယ် ကျင့်စဥ် ရှိသဖြင့် ရေကာပုလဲ ရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ သူ့အတွက် သိပ်မကွာခြားလှပါချေ။ သူက သွေးမိစ္ဆာ နဂါး အနီကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် တိုက်ရိုက် ရပ်ကာ ချင်းရွှေမြစ် ထဲတွင် ရေတံခါးဖွင့် ပညာရပ်ကို အသုံးပြု၍ အလွန်တရာ မြန်ဆန်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် မြစ်ညာဆီသို့ ဆန်တက်သွားတော့၏။</p> <p>မြစ်ညာသို့ ဆန်တက်သည်ဟု ဆိုသော်လည်း ဤအချိန်မှာ ချင်းရွှေမြစ်၏ ဒီရေတက်ချိန် အစပင် ဖြစ်လေသည်။ ချင်းရွှေမြစ်၏ လှိုင်းလုံးများမှာ မိုးကြိုးသံများကဲ့သို့ ဆူညံစွာ ရိုက်ခတ်ပြီး မြစ်ညာဆီသို့ ဆန်တက်နေကြ၏။ ထို့ကြောင့် လင်းရန်နှင့် နဂါးနှစ်ကောင်မှာ မြစ်ရေပြင်အောက်တွင် မည်သူ့အာရုံကိုမျှ မဖမ်းစားဘဲ အလွန် လျင်မြန်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် သွားလာနိုင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>နာရီဝက်ပင် မကြာမီမှာပင် လင်းရန်သည် ချင်းရွှေမြစ် တစ်လျှောက် ချင်းရွှေမြို့၏ အရှေ့မြောက်ဘက်မှ အနောက်မြောက်ဘက်သို့ ကီလိုမီတာ ၂၀၀ နီးပါးခန့် ဆန်တက်လာခဲ့လေသည်။</p> <p>ဤနေရာမှာ တောင်တန်းဒေသ ဖြစ်လေသည်။ ချင်းရွှေမြစ်မှာ ဤနေရာတွင် အလွန်တရာ ငြိမ်သက်အေးချမ်းစွာ စီးဆင်းနေသော်လည်း မြစ်ကမ်းပါး နှစ်ဖက်စလုံးတွင် တောင်တန်းများ ရှိနေပြီး မြစ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော တောင်ထွတ်များစွာပင် ရှိနေသေး၏။ တောင်ခြေများမှာ မြစ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် နစ်မြုပ်နေပြီး ရေစီးကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ကာ ချင်းရွှေမြစ်၏ ဦးတည်ရာကို ပြောင်းလဲစေလေသည်။</p> <p>ချင်းရွှေမြစ်မှာ ပိုပိုပြီး ကျဉ်းမြောင်းလာသော်လည်း ရေစီးကြောင်းမှာ ပိုပိုပြီး နက်ရှိုင်းလာခဲ့၏။ ငြိမ်သက်နေသော ရေပြင်အောက်တွင် ကြမ်းတမ်းသော ရေစီးကြောင်းများ ရှိနေပေသည်။</p> <p>"အဲဒီ မြေအောက်မြစ်ရဲ့ ထွက်ပေါက်က ချင်းရွှေမြစ် ကြမ်းပြင်ကနေ လာတာ မဟုတ်ဘူးထင်တယ်..."</p> <p>ခရီးစဉ်တစ်လျှောက်လုံး လင်းရန်သည် ရေထဲတွင် သူ့နတ်ဘုရားအာရုံကို အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက်အထိ ချဲ့ကားထားပြီး မြေအောက်မြစ်၏ ထွက်ပေါက်ကို ရှာဖွေနေခဲ့သော်လည်း ဘာမှ မတွေ့ခဲ့ရပါချေ။</p> <p>ဤနေရာသို့ ရောက်လာပြီး ချင်းရွှေမြစ်၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ တောင်တန်းများကို မြင်သောအခါ သူ မနေနိုင်ဘဲ ပြုံးလိုက်မိလေသည်။ "သြော်... ဒီလိုကိုး..."</p> <p>မြေအောက်မြစ်၏ ထွက်ပေါက်မှာ မြစ်ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် မရှိသဖြင့် ယင်းမှာ မြစ်ကမ်းပါးပေါ်ရှိ တောင်ထွတ်တစ်ခုတွင် ရှိရမည်ဖြစ်ပြီး အတော်လေး ကြီးမားသော ဂူပေါက်တစ်ခု ဖြစ်ရမည်မှာ သေချာလှပေသည်။</p> <p>ယခုအခါ လင်းရန်မှာ ချင်းရွှေမြို့၏ အနောက်မြောက်ဘက် ဆင်ခြေဖုံးနှင့် အတော်လေး ဝေးကွာနေပြီဖြစ်ပြီး အနည်းဆုံး ကီလိုမီတာ ဆယ်ဂဏန်းခန့် ဝေးကွာနေပြီ ဖြစ်လေသည်။ တောင်တန်းများ ဝန်းရံထားပြီး လူသူကင်းမဲ့သော ဝေးလံခေါင်သီသည့် နေရာတစ်ခု ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် သူ အခြားသူများ တွေ့သွားမည်ကို စိုးရိမ်နေစရာ မလိုတော့ဘဲ မြစ်ပေါ်သို့ ထွက်လာကာ မြစ်ကမ်းပါးတစ်လျှောက်ရှိ တောင်ထွတ်များကို သူ့နတ်ဘုရားအာရုံဖြင့် စူးစမ်းရှာဖွေရင်း ဂူပေါက်ဝကို ရှာဖွေလိုက်တော့သည်။</p> <p>"တွေ့ပြီ..."</p> <p>နတ်ဘုရားအာရုံ အကွာအဝေး မီတာ ရှစ်ထောင် ရှိသဖြင့် အကြမ်းဖျင်း မှန်ကန်သော ဧရိယာတစ်ခုတွင် ဂူတစ်ခု ရှာဖွေရန်မှာ ခက်ခဲမည် မဟုတ်ပါချေ။ လင်းရန် အထက်သို့ အနည်းငယ် ပျံတက်သွားပြီးနောက် မကြာမီမှာပင် မြစ်၏ တောင်ဘက်ကမ်းခြေရှိ သာမန် တောင်ထွတ်တစ်ခုပေါ်တွင် အချင်း လေးမီတာခန့်ရှိသော ပုံသဏ္ဌာန်မမှန်သည့် ဂူတစ်ခုကို တွေ့ရှိသွားတော့၏။</p> <p>"ဝိုး... တကယ်ကို သေချာ ပုန်းကွယ်နေတာပဲ..."</p> <p>လင်းရန် ပျံသန်းသွားပြီး မြစ်ပြင်ပေါ်တွင် မျောလွင့်နေလိုက်လေသည်။ သူက ဂူပေါက်ဝကို သေချာစွာ အကဲခတ်လိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်း ရယ်မောလိုက်မိ၏။ ဤနေရာမှာ သိပ်ကို လျှို့ဝှက်လွန်းသည်ဟု သူ တွေးလိုက်မိသည်။ အကယ်၍ နတ်ဘုရားအာရုံသာ မရှိပါက မည်သူမျှ ဤနေရာကို လုံးဝ ရှာတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပါချေ။</p> <p>ဂူပေါက်ဝမှာ မြောက်ဘက် ချင်းရွှေမြစ်ကို တိုက်ရိုက် မျက်နှာမူထားလေသည်။ အပေါက်ဝမှာ မြစ်ရေပြင်အထက် မီတာဝက်ခန့်သာ မြင့်သော်လည်း ၎င်း၏ အထက်မှ တွဲလောင်းကျနေသော ထူထပ်သည့် အပင်များနှင့် နွယ်ပင်များကြောင့် လုံးဝ ဖုံးကွယ်နေခဲ့၏။ သာမန်လူတစ်ယောက် ဂူပေါက်ဝ အရှေ့တည့်တည့်တွင် ရပ်နေလျှင်ပင် ထူးခြားမှု တစ်စုံတစ်ရာကို မြင်တွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပါချေ။</p> <p>ဤဂူပေါက်ဝ ရှိနေသော တောင်ထွတ်မှာ သာမန်ဖြစ်ရုံသာမက မြစ်ရေပြင်တစ်ခုလုံးထက်ပင် ကျဉ်းမြောင်းနေသဖြင့် ဤနေရာတွင် ချင်းရွှေမြစ်မှာ အလွန်တရာ ကျယ်ဝန်းပြီး ရေစီးကြောင်းမှာလည်း လုံးဝ ငြိမ်သက်နေသကဲ့သို့ ထင်ရစေလေသည်။</p> <p>လင်းရန်က သူ့နတ်ဘုရားအာရုံကို အသုံးပြု၍ စူးစမ်းကြည့်ရာ ဂူမှာ အလွန်တရာ နက်ရှိုင်းကြောင်း တွေ့ရှိရလေသည်။ အပေါက်ဝမှ ပထမ မီတာ တစ်ရာခန့်မှာ အတော်လေး ပြန့်ပြူးနေပြီး ထို့နောက် ပိုမို လေးလေးနက်နက် စောင်းဆင်းသွား၏။ မြစ်ရေများ ဂူထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် အကွာအဝေး တစ်ခုအထိ ဖြည်းညှင်းစွာ စီးဆင်းသွားပြီးနောက် အောက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စတင် စီးဆင်းသွားလေသည်။ ယင်းက ရေစီးကြောင်း အရှိန်မြန်လာပြီး မြေအောက်မြစ် ဖြစ်ပေါ်လာကြောင်း အဓိပ္ပာယ်ရပေသည်။</p> <p>"တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတာပဲ... သိပ်လက်ရာမြောက်တယ်..."</p> <p>လင်းရန် ဤနေရာကို အလွန်တရာ သဘောကျသွားခဲ့လေသည်။ ချင်းရွှေမြို့တွင် မိုးရေချိန် အလွန် များပြားပြီး ကြီးငယ်မဟူ မြစ်အားလုံးတွင် ရေလုံလောက်စွာ ရှိနေပေသည်။ မိုးရေချိန် နည်းပါးသော ဆောင်းရာသီတွင်ပင် ဤနေရာ၌ ချင်းရွှေမြစ်၏ ရေမျက်နှာပြင်မှာ သိပ်မကျဆင်းသွားနိုင်ပါချေ။ ထို့အပြင် နေ့စဉ် ချင်းရွှေမြစ် ဒီရေ နောက်ပြန်ဆန်မှု နှစ်ကြိမ် ရှိသဖြင့် ဂူပေါက်ဝ ပေါ်လာစရာ အကြောင်း လုံးဝ မရှိပါချေ။</p> <p>ယင်းက နဂါးနှစ်ကောင် နောင်တွင် ဤဂူထဲသို့ မည်သို့ ဝင်ထွက်သွားလာသည်ဖြစ်စေ သူတို့ကိုယ်တိုင် အတွေ့ခံချင်စိတ် မရှိသရွေ့ မည်သူမျှ သူတို့၏ ခြေရာကို ရှာတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း အဓိပ္ပာယ်ရပေသည်။</p> <p>သူတို့ ဤနေရာမှ ဂူထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး မြေအောက်မြစ်ထဲ ရောက်သည်နှင့် ကမ်းရိုးတန်းမှ ကီလိုမီတာ ၄၀၀ ခန့် ဝေးကွာသော အရှေ့ပင်လယ်၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာများဆီသို့ တိုက်ရိုက် သွားနိုင်ပေသည်။</p> <p>‘ရေအနက်က မီတာ ၅၀၀ တောင် ရှိနေတာပဲ....’</p> <p>နဂါးနှစ်ကောင်သည် ပင်လယ်ထဲမှ မြေအောက်မြစ်ထဲသို့ ပြန်လာလိုသည်ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် ချင်းရွှေမြစ် တစ်လျှောက် ဆန်တက်ကာ ဤနေရာမှ မြေအောက်မြစ်ထဲသို့ ဝင်လိုသည်ဖြစ်စေ သူတို့ သဘောကျသလို လုပ်နိုင်လေသည်။</p> <p>"လာ... လာ... အနီကြီး... ရှောင်ဟေး... လာပြီး ငါ မင်းတို့အတွက် ရှာပေးထားတဲ့ အိမ်သစ်ကို လာကြည့်ကြ..."</p> <p>သွေးမိစ္ဆာ နဂါး အနီကြီးနှင့် နဂါးနက် ရှောင်ဟေးတို့မှာ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်လေသည်။ သူတို့က မြစ်ပြင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေပြီး သူတို့၏ နဂါးခေါင်းများမှာ ရေထဲမှ ထွက်ပေါ်နေကာ မှောင်မိုက်နေသော ဂူပေါက်ဝကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ကြည့်နေကြ၏။</p> <p>"အထဲမှာ မြေအောက်မြစ် တစ်စင်း ရှိတယ်... အဲဒီထဲ ဝင်သွားတာနဲ့ မြေအောက်မြစ်အတိုင်း ပင်လယ်နက်ပိုင်းအထိ တိုက်ရိုက် သွားလို့ရတယ်..."</p> <p>လင်းရန်က ပြုံးကာ ရှင်းပြလိုက်လေသည်။ "ငါ အထဲကို မဝင်တော့ဘူး... အထဲရောက်သွားရင် ငါ့ထက် ရှောင်ဟေးက နေရာကို ပိုသိလိမ့်မယ်... မင်းတို့ အထဲဝင်သွားပြီးရင် ဒီည မင်းတို့ရဲ့ အိမ်သစ်နဲ့ ရင်းနှီးသွားအောင် မြေအောက်မြစ်အတိုင်း သွားကြည့်ကြပေါ့... ငါ မင်းတို့ကို ဒီမှာပဲ စောင့်နေမယ်..."</p> <p>ရှောင်ဟေးမှာ ဆက်မစောင့်နိုင်တော့ပါချေ။ သူ့နဂါးခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ရေထဲသို့ ငုပ်လျှိုးကာ ဂူထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားတော့၏။</p> <p>"သခင်... ကျုပ်တို့ အရင် ဝင်သွားပါမယ်..."</p> <p>သွေးမိစ္ဆာ နဂါးက လင်းရန်ထံ အတွေးတစ်ခု ပို့လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် ၎င်း၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဂူထဲသို့ ဝင်ရောက် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>"ဟေး... မင်းတို့နှစ်ကောင် ဆော့မနေနဲ့တော့... မြန်မြန်လုပ်... ငါ အလျင်လိုနေတယ်..."</p> <p>လင်းရန်နှင့် အခြား နဂါးနှစ်ကောင် မြေအောက်မြစ်ထဲ ဝင်သွားပြီးနောက် သူက နတ်နဂါးဟိန်းသံကို အသုံးပြုကာ မြစ်ထဲသို့ လှမ်းအော်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် သူက ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး တောင်ထွတ်တစ်ခု၏ ထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားကာ စတင် ကျင့်ကြံလိုက်တော့၏။</p> <p>သူ့ခန့်မှန်းချက်အရ နဂါးနှစ်ကောင် ဤမြေအောက်မြစ်ထဲတွင် ကူးခတ်သွားလာရန် အနည်းဆုံး နှစ်နာရီခန့် ကြာမြင့်မည် ဖြစ်လေသည်။ လင်းရန်က သေချာပေါက် ဂူပေါက်ဝတွင် အရူးတစ်ယောက်လို စောင့်နေမည် မဟုတ်ဘဲ တိုက်ရိုက် ကျင့်ကြံရန် သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>သေချာပေါက်ပင် လင်းရန် သုံးနာရီခန့် ကျင့်ကြံပြီးနောက် ချင်းရွှေမြစ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုကို သူ ထပ်မံ အာရုံခံမိလိုက်လေသည်။</p> <p>လင်းရန်က ထိုဧရိယာကို သူ့နတ်ဘုရားအာရုံဖြင့် စစ်ဆေးလိုက်ရာ နဂါးနှစ်ကောင်စလုံး ပြန်ရောက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။ သူ ချက်ချင်း ပျံသန်းဆင်းသက်သွားပြီး မြစ်ပေါ်ရှိ လျှို့ဝှက် ဂူပေါက်ဝသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။</p> <p>လင်းရန်၏ ခန့်မှန်းချက် မှန်ကန်ခဲ့လေသည်။ သူတို့ ရှေ့ရှိ ဂူပေါက်ဝမှာ ကောင်းကင်အက်ကြောင်း ထဲရှိ မြေအောက်မြစ်၏ နောက်ထပ် ထွက်ပေါက်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ထိုမြေအောက်မြစ်၏ အရင်းအမြစ်လည်း ဖြစ်ပေသည်။ နဂါးနှစ်ကောင်သည် မြေအောက်မြစ်ထဲ ဝင်သွားပြီးနောက် စုန်ဆင်းသွားရာ မကြာမီမှာပင် ကောင်းကင်အက်ကြောင်းသို့ ရောက်ရှိသွားကြ၏။ ထိုနေရာတွင် ခဏတာမျှ ဆော့ကစားကြပြီးနောက် ဆက်လက် ရှေ့ဆက်သွားရာ အရှေ့ပင်လယ် ကြမ်းပြင်ရှိ ထွက်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိသွားကြတော့သည်။ မြေအောက်မြစ်မှတစ်ဆင့် အရှေ့ပင်လယ် ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ပင်လယ်နက်ပိုင်းတွင် ခဏတာမျှ လွတ်လပ်စွာ ဆော့ကစားကြပြီးနောက် ပြန်လှည့်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။</p> <p>သို့သော် သူတို့က အုပ်စုနှစ်စု ခွဲ၍ ပြန်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်၏။ ရှောင်ဟေးမှာ မြေအောက်မြစ်ထဲ ပြန်ဝင်ပြီး မြစ်ညာဆီသို့ ဆန်တက်ကာ ပြန်လာခဲ့လေသည်။ သွေးမိစ္ဆာ နဂါး အနီကြီးကတော့ အရှေ့ပင်လယ်မှ ချင်းရွှေပင်လယ်အော်သို့ တိုက်ရိုက်လာပြီး လင်းရန် သူတို့ကို ခေါ်လာခဲ့သော လမ်းကြောင်းအတိုင်း ဤနေရာသို့ ပြန်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင် သွေးမိစ္ဆာ နဂါးမှာ ချင်းရွှေမြစ် ထဲတွင် ရှိနေပြီး ၎င်း၏ ဧရာမ အနီရောင် ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ မြစ်ပြင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေကာ ခေါင်းကို မော့ထားပြီး အမြီးကို ဝှေ့ယမ်းနေခဲ့၏။ နဂါးနက် ရှောင်ဟေးကတော့ ဂူပေါက်ဝမှ ခေါင်းထွက်လာပြီး ရေများ ပန်းထုတ်ကာ ဆော့ကစားနေလေသည်။</p> <p>နဂါးနှစ်ကောင်မှာ လင်းရန် ရှာပေးထားသော အိမ်သစ်ကို လုံးဝ သဘောကျနေကြောင်း ထင်ရှားပြီး သူတို့ အလွန်တရာ စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။</p> <p>လင်းရန် ပြုံးကာ မေးလိုက်၏။ "အိမ်သစ်ကို သဘောကျရဲ့လား..."</p> <p>သွေးမိစ္ဆာ နဂါးနှင့် ရှောင်ဟေးတို့ နှစ်ကောင်စလုံးက အပြင်းအထန် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကြပြီး အနီကြီးက လင်းရန်ထံ တိုက်ရိုက် အသံပို့လွှတ်လိုက်လေသည်။ <br /> "သခင်... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ကျုပ်တို့ နှစ်ကောင်စလုံး ဒီနေရာကို အရမ်း သဘောကျတယ်... အထူးသဖြင့် အဲဒီ အေးစက်စက် နေရာလေးကိုပေါ့... အဲဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအတွက် သိပ်ကို အဆင်ပြေတယ်..."</p> <p>လင်းရန်သည် သွေးမိစ္ဆာ နဂါး ပြောသော အေးစက်စက် နေရာဆိုသည်မှာ နန်စွေတောင်ထွတ်၏ မြေအောက်တောင်ဝမ်းဗိုက်ထဲရှိ ယင်ဝင်္ကပါ ဗဟိုချက် ဖြစ်ရမည်ကို သိထားလေသည်။ ထိုနေရာမှ ယင်စွမ်းအင်များ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသဖြင့် သွေးမိစ္ဆာ နဂါး အတွက် ကျင့်ကြံရန် အလွန် သင့်လျော်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>"အင်း..."</p> <p>လင်းရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောလိုက်၏။ "ဒါဆိုရင် မင်းတို့က နောင် အချိန်အကြာကြီး ဒီနေရာမှာ နေရတော့မယ်..."</p> <p>"ဒါပေမဲ့..."</p> <p>လင်းရန်၏ အမူအရာက ရုတ်တရက် အလေးအနက် ဖြစ်သွားပြီး အကြောင်းအရာကို ပြောင်းကာ ပြောလိုက်လေသည်။ "ငါက မင်းတို့ကို ဒီမှာ နေခွင့်ပြုထားမှတော့ ငါ ပြောစရာရှိတဲ့ အချက်အနည်းငယ်ကို မင်းတို့ သေချာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိထားရမယ်... ပြီးတော့ အဲဒါတွေကို သေချာ လိုက်နာရမယ်..."</p> <p>"သခင်... အမိန့်ပေးပါ..."</p> <p>ဤတစ်ကြိမ်မှာတော့ သွေးမိစ္ဆာ နဂါးမှာ လုံးဝ တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ပါချေ။</p> <p>ရှောင်ဟေးအတွက်ကတော့ သူက ရှန်းနွန်ကျား အနီးတစ်ဝိုက်တွင် တစ်ကောင်တည်း နေလာခဲ့သည်မှာ ခြောက်လခန့် ရှိပြီဖြစ်ရာ လင်းရန် သဘာဝကျကျပင် စိတ်ချထားပြီး ဖြစ်လေသည်။ သူ့အဓိက တာဝန်မှာ ဤ သွေးမိစ္ဆာ နဂါးကို ထိန်းချုပ်ရန်သာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>"ပထမအချက်... ဘယ်လို အကြောင်းပြချက်နဲ့မှ လူသားတွေကို မထိခိုက်စေရဘူး..."</p> <p>"ဒုတိယအချက်... တကယ်ကို လိုအပ်လို့ တခြား ရှောင်လွှဲစရာ နည်းလမ်း မရှိတော့ဘူး ဆိုရင်ကလွဲရင် သာမန်လူတွေ ရှေ့မှာ မင်းတို့ကိုယ်မင်းတို့ ဘယ်တော့မှ ဖော်မပြရဘူး..."</p> <p>"တတိယအချက်... အရှေ့ပင်လယ် မှာဖြစ်ဖြစ်၊ ချင်းရွှေပင်လယ်အော် မှာဖြစ်ဖြစ်၊ ချင်းရွှေမြစ် မှာဖြစ်ဖြစ်... အဲဒီ သင်္ဘောတွေနဲ့ အဝေးမှာ နေရမယ်... ပြဿနာ မရှာရဘူး... ဆော့ချင်ရင် အရှေ့ပင်လယ် နက်ပိုင်းကို သွားပြီး လူမရှိတဲ့ နေရာမှာ စိတ်ကြိုက် ဆော့ကြ..."</p> <p>လင်းရန်က နဂါးနှစ်ကောင်ကို ဆုံးမစကား ပြောကြားရင်း သူတို့အတွက် စည်းမျဉ်းသုံးခု သတ်မှတ်ပေးလိုက်လေသည်။ သူက အလွန်တရာ ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။ ဟုတ်ပေသည်။ အမှန်က နဂါးနှစ်ကောင် သူ့ကို ပြဿနာ ရှာမည်ကို စိုးရိမ်နေသောကြောင့်ပင်။</p> <p>ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် လင်းရန်က အနီကြီးကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ပြန်သည်။ <br /> "ငါ ပြောခဲ့တဲ့ ဒီအချက် သုံးချက်ကို မင်း လုပ်နိုင်တယ်လို့ အာမခံနိုင်လား..."</p> <p>လင်းရန်က အဓိကအားဖြင့် သူ့ကို မေးနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သွေးမိစ္ဆာ နဂါးက သိသဖြင့် အလျင်အမြန် သဘောတူလိုက်လေသည်။ "သခင် စိတ်ချပါ... သခင် ပြောခဲ့တဲ့ ဒီအချက် သုံးချက်ကို ကျုပ်တို့ သေချာပေါက် လိုက်နာပါ့မယ်..."</p> <p>"ဒါဆိုရင် ကောင်းပြီလေ..."</p> <p>လင်းရန်သည် သွေးမိစ္ဆာ နဂါး၏ သဘောထားကို အလွန်တရာ ကျေနပ်သွားခဲ့လေသည်။ တကယ်တမ်းတွင် နဂါးမျိုးနွယ်မှာ အလွန်တရာ မွန်မြတ်ပြီး ဘဝင်မြင့်သော မျိုးနွယ်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သူ သိထား၏။ သူတို့၏ သွေးကြောထဲရှိ သဘာဝက သာမန်လူများကို ပုရွက်ဆိတ်များကဲ့သို့ သတ်မှတ်စေမည် ဖြစ်လေသည်။ သူတို့၏ ပင်ကိုယ်အသိစိတ်က သူတို့ကို လူသားများနှင့် ဝေးဝေးတွင် နေစေမည်ဖြစ်ပြီး လွယ်လွယ်ကူကူ ပေါ်လာမည် မဟုတ်ပါချေ။</p> <p>သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်ခြင်းကြောင့်ပင် သူတို့ ပေါ်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် သာမန်လူများကို အလေးအနက် ထားမည်မဟုတ်ပါချေ။ သူတို့က ဆော့ကစားနေသကဲ့သို့ ပြုမူကြမည်ဖြစ်ပြီး လူသားများ၏ အမြင်များ သို့မဟုတ် သေရေးရှင်ရေးကို ဂရုစိုက်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ယင်းက လူသားများနှင့် ပုရွက်ဆိတ်များကြားရှိ ဆက်ဆံရေးနှင့် တူညီလေသည်။ ဘီလီယံနှင့်ချီသော လူများက မြေကြီးပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေကြသော်လည်း သူတို့ထဲမှ ဘယ်နှစ်ယောက်ကများ ဒီနေ့ ပုရွက်ဆိတ် ဘယ်နှစ်ကောင်ကို နင်းသတ်မိလဲဆိုတာ ဂရုစိုက်နေသည်နည်း။</p> <p>နေ့စဉ်နေ့တိုင်း လူအများအပြားက ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းများအတွက် မြေကြီးများကို တူးဆွနေကြသော်လည်း သေးငယ်သော ပုရွက်ဆိတ်အုံလေး တစ်ခုကို မည်သူမှ ဂရုမစိုက်ချေ။ မြေထိုးစက် တစ်စီးဖြင့် မရေမတွက်နိုင်သော ပုရွက်ဆိတ်အုံများ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျက်စီးသွားရလေသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် ပုရွက်ဆိတ်များနှင့် လူသားများကြားရှိ ဆက်ဆံရေးမှာ လူသားများနှင့် နဂါးများကြားရှိ ဆက်ဆံရေးနှင့် တူညီပြီး အခြေခံအားဖြင့် မည်သည့် ကွာခြားချက်မျှ မရှိပါချေ။</p> <p>လင်းရန် စိုးရိမ်နေသည်မှာ ဤကဲ့သို့သော ပေါ့ဆမှု သို့မဟုတ် ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည့် ထိခိုက်နစ်နာမှုမျိုး ဖြစ်ပြီး ယင်းကို သူ ရှောင်ရှားရမည် ဖြစ်လေသည်။</p> <p>"တကယ်တော့ ငါ ပြောခဲ့တဲ့ အချက် သုံးချက်က မင်းတို့နှစ်ကောင်ကို ကာကွယ်ပေးဖို့အတွက်လည်း ဖြစ်တယ်..."</p> <p>လင်းရန်က ပြောရင်း သူ့အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါကို ရုတ်တရက် ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ တောက်ပသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာလေသည်။ ယင်းမှာ နဂါးနှစ်ကောင်ကို ခေါင်းမမော့နိုင်အောင် ချက်ချင်း ဖိနှိပ်လိုက်နိုင်သော အစွမ်းထက်သည့် နဂါးစွမ်းအင် ပင် ဖြစ်တော့၏။</p> <p>"ဒီလောကမှာ ငါ့ထက် အစွမ်းထက်တဲ့ သူတွေ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိတယ်... မင်းတို့ကို ထိခိုက်အောင် လုပ်နိုင်တဲ့ သူတွေဆိုရင် ပိုလို့တောင် များသေးတယ်... မင်းတို့သာ မင်းတို့ကိုယ်မင်းတို့ လွယ်လွယ်ကူကူ ပေါ်လာပြီး ကြုံသလို လုပ်မယ်ဆိုရင် ငါ ဝင်စွက်ဖက်စရာ မလိုဘဲ မင်းတို့ကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ့် သူတွေ သေချာပေါက် ရောက်လာလိမ့်မယ်..."</p> <p>"သခင်... ကျုပ်တို့ နားလည်ပါပြီ... သခင်ရဲ့ သွန်သင်ဆုံးမမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."</p> <p>သွေးမိစ္ဆာ နဂါး၏ ဧရာမ မျက်လုံးများထဲတွင် အကြောက်တရားများ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ၎င်းက လုံးဝ ဝပ်တွားကာ လိမ္မာစွာ အညံ့ခံလိုက်တော့သည်။</p> <p>"သိပ်ကောင်းတယ်... ဒါဆို ငါ သွားတော့မယ်... မင်းတို့ အခုကစပြီး ဒီမှာ အေးအေးဆေးဆေး ကျင့်ကြံလို့ ရပြီ..."</p> <p>လင်းရန်ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော နဂါးစွမ်းအင်များ ရုတ်တရက် ရုပ်သိမ်းသွားလေသည်။ သူ့ပတ်လည်ရှိ တောက်ပသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ့ပုံရိပ်မှာလည်း အရိပ်အယောင်မျှ မကျန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။</p> <p>အခန်း ၁၅၈၁ ပြီး</p> <p> </p>


Save