Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၅၈၈</h2> <h2 style="text-align: center;">( လင်းရန်၏ စီးပွားရေး အင်ပါယာ )</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျောင်းတျန်းဒဲလည်း အကွက်မြင်ပေသည်။ လင်းရန်ကို ရှယ်ယာ ၅ ရာခိုင်နှုန်း ပေးလိုက်ချိန်တွင် စတော့ရှယ်ယာက ၆ ယွမ်မှ ၃၆ ယွမ်သို့ ထိုးတက်သွား၏။ ၅၁ ရာခိုင်နှုန်း ထပ်ပေးလိုက်သောအခါ ၄၈၈ ယွမ်အထိ မိုးပျံသွားတော့သည်။</p> <p>ကျောင်းမိသားစု ဆေးဝါးလုပ်ငန်းစု၏ လက်ရှိစျေးကွက်တန်ဖိုး ယွမ် ၈၀၀ ဘီလီယံအရဆိုလျှင် သူ့လက်ထဲတွင် ရှယ်ယာ ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းသာ ကျန်တော့သော်လည်း ယွမ် ၃၂၀ ဘီလီယံ တန်ကြေးရှိနေဆဲဖြစ်ရာ သူ၏ ကြွယ်ဝမှုက အဆ ၃၀ ကျော် တက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>လင်းရန်ကို ပေးလေလေ သူ့တန်ဖိုးက တက်လေလေပင်တည်း။</p> <p>ထို့ကြောင့် သမီးနှစ်ယောက်အပေါ် သူ အလွန်ကျေးဇူးတင်နေမိသည်။ သမီးကြီး ကျောင်းမိန်ဖုန်းက လင်းရန်ကို ယူရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီး သမီးငယ် ကျောင်းမိန်နာက ရှယ်ယာ ၅ ရာခိုင်နှုန်း ပေးရန် ဖိအားပေးခဲ့၍သာ သူ ဤမျှ ချမ်းသာလာရခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>စတော့ရှယ်ယာများ ဤမျှ ထိုးတက်သွားရခြင်းမှာ လင်းရန်၏ အံ့မခန်းစွမ်းရည်၊ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုနှင့် ရှုံးနိမ့်ခြင်းကင်းသော ဂန္ထဝင်ဂုဏ်ပုဒ်များကြောင့်မှန်း ကျောင်းတျန်းဒဲ ကောင်းစွာ သိပေသည်။</p> <p>ဆယ်စုနှစ်များစွာ ပင်ပန်းခံခဲ့ရမှ ဘီလီယံ ၂၀ သာ စုဆောင်းနိုင်ခဲ့ပြီး လုပ်ငန်းချဲ့ထွင်ရန်အတွက် အချစ်ရဆုံးသမီးကြီးကိုပင် စွန်းမိသားစုထံ ရှယ်ယာ ၄၉ ရာခိုင်နှုန်းဖြင့် ရောင်းစားလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ဘာအတွက်နည်း။ ငွေပိုရရန် မဟုတ်ပါလော။</p> <p>သို့သော် သူ၏ တစ်သက်တာ ကြိုးစားမှုက ရွေးချယ်မှုမှန်တစ်ခုလောက်ပင် အရာမထင်ခဲ့ချေ။ လအနည်းငယ်အတွင်း သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုက အဆပေါင်းများစွာ တိုးလာခဲ့၏။</p> <p>ထိုအချက်ကို သဘောပေါက်သွားချိန်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ပညာရှင်တစ်ဦးရှေ့၌ သူ၏ ကြိုးစားမှုများက အချည်းနှီးသာဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရပြီး စီးပွားရေးအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု လုံးဝ ပျောက်ဆုံးသွားတော့သည်။</p> <p>အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူဖြစ်လာသည့် သမီးကြီး ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် သူက ရှယ်ယာများကို ဖက်တွယ်ထားပြီး ဘာလုပ်မည်နည်း။ စတော့တက်တာကို ကြည့်ပြီး အရူးတစ်ယောက်လို ပြုံးနေရုံသာ ရှိတော့မည်။ ဤမျှချမ်းသာနေချိန်တွင် ဂဏန်းများ အတက်အကျက ကစားပွဲတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် လင်းရန်မှ သမီးကြီးကို ကယ်တင်လာမည့်နေ့ကို စောင့်ကာ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို သမီးနှစ်ယောက်ထံ တန်းတူခွဲဝေပေးပြီး စီးပွားရေးအားလုံးကို ကျောင်းမိန်ဖုန်းထံ လွှဲအပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့သည်။</p> <p>အသက် ၅၀ အရွယ် ဖခင်တစ်ယောက်အနေဖြင့် မိသားစုကသာ အရေးအကြီးဆုံးဖြစ်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွား၏။ သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုက သမီးများအတွက် ဖြစ်သလို သမီးများ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုကလည်း သူ့အတွက်ပင်။ သူ ငွေလိုလျှင် သမီးများက ငြင်းဆန်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>သမီးကြီးကို ရှယ်ယာ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်း လက်ဖွဲ့ပေးလျှင်တောင် သမီးငယ်လက်ထဲတွင် ဘီလီယံ ၁၆၀ တန်သော ၂၀ ရာခိုင်နှုန်း ကျန်နေဦးမည်ဖြစ်ရာ သူ အလွန်ကျေနပ်နေပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>လင်းရန် ငြင်းဆန်ရခြင်းမှာ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို မမက်မော၍မှန်း ကျောင်းမိန်ဖုန်း သိပေသည်။ ဤကြွယ်ဝမှုများကို သူမအတွက်သာ လင်းရန် ချန်ထားပေးလိုခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>ယခုအခါ ကျောင်းမိန်ဖုန်းသည် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၃ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ သူမ၏ အနာဂတ်မှာ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဥ်သာ ဖြစ်ပေမည်။ ထို့ကြောင့် ကြီးမားလှသော စီးပွားရေးကို သူမ စီမံနိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ ယုံကြည်ရသူထံ လွှဲအပ်ရမည် ဖြစ်၏။</p> <p>မည်သူ့ကို အယုံကြည်ရဆုံးလဲ။ မည်သည့်ကုမ္ပဏီက တန်ဖိုးအမြန်ဆုံး တက်မည်နည်း။ လင်းရန်နှင့် လင်းရန်အုပ်စ သာ ဖြစ်ပေမည်။ သူမက လင်းရန်၏ မိန်းမဖြစ်ရာ လင်းရန်က သူမကို ငွေပြတ်လပ်စေမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>ကျောင်းမိန်ဖုန်း၏ လိမ္မာပါးနပ်သော အကြံအစည်ကို လင်းရန် ချက်ချင်း ရိပ်မိပြီး သဘောကျသွား၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမကို အသစ်ပြန်လည် သိကျွမ်းရန် လိုအပ်နေသေးကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။</p> <p>တကယ်တမ်း သူတို့နှစ်ဦး ချင်းရွှေမြို့ ၌ တွေ့ဆုံချိန်မှစ၍ မိစ္ဆာနိုမ်နင်း အစည်းအဝေးအထိ အတူရှိခဲ့သော အချိန်မှာ ၁၅ ရက်ပင် မပြည့်ချေ။ ကောင်းကင်အက်ကြောင်းထဲ မဆင်းမီဆိုလျှင် တစ်ပတ်ခန့်သာ ရှိသေးသည်။ ထိုအချိန်တိုလေးအတွင်း လူတစ်ယောက်အကြောင်း ဘယ်လောက် သိနိုင်မည်နည်း။ ထို့အပြင် လင်းရန်က နေ့စဥ် ကျင့်ကြံနေရသဖြင့် သီးသန့်စကားပြောချိန်ပင် မရှိသလောက်ပင်။</p> <p>လင်းမိသားစုသည် ယခုအခါ လုံလောက်အောင် ချမ်းသာနေပြီဖြစ်ရာ ကျောင်းမိန်ဖုန်း၏ ရှယ်ယာ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းကို မလိုချင်ခဲ့ပေ။ ကျောင်းတျန်းဒဲထံမှ ရထားသည်များပင် လွန်စွာများပြားနေပြီ ဖြစ်၏။ သို့သော် သူတို့က ခွဲခြား၍မရတော့သဖြင့် မိန်းမဖြစ်သူ သဘောအတိုင်းသာ လင်းရန် လွှတ်ထားလိုက်တော့သည်။</p> <p>သို့တိုင် လင်းရန်ကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ကျောင်းမိန်ဖုန်း၏ စီးပွားရေး ပါရမီပင်။ ကျောင်းတျန်းဒဲသည် အမှားလုပ်မိလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း သမီးကောင်း တစ်ယောက်ကို ပြုစုပျိုးထောင်နိုင်ခဲ့ပေသည်။</p> <p>လင်းရန်၏ ဘဏ်အကောင့်နှင့် စတော့အကောင့်များကို ကျောင်းမိန်ဖုန်းကသာ ကူညီဖွင့်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦး စီးပွားရေး အင်ပါယာတည်ဆောက်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း ကောင်းကင်အက်ကြောင်းကြောင့် အရာအားလုံး ရပ်တန့်သွားခဲ့ရ၏။ ထို့ကြောင့် ထန်မန်းကို လွှဲအပ်ခဲ့ရသည်။ ထန်မန်းသည် ပါရမီရှိသော်လည်း အထက်တန်းအဆင့်သာ ရှိပြီး ပရော်ဖက်ရှင်နယ် အသိပညာ ကင်းမဲ့နေသေးသည်။</p> <p>ယခု ကျောင်းမိန်ဖုန်း ပြန်ရောက်လာပြီဖြစ်ရာ လင်းရန် အနေဖြင့် သူမကို စီးပွားရေး အင်ပါယာတစ်ခု ပေးအပ်နိုင်ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>"ဟွန့်... ကိုယ်လူတောင် မင်းလူ ဖြစ်နေပြီပဲ... ဘာတွေများ အကြံအစည် ရှိနေသေးလို့လဲ..." ကျောင်းမိန်ဖုန်းက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ <br /> "လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်ကတည်းက ထန်မန်း မမဆီ ဖုန်းအကြိမ်ကြိမ် ဆက်နေတာ..."</p> <p>"အိုး... တကယ်လား..." လင်းရန် အံ့အားသင့်သွား၏။ ထန်မန်းက ဤကိစ္စတွင် သူ့ထက်ပင် မြန်နေသေးသည်။</p> <p>လင်းရန်က ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။ "အဲကောင်က မင်းကို ဘာပြောလို့လဲ..."</p> <p>"ဘာပြောရမှာလဲ... မင်းလှည့်စားတာခံရပြီး အခု အနားမရဘဲ အလုပ်လုပ်နေရတယ်ဆိုပြီး ညည်းနေတာလေ... လင်းရန်အုပ်စုရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ နေရာကို ပေးချင်လို့ မမကို အပြင်ထွက်ခဲ့ဖို့ တောင်းပန်နေတာ..."</p> <p>"ဟား ဟား ဟား..." လင်းရန် အော်ရယ်လိုက်မိသည်။ "အဲကောင်က ပိုက်ဆံဆို အရမ်းမက်တာလေ... သူပဲ ငါ့ကို ကုမ္ပဏီထောင်ဖို့ အတင်းလုပ်ခိုင်းခဲ့တာ... အခုတော့ ခံရပြီ မဟုတ်လား..."</p> <p>ကျောင်းမိန်ဖုန်းက မျက်စောင်းထိုးလိုက်၏။ "ရှင်က တကယ်ပဲ... အဲဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ လုပ်ငန်းစုကြီးကို ထန်မန်းလို ကောင်မျိုးလက်ထဲ အပ်ထားရဲတယ်... လက်ရှိ မင်းလုပ်ငန်းစုက ဘယ်လောက် တန်ကြေးရှိနေပြီလဲ ရှင် သိရဲ့လား..."</p> <p>လင်းရန် တကယ်မသိသဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဘယ်လောက်လဲ..."</p> <p>ကျောင်းမိန်ဖုန်းသည် စာရင်းစစ်ပညာဖြင့် တွက်ချက်ကာ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။ <br /> "တခြားဟာတွေ ထားလိုက်ဦး... လင်ကျန်းမြို့သစ်က မင်း မြေဧက ၁၆၀၀ ကျော်ရဲ့ အနာဂတ် တန်ဖိုးကတင် ထရီလီယံ ကျော်ရုံထက် မနည်းဘူး... ကျောင်းဆေးဝါးလုပ်ငန်းရဲ့ ၈၀၀ ဘီလီယံကိုပါ ထည့်တွက်ရင် မင်း လင်းရန်အုပ်စုက အနည်းဆုံး ၂ ထရီလီယံလောက် တန်နေပြီ..."</p> <p>လင်းရန် ဆွံ့အသွား၏။</p> <p>ကျောင်းမိန်ဖုန်း ခပ်ဟဟသာ ရယ်မောလိုက်သည်။ <br /> "ယောကျ်ား... အပေါ်ယံ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေအရ မင်း လင်းရန်အုပ်စု တစ်ခုတည်းကတင် ဟွာရှစက်မှုနဲ့ ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေး ဘဏ် (ICBC) နီးပါးလောက် တန်နေပြီ သိလား..."</p> <p>အခန်း ၁၅၈၈ ပြီး </p> <p> </p>


Save