Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၈၄၇) ကျုပ်က ရှီးမန်ချင်းကိုပဲ သိတယ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">"ဘယ်လိုလဲ... လှရဲ့လား။ တစ်ခုခု ပြောပါဦး"</p> <p style="text-align:justify">စီတုတျန့်မော့၏ လှပသော မျက်လုံးအစုံက ယဲ့ပုဖန်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူမ၏ အကြည့်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များအပြင် အနည်းငယ် စိုးရိမ်စိတ်လည်း ပါဝင်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">"လှတယ်... တကယ်ကို လှလွန်းပါတယ်"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က စိတ်ရင်းအတိုင်း ချီးကျူးလိုက်ပြီးနောက် အရောင်းဝန်ထမ်းလေးဘက်သို့ လှည့်ကာ "ဒီဝတ်စုံကို ကျွန်တော်တို့ ယူမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်ကဲ့ပါ လူကြီးမင်း... ဒီဘက်မှာ ငွေရှင်းပေးပါရှင့်။ ကျွန်မတို့ သူဌေးက ဒီဝတ်စုံနဲ့ လိုက်ဖက်တဲ့သူ ဝတ်တာဆိုရင် ဈေးလျှော့ပေးဖို့ ပြောထားလို့ ရှစ်သိန်းပဲ ယူပါ့မယ်"</p> <p style="text-align:justify">ဤမျှ ကြီးမားသော အရောင်းအဝယ် တစ်ခု ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် အရောင်းဝန်ထမ်းလေးမှာလည်း အလွန်ပင် ဝမ်းသာနေသည်။ သူမက ပြုံးလျက် "လူကြီးမင်း... ကတ်နဲ့ ရှင်းမှာလား ရှင့်" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူမ မေးလိုက်သော်လည်း သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ မသေချာသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေသေးသည်။ ယွမ် ရှစ်သိန်းဆိုသည်မှာ သာမန်လူများအတွက် မိုးထိအောင် မြင့်မားသော ကိန်းဂဏန်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ယဲ့ပုဖန် ဝတ်ဆင်ထားပုံမှာလည်း အလွန်ပင် သာမန်ကာလျှံကာ နိုင်လှသဖြင့် သူဌေးတစ်ဦးနှင့် လုံးဝ မတူချေ။</p> <p style="text-align:justify">အရောင်းဝန်ထမ်းလေးသည် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းဆိုင်ရာ ကျင့်ဝတ်ကောင်းသူ ဖြစ်သော်လည်း ရင်ထဲ၌မူ အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေမိဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်ကဲ့... ကတ်နဲ့ပဲ ရှင်းမယ်"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က သူ၏ ဘဏ်ကတ်ကို ထုတ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် အနောက်ဘက်မှ အေးစက်ပြီး မောက်မာလှသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">"နေဦး... အဲဒီဝတ်စုံကို ငါ လိုချင်တယ်"</p> <p style="text-align:justify">အားလုံးက အသံလာရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အလွန်ပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိအောင် ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီး တစ်ဦး လျှောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအမျိုးသမီးမှာ အသက်နှစ်ဆယ်ဝန်းကျင်ခန့် ရှိပြီး မျက်နှာပေါက်မှာ အသင့်အတင့် ရှိသော်လည်း သူမ၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုမှာ အလွန်ပင် တောက်ပြောင်လွန်းလှသည်။ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း အလွန်အမင်း မောက်မာသော အမူအရာက အထင်သား ရှိနေ၏။</p> <p style="text-align:justify">သူမသည် အလွန် တိုသော စကတ်နှင့် ရင်သားဟိုက်နေသော အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူမ၏ ကိုယ်လုံးမှာ အနည်းငယ် ဖိုင့်နေပြီး ခြေတံများမှာလည်း တုတ်ခိုင်နေ၏။ သူမ၏ ကိုယ်လုံး ကိုယ်ပေါက်ရော၊ အရှိန်အဝါပါ စီတုတျန့်မော့နှင့် ယှဉ်လျှင် အဝေးကြီးပင် လိုသေးသည်။ သူမ၏ နောက်တွင်မူ အနက်ရောင်ဝတ် ကိုယ်ရံတော် လူသန်ကြီး နှစ်ဦး လိုက်ပါလာလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအမျိုးသမီးက ယဲ့ပုဖန်တို့ လူစုဆီ လျှောက်လာပြီး သူမ၏ အကြည့်က စီတုတျန့်မော့ထံသို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်သွားသည်။ စီတုတျန့်မော့၏ ရှေးဆန်ကာ ကျက်သရေရှိလှသော အလှတရားကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူမ၏ မျက်လုံးထဲ၌ မနာလိုစိတ်များ လောင်မြိုက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အဲဒီဝတ်စုံကို ငါ လိုချင်တယ်... အခုချက်ချင်း ချွတ်ပေးစမ်း"</p> <p style="text-align:justify">"ဘာဖြစ်လို့လဲ။ ငါ သဘောကျတဲ့ ဝတ်စုံကို နင့်ကို ဘာလို့ ပေးရမှာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">စီတုတျန့်မော့သည် မြို့တော်၏ အထက်တန်းလွှာများကြားတွင် ကျင်လည်လေ့ မရှိသော်လည်း ဓားသူတော်စင် စီတုချန်ခုန်း၏ မြေးမလေးဖြစ်ရာ သူမ၏ အဆင့်အတန်းမှာ မိသားစုကြီးများမှ မျိုးဆက်များနှင့် တန်းတူပင် ဖြစ်သည်။ သူမတွင်လည်း သူမ၏ မာနနှင့် သူမ ရှိလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါကို မေးနေဖို့ လိုသေးလို့လား။ ငါက ဒီဝတ်စုံကို သဘောကျလို့ပေါ့... ဒါကြောင့် နင် ငါ့ကို ပေးရမယ်"</p> <p style="text-align:justify">ထိုအမျိုးသမီး၏ စကားမှာ အတော်လေး မောက်မာလွန်းလှသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ရယ်စရာပဲ... နင် သဘောကျတိုင်း ငါက ပေးရမှာလား။ နင်က ဘယ်သူမို့လို့လဲ"</p> <p style="text-align:justify">"ငါ ဘယ်သူလဲဆိုတာ ပြောလိုက်ရင် နင် လန့်သေသွားလိမ့်မယ်။ ငါက ရှီးမန်မိသားစုရဲ့ သခင်မလေး ရှီးမန်ယွီကျောက်ပဲ"</p> <p style="text-align:justify">ထိုအမျိုးသမီးက မောက်မာစွာဖြင့် "မြို့တော်မှာ ငါတို့ ရှီးမန်မိသားစုကို မျက်နှာမထောက်ရဲတဲ့သူ ဘယ်သူရှိလဲ။ ဒီဝတ်စုံကို ငါ ယူမယ်" ဟု အမိန့်ပေးလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"နင်က တကယ်ပဲ ရှီးမန်မိသားစုကလား"</p> <p style="text-align:justify">ရှီးမန်ယွီကျောက်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ယဲ့ပုဖန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့ဩသွားသော အမူအရာ တစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်းမှာတော့ အသိဉာဏ် ရှိသားပဲ... ငါတို့ ရှီးမန်မိသားစု အကြောင်းကို ကြားဖူးသားပဲ" ရှီးမန်ယွီကျောက်၏ မျက်နှာတွင် ပို၍ပင် မောက်မာလာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ရှီးမန်မိသားစုက နာမည်ကြီးတာပဲ... ဘယ်သူက မကြားဖူးဘဲ နေမှာလဲ" </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ပြောရင်း နောက်ပြောင်လိုသော လေသံဖြင့် "ဒါဆိုရင် မေးပါရစေဦး... ခင်ဗျားနဲ့ ရှီးမန်ချင်းနဲ့က ဘာတော်လဲ" ဟု မေးလိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ခွေးကောင်... နင် ဘာပြောလိုက်တာလဲ" ရှီးမန်ယွီကျောက်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် အေးစက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး... ကျုပ် ကြားဖူးတဲ့ ရှီးမန်မျိုးရိုးထဲမှာ ရှီးမန်ချင်း တစ်ယောက်ပဲ ရှိလို့ပါ။ ဒါကြောင့် ခင်ဗျားတို့ ဘာပတ်သက်လဲလို့ သိချင်လို့ မေးကြည့်တာ"</p> <p style="text-align:justify">"နင်တော့ သေတွင်းတူးနေပြီပဲ။ ငါ့ကိုများ လာပြီး ပြောင်ရဲတယ်ပေါ့" </p> <p style="text-align:justify">ရှီးမန်ယွီကျောက်မှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲမှ မီးတောက်များ ထွက်လာတော့မတတ်ပင်။ ဒေါသကြောင့် သူမ မျက်နှာပေါ်မှ မှမှုန့်များပင် ကွာကျနေချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">"မဟုတ်ပါဘူးဗျာ... ခင်ဗျားက ရှီးမန်မိသားစုဆိုတာကြီးကို သိပ်အထင်ကြီးစရာ ကောင်းအောင် ပြောနေလို့ ရှီးမန်ချင်းနဲ့ ပတ်သက်နေမလားလို့ ထင်မိလို့ပါ။ ကျုပ် သိတဲ့ ရှီးမန်ဆိုတာ ရှီးမန်ချင်း တစ်ယောက်ပဲ ရှိတာ။ တကယ်လို့ ခင်ဗျားက ရှီးမန်ချင်းရဲ့ မျိုးဆက်ဆိုရင်တော့ ဒီဝတ်စုံကို ကျုပ်တို့ လက်လျှော့ပေးပါ့မယ်။ ဘာမှ မတော်ဘူးဆိုရင်တော့ စိတ်မကောင်းပါဘူး။ ဒီဝတ်စုံကို ကျုပ်တို့ အရင် ရွေးထားတာ ဖြစ်တဲ့အတွက် ဘယ်သူမှ လာလုလို့ မရဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန် ထိုသို့ ပြောလိုက်ချိန်တွင် ဘေးရှိ လူအချို့မှာ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ အထူးသဖြင့် စီတုတျန့်မော့မှာ သူမ၏ ပြည့်စုံလှသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကို ရင်ဖုံးအင်္ကျီဖြင့် ပေါ်လွင်နေစေကာ ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောနေသည်မှာ လူတိုင်းကို ငေးမောသွားစေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"နင်တို့ ဘာကို ရယ်တာလဲ။ ဘာက အဲဒီလောက် ရယ်ရလို့လဲ" </p> <p style="text-align:justify">ရှီးမန်ယွီကျောက်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရက်စက်သော အမူအရာတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။ "ဒီကောင့်ရဲ့ ခြေထောက်တွေကို ငါ့အတွက် ချိုးပစ်လိုက်စမ်း။ အဲဒီမိန်းမကိုလည်း လမ်းပေါ်ကို ကန်ထုတ်ပစ်လိုက်။ သူ ဆက်ပြီး ရယ်နိုင်ဦးမလားဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်"</p> <p style="text-align:justify">ကိုယ်ရံတော် နှစ်ဦးစလုံးသည် ရှီးမန်မိသားစုမှ ဖြစ်ရာ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ ကောင်းကင်အဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအဆင့်မှာ သာမန်နေရာများတွင် နာမည်ကျော် သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုလူနှစ်ဦးသည် အားနည်းပုံပေါ်သော ယဲ့ပုဖန်နှင့် စီတုတျန့်မော့တို့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ လက်ဖျစ်တစ်ချက် တီးလိုက်ရုံဖြင့် ကိစ္စပြတ်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့ ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ယဲ့ပုဖန်၏ ကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ပြာနှမ်းသွားကာ တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် ရပ်တန့်သွားကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤမျှ ပြင်းထန်သော ဖိအားမျိုးကို ဤလူငယ်ထံမှ ခံစားရလိမ့်မည်ဟု သူတို့ အိပ်မက်ပင် မမက်ခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့ ရပ်တန့်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှီးမန်ယွီကျောက်က မကျေမနပ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "နင်တို့ ဘာလုပ်နေတာလဲ။ ငါ့အမိန့်ကို မကြားဘူးလား။ မြန်မြန် လှုပ်ရှားစမ်း"</p> <p style="text-align:justify">ကိုယ်ရံတော် တစ်ဦးက အခက်တွေ့နေသော မျက်နှာဖြင့် "သခင်မလေး... ဒီလူက တကယ့်ကို အဆင့်မြင့် သိုင်းပညာရှင်ပါ" ဟု တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဆရာကြီး... ဘာဆရာကြီးလဲ။ အသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေ... ဒီကိစ္စလေးကိုတောင် နင်တို့ မလုပ်နိုင်ဘူးလား" </p> <p style="text-align:justify">ရှီးမန်ယွီကျောက်သည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဖယ်စမ်း... ငါကိုယ်တိုင် လုပ်မယ်"</p> <p style="text-align:justify">ကိုယ်ရံတော် နှစ်ဦးမှာ အကြပ်ရိုက်နေချေပြီ။ "ဒါပေမဲ့ သခင်မလေး..."</p> <p style="text-align:justify">"ဒါပေမဲ့... ဘာဖြစ်လဲ။ မြို့တော်မှာ ငါ့ ရှီးမန်မိသားစုက လူကို လက်ဖျားနဲ့ ထိရဲတဲ့သူ ရှိလို့လား"</p> <p style="text-align:justify">ရှီးမန်ယွီကျောက်သည် ယဲ့ပုဖန်နှင့် စီတုတျန့်မော့ကို မောက်မာသော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ အမြင်တွင် မြို့တော်ရှိ ထိပ်သီးမိသားစု အနည်းငယ်မှလွဲ၍ ကျန်သည့်လူများမှာ ပုရွက်ဆိတ်များသာ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">စီတုတျန့်မော့ကလည်း မောက်မာနေသော ရှီးမန်ယွီကျောက်ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ချေ။ "ကျွန်မတို့ ဒီဝတ်စုံကို ယူမယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ထုပ်ပေးပါ"</p> <p style="text-align:justify">ပြောပြီးနောက် သူမသည် အဝတ်လဲခန်းဆီသို့ ပြန်သွားရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ယဲ့ပုဖန်က "ထားလိုက်ပါ... ဒီအတိုင်းပဲ ဝတ်ထားလိုက်တော့။ ဒီဝတ်စုံက မင်းနဲ့ သိပ်လိုက်တာပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်ကဲ့... ရှင်က လှတယ်လို့ ပြောမှတော့ ကျွန်မ ဝတ်ထားပါ့မယ်" စီတုတျန့်မော့သည် ယဲ့ပုဖန်၏ အမြင်ကိုသာ အလေးထားသူ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့၏ စကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ရှီးမန်ယွီကျောက်က အရောင်းဝန်ထမ်းလေးအား ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်တော့သည်။ "နင် ဘာရပ်ကြည့်နေတာလဲ။ မြန်မြန်လေး သူ့ဆီက အဲဒီဝတ်စုံကို ချွတ်ခိုင်းလိုက်စမ်း။ အဲဒီဝတ်စုံကို ငါ လိုချင်တယ်"</p> <p style="text-align:justify">"သခင်မလေး... တောင်းပန်ပါတယ်။ သူတို့က အရင်ဆုံး ဝယ်ထားတာမို့လို့ပါ" </p> <p style="text-align:justify">အရောင်းဝန်ထမ်းလေးက ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် ဖျောင်းဖျရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ "ပြီးတော့ ဒီရင်ဖုံးအင်္ကျီက သခင်မလေးနဲ့ သိပ်မလိုက်ဖက်ဘူး ထင်လို့ပါ။ ကျွန်မတို့ဆိုင်မှာ တခြား အဝတ်အစားတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်... တခြားဟာလေး ကြည့်ပါဦးလား ရှင့်"</p> <p style="text-align:justify">ယုတ္တိကျကျ ပြောရလျှင် ရင်ဖုံးအင်္ကျီနှင့် လိုက်ဖက်ရန်အတွက် ပထမဆုံး ကိုယ်လုံးသွယ်လျရမည်၊ ဒုတိယ ခြေတံရှည်ရမည်။ အရှိန်အဝါပါ ရှိမည်ဆိုလျှင် ပို၍ပင် ပြည့်စုံလှပေလိမ့်မည်။ </p> <p style="text-align:justify">စီတုတျန့်မော့တွင် ထိုအချက်သုံးချက်လုံး ရှိနေသော်လည်း ရှီးမန်ယွီကျောက်မှာမူ ကိုယ်လုံးဖိုင့်နေပြီး ခြေတံတိုကာ ရက်စက်သော အရှိန်အဝါ ရှိနေသဖြင့် ဤဝတ်စုံနှင့် လုံးဝ မလိုက်ဖက်ချေ။</p> <p style="text-align:justify">အရောင်းဝန်ထမ်း၏ အကြံသည် အလွန်ပင် သင့်တော်သော အကြံပေးချက် ဖြစ်သော်လည်း ရှီးမန်ယွီကျောက် ကြားလိုက်ရချိန်တွင်မူ ဒေါသ ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။ "နင် ဘာပြောလိုက်တာလဲ။ ငါ့ရဲ့ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်က မလှဘူးလို့ ပြောချင်တာလား"</p> <p style="text-align:justify">အရောင်းဝန်ထမ်းလေးက အလျင်အမြန် လက်ကာပြလိုက်ပြီး "မဟုတ်ပါဘူး... အဲဒီလို မဆိုလိုပါဘူး။ သခင်မလေးရဲ့ ကိုယ်လုံးက အရမ်း လှပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီဝတ်စုံက သခင်မလေးရဲ့ အရှိန်အဝါနဲ့ သိပ်မကိုက်ညီဘူးလို့ ထင်လို့ပါ"</p> <p style="text-align:justify">ရှီးမန်ယွီကျောက်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ယဲ့ပုဖန်နှင့် စီတုတျန့်မော့ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ "စကား အရှည်ကြီး ပြောမနေနဲ့။ ဒီလောက် ဈေးကြီးတဲ့ ဝတ်စုံကို သူတို့က ဝယ်နိုင်မယ် ထင်နေလို့လား။ မြန်မြန်လေး သူတို့ဆီက ချွတ်ခိုင်းလိုက်စမ်း" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">***</p>


Save