Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၈၅၀) အခြေခံဓာတ်ကြီးငါးပါး ဝိညာဉ်မျိုစုပ်ခြင်း လျှို့ဝှက်အတတ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးသည် ကနဦးတွင် အနည်းငယ် မှင်တက်သွား၏။ ထို့နောက် သူမက ပြုံး၍ “သားရယ်... ဘာလို့ ဒီလိုမေးခွန်းမျိုး မေးရတာလဲ။ အဲဒီလို အမှိုက်တွေကိုတော့ လွှင့်ပစ်လိုက်တာပေါ့”ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">“အန်တီ ကိုယ်တိုင် လွှင့်ပစ်လိုက်တာလား... ဒါမှမဟုတ် ချန်ဆွန်းရှမ်း လွှင့်ပစ်လိုက်တာလား...” </p> <p style="text-align:justify">“ဒါပေါ့... ရှမ်းအာ လွှင့်ပစ်လိုက်တာလေ” </p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးက ယဲ့ပုဖန်ကို သေချာစွာ အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရင်း “သားလေး... ဘာဖြစ်လို့လဲ။ ဘာလို့ ဒီလောက် ထူးဆန်းတဲ့ မေးခွန်းတွေ လာမေးနေရတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify">“ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး” </p> <p style="text-align:justify">ယခုအချိန်တွင်မူ ယဲ့ပုဖန်သည် အခြေအနေအရပ်ရပ်၏ ယေဘုယျ သဘောသဘာဝကို အခြေခံအားဖြင့် ရိပ်မိသဘောပေါက်သွားချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးနှင့် စတင်တွေ့ဆုံခဲ့သည့် အချိန်မှစ၍ သူ၏ ရင်ထဲတွင် ရှင်းပြ၍မရသော ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု တစ်ခုကို ခံစားခဲ့ရပြီး သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာလည်း အလွန်ပင် ပြေပြစ် သင့်မြတ်လှပေသည်။ ယနေ့တွင် သူမက သူ့အား အနက်ရောင်ကတ် တစ်ကတ်ကိုပင် ပေးအပ်ခဲ့သေး၏။ </p> <p style="text-align:justify">ဤသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် သူက လက်ပိုက်ကြည့်နေမည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှသည်။ ထို့ကြောင့် သူမကို ကူညီပေးရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">“အန်တီချန်ဆွန်း... ကျွန်တော် မြို့တော်မှာ ဆေးခန်းတစ်ခု ဖွင့်ထားတယ်။ အန်တီ ကျွန်တော့်ဆီ လာလည်ဖို့ အချိန်ရမလား”</p> <p style="text-align:justify">“ဒီလောက်မြန်မြန် မြို့တော်မှာ ဆေးခန်းတောင် ဖွင့်လိုက်ပြီလား။ ရှောင်ဖန်... သားက တကယ်ကို ထူးချွန်တာပဲ” </p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လေးစားချီးကျူးရိပ်များ ပေါ်ထွက်လာ၏။ ထို့နောက် သူမက ဆက်၍ “ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ မဖြစ်တော့ဘူးထင်တယ်။ အချိန်ကလည်း တော်တော် လင့်နေပြီလေ။ နောက်ရက်တွေ အချိန်ရမှပဲ အန်တီ လာခဲ့ပါ့မယ်” ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">“အန်တီချန်ဆွန်း... ကျွန်တော် အသားအရေကို ဖြူဝင်းစေပြီး အရေးအကြောင်းတွေကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်တဲ့ ဆေးနည်းသစ် တစ်ခု ဖော်စပ်ထားတယ်။ အဲဒါက အန်တီ့ အသားအရေအတွက် အထူးသင့်လျော်တယ်ဗျ။ ဒါပေမဲ့ ဒီဆေးက ညဘက်မှာပဲ သုံးလို့ရပြီး အလင်းရောင်နဲ့ ထိတွေ့လို့ မရဘူး။ အဲဒါကြောင့် ဒီည ကျွန်တော်နဲ့ လိုက်ခဲ့ပြီး ဆေးစွမ်းကို စမ်းကြည့်ပါလား”</p> <p style="text-align:justify">တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သဖြင့် ယဲ့ပုဖန်သည် သူ၏ နောက်ဆုံးအကွက်ကိုသာ ထုတ်သုံးလိုက်ရတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူ ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဤနည်းလမ်းက အလုပ်ဖြစ်သွား၏။ မည်သည့် အရွယ်ရောက်နေပါစေ၊ မိန်းမသားများဆိုသည်မှာ အလှအပ ဟူသော မြှူဆွယ်မှုကို ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိကြပေ။</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးက “ကောင်းပြီလေ... ဒါဆိုရင်လည်း သားနဲ့အတူ လိုက်ကြည့်တာပေါ့” ဟု ဆိုလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး မတ်တပ်ရပ်ကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြ၏။ ထိုစဉ်မှာပင် လူတစ်ယောက်က ကမန်းကတန်း ပြေးဝင်လာလေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">“အမေ... ဘာလို့ ဒီကို တစ်ယောက်တည်း လာရတာလဲ။ သားကို ဘာလို့ အဖော်မခေါ်တာလဲ” </p> <p style="text-align:justify">ရောက်ရှိလာသူမှာ ချန်ဆွန်းရှမ်းပင် ဖြစ်လေသည်။ သူက အပြေးအလွှား ရောက်လာပြီးနောက် ယဲ့ပုဖန်ကို ချက်ချင်း မြင်တွေ့သွား၏။ ကနဦးတွင် သူသည် အနည်းငယ် မှင်တက်သွားပြီးနောက် “မင်းက ဘာလို့ ဒီရောက်နေတာလဲ”ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးက “ရှမ်းအာ... ရှောင်ဖန်က မြို့တော်ကို ရောက်နေတာလေ။ ပြီးတော့ ဒီမှာ ဆေးခန်း တစ်ခုလည်း ဖွင့်ထားတယ်။ အန်တီတို့က အဲဒီဆေးခန်းကို သွားကြည့်ကြမလို့ ပြောနေကြတာ” ဟု ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“အမေ... ဒီနေ့က အချိန်တော်တော် လင့်နေပြီ မဟုတ်ဘူးလား။ အမေ အရင်ပြန်နားလိုက်ပါလား။ မနက်ဖြန်ကျမှ သား အမေ့ကို လိုက်ပို့ပေးမယ်လေ” </p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းရှမ်းသည် မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အပြည့်ဖြင့် လိမ္မာရေးခြားရှိသော သားလိမ္မာလေး တစ်ယောက်အလား ပြောဆိုနေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူ၏ ဟန်ဆောင်မှုသည် အခြားသူများကို လှည့်စားနိုင်သော်လည်း ယဲ့ပုဖန်ကိုမူ လှည့်စား၍ မရနိုင်ပေ။ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ လွှမ်းခြုံမှုအောက်တွင် ချန်ဆွန်းရှမ်း၏ မျက်လုံးများထဲ၌ ဖုံးကွယ်ထားသော ရန်ငြိုးနှင့် သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒတို့ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရ၏။</p> <p style="text-align:justify">တကယ်ပင် ခွေးမြီးကောက် ကျည်တောက်စွပ်ဆိုသည့် အတိုင်းပင်တကား။ ဤအကောင်သည် အနည်းငယ်မျှ တိုးတက်မလာသည့်အပြင် ယခင်ကထက်ပင် ပို၍ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲ လာသေးတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က “နောက်ကို ရွှေ့နေဖို့ မလိုပါဘူး။ ဒီနေ့ပဲ သွားကြတာပေါ့... အချိန်သိပ်ကြာမှာ မဟုတ်ပါဘူး” ဟု ဝင်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးကလည်း “ဟုတ်တယ်... အခုက သိပ်မမိုးချုပ်သေးပါဘူး။ ခဏလောက် သွားကြည့်ပြီးရင် အချိန်မီ ပြန်လာလို့ ရပါတယ်” ဟု ထောက်ခံလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒါဆိုရင်လည်း သားပါ အတူလိုက်ခဲ့မယ်လေ။ အချိန်ပိုလင့်သွားရင် အမေ တစ်ယောက်တည်း ပြန်လာရမှာကို သား စိတ်မချလို့ပါ” ချန်ဆွန်းရှမ်းသည် စိုးရိမ်ပူပန်နေသော အမူအရာကို ထပ်မံ၍ ဟန်ဆောင် ဖန်တီးလိုက်ပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပြီလေ... ဒါဆိုလည်း အတူတူ သွားကြတာပေါ့” </p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးသည် သူမ သား၏ ယခု လက်ရှိ ပြုမူပုံကို အလွန်ပင် ကျေနပ်နေသည်မှာ သိသာလှ၏။ သို့သော် ယဲ့ပုဖန်ကမူ မျက်စိနောက်စရာ ဤအကောင်ကို အတူတကွ ခေါ်မသွားလိုပေ။</p> <p style="text-align:justify">သူသည် လက်ချောင်း တစ်ချောင်းကို တိတ်တဆိတ် ခေါက်လိုက်၏။ ထိုအခါ လက်ချောင်းမှ လေလှိုင်းတစ်စသည် ချန်ဆွန်းရှမ်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ လျှပ်တစ်ပြက် ဝင်ရောက်သွားလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“အို့... သား ဗိုက်က ရုတ်တရက်ကြီး တအား နာလာပါလား။ အမေ... သားကို ခဏလောက် စောင့်ဦးနော်။ သား သန့်စင်ခန်း သွားလိုက်ဦးမယ်” </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် ချန်ဆွန်းရှမ်းသည် ဗိုက်ကို ဖက်ကာ သန့်စင်ခန်းရှိရာသို့ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးသည် ယဲ့ပုဖန်နှင့် အခြားသူများကို အားနာပါးနာ ပြုံးပြလိုက်ပြီး “ဒီကလေးတော့ မတည့်တာ တစ်ခုခု စားမိပြန်ပြီ ထင်ပါရဲ့။ ခဏလောက် စောင့်ပေးကြပါဦးကွယ်”ဟု ဆိုလေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ခေါင်းညိတ်ပြကာ “ရပါတယ် အန်တီ” ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့သည် ထိုနေရာတွင် ဆယ်မိနစ်တိတိ ရပ်စောင့်နေခဲ့ကြပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ချန်ဆွန်းရှမ်းသည် ယိုင်နဲ့ယိုင်နဲ့ ခြေလှမ်းများဖြင့် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာ၏။ </p> <p style="text-align:justify">“အမေ... အကြာကြီး စောင့်ခိုင်းလိုက်မိလို့ တောင်းပန်ပါတယ်။ အခု သွားလို့ရပါပြီ...”</p> <p style="text-align:justify">သူ စကားပြော၍ပင် မဆုံးသေးခင်မှာပင် သူ၏ မျက်နှာထက်၌ နာကျင်သော အမူအရာတစ်ခု ရုတ်ချည်း ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာပြန်၏။ ထို့နောက် သူသည် ဗိုက်ကို ဖက်၍ သန့်စင်ခန်းဆီသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြေးဝင်သွားရပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးမှာ အနည်းငယ် မျက်နှာပူသွားရလေသည်။ သူမက ဘေးနားရှိ မန်နေဂျာကို “ရှမ်းအာ ပြန်ထွက်လာရင် ငါ တစ်ယောက်တည်း သွားလိုက်တော့မယ်လို့ သူ့ကို ပြောလိုက်ပါ။ သူ့ကို အိမ်ပြန်ပြီး သေချာ အနားယူဖို့နဲ့ လိုအပ်ရင် ဆေးသောက်ဖို့ ပြောလိုက်ပါ” ဟု မှာကြားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုသို့ မှာကြားပြီးနောက် သူမနှင့် ယဲ့ပုဖန်တို့သည် ကုန်တိုက်အတွင်းမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြပြီး ကုရိမန် ဆေးခန်းဆီသို့ အပြေးအလွှား ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆေးခန်းသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် “ဒါက နတ်အပ်ဘုရင် ဆေးခန်း မဟုတ်ဘူးလား။ အန်တီ အရင်က ဆေးလာကုဖူးတယ်” ဟု မေးလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အဲဒါက ကျွန်တော့် ဆေးခန်း ဖြစ်သွားပါပြီ” </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် သူမကို ဆေးခန်းထဲတွင် အချိန်အကြာကြီး မထားဘဲ သူ၏ အခန်းဆီသို့ ချက်ချင်း ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။ လျိုယွမ်က သူမ၏ အိပ်ခန်းထဲသို့ လိမ္မာရေးခြားရှိစွာ ပြန်ဝင်သွား၏။ စီတုတျန့်မော့ကလည်း ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ယဲ့ပုဖန်က သူမကို တားထားလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">“မင်း မသွားသေးဘဲ ခဏလောက် စောင့်နေဦး။ ငါ မင်းရဲ့ အကူအညီ လိုသေးတယ်” </p> <p style="text-align:justify">“အို...” စီတုတျန့်မော့က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ထပ်မံ မေးခွန်းထုတ်ခြင်း မပြုတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး “အန်တီချန်ဆွန်း... အန်တီ ကျွန်တော့်ကို ယုံကြည်လား”ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“သားလေးရယ်... ဘာလို့ ဒီလောက် ထူးဆန်းနေရပြန်တာလဲ။ ဒါပေါ့ အန်တီ သားကို ယုံတာပေါ့” </p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးသည် တွေ့ရသည်မှာ မကြာသေးသော်လည်း ယဲ့ပုဖန် အပေါ်တွင် စစ်မှန်သော သဘောကျနှစ်သက်မှုနှင့် ယုံကြည်မှုတို့ အမှန်တကယ်ပင် ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“အန်တီ... အန်တီ့ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မိစ္ဆာမှော်အတတ် တစ်ခု အစီရင်ခံထားရတယ်။ အဲဒီ အစီအရင်ကိုသာ မဖျက်ဆီးနိုင်ဘူးဆိုရင် အန်တီ ဒီည သန်းခေါင်ကျော်တဲ့အထိ အသက်ရှင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify">ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးရော စီတုတျန့်မော့ပါ မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားကြလေသည်။ ယဲ့ပုဖန်၏ အမူအရာက ဤမျှလောက် လေးနက်တည်ကြည်မနေခဲ့ပါက သူတို့သည် သူ့ကို နောက်ပြောင်နေသည်ဟုပင် ထင်မှတ်မိကြပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">“ရှောင်ဖန်... အဲဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ပြီးခဲ့တဲ့ရက်ပိုင်းတွေ အတွင်းမှာ အန်တီ ဘာဝေဒနာမှ မခံစားရပါဘူး။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ အရင်ကထက်တောင် ပိုပြီး ကျန်းမာနေသေးတယ်”</p> <p style="text-align:justify">“စိတ်မပူပါနဲ့... ကျွန်တော် ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှင်းပြပါ့မယ်”</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ဆက်၍ “အန်တီ ခံထားရတဲ့ အစီအရင်ကို အခြေခံဓာတ်ကြီးငါးပါး ဝိညာဉ်မျိုစုပ်ခြင်း လျှို့ဝှက်အတတ်လို့ ခေါ်တယ်။ ဒါက အရမ်း ရှေးကျပြီး ယုတ်မာကောက်ကျစ်တဲ့ မိစ္ဆာမှော်အတတ် တစ်ခုပဲ...”</p> <p style="text-align:justify">“ဒီအတတ်ပညာက အရမ်းကို ရက်စက်ယုတ်မာလွန်းတဲ့အတွက် တရုတ်နိုင်ငံမှာ လုံးဝ အမြစ်ဖြတ် ချေမှုန်းခံခဲ့ရတယ်။ အရှေ့တောင်အာရှလို နိုင်ငံရပ်ခြား ဒေသတွေမှာလောက်ပဲ အကြွင်းအကျန်တွေ ရှိနေတော့တာ။ အခုချိန်မှာတော့ အဲဒါကို စုန်းကဝေ အောက်လမ်းအတတ်လို့ ယေဘုယျ သုံးနှုန်းကြတယ်” </p> <p style="text-align:justify">သူ ဤမျှလောက် လေးလေးနက်နက် ပြောဆိုနေသည်ကို ကြားသောအခါ စီတုတျန့်မော့၏ မျက်နှာထားသည်လည်း လေးနက်တည်ကြည်သွားလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒီမှော်အတတ်ကို အခြေခံဓာတ်ကြီးငါးပါးလို့ ခေါ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့ အဲဒါက အခြေခံဓာတ်ငါးပါး ဖြစ်တဲ့ မြေကမ္ဘာဓာတ်နဲ့ ကိုက်ညီနေလို့ပါပဲ။ အဲဒီဓာတ်တွေက ခန္ဓာကိုယ်တွင်း ကလီစာငါးခု ဖြစ်တဲ့ နှလုံး၊ အသည်း၊ ဘေလုံး၊ ကျောက်ကပ်နဲ့ အဆုတ်တို့နဲ့ တိုက်ရိုက် ဆက်စပ်နေတယ်...”</p> <p style="text-align:justify">“ဒီအတတ်ကို စီရင်တဲ့သူက အန်တီ့ရဲ့ ဆံပင်နဲ့ လက်သည်းတွေကို အသုံးပြုပြီး အသက်နဲ့ ချိတ်ဆက်ထားတဲ့ ရုပ်သေးရုပ် တစ်ရုပ်ကို ဖန်တီးလိမ့်မယ်။ ပြီးရင် ညစဉ် ညတိုင်း သန်းခေါင်ယံအချိန် ရောက်တာနဲ့ သက်ဆိုင်ရာ ကလီစာ အစိတ်အပိုင်းဆီကို ယင်မြားတစ်စင်း ပစ်လွှတ်လိမ့်မယ်...”</p> <p style="text-align:justify">“အခုဆိုရင် လေးရက်တောင် ကြာခဲ့ပြီ။ အန်တီ့ရဲ့ အသည်း၊ ဘေလုံး၊ ကျောက်ကပ်နဲ့ အဆုတ်တွေထဲက အသက်စွမ်းအင်တွေကို ဒီမှော်အတတ်က အကုန်လုံး မျိုစုပ်ပစ်လိုက်ပြီ။ အခုဆို နှလုံးထဲမှာ အသက်စွမ်းအင် နည်းနည်းလေးပဲ ကျန်တော့တယ်...”</p> <p style="text-align:justify">“ဒီည သန်းခေါင်ယံအချိန်မှာ နောက်ဆုံး ယင်မြားကိုသာ ပစ်လွှတ်လိုက်မယ်ဆိုရင် အန်တီ့အတွက် ဘာမျှော်လင့်ချက်မှ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးသည် သာမန်လူ တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပြီး ဤကဲ့သို့ ယုတ်မာကောက်ကျစ်သော မိစ္ဆာမှော်အတတ်များ အကြောင်းကို တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ချေ။ သူမသည် ခေတ္တမျှ မှင်တက် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် “ဒါပေမဲ့ အခုချိန်ထိ အန်တီ့ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဘာဝေဒနာမှ မခံစားရသေးပါဘူးကွယ်”ဟု မေးလိုက်ပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“အဲဒါက အခြေခံဓာတ်ကြီးငါးပါး ဝိညာဉ်မျိုစုပ်ခြင်း လျှို့ဝှက်အတတ်ရဲ့ ယုတ်မာတဲ့ သဘောသဘာဝပါပဲ” </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ထပ်မံ ရှင်းပြလိုက်သည်။ “ဒီမှော်အတတ်ကို စီရင်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ ယင်မြားတွေကို လူ့အရိုးတွေကနေ သန့်စင်ပြီး ဖန်တီးထားတာ။ ပြီးတော့ ယင်မြား တစ်စင်းချင်းစီတိုင်းမှာ အရမ်း ပြင်းထန်တဲ့ နာကြည်းချက်တွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ မိစ္ဆာဝိညာဉ် တစ်ခုစီ ပါဝင်တယ်...”</p> <p style="text-align:justify">“အစပိုင်းမှာတော့ ဒီမှော်အတတ် စီရင်ခံထားရတဲ့ သူတွေဟာ ဘာမှကို သတိပြုမိမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ အဲဒီအတတ်က သူတို့ရဲ့ ကိုယ်တွင်း အသက်စွမ်းအင်တွေကို လှုံ့ဆော်ပေးပြီး သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်သုံးပါးနဲ့ နာမ်ခုနစ်ပါးကို အလွန်အမင်း အားကောင်းလာစေတယ်...”</p> <p style="text-align:justify">“ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံး ယင်မြားတစ်စင်းကို ပစ်လွှတ်လိုက်တာနဲ့ တပြိုင်နက် ဝိညာဉ်သုံးပါးနဲ့ နာမ်ခုနစ်ပါးက ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ ယင်မြား ငါးစင်းထဲမှာ ရှိနေတဲ့ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ငါးခုက ချက်ချင်း ခုန်ထွက်လာပြီး အန်တီ့ရဲ့ ဝိညာဉ်သုံးပါးနဲ့ နာမ်ခုနစ်ပါးကို အပြီးတိုင် မျိုစုပ်ပစ်လိုက်ကြလိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify">ဤစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးမှာ အလွန်တရာ ထိတ်လန့်သွားကာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူလျော့သွားတော့သည်။ သူမကို ဤမျှလောက် ရက်စက်ယုတ်မာသော နည်းလမ်းများ အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု သူမ တစ်ခါမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ </p> <p style="text-align:justify">အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်မှ သူမသည် အနည်းငယ် ပြန်လည် သတိဝင်လာလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ရှောင်ဖန်ရယ်... အန်တီ ဘယ်သူ့ကိုမှ စော်ကားပြစ်မှားဖူးတာ မရှိပါဘူး။ ဘယ်သူကများ အန်တီ့အပေါ် ဒီလောက်ယုတ်မာတဲ့ နည်းလမ်းတွေ သုံးရက်ရတာလဲ...”</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က “အဲဒါကို ခန့်မှန်းရတာ တကယ်တော့ လွယ်ပါတယ်။ အန်တီသာ သေသွားခဲ့ရင် ဘယ်သူက အကြီးမားဆုံး အကျိုးအမြတ်ကို ရရှိသွားမှာလဲ” ဟု ပြန်လည် မေးခွန်းထုတ်လိုက်လေတော့၏။</p> <p style="text-align:justify">***<br />  </p>


Save