Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၈၅၂) ရွှေရောင်အတောင်ပံ ကင်းခြေများကောင်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">မိစ္ဆာဝိညာဉ် ငါးခု၏ ဝန်းရံခြင်းကို ခံလိုက်ရသော ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးမှာ ပို၍ပင် ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်၌ပင် အနက်ရောင် ပုလင်းငယ်လေး တစ်လုံးသည် လေထဲသို့ ရုတ်တရက် ပျံတက်သွားပြီး ၎င်း၏ အဝမှ ကြီးမားလှသော စုပ်ယူသည့် အင်အားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အား..."</p> <p style="text-align:justify">မိစ္ဆာသန့်စင်အိုး၏ စွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ မိစ္ဆာဝိညာဉ် ငါးခုသည် ချက်ချင်းပင် စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး လှည့်ပြေးရန် ပြင်လိုက်ကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ယဲ့ပုဖန်က သူတို့ကို ထိုအခွင့်အရေး ပေးမည် မဟုတ်ချေ။ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် မိစ္ဆာဝိညာဉ် လေးခုမှာ မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးထဲသို့ စုပ်ယူခံလိုက်ရပြီး တစ်ခုသာ လွတ်မြောက်သွားလေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ထိုတစ်ခုကို တမင်သက်သက် လွှတ်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုမိစ္ဆာဝိညာဉ်နောက်သို့ လိုက်သွားမှသာ နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်နေသူကို ရှာတွေ့နိုင်မည် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ ထို့သို့မဟုတ်လျှင် ထိုသူသည် အမြဲတမ်း ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">"အန်တီချန်ဆွန်းကို ကာကွယ်ပေးထား" </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ညွှန်ကြားလိုက်ပြီး ပြတင်းပေါက်မှ ခုန်ထွက်ကာ မိစ္ဆာဝိညာဉ်နောက်သို့ ကပ်လျက် လိုက်ပါသွားလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">***</p> <p style="text-align:justify">အပေါ်ထပ်၊ ဒုတိယထပ်ရှိ စားပွဲပေါ်မှ အဝတ်အရုပ်လေးမှာ ရုတ်တရက် မီးလောင်ကျွမ်းသွားရာ ဂယ်လုရော ချန်ဆွန်းရှမ်းပါ လန့်ဖြန့်သွားကြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဆရာကြီးဂယ်လု... ဘာဖြစ်တာလဲ" </p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းရှမ်းက ထိတ်လန့်တကြား မေးလိုက်၏။ </p> <p style="text-align:justify">ဂယ်လု၏ မျက်နှာမှာ အုံ့မှိုင်းသွားပြီး "ခွေးကောင်... တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ရဲ့ စုန်းအတတ်ကို ဖျက်ဆီးရဲတယ်ပေါ့" </p> <p style="text-align:justify">မူလက အခြေခံဓာတ်ကြီးငါးပါး ဝိညာဉ်မျိုစုပ်ခြင်း လျှို့ဝှက်အတတ်မှာ ရာခိုင်နှုန်း ကိုးဆယ်ခန့် အောင်မြင်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ အားလုံး သဲထဲရေသွန် ဖြစ်သွားခဲ့လေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">"ယဲ့ပုဖန်... သူပဲ ဖြစ်ရမယ်" </p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းရှမ်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဆရာကြီးဂယ်လု... မြန်မြန် သွားကြရအောင်။ အဲဒီကောင်လေး ကျွန်တော်တို့ကို ရှာတွေ့သွားရင် ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်"</p> <p style="text-align:justify">"သူ လာရင် ငါ သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်မယ်။ သူ လာရဲမှာတောင် မဟုတ်ပါဘူး"</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ စုန်းအတတ် အဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသဖြင့် ဂယ်လု၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒတို့ တောက်လောင်နေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဆရာကြီး... အဲဒီကောင်လေးက အရမ်း ထူးဆန်းတယ်။ ဆရာကြီး မသွားရင် ကျွန်တော် အရင်သွားနှင့်ပြီ" </p> <p style="text-align:justify">အကြောင်းပြချက် မရှိပါဘဲ ချန်ဆွန်းရှမ်း၏ ရင်ထဲတွင် ယဲ့ပုဖန်ကို ရှင်းပြ၍မရအောင် ကြောက်ရွံ့နေမိသည်။ စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူက လှည့်ကာ တံခါးပေါက်ဆီသို့ ပြေးထွက်သွား၏။ </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် တံခါးပေါက်ဆီသို့ ရောက်ခါနီးတွင်ပင် ဘန်း ဟူသော အသံကျယ်ကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး တံခါးမှာ အပြင်ဘက်မှ ခြေကန်ဖွင့်ခံလိုက်ရလေသည်။ တံခါးရွက်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရိုက်မိသွားပြီး အနောက်သို့ လွင့်စင်ကျသွားလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းရှမ်းသည် မြေပြင်မှ ကုန်းရုန်းထကာ တံခါးဝတွင် လှံတံတစ်ချောင်းအလား မတ်မတ်ရပ်နေသော လူရိပ်ကို ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"ယဲ့... ယဲ့... ယဲ့ပုဖန်... မင်း... မင်း ငါ့ကို ဘယ်လို ရှာတွေ့သွားတာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">ဤနေရာကို သူက သေချာစွာ ရွေးချယ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ နေရာအလွန် လျှို့ဝှက်သဖြင့် ကိစ္စများ ပေါက်ကြားသွားလျှင်တောင် သူ့ကို ရှာတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ဟု ထင်ထားခဲ့သည်။ ဤမျှ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရှာတွေ့သွားလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ မတွေးထားခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">"မင်းကိုး... ကျေးဇူးကန်းတဲ့ ခွေးကောင်" </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏ လက်ချောင်းကို တစ်ချက် ခေါက်လိုက်ရာ လေလှိုင်း တစ်စသည် ချန်ဆွန်းရှမ်း၏ နဖူးဆီသို့ ပစ်ဝင်သွားပြီး သူ့ကို ချက်ချင်း သတိလစ်သွားစေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤအချိန်တွင် ဆရာကြီး ဂယ်လုသည်လည်း မြေပြင်မှ မတ်တပ်ရပ်လာကာ ယဲ့ပုဖန်ကို အုံ့မှိုင်းသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး "မင်းက ငါ့ရဲ့ စုန်းအတတ်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်တဲ့ ကောင်လား"</p> <p style="text-align:justify">"စုန်းအတတ်..." </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မထီမဲ့မြင်ပြုမှုတို့ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး "ဒါက တရုတ်ပြည်ကနေ ခိုးသင်သွားတဲ့ အောက်လမ်း မိစ္ဆာအတတ်တွေပါကွာ။ အရှေ့တောင်အာရှမှာ ကြွားလုံး ထုတ်နေတာတော့ ကိစ္စမရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းက တရုတ်ပြည်ထိ လာပြီးတော့တောင် မိုက်ရိုင်းရဲတယ်ပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">"ခွေးကောင်လေး... ငါ ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ မင်း သိလား။ ငါက စုန်းကဝေဘုရင် ဘွန်နာချိုင်းရဲ့ တပည့်ကွ။ ငါ့ကို ဆန့်ကျင်ရင် ဘာအကျိုးဆက်တွေ ဖြစ်လာမလဲ မင်းသိလား"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး "သေချာပေါက် သိတာပေါ့... အဲဒါက မင်းကို ငရဲပြည် ပို့ပေးရမှာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">"ခွေးကောင်... သွားသေလိုက်"</p> <p style="text-align:justify">ဆရာကြီး ဂယ်လုမှာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွား၏။ သူက ကျယ်ဝန်းသော အင်္ကျီလက်စကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လေဟာနယ်ထဲတွင် အနီရောင် ဓားတိုတစ်လက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ယဲ့ပုဖန်ထံသို့ လျှပ်စီးတစ်တန်းအလား တိုးဝင်သွားလေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဤအရာသည် သာမန် လျှို့ဝှက်လက်နက် မဟုတ်ဘဲ သူ၏ သွေးကို သုံး၍ ဖန်တီးထားသော မှော်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သည့် ယင်ဝိညာဉ် ဓားတိုပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤဓားမှာ ရွှေနှင့် ပြုလုပ်ထားခြင်း မဟုတ်သလို သံနှင့် ပြုလုပ်ထားခြင်းလည်း မဟုတ်ပေ။ ယင်စွမ်းအင်များဖြင့် အလုံးစုံ သန့်စင်ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်၏။ ၎င်း၏ အရှိန်မှာ သာမန်ဓားများထက် အဆတစ်ရာ ပိုမို လျင်မြန်ပြီး စွမ်းအား အလွန်ကြီးမားကာ မဖျက်ဆီးနိုင်သော အဆင့်သို့ပင် ရောက်ရှိနေလေပြီ။ </p> <p style="text-align:justify">ယခင်က ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မှော်လက်နက်ကို အသုံးပြု၍ သိုင်းပညာရှင် မြောက်မြားစွာကို သူ သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးလေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ကံဆိုးချင်တော့ သူ ယနေ့ တွေ့ဆုံရသူမှာ ယဲ့ပုဖန် ဖြစ်နေ၏။ ယဲ့ပုဖန်သည် မှော်အတတ် မဟာဆရာကြီး တစ်ဦး ဖြစ်ရုံသာမက အောက်လမ်းအတတ် အားလုံးကို ဆန့်ကျင်နိုင်သူလည်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယင်ဝိညာဉ် ဓားတို ပြေးဝင်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် ဝှစ် ဟူသော အသံနှင့်အတူ မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးထဲသို့ ချက်ချင်း စုပ်ယူခံလိုက်ရပြီး သေးငယ်သော အနက်ရောင် ဆေးလုံးလေး တစ်လုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ... တရုတ်ကောင်... မင်း အဲဒါကို ဘယ်လို လုပ်လိုက်တာလဲ" </p> <p style="text-align:justify">ဂယ်လု၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပျက်ယွင်းသွား၏။ ယဲ့ပုဖန် အနေဖြင့် အခြေခံဓာတ်ကြီးငါးပါး ဝိညာဉ်မျိုစုပ်ခြင်း လျှို့ဝှက်အတတ်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်နိုင်ခြင်းမှာ တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခု သက်သက်သာ ဖြစ်မည်ဟု သူ ထင်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုလောက်အထိ အစွမ်းထက်နေလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ မတွေးထားခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">"မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်နဲ့ဆိုရင် ငါ့ကို မီဖို့ တော်တော်လေးကို အလှမ်းဝေးနေသေးတယ်" </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ခပ်ဟဟ ပြုံးလိုက်ပြီး "မင်းဆီမှာ ဘာအစွမ်းတွေ ရှိသေးလဲ... အကုန်ထုတ်သုံးလိုက်"</p> <p style="text-align:justify">"တရုတ်ကောင်... သိပ် မောက်မာမနေနဲ့။ မဟာစုန်းကဝေ ဆရာကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ အစွမ်းကို မင်းကို ပြရသေးတာပေါ့" </p> <p style="text-align:justify">ဂယ်လုက စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏ ညာဘက် လက်မောင်းကို တစ်ချက် ခါလိုက်ရာ ရွှေရောင်အတောင်ပံ ပါသော ကင်းခြေများကောင် တစ်ကောင် ပျံထွက်လာလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤကင်းခြေများကောင်သည် သာမန် ကင်းခြေများကောင်များထက် များစွာ ပိုမို ကြီးမားပြီး အရှည် တစ်မီတာခန့် ရှိလေသည်။ ခန္ဓာကိုယ် အရှေ့ပိုင်းတွင် ရွှေရောင် အတောင်ပံ တစ်စုံပါရှိပြီး ငှက်တစ်ကောင်ထက် အဆ ဆယ်ဆ ပိုမို လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းနိုင်ပေသည်။ အပြင်သို့ ရောက်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် ကင်းခြေများကောင်သည် ယဲ့ပုဖန်ထံသို့ အစွယ်များ ထုတ်ပြကာ ကြမ်းတမ်းစွာ ခုန်အုပ်ဝင်ရောက်လာလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"နည်းနည်းတော့ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ" </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ကင်းခြေများကောင်ထံသို့ လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်၏။ </p> <p style="text-align:justify">ဘန်း... </p> <p style="text-align:justify">လက်သီးနှင့် ကင်းခြေများကောင်တို့ ရိုက်ခတ်သွားပြီး လက်သီးအားကြောင့် ကင်းခြေများကောင်မှာ အနောက်သို့ လွင့်စင်ထွက်သွားရလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် ယခုအခါ မြေကမ္ဘာအဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး အာကာသအဆင့်နှင့် ခြေတစ်လှမ်းသာ ကွာဝေးတော့သည်။ ဤလက်သီးတစ်ချက်သည် ရွှေကိုပင် ချေမွနိုင်ပြီး ကျောက်တုံးကိုပင် ခွဲထုတ်နိုင်စွမ်း ရှိ၏။ </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ရွှေရောင်အတောင်ပံ ကင်းခြေများကောင်မှာ တစ်မီတာ၊ နှစ်မီတာခန့်သာ လွင့်စင်သွားပြီးနောက် အတောင်ပံများကို ဖြန့်ကာ ထပ်မံ ပျံသန်းဝင်ရောက်လာပြန်သည်။ ဒဏ်ရာအနာတရ လုံးဝ မရရှိထားသည်မှာ သိသာထင်ရှားလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဂယ်လုက မထီမဲ့မြင် လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး "မိုက်မဲတဲ့ တရုတ်ကောင်... အလကားပဲ။ ဒါက ငါ သေသေချာချာ ပြုစုပျိုးထောင်ထားတဲ့ ကူအင်းကောင်ဟကွ။ ဓားမရှ၊ လှံမတိုးသလို ရေနဲ့ မီးကလည်း သူ့ကို ဘာမှလုပ်လို့ မရဘူး။ မင်းရဲ့ သွေးနဲ့ အသက်စွမ်းအင်တွေ စုပ်ယူခံရဖို့သာ စောင့်နေပေတော့"</p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်လို့လား... ဒါဆို သူ တကယ် ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်လဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့" </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်၏ စိတ်အာရုံက လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ၏ လက်ဝါးထဲတွင် နဂါးစွယ်ဓား ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ထို့နောက် ရွှေရောင် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုက ရွှေရောင်အတောင်ပံ ကင်းခြေများကောင်ထံသို့ ခုတ်ပိုင်းကျဆင်းသွား၏။</p> <p style="text-align:justify">နဂါးစွယ်ဓားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကင်းခြေများကောင်သည် အန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိသွားပုံရသည်။ ၎င်းသည် တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ခြင်း မပြုတော့ဘဲ အတောင်ပံများကို ခတ်ကာ လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းသွားပြီး အခြားတစ်ဖက်မှ ဝင်ရောက်လာပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"နည်းနည်းတော့ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ... မြန်တော့ မြန်သား။ ဒီတစ်ခါ မင်း ဘယ်နား ရှောင်မလဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့" </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ဓားကို နောက်သို့ ပြန်ရုပ်ကာ ထပ်မံ ခုတ်ချလိုက်သည်။ ကင်းခြေများကောင်သည် ယခင်အကြိမ်ကကဲ့သို့ပင် အတောင်ပံများကို ခတ်ကာ ဘေးသို့ ရှောင်တိမ်းသွား၏။ </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ၎င်းသည် နဂါးစွယ်ဓား၏ ဓားအလင်းကို ရှောင်တိမ်းလိုက်မိသည်နှင့် တပြိုင်နက် လေဟာနယ်ထဲတွင် လျှပ်စီးတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး အားပြင်းပြင်းဖြင့် ကျဆင်းလိုက်လေတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဖြောင်း...</p> <p style="text-align:justify">ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ကင်းခြေများကောင်မှာ ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရတော့ချေ။ လျှပ်စီးတန်း၏ တိုက်ရိုက် ရိုက်ခတ်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး ၎င်း၏ အတောင်ပံတစ်စုံမှာ ချက်ချင်း မီးလောင်ကျွမ်းသွားကာ လေထဲမှ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် ၎င်းကို ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေး လုံးဝ မပေးတော့ပေ။ သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို တစ်ချက် လှည့်လိုက်သည်နှင့် နဂါးစွယ်ဓားက ထပ်မံ ရိုက်ခတ်သွားပြန်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ရွှပ်... </p> <p style="text-align:justify">အတောင်ပံများ ဆုံးရှုံးသွားသော ကင်းခြေများကောင်မှာ ရှောင်တိမ်းနိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။ ၎င်းသည် ချက်ချင်းပင် နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ် နှစ်ပိုင်းစလုံးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒုတ်ခနဲ ကျဆင်းသွားလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ခွေးကောင်... မင်း တကယ်ပဲ ငါ့ရဲ့ ကူအင်းကောင်ကို သတ်ပစ်လိုက်တယ်ပေါ့" </p> <p style="text-align:justify">ဂယ်လု၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသမီးတို့ တောက်လောင်သွား၏။ ဤရွှေရောင်အတောင်ပံ ကင်းခြေများကောင်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန်အတွက် သူသည် ရတနာပေါင်းများစွာနှင့် ခွန်အားပေါင်း များစွာကို ရင်းနှီးခဲ့ရသည်။ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ခုတ်ပိုင်းခံလိုက်ရလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ မတွေးထားခဲ့ပေ။ </p> <p style="text-align:justify">"တရုတ်ကောင်... ဒီနေ့ မင်း သေရမယ်" </p> <p style="text-align:justify">သူသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် သူ၏ လည်ပင်းတွင် ဆွဲထားသော အနက်ရောင် ဦးခေါင်းခွံကို ဆွဲဖြဲလိုက်ပြီး လက်ထဲတွင် ဆုပ်ခြေပစ်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဂျွတ်... </p> <p style="text-align:justify">လက်သီးဆုပ်ခန့်ရှိသော ဦးခေါင်းခွံသည် ကွဲကြေသွားပြီးနောက် အနက်ရောင် ချီစွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာကာ အတွင်းမှ မိစ္ဆာဝိညာဉ် မြောက်မြားစွာကို လွှတ်ထုတ်လိုက်လေသည်။ ခဏအကြာမှာပင် ခန်းမဆောင် တစ်ခုလုံးသည် မြေပြင်ပေါ်မှ ငရဲပြည်အလား ဖြစ်သွားပြီး မဆုံးနိုင်သော အော်ဟစ်ညည်းညူသံတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ငါ့အတွက် သူ့ကို သတ်ပစ်ကြစမ်း..." ဂယ်လုက ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။ </p> <p style="text-align:justify">အမိန့်ရသည်နှင့် တပြိုင်နက် မိစ္ဆာဝိညာဉ်များသည် လှိုင်းလုံးကြီးများအလား ဟိန်းဟောက်ကာ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာကြလေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ယဲ့ပုဖန်သည် ထိတ်လန့်သွားမည့်အစား ဝမ်းသာသွားလေသည်။ ဤမိစ္ဆာကောင်များသည် ယဲ့ထျန်းအတွက် အကောင်းဆုံးသော အာဟာရဓာတ်များပင် ဖြစ်လေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ငါ့အတွက် အကုန် သိမ်းလိုက်စမ်း..."</p> <p style="text-align:justify">ကျယ်လောင်သော ဟစ်အော်သံနှင့်အတူ ခန်းမဆောင် အလယ်ဗဟို၌ မိစ္ဆာသန့်စင်အိုး ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် နေရာတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည့် ကြီးမားလှသော စုပ်ယူသည့် အင်အားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">မိစ္ဆာဝိညာဉ်များသည် မိစ္ဆာသန့်စင်အိုး၏ ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရပြီး လှည့်ပြေးရန် ပြင်ကြသော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် မိစ္ဆာသန့်စင်အိုး၏ အရှေ့တွင် သူတို့၌ ခုခံနိုင်စွမ်း လုံးဝ မရှိခဲ့ပေ။ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ပုလင်းထဲသို့ အကုန်လုံး စုပ်ယူခံလိုက်ရတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါ... ဒါက..." </p> <p style="text-align:justify">အစောပိုင်းက ရူးသွပ်မှုနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုတို့ ပြည့်နှက်နေခဲ့သော ဂယ်လုမှာ ယခုအခါ အံ့ဩ ထိတ်လန့်မှုတို့သာ ခံစားနေရလေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">အနက်ရောင် ဦးခေါင်းခွံသည် သူ၏ အစွမ်းထက်ဆုံး ရတနာဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ စုပ်ယူ သိမ်းဆည်းမှုကို စက္ကန့်အနည်းငယ်ပင် တောင့်မခံနိုင်ခဲ့ချေ။ ယခု အခြေအနေဖြင့် သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဆက်တိုက်နိုင်တော့မည်နည်း။ </p> <p style="text-align:justify">သူသည် တစ်ဖက်လူ၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ကြောင်းကို သဘောပေါက်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် ချက်ချင်း လှည့်ပြေးကာ ခန်းမဆောင်၏ ထွက်ပေါက်ဆီသို့ အပြေးအလွှား ဦးတည်သွားတော့၏။</p> <p style="text-align:justify">***</p>


Save