Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၈၅၃) မျှော်လင့်မထားသော တွေ့ရှိမှု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ယဲ့ပုဖန်၏ လက်ထဲမှ ထွက်ပြေးရန်မှာ ထိုမျှလောက် မလွယ်ကူလှပေ။ ဂယ်လု ခြေလှမ်းအနည်းငယ်မျှ ပြေးလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် လေဟာနယ်ထဲမှ လျှပ်စီးတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ကျဆင်းလာလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဂယ်လုမှာ ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရလိုက်ဘဲ လျှပ်စီးတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ချက်ချင်း လဲကျသွား၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထုံကျင်မှုကြောင့် တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်နေပြီး လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း ဆုံးရှုံးသွားလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် သူ၏ ဘေးသို့ လျှောက်သွားကာ နဂါးစွယ်ဓားဖြင့် သူ၏ လည်ပင်းကို ချိန်ရွယ်လိုက်ပြီး "ပြောစမ်း... မင်းက ဘယ်သူလဲ။ တရုတ်ပြည်ကို ဘယ်လို ရောက်လာတာလဲ။ ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးကို ဘာလို့ တိုက်ခိုက်ရတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဂယ်လုသည် အသက်ပြင်းပြင်း အကြိမ်အနည်းငယ်မျှ ရှူသွင်းလိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထုံကျင်မှုများ အနည်းငယ် သက်သာသွားလေသည်။ ထို့နောက် သူက ခပ်တင်းတင်းဖြင့် "တရုတ်ကောင်... ငါက မန်နိုင်ငံရဲ့ မဟာစုန်းကဝေဆရာကြီး ဘွန်နာချိုင်းရဲ့ တပည့် ဆရာကြီး ဂယ်လုပဲ။ မင်း ငါ့ကို ထိရဲရင် ငါ့ဆရာက မင်းကို အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p style="text-align:justify">"ငါမေးတာကိုပဲ ဖြေ။ အပိုစကား တစ်ခွန်း ထပ်ပြောတာနဲ့ မင်းကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်မယ်"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်၏ လက်ကောက်ဝတ်မှာ အရှေ့သို့ အနည်းငယ် ရွေ့လျားသွားပြီး ထက်မြက်လှသော ဓားသွားသည် ဂယ်လု၏ လည်ပင်းအရေပြားကို ချက်ချင်း ရှရာထင်သွားစေကာ သွေးနီနီများ စီးကျလာလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ဖက်လူသည် သူ၏ ဆရာကို အနည်းငယ်မျှပင် ဂရုမစိုက်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသောအခါ ဂယ်လု၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်ရိပ်များ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး "တရုတ်ကောင်... စိတ်လိုက်မာပါ မလုပ်ပါနဲ့။ မင်း သိချင်တာသာ မေးပါ" ဟု ကမန်းကတန်း ပြောလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်းကို ဘယ်သူ ငှားတာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">ဂယ်လုသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသော ချန်ဆွန်းရှမ်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး "ဒီကောင်ပဲလေ။ အဲဒီ မိန်းမကြီးကို သတ်ပြီး ဟုန်မန် လုပ်ငန်းစုကို ထိန်းချုပ်နိုင်ဖို့အတွက် သူက ငွေကြေးအမြောက်အမြားနဲ့ ငါ့ကို ငှားရမ်းခဲ့တာ။ အဲဒီအတွက် ငါ့ကို ရှယ်ယာ ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း ဒါမှမဟုတ် ယွမ်ငွေ တစ်ဘီလီယံ ပေးမယ်လို့ ကတိပေးထားတယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ကိုယ်တော် တစ်ပါး ဖြစ်နေပြီး ငွေအတွက်နဲ့ လူ့အသက်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အောက်လမ်းအတတ်တွေ ကျင့်ကြံနေသေးတယ်ပေါ့။ သွားသေလိုက်တော့"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် ဤကောင်ကို အလွတ်ပေးရန် ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝ မရှိခဲ့ပေ။ သူက လက်ကောက်ဝတ်ကို တစ်ချက် လှည့်လိုက်သည်နှင့် ဓားသွားသည် တစ်ဖက်လူ၏ လည်ပင်းရှိ လေပြွန်ကို ချက်ချင်း ဖြတ်တောက်သွားလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဂယ်လု၏ မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားပြီး လည်ပင်းမှ ဂလွတ် ဂလွတ် ဟူသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။ တစ်ဖက်လူက သူ့ကို အမှန်တကယ် သတ်ရဲလိမ့်မည်ဟု သူ မယုံကြည်နိုင်သေးပုံ ရသည်။ သူသည် မဟာစုန်းကဝေဆရာကြီး ဘွန်နာချိုင်း၏ တပည့်ရင်း တစ်ဦး မဟုတ်ပါလား…။</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် ယဲ့ပုဖန်သည် မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးကို ထုတ်ယူကာ ဂယ်လု၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အောက်လမ်း မိစ္ဆာစွမ်းအင်များကို အပြည့်အဝ စုပ်ယူသန့်စင်ပစ်လိုက်ပြီး အလောင်းကိုမူ ဒန်မီးဖြင့် လောင်ကျွမ်း ပြာကျစေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူသည် အမွှေးတိုင် စားပွဲဆီသို့ လျှောက်သွားကာ အဝတ်အရုပ်လေးကို ကောက်ယူ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">အရုပ်၏ ကျောဘက်တွင် ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီး၏ အမည်ကို ရေးသားထားသော အဝါရောင် အင်းစာရွက် တစ်ရွက် ကပ်ထားသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်း၏ ဦးခေါင်းတွင် အမည်းရောင် ဆံပင်အချို့ ရစ်ပတ်ထားပြီး ၎င်းတို့မှာ ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီး၏ ဆံပင်များ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ရင်ဘတ်တွင် အပေါက်တစ်ပေါက် ဖောက်ထားပြီး ညှပ်ထားသော လက်သည်းအချို့ကို ထည့်သွင်းထားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤအရာများက သူ၏ ယခင် သံသယများကို အတည်ပြုပေးလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ အရာအားလုံးသည် ချန်ဆွန်းရှမ်း၏ လက်ချက်ပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဂုန်နီအိတ် အရုပ်ကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီးနောက် သူသည် လှည့်ကာ ချန်ဆွန်းရှမ်း၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ အပ်စိုက်မှတ်များကို ပြန်ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ထိုသူသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လာပြီး ယဲ့ပုဖန်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယခင် အမှတ်ရစရာများကို ပြန်လည် သတိရသွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ယဲ့ပုဖန်… မင်း ငါ့ကို ထိရဲရင် ဆရာကြီး ဂယ်လုကို ခိုင်းပြီး မင်းကို သတ်ပစ်ခိုင်းမယ်..."</p> <p style="text-align:justify">သူသည် စကားပြောရင်း အခန်းထဲတွင် အလောတကြီး လိုက်လံရှာဖွေကြည့်လိုက်သော်လည်း အချိန်အတော်ကြာ ရှာဖွေပြီးနောက်၌ပင် ဂယ်လု၏ အရိပ်ကိုမျှ မတွေ့ရတော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">"ရှာမနေနဲ့တော့... အဲဒီ ကိုယ်တော်က မင်းကို စောင့်ဖို့ အောက်ကို အရင်ဆင်းသွားပြီ"</p> <p style="text-align:justify">"ဘာ... မင်းက ဆရာကြီး ဂယ်လုကိုတောင် တကယ် သတ်ပစ်လိုက်တာလား"</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းရှမ်းသည် အနည်းငယ် မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်သွားရ၏။ ထိုဘုန်းကြီး မည်မျှ အစွမ်းထက်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိထားပေသည်။ ထိုသူသည် ထိုင်းနိုင်ငံမှ မဟာစုန်းကဝေဘုရင်၏ တပည့်ရင်း တစ်ဦး မဟုတ်ပါလား…။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်၏ လက်ကောက်ဝတ်က ရွေ့လျားသွားပြီး နဂါးစွယ်ဓားသည် သူ၏ လည်ပင်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွား၏။ </p> <p style="text-align:justify">"အန်တီချန်ဆွန်းက မင်းကို မွေးထားတဲ့ မိခင်အရင်း မဟုတ်ဘူးဆိုရင်တောင် မင်းကို ငယ်ငယ်ကတည်းက ကျွေးမွေးပြုစုလာခဲ့တာ။ ခွေးလို ကျေးဇူးမသိတတ်တဲ့ မင်းလိုကောင်က ကျေးဇူးမဆပ်တဲ့အပြင် လူမိုက်ငှားပြီး သူ့ကို သတ်ဖို့နဲ့ သူ့ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို လုယူဖို့တောင် ကြိုးစားသေးတယ်။ မင်းလို လူမျိုးက ဒီလောကမှာ အသက်ရှင်နေဖို့ မလိုတော့ဘူး"</p> <p style="text-align:justify">စကားပြောပြီးနောက် သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒတို့ တောက်လောင်လာကာ ချန်ဆွန်းရှမ်း၏ အသက်ကို အဆုံးစီရင်ရန် ပြင်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"မလုပ်ပါနဲ့... ကျွန်တော့်ကို မသတ်ပါနဲ့။ ဒီကိစ္စတွေ အားလုံးက တခြားတစ်ယောက်က ခိုင်းလို့ လုပ်ရတာပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို မသတ်ပါနဲ့..."</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်၏ ပြင်းထန်လှသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် စိတ်ဆန္ဒကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ ချန်ဆွန်းရှမ်းမှာ လိပ်ပြာလွင့်မတတ် ထိတ်လန့်သွားပြီး သူ၏ ပေါင်ကြားမှ ပူနွေးသော အရည်တစ်ချို့ စီးကျလာကာ လေထုထဲတွင် စူးရှသော အနံ့အသက်များ ပြည့်နှက်သွားလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်၏ စိတ်အာရုံက လှုပ်ရှားသွားပြီး နဂါးစွယ်ဓားမှာ တစ်ဖန် ရပ်တန့်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify">"မင်းပြောချင်တာက ဒါတွေအားလုံးက မင်းအကြံ မဟုတ်ဘဲ တစ်ယောက်ယောက်က မင်းကို ခိုင်းတာ ဆိုပါတော့"</p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်တယ်... ဟုတ်ပါတယ်။ တစ်ယောက်ယောက်က ကျွန်တော့်ကို ခိုင်းတာပါ"</p> <p style="text-align:justify">မိမိအသက်ကို ကယ်တင်နိုင်ရန်အတွက် ချန်ဆွန်းရှမ်းက ကမန်းကတန်း ရှင်းပြလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်တော်က လူမိုက် တစ်ယောက်ဆိုပေမဲ့ ကိုယ့်အစွမ်းအစကို ကိုယ်သိပါတယ်။ ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးကို သတ်လိုက်ရင်တောင် ဟုန်မန် လုပ်ငန်းစုကို ကျွန်တော် လုံးဝ ထိန်းချုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အခုလိုမျိုး အပူအပင်ကင်းတဲ့ လူရှုပ်လေး တစ်ယောက်အနေနဲ့ နေရတာက ပိုကောင်းပါတယ်။ ဒါကြောင့် သူ့ကို သတ်ဖို့ ကျွန်တော့်မှာ ဘာအကြောင်းပြချက်မှ လုံးဝ မရှိပါဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန် စဉ်းစားကြည့်လိုက်ရာ အနည်းငယ် သဘာဝကျပုံရလေသည်။ ဟုန်မန် လုပ်ငန်းစုကို ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီး ကိုယ်တိုင် တည်ထောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူမ မရှိတော့သည်နှင့် တပြိုင်နက် မည်သူမဆို အလွယ်တကူ ထိန်းချုပ်နိုင်မည့် အရာမျိုး မဟုတ်ပေ။ သို့ဖြစ်ရာ ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးကို သတ်လိုသော ချန်ဆွန်းရှမ်း၏ အကြောင်းပြချက်မှာ လုံလောက်မှု မရှိချေ။</p> <p style="text-align:justify">"အဲဒါဆိုရင် မင်းက ဘာလို့ ဒီလို လုပ်ခဲ့ရသေးတာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်တော့်မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိလို့ပါ။ သူတို့က ကျွန်တော့်ကို အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခဲ့တာပါ" </p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းရှမ်းက ဆိုလေသည်။ "ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးကို သတ်လိုက်ရင် သူတို့က ဟုန်မန် လုပ်ငန်းစုကို ထိန်းချုပ်ပေးပြီး ရှယ်ယာ ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို ကျွန်တော့်ကို ပေးမယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "မင်းက အခုချိန်မှာ ဟုန်မန် လုပ်ငန်းစုရဲ့ အမွေခံလေ။ သွေးသားအရင်း ဟုတ်သည်ဖြစ်စေ၊ မဟုတ်သည်ဖြစ်စေ အန်တီချန်ဆွန်းက မင်းကို ဆိုးဆိုးရွားရွား ဆက်ဆံမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ မင်းက ဘာလို့ အဲဒီ ရှယ်ယာ ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို မက်မောနေရတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းရှမ်းက မျက်နှာပျက်ပျက်ဖြင့် ရှင်းပြလေသည်။ "ပြဿနာက အဲဒါမဟုတ်ဘူး။ ပြဿနာက သူတို့ ကျွန်တော့်ကို ခြိမ်းခြောက်ခဲ့တာ။ ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးရဲ့ သားအရင်းက ဘယ်သူလဲဆိုတာ သူတို့ သိတယ်တဲ့။ ကျွန်တော်သာ သဘောမတူရင် အဲဒီသတင်းကို ဖောက်ချပစ်မယ်လို့ ခြိမ်းခြောက်ခဲ့တယ်..."</p> <p style="text-align:justify">"အမေသာ သူ့သားအရင်းကို ရှာတွေ့သွားရင် မွေးစားသားဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော်က အသုံးမကျတော့ဘူးလေ။ အဲ့ဒါဆို ကျွန်တော် တစ်ပြားတစ်ချပ်မှ ရတော့မှာ မဟုတ်သလို နောင်ကျရင် ဟုန်မန် လုပ်ငန်းစုကနေ နှင်ထုတ်ခံရဖို့တောင် ရှိတယ်။ တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတဲ့အဆုံးမှာတော့ ကျွန်တော် သူတို့နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ရတာပါ"</p> <p style="text-align:justify">"ဘာ... သူတို့က အန်တီချန်ဆွန်းရဲ့ သားအရင်းက ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိတယ်ပေါ့" </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး "ဒါဆို ပြောစမ်း... အဲဒီလူက ဘယ်သူလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းရှမ်းက ဗလုံးဗထွေးဖြင့် "ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ပြောပြလို့ ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ကို မသတ်ဘူးလို့ ခင်ဗျား ကတိပေးရမယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ကောင်းပြီလေ... မင်းပြောတာက အမှန်တရားသာ ဖြစ်မယ်ဆိုရင် ဒီတစ်ကြိမ်တော့ မင်းကို ငါ လွှတ်ပေးနိုင်ပါတယ်"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန် ကိုယ်တိုင်ကလည်း မိဘမဲ့ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီး အပေါ်တွင် အလွန်ကောင်းမွန်သော သဘောကျနှစ်သက်မှု ရှိနေသဖြင့် သူမ၏ သားအရင်းကို ရှာဖွေပေးရန် သူ အမှန်တကယ် ကူညီပေးလိုပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကောင်းပြီ... ခင်ဗျား ကတိဖျက်လို့ မရဘူးနော်"</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းရှမ်းသည် အကြိမ်ကြိမ် အတည်ပြုပြီးနောက် ယဲ့ပုဖန်ကို ကျိန်စာတိုက်ခိုင်းပြီးမှသာ "ကျွန်တော့်ဆီ လာရှာတဲ့သူက..."</p> <p style="text-align:justify">ဤစကားကို ပြောလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ယဲ့ပုဖန်၏ ရင်ထဲတွင် တုန်းမိသားစု၌ နောက်ဆုံးအကြိမ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အတိုင်းပင် သတိပေးချက်တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ခွေးကောင်... စနိုက်ပါသမား ထပ်ရောက်လာပြန်ပြီ"</p> <p style="text-align:justify">သူသည် ချန်ဆွန်းရှမ်းကို ကာကွယ်ပေးလိုသော်လည်း အချိန်မလုံလောက်တော့ချေ။ တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိသဖြင့် သူသည် ကျောဘက်မှ ပစ်ခတ်လိုက်သော ကျည်ဆန်ကိုသာ ရှောင်တိမ်းလိုက်ရလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဖူး...</p> <p style="text-align:justify">တိုးရှိတ်သော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ ရွှေရောင် ကျည်ဆန်သည် ချန်ဆွန်းရှမ်း၏ နဖူးကို တိုက်ရိုက် ဖောက်ဝင်သွားပြီး ဦးခေါင်းနောက်ဘက်မှ ပြန်ထွက်လာကာ ခန်းမဆောင်၏ နံရံကို ဘန်း ဟူသော အသံနှင့်အတူ ဝင်တိုက်သွားလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်၏ စိတ်အာရုံက လှုပ်ရှားသွားပြီး ထိုကျည်ဆန်ကို လက်ဖြင့် ဖမ်းဆုပ်လိုက်၏။ ၎င်းအပေါ်ရှိ ချီစွမ်းအင်ကို အာရုံခံလိုက်ပြီးနောက် သူက လက်ကောက်ဝတ်ကို တစ်ချက် ခေါက်လိုက်ရာ ရွှေရောင် အင်းစာရွက် တစ်ရွက်သည် လောင်ကျွမ်းသွားပြီး လေဟာနယ်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ခြေရာခံအင်း…။</p> <p style="text-align:justify">ပြီးခဲ့သည့် တိုက်ပွဲအပြီးတွင် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုး ထပ်မံ မဖြစ်ပွားစေရန်အတွက် သူသည် ခြေရာခံအင်း အချို့ကို အထူးတလည် သန့်စင် ဖန်တီးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ယနေ့တွင် ၎င်းတို့က အသုံးဝင်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ </p> <p style="text-align:justify">ဤကဲ့သို့သော အင်းစာရွက်မျိုးသည် တစ်ဖက်လူ၏ ချီစွမ်းအင်ကို ရရှိသွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် ဆယ်မိုင် ပတ်လည်အတွင်း၌ တစ်ဖက်လူကို ခြေရာခံနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အင်းစာရွက်ကို လွှတ်တင်လိုက်ပြီးနောက် သူသည် လျှပ်တစ်ပြက် လှုပ်ရှားသွားကာ အခန်းထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကျည်ဆန်လာရာ လမ်းကြောင်းဆီသို့ အပြေးအလွှား လိုက်ပါသွားလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">လူနေအိမ်နှင့် မီတာ ၅၀၀ ခန့် ကွာဝေးသော တောင်ကုန်းငယ်လေး တစ်ခုပေါ်တွင် ဖြစ်လေသည်။ အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသား တစ်ဦးသည် သူ၏ လက်ထဲရှိ စနိုက်ပါရိုင်ဖယ်ကို အနီးရှိ သေတ္တာတစ်ခုထဲသို့ ကျွမ်းကျင်စွာ ထည့်သွင်းလိုက်ပြီးနောက် ၎င်းကို ကောက်ကိုင်ကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအခိုက်အတန့်၌ပင် သူ၏ အရှေ့တွင် လူရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေတာလား... အဲဒီလောက် မလွယ်ဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်မှာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေလေသည်။ စနိုက်ပါသမား၏ နည်းစနစ်မှာ ပြီးခဲ့သည့် အကြိမ်က တုန်းမိသားစုတွင် သူ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော နည်းစနစ်နှင့် တစ်ထပ်တည်း နီးပါး တူညီနေ၏။ နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်နေသူမှာ တစ်ဦးတည်း ဖြစ်မည်ဟု သူ သံသယဝင်မိလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်နည်းဆိုရသော် ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးကို သတ်လိုသော သူသည် သူ့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သည့် နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူလည်း ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်များပေသည်။ </p> <p style="text-align:justify"> စနိုက်ပါသမားကိုသာ သူ ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့လျှင် နောက်ကွယ်တွင် ပုန်းအောင်းနေသော သူကို ဖော်ထုတ်နိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">***</p>


Save