Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၈၅၄) သေနတ်နတ်ဘုရား ဘလန့်ခ်</h2> <h3 style="text-align: center;">*</h3> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားမှာ သိသိသာသာပင် ထိတ်လန့်သွားပြီး တစ်ဖက်လူက သူ့ကို ဤမျှ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရှာတွေ့လာလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူသည် အတွေ့အကြုံ ရင့်ကျက်သူ တစ်ဦး ဖြစ်သောကြောင့် တည်ငြိမ်စွာပင် ရှိနေသေး၏။ သူ၏ ညာလက်ကို တစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်ကာ ခါးကြားမှ အနက်ရောင် သေနတ်တစ်လက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ သေနတ်ကိုပင် မမြှောက်နိုင်လိုက်ခင်မှာပင် သူ၏ ရင်ဘတ်မှာ ရုတ်တရက် ထုံကျင်သွားပြီး သစ်သားရုပ်တု တစ်ခုအလား မတ်တပ်ရပ်လျက်သား ဖြစ်သွားလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်း... မင်း..."</p> <p style="text-align:justify">အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားသည် "မင်း" ဟု နှစ်ခွန်းမျှသာ ပြောနိုင်ပြီး စာကြောင်းအပြည့်အစုံ မပြောနိုင်တော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">သူ အမှန်တကယ်ပင် အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားရလေသည်။ လူသတ်သမား တစ်ယောက်အဖြစ် နှစ်ပေါင်းများစွာ လုပ်ကိုင်လာခဲ့ပြီးနောက် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြုံတွေ့ရခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က သူ့ကို စူးရှစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး "ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက် တုန်းမိသားစုမှာက မင်းပဲမလား" ဟု မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားသည် ရင်ထဲမှ အံ့အားသင့်မှုကို ဖိနှိပ်ထားရန် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်သည်။ ထိပ်တန်း လူသတ်သမား တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူသည် အသက်ဆုံးရှုံးရရန်အတွက် အမြဲတမ်း ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်လေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ငါ့ဆီကနေ စကားတစ်ခွန်းတောင် မင်း ရမှာမဟုတ်ဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် အပိုစကားများ ဆက်ပြောမနေတော့ပေ။ သူသည် အပ်ထည့်သည့်အိတ်ကို ထုတ်ယူကာ ငွေအပ်ခုနစ်ချောင်းကို ထိုသူ၏ ဦးခေါင်းထိပ်ရှိ အဓိက အပ်စိုက်မှတ် ခုနစ်ခုအတွင်းသို့ လျှပ်တစ်ပြက် စိုက်သွင်းလိုက်လေသည်။ ဝိညာဉ်ထိန်း အပ်ခုနစ်ချောင်း နည်းစနစ်ပင် ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">"ပြောစမ်း... ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက် တုန်းမိသားစုမှာ ငါ့ကို သေနတ်နဲ့ ချောင်းပစ်ခဲ့တာ မင်းပဲ မဟုတ်လား" </p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်တယ်... အဲဒါ ငါပဲ" </p> <p style="text-align:justify">အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားက အမှန်အတိုင်း ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်လေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်၏ ရင်ထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု တစ်ခု ရုတ်ချည်း ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ နှစ်ကြိမ်စလုံးက လူတစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေသောကြောင့် မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေး တစ်ခုကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်းက ဘယ်သူလဲ" </p> <p style="text-align:justify">"ငါက သေနတ်နတ်ဘုရား ဘလန့်ခ်ပဲ... မြေအောက်လောက လူသတ်သမား စာရင်းမှာ အဆင့် ၇၈ ချိတ်ထားတဲ့ လူသတ်သမား တစ်ယောက်"</p> <p style="text-align:justify">"ဒါဆိုရင် ဘာလို့ ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တာလဲ" </p> <p style="text-align:justify">ဘလန့်ခ်က ဖြေလေသည်။ "ငါက လူသတ်သမားလေ။ ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်က မင်းရဲ့ အသက်ကို တစ်ယောက်ယောက်က ပိုက်ဆံပေးပြီး ဝယ်ထားတာ။ ဒီတစ်ခေါက်ကကျတော့ ချန်ဆွန်းရှမ်းဆီကနေ အသုံးဝင်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေ ထွက်မလာအောင် သူ့ကို သတ်ဖို့ တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကို ခိုင်းတာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ ယဲ့ပုဖန်၏ ရင်ထဲတွင် တင်းကျပ်သွားပြီး "အဲဒီလူက ဘယ်သူလဲ ပြောစမ်း" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ငါ မသိဘူး" </p> <p style="text-align:justify">ဘလန့်ခ်၏ အဖြေက သူ့ကို စိတ်ပျက်သွားစေဆဲပင်။ </p> <p style="text-align:justify">"မင်းက မသိဘူးဆိုရင် ဘာလို့ နှစ်ကြိမ်စလုံးမှာ အချိန်ကိုက် ရောက်လာနိုင်တာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">"ဟိုဘက်က မြို့တော်မှာ တစ်လတိတိ အသင့်အနေအထား နေပေးဖို့ ယွမ်ငွေ သန်း ၅၀ ပေးထားတာလေ။ လှုပ်ရှားဖို့ လိုတဲ့အခါကျရင် သူတို့ ငါ့ကို ချက်ချင်း ဖုန်းခေါ်တယ်။ ငါက သူတို့ ပိုက်ဆံကို ယူထားပြီးသားဆိုတော့ သူတို့ ခိုင်းတာကိုပဲ လုပ်တယ်။ အပို မေးခွန်းတွေ မမေးဘူး။ အဲဒါက ငါတို့ လူသတ်သမားတွေရဲ့ စည်းမျဉ်းပဲ"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်မှာ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိတော့ဘဲ ထပ်မံ မေးလိုက်ပြန်သည်။ "မင်း အလုပ်အောင်မြင်သွားရင် တစ်ဖက်လူကို ဘယ်လို ဆက်သွယ်လဲ" </p> <p style="text-align:justify">"ဆက်သွယ်စရာ မလိုဘူး။ ငါက အလုပ်ဖြစ်အောင် လုပ်ပေးလိုက်ဖို့ပဲ လိုတယ်။ ရလဒ်ကို ဟိုဘက်က အလိုလို သိလိမ့်မယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ဒါဆို သူတို့က မင်းကို ဘယ်လို ရှာတွေ့တာလဲ။ ပြီးတော့ မင်းကို ပိုက်ဆံ ဘယ်လို ပေးလဲ"</p> <p style="text-align:justify">"အမှောင် ကွန်ရက်ရဲ့ ဆုကြေးငွေ ကြေညာချက်ကနေတစ်ဆင့်ပေါ့။ တစ်ဖက်လူက စပေါ်ငွေ တစ်ဝက်ကို ပေးထားပြီးပြီ။ ကျန်တဲ့ ငွေကိုကျတော့ အလုပ်ပြီးတာနဲ့ ငါ့အကောင့်ထဲကို လွှဲပေးလိမ့်မယ်"</p> <p style="text-align:justify">"တောက်..." </p> <p style="text-align:justify">အသုံးဝင်သော သတင်းအချက်အလက် တစ်ခုမျှ မရရှိနိုင်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသောအခါ ယဲ့ပုဖန်မှာ အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်သွားရ၏။ သူက လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး နဂါးစွယ်ဓားဖြင့် ဓားတစ်ချက်တည်း ခုတ်ပိုင်းကာ ဘလန့်ခ်၏ အသက်ကို အဆုံးစီရင်လိုက်လေတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">တစ်ဖက်လူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ အလွန်ပင် စေ့စပ်သေချာလွန်းလှသည်။ အကြိမ်ကြိမ် ကျရှုံးခဲ့သော်လည်း အားနည်းချက် လုံးဝ မကျန်ရစ်ခဲ့ချေ။ </p> <p style="text-align:justify">သူသည် ခုခံကာကွယ်ရသည့် အနေအထားတွင်သာ ရှိနေနိုင်ပြီး ထိုအချက်က သူ့ကို အလွန်အမင်း စိတ်ရှုပ်ထွေးစေလေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">စိတ်အာရုံကို တစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီးနောက် သူသည် စနိုက်ပါရိုင်ဖယ်ကို သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲ တိုက်ရိုက် ထည့်သွင်းလိုက်ပြီး ဒန်မီးကို အသုံးပြု၍ အလောင်းကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက လှည့်ကာ ခြံဝင်းဟောင်းဆီသို့ ပြန်သွားလေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းရှမ်းမှာ သေချာပေါက် သေဆုံးနေပြီ ဖြစ်သည်။ ယဲ့ပုဖန်သည် အခန်းတွင်းရှိ သဲလွန်စများကို ရှင်းလင်းလိုက်ပြီး ဂုန်နီအိတ် အရုပ်ကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးကာ ထွက်ခွာလာခဲ့လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">***</p> <p style="text-align:justify">ကူရီမန် ဆေးခန်း၌ ဖြစ်လေသည်။ ယဲ့ပုဖန် ထွက်သွားပြီးနောက် ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးက အနည်းငယ် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် "ရှောင်ဖန်လေး ဘာမှမဖြစ်ပါဘူးနော်" ဟု မေးလိုက်၏။ </p> <p style="text-align:justify">"သူ သေချာပေါက် ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ ဘော့စ် မကြာခင် ပြန်လာလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ ယုံကြည်တယ်"</p> <p style="text-align:justify">စီတုတျန့်မော့သည် ယဲ့ပုဖန်အပေါ်တွင် အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်မှု ရှိနေလေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူတို့ နှစ်ဦး စကားပြောနေစဉ်မှာပင် တံခါးမှာ အပြင်ဘက်မှ ဘန်း ဟူသော အသံကျယ်ကြီးဖြင့် ရုတ်တရက် ပွင့်ထွက်သွားပြီး တံခါးဝတွင် လူရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ထိုသူသည် ခေါင်းမှ ခြေဖျားအထိ အနက်ရောင် ဝတ်စုံဖြင့် ဖုံးကွယ်ထား၏။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံအရ အမျိုးသမီး တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သိသာပြီး လက်ထဲတွင် ရှည်လျားသော ဂျပန်ဓားရှည် တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ရှင်က ဘယ်သူလဲ။ ဘာလုပ်ချင်တာလဲ" </p> <p style="text-align:justify">တစ်ယောက်ယောက် ရုတ်တရက် ရောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စီတုတျန့်မော့သည် ချက်ချင်း သတိထားလိုက်၏။ သူမသည် ကျောပြင်မှ ဓားရှည်ကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးကို ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ကောင်မလေး... ဖယ်ရင်ဖယ်... မဖယ်ရင် သေဖို့သာ ပြင်ထား" </p> <p style="text-align:justify">ထိုသူ၏ အသံမှာ ခြောက်ကပ်ပြီး နားထောင်ရ ဆိုးရွားလှသဖြင့် ယောက်ျားလား၊ မိန်းမလား ခွဲခြား၍ပင် မရနိုင်ချေ။ </p> <p style="text-align:justify">သူမသည် စကားပြောရင်း အခန်းထဲသို့ သစ်သားဖိနပ်များ စီးကာ ဝင်ရောက်လာ၏။ သူမ၏ ခြေလှမ်းများမှာ ဖြည်းညင်းသော်လည်း ကြီးမားလှသော ဖိအားများကို ဖြစ်ပေါ်စေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ရှင်သာ သေဖို့ ပြင်ထား"</p> <p style="text-align:justify">စီတုတျန့်မော့က ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူမ၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်မှာ အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးထံသို့ လျင်မြန်စွာ ထိုးစိုက်ဝင်ရောက်သွားလေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ကိုယ့်အစွမ်းအစကိုယ် မသိတဲ့ ကောင်မလေး..." </p> <p style="text-align:justify">အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မထီမဲ့မြင်ပြုမှုတို့ ဖြတ်ပြေးသွား၏။ သူမသည် ဂျပန်ဓားရှည်ကိုပင် ဓားအိမ်ထဲမှ မဆွဲထုတ်ဘဲ အရှေ့သို့ ခပ်ဖွဖွလေး ဝှေ့ယမ်းကာ ထိုးစိုက်လာသော ဓားရှည်ကို ရင်ဆိုင်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထန်း... </p> <p style="text-align:justify">ဓားနှစ်လက် ရိုက်ခတ်သွားပြီးနောက် စီတုတျန့်မော့သည် ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားတစ်ခုက သူမကို ဝင်တိုက်သွားသည်ကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရ၏။ ထိုစွမ်းအားကြောင့် သူမသည် အနောက်သို့ တိုက်ရိုက် လွင့်စင်သွားပြီး သူမ၏ အနောက်ရှိ နံရံကို ဘန်း ဟူသော အသံဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်မိသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ချက်ချင်းပင် သူမ၏ ရင်ဘတ်မှာ ပူနွေးသွားပြီး သွေးလတ်လတ်ဆတ်ဆတ် တစ်လုပ်မှာ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ စီးကျလာလေတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"အာကာသအဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">စီတုတျန့်မော့မှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားရ၏။ သူမ အရှေ့ရှိ ဤသူမှာ အာကာသအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူမ တစ်ခါမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ </p> <p style="text-align:justify">ကံကောင်းစွာဖြင့် တစ်ဖက်လူသည် သူမကို သတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပုံရလေသည်။ သို့မဟုတ်လျှင် ထိုတိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် သူမ၏ အသက်ကို နုတ်ယူသွားနိုင်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီး၏ ခြေလှမ်းများမှာ အစမှ အဆုံးတိုင်အောင် တစ်ချက်မျှ ရပ်တန့်မသွားခဲ့ချေ။ သူမသည် ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးရှိရာသို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းသွားလေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">စီတုတျန့်မော့သည် ရင်ဘတ်မှ နာကျင်မှုကို ကြိတ်မှိတ်ခံစားရင်း ယဲ့ပုဖန်၏ ယခင် မှာကြားချက်ကို သတိရသွားကာ ကျောက်စိမ်းအင်းကို ချေမွပစ်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... </p> <p style="text-align:justify">ဆူညံသော အသံနှင့်အတူ အခန်းတွင်းရှိ အစီအရင်သည် စတင် အသက်ဝင်လာလေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးမှာ အခြေအနေ အားလုံးကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပြီဟု ယုံကြည်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ရှိနေခဲ့သော်လည်း ရုတ်တရက်ဆိုသလို မမြင်ရသော စွမ်းအားတစ်ခုကို ဝင်တိုက်မိသွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤစွမ်းအားသည် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိသော်ငြား အလွန်တရာ အားပြင်းလွန်းလှသဖြင့် သူမ၏ အာကာသအဆင့် ကျင့်ကြံမှုဖြင့်ပင် ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ချေ။ သူမသည် အခန်းအပြင်ဘက်သို့ တိုက်ရိုက် လွင့်ထွက်သွားလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့ဩမှင်တက်မှုတို့ ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် သူမသည် ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ အခန်းထဲသို့ ထပ်မံ အပြေးအလွှား ဝင်ရောက်လာပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူမ မည်မျှပင် အစွမ်းထက်နေပါစေ မမြင်ရသော စွမ်းအား အကာအရံကို ဖောက်ထွက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ </p> <p style="text-align:justify">"ခွေးမ... မင်းကို မသတ်နိုင်ဘူးဆိုတာ ငါ မယုံဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ထိုသူသည် လက်ထဲရှိ ဂျပန်ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ ကောင်းကင်ကိုပင် တုန်လှုပ်စေနိုင်သော စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အရှေ့သို့ အားကုန် ခုတ်ပိုင်းချလိုက်လေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ထက်မြက်လှသော ဓားချီစွမ်းအင်မှာ မမြင်ရသော စွမ်းအားအကာအရံဖြင့် ထိတွေ့မိသည်နှင့် တပြိုင်နက် လေထဲတွင် ချက်ချင်း လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မည်သည့် သက်ရောက်မှုမျှ မဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ခဲ့ချေ။ </p> <p style="text-align:justify">"ဒါ... ဒါက..."</p> <p style="text-align:justify">အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးသည် သိသိသာသာပင် ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်လာခဲ့သော်လည်း ဤကဲ့သို့ ရလဒ်မျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူမ၏ ပစ်မှတ်မှာ အရှေ့တည့်တည့်တွင် ရှိနေပါလျက်နှင့် မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ဖြစ်နေရသဖြင့် သူမ၏ ရင်ထဲတွင် အလွန်အမင်း မကျေမနပ် ဖြစ်သွားရလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"သွားသေလိုက်တော့"</p> <p style="text-align:justify">သူမက လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ကျယ်ဝန်းသော သင်္ကန်းလက်များထဲမှ မေပယ်ရွက်ပုံစံ လျှို့ဝှက်လက်နက် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ပစ်ထွက်လာလေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">မေပယ်ရွက်ပုံ လျှို့ဝှက်လက်နက်များသည် လေဟာနယ်ကိုပင် ဆုတ်ဖြဲပစ်မတတ် စူးရှစွာ မြည်ဟည်းသွားသော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် မျက်မြင်မရသော ဒိုင်းလွှားကို ဖောက်ထွက်နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ချေ။ ၎င်းတို့သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထန်း ဟူသော အသံများနှင့်အတူ ကျဆင်းသွားကြလေတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"တောက်... မင်းကို ငါ အထင်သေးမိသေးတာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးသည် အခန်းထဲသို့ ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် လှည့်ထွက်သွားလေတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူမ ထွက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးနှင့် စီတုတျန့်မော့တို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် နောက်ဆုံးတော့ ဘေးအန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်သွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် သက်ပြင်းရှည်ကြီးများ ချလိုက်ကြလေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ကောင်မလေး... သမီး ဘာမှမဖြစ်ပါဘူးနော်"</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးသည် အနီးသို့ လျှောက်သွားကာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မေးလိုက်၏။ </p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်မ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး... အတွင်းဒဏ်ရာ နည်းနည်းရသွားရုံပါပဲ" </p> <p style="text-align:justify">စီတုတျန့်မော့က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "တော်သေးတာပေါ့... ဘော့စ်က စောစောစီးစီး ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားခဲ့လို့။ မဟုတ်ရင် ဒီနေ့တော့ တကယ့်ကို ပြဿနာ အကြီးကြီး ဖြစ်သွားပြီ" </p> <p style="text-align:justify">"ခုနက ဘာတွေ ဖြစ်သွားတာလဲ။ အဲဒီလူက ရုတ်တရက်ကြီး ဘာလို့ အထဲကို ဝင်လာလို့ မရတော့တာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးမှာ သာမန်လူ တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပြီး ထူးဆန်းအံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော အစီအရင် တစ်ခုကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သဖြင့် အလွန် ထူးဆန်းနေမိလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အဲဒါက အစီအရင် တစ်ခုပါ အန်တီချန်ဆွန်း။ ဘော့စ် မထွက်သွားခင်ကတည်းက ကာကွယ်ရေး အစီအရင် တစ်ခုကို ချထားခဲ့တာ။ အဲဒီအစီအရင်က အဲဒီလူကို တားဆီးလိုက်တာပါ" </p> <p style="text-align:justify">စီတုတျန့်မော့က ဆက်၍ "အန်တီချန်ဆွန်း... ကြည့်ရတာ ချန်ဆွန်းရှမ်းက အန်တီ့ကို တကယ် သတ်ချင်နေတာပဲ။ အာကာသအဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်ကိုတောင် ငှားလာနိုင်တယ် ဆိုတော့လေ" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးက သံသယဖြစ်စွာဖြင့် "ဒါ... ဒါက မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ သူ့နောက်ခံကို အန်တီ သိပါတယ်။ သူက အာကာသအဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်ကို ငှားနိုင်စွမ်း မရှိပါဘူး" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ချန်ဆွန်းရှမ်း လုပ်တာ မဖြစ်နိုင်ဘူး... တခြား တစ်ယောက်ယောက်က လုပ်တာ ဖြစ်မယ်"</p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်၌ပင် တံခါးဝတွင် လူရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ပြန်ရောက်လာသူမှာ ယဲ့ပုဖန်ပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">***</p>


Save