Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၈၅၅) မဟာမိသားစုကြီး ငါးခု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">"ရှောင်ဖန်... သား ပြန်လာပြီပဲ"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးသည် ချက်ချင်းပင် အရှေ့သို့ တိုးလာပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကျေးဇူးတင်ရှိမှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဤလူငယ်လေးသာ သူမကို မကယ်တင်ခဲ့ပါက ယခုအချိန်ဆိုလျှင် သူမသည် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် သေဆုံးပြီးလောက်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူမ ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး စီတုတျန့်မော့ဘက်သို့ လှည့်ကာ "မင်း ဒဏ်ရာရသွားသေးလား" ဟု မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"အဆင်ပြေပါတယ်... သိပ်မဆိုးပါဘူး" </p> <p style="text-align:justify">"ဒီဆေးလုံးကို သောက်လိုက်"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က အနက်ရောင် ဆေးလုံးငယ်လေး တစ်လုံးကို ကမ်းပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။ စီတုတျန့်မော့က ယူ၍ ပါးစပ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်ထည့်လိုက်၏။ </p> <p style="text-align:justify">ဆေးလုံးသည် ပါးစပ်ထဲသို့ ရောက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် အရည်ပျော်သွားပြီး နွေးထွေးသော စီးကြောင်း တစ်ခုအဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားကာ ကိုယ်တွင်းကလီစာများဆီသို့ စီးဆင်းသွားလေသည်။ ဒဏ်ရာများကြောင့် သူမ၏ ရင်ဘတ်တွင် ဖြစ်ပေါ်နေသော ပူလောင်မှု ဝေဒနာမှာ ချက်ချင်းပင် သိသိသာသာ သက်သာသွားလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် သူတို့ သုံးဦးသည် ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ကြ၏။ ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးက "ရှောင်ဖန်လေး... တကယ်တော့ ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ။ ချန်ဆွန်းရှမ်း လုပ်တာလား။ သားရဲ့ နောက်ဆုံးစကားက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူမသည် ဤကိစ္စကို အလွန်ပင် စိုးရိမ်ပူပန်နေမိသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ မိမိကိုယ်တိုင် အနှစ် နှစ်ဆယ်ကျော် ပြုစုပျိုးထောင်လာခဲ့သော သားက မိမိအပေါ် ပြန်လည် ရန်သူဖွဲ့သည်ကို မည်သူမျှ လိုလားမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p style="text-align:justify">"သူပါပဲ... ဒါပေမဲ့ နောက်ကွယ်ကနေ ကြိုးကိုင်နေတဲ့ သူလည်း ရှိသေးတယ်" </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် အစမှ အဆုံးတိုင်အောင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အကြောင်းအရာ အားလုံးကို ပြန်လည် ပြောပြလိုက်ပြီးနောက် ဆက်၍ "ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ချန်ဆွန်းရှမ်းက အန်တီ့အပေါ် လုပ်ကြံဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ် ဆိုပေမဲ့ နောက်ကွယ်ကနေ သူ့ကို အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခဲ့တဲ့ သူ တစ်ယောက် ရှိနေတယ်။ အဲဒီလူကမှ တကယ့် နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူ အစစ်ပဲ..."</p> <p style="text-align:justify">"အန်တီချန်ဆွန်း... အဲဒီလူက ဘယ်သူဖြစ်နိုင်မလဲဆိုတာ အန်တီ ခန့်မှန်းလို့ရလား"</p> <p style="text-align:justify">ယနေ့တွင် အကျိုးအမြတ် လုံးဝ မရှိခဲ့သည်တော့ မဟုတ်ပေ။ ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးကို လုပ်ကြံလိုသော သူသည် သူ၏ နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူနှင့် တစ်ဦးတည်းပင် ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့လေပြီ။ သူသာ ယေဘုယျ လမ်းကြောင်းကို ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့လျှင် နောင်တစ်ချိန်တွင် ပစ်မှတ်တစ်ခု ရှိလာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အဲဒါကို ခန့်မှန်းဖို့က တော်တော်လေး ခက်တယ်" </p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး "ဟုန်မန် လုပ်ငန်းစုက မြို့တော်မှာ ထိပ်တန်း ဘဏ္ဍာရေး အုပ်စုကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပြီး ပိုင်ဆိုင်မှုက ယွမ် ဘီလီယံ တစ်ရာကျော်တောင် ရှိတာ။ လူပေါင်းများစွာက ဒီလို အဆီအနှစ်ပြည့်နေတဲ့ အသားတုံးကြီးကို လက်ဝယ်ပိုင်ဆိုင်ချင်နေကြတာပဲ။ ဒီအချက်ကို ကြည့်ပြီးတော့ အဲဒီလူက ဘယ်သူလဲ ဆိုတာကို ခန့်မှန်းဖို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန် စဉ်းစားကြည့်လိုက်ပြီး "ဒါဆိုရင် အန်တီ ရှေ့ဆက်ပြီး ပိုသတိထားရလိမ့်မယ်" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ချန်ဆွန်းရှမ်း သေသွားပြီဆိုတော့ အန်တီ လုံခြုံသွားပါပြီ။ အဲဒီလူက အန်တီ့ကို သတ်ချင်တာက သူ့ကနေတစ်ဆင့် ဟုန်မန် လုပ်ငန်းစုကို သိမ်းပိုက်ချင်လို့လေ။ အခု အတွင်း သစ္စာဖောက် မရှိတော့ဘူးဆိုတော့ အန်တီ သေသွားရင်တောင် သူတို့ ဘာမှရမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ အဲဒီတော့ အန်တီ့ကို ထပ်ပြီး လုပ်ကြံဖို့ သူတို့မှာ အကြောင်းပြချက် မရှိတော့ပါဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးက ဤသို့ ပြောလိုက်သော်ငြား သူမ၏ မျက်နှာထက်တွင် ဝမ်းနည်းရိပ်များ ပေါ်ထွက်နေဆဲပင်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ထိုသူသည် သူမကိုယ်တိုင် ပြုစုပျိုးထောင်လာခဲ့သူ ဖြစ်ပြီး သူမတွင် သံယောဇဉ် အနည်းငယ်မျှ မရှိပါဟု ပြောလျှင် ၎င်းမှာ လိမ်ညာရာသာ ကျပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က သူမကို နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။ "အန်တီ... အရမ်းကြီး ဝမ်းနည်းမနေပါနဲ့။ ဒီလို ကျေးဇူးကန်းတဲ့ လူကို ဆက်ထားရင် ဒုက္ခရောက်ဖို့ပဲ ရှိမှာပါ။ ပြီးတော့ အန်တီ့မှာ သားအရင်း ရှိသေးတာပဲ။ အစောကြီး မဟုတ်ရင်တောင် တစ်နေ့နေ့တော့ သေချာပေါက် ပြန်ရှာတွေ့မှာပါ" </p> <p style="text-align:justify">"သူ အသက်ရှင်နေသေးလား မသိဘူး။ ရှင်နေသေးတယ် ဆိုရင်တောင် သူ့ကို ဘယ်တော့ ရှာတွေ့မလဲ မသိဘူးလေ..."</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးက စိတ်အားထက်သန်သော အမူအရာဖြင့် မော့ကြည့်ကာ "ရှောင်ဖန်လေး... သားကို အန်တီ့ မွေးစားသား အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုလို့ ရမလား" ဟု မေးလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဒါ... ဒါက..."</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်မှာ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွား၏။ ဤကိစ္စအတွက် သူ လုံးဝ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်မထားခဲ့ချေ။ </p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးက ဆက်၍ "အန်တီ့သားသာ အသက်ရှင်နေသေးရင် သားနဲ့ ရွယ်တူလောက် ရှိမှာပဲ။ သားသာ သဘောတူမယ်ဆိုရင် အန်တီက သားကို အခုချိန်ကစပြီး သားအရင်း တစ်ယောက်လို ဆက်ဆံပါ့မယ်"</p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ ဤစကားကို အခြားသူများ ကြားလိုက်ရပါက သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ဗုံတီးနေသကဲ့သို့ တဒိတ်ဒိတ် ခုန်နေမည်မှာ သေချာလှသည်။ </p> <p style="text-align:justify">မည်သို့ပင်ဆိုစေ ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးသည် ယွမ် ဘီလီယံတစ်ရာကျော် တန်ဖိုးရှိသော ဟုန်မန် လုပ်ငန်းစုကို အုပ်ချုပ်နေသူ ဖြစ်သည်။ သူသာ သူမ၏ မွေးစားသား ဖြစ်လာပါက ဟုန်မန် လုပ်ငန်းစု၏ တစ်ဦးတည်းသော အမွေခံ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် ငွေကြေးအတွက် မည်သည့်အခါမျှ ထည့်သွင်း စဉ်းစားလေ့ မရှိသော်လည်း သူမ၏ စိတ်အားထက်သန်နေသော မျက်လုံးများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ နှလုံးသားမှာ ချက်ချင်း အရည်ပျော်ကျသွားရလေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူသည် သူမအပေါ်တွင် ရှင်းပြ၍မရသော ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု တစ်ခု ရှိနေခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ ဤအခိုက်အတန့်၌ သူ ငြင်းပယ်နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">"အန်တီက အဲ့ဒီလိုမျိုး သဘောထားချင်တယ် ဆိုရင် ကျွန်တော် အန်တီ့ မွေးစားသား ဖြစ်ဖို့ လိုလားပါတယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ကောင်းလိုက်တာ... အန်တီ့မှာ သားတစ်ယောက် ပြန်ရပြီပဲ"</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးသည် ယဲ့ပုဖန်၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု မျက်ရည်များ ပြည့်လျှံလာလေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူမသည်လည်း ဤလူငယ်လေးကို အလွန်ပင် သဘောကျ ကျေနပ်နေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား…။ ထို့သို့မဟုတ်လျှင် မွေးစားသားအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုရန် သူမ ကိုယ်တိုင် အစပျိုး အဆိုပြုလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p style="text-align:justify">"အမေ..."</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ခေါ်လိုက်ပြီး ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးရှေ့တွင် ခေါင်းငုံ့ကာ မိခင်အဖြစ် တရားဝင် ဂါရဝ ပြုလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"သားလိမ္မာလေး... မြန်မြန်ထပါကွယ်"</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးက သူ့ကို ထူပေးရင်း သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် တင်းကြပ်စွာ ဖက်ထားလိုက်လေသည်။ သူတို့သည် ခေတ္တမျှ စကားစမြည် ဆက်ပြောနေကြပြီးနောက် ယဲ့ပုဖန်သည် နောက်မှ ရောက်လာသော သူ၏ အကြောင်းကို အသေးစိတ် မေးမြန်းလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">စီတုတျန့်မော့က "အဲဒီလူက အနက်ရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ထားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးကို သေချာ ဖုံးထားတယ်။ မျက်လုံး တစ်စုံပဲ ပေါ်နေတာဆိုတော့ သူ့ရုပ်ကို လုံးဝ မမြင်ရဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူ့ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားအရ ဆိုရင်တော့ အမျိုးသမီး တစ်ယောက်ပဲ။ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု နည်းစနစ်နဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက ဂျပန်လူမျိုးတွေနဲ့ တော်တော်လေး ဆင်တူတယ်။ သူက ဂျပန်ဓားရှည်ကို သုံးတယ်။ သစ်သားဖိနပ် စီးတယ်။ နောက်ဆုံး သူ ပစ်လွှတ်လိုက်တာက နင်ဂျာတွေပဲ သီးသန့်သုံးတဲ့ မေပယ်ရွက်ပုံ လျှို့ဝှက်လက်နက်တွေပဲ..."</p> <p style="text-align:justify">"ဒီလက္ခဏာတွေကို ကြည့်ရင် သူက ဂျပန် နင်ဂျာ တစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့ များတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်က အရမ်း မြင့်လွန်းတယ်။ အာကာသအဆင့် ကျင့်ကြံမှုထိတောင် ရောက်နေပြီ"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန် မျက်မှောင်ကြုတ်သွား၏။ တုန်းယင်းမှ အာကာသအဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်က တရုတ်နိုင်ငံသို့ လာရောက်ပြီး ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးကို လုပ်ကြံရာတွင်ပင် ပါဝင်နေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ဤကိစ္စမှာ ပို၍ပို၍ ရှုပ်ထွေးလာပုံရလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်၌ စီတုတျန့်မော့က ရုတ်တရက် အာမေဍိတ်သံ ပြုလိုက်၏။ "အို... ကျွန်မ အခုမှ သတိရတယ်။ လျိုယွမ် အခု ဘယ်လို အခြေအနေ ရှိနေလဲ မသိဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးကလည်း "ဟုတ်တယ်... မြန်မြန်သွားကြည့်ရအောင်။ ခုနက လူက သူ့ကို တစ်ခုခုများ လုပ်သွားသေးလား မသိဘူး" ဟု ဆက်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူတို့သည် အခန်းထဲမှ အပြေးအလွှား ထွက်လာခဲ့ကြပြီး လျိုယွမ်၏ အခန်းသို့ ရောက်ရှိသွားကြလေသည်။ အထဲသို့ ဝင်လိုက်သောအခါ မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသော လျိုယွမ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p style="text-align:justify">စီတုတျန့်မော့က "လျိုယွမ်က အဲဒီလူရဲ့ လက်ချက်တော့ မိသွားတာ မဟုတ်လောက်ပါဘူးနော်" ဟု ထိတ်လန့်တကြား မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကိစ္စမရှိပါဘူး... သတိလစ်နေရုံပါပဲ" </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က အနီးသို့ လျှောက်သွားကာ သူ၏ ညာလက်ကို လျိုယွမ်၏ သွေးကြောပေါ်သို့ တင်၍ စမ်းသပ်လိုက်ပြီး "စိတ်မပူပါနဲ့။ သူ ရိုက်ခံရပြီး သတိလစ်သွားတာပါ။ ဘာမှ ကြီးကြီးမားမား မဖြစ်ပါဘူး" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">စကားပြောပြီးနောက် သူသည် လက်လှမ်းကာ သူမ၏ နားထင်ကို အကြိမ်အနည်းငယ် နှိပ်နယ်ပေးလိုက်ရာ လျိုယွမ်သည် လျင်မြန်စွာပင် သတိပြန်လည်လာလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အစ်ကိုကြီးယဲ့၊ မမစီတု... ဘာလို့ ဒီရောက်နေကြတာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">လျိုယွမ်သည် မြေပြင်မှ ထိုင်လိုက်ပြီး အိပ်မက်မှ နိုးလာသကဲ့သို့ သူတို့ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ ခုနက ဆေးခန်းထဲကို သူခိုး ဝင်လာလို့ မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား လာကြည့်တာပါ" ဟု ဖြေလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">လျိုယွမ်က "အို... ကျွန်မ သတိရပြီ။ ကျွန်မ သန့်စင်ခန်း သွားမလို့ လုပ်တုန်း ရုတ်တရက် တစ်ယောက်ယောက်က ကျွန်မရဲ့ ခေါင်းနောက်ပိုင်းကို ရိုက်လိုက်တာ။ ပြီးတော့ ကျွန်မ သတိလစ်သွားတယ်။ သူခိုး ဝင်လာတာကိုး"</p> <p style="text-align:justify">"ကောင်းပြီ... ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ အားလုံး သွားနားကြတော့လေ"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က လျိုယွမ်ကို နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်ပြီးနောက် အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အချိန်မှာ သန်းခေါင်ကျော်နေပြီ ဖြစ်၏။ သူသည် ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးနှင့် စီတုတျန့်မော့တို့ကို သူ၏ အခန်းထဲတွင် အိပ်စေလိုက်ပြီး အောက်ထပ်ရှိ ဧည့်ခန်းဆီသို့ ဆင်းလာခဲ့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက် အနေဖြင့် အိပ်ရာ ရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ ကိစ္စမရှိပေ။ သူသာ ကျင့်ကြံသည့် အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်သွားပါက ညတစ်ညလုံးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားမည် ဖြစ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူသည် ချက်ချင်း ကျင့်ကြံခြင်း မပြုသေးဘဲ ဖုန်းကို ထုတ်ယူကာ ဖုန်းတစ်ကောလ် ခေါ်ဆိုလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ဖုန်းဝင်သွားပြီးနောက် တစ်ဖက်မှ စီမာဝေ၏ ပျင်းရိ လေးတွဲနေသော အသံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ "အချစ်လေး... နင် အခု အလှလေးတွေ ဝိုင်းရံနေတယ်လို့ ကြားတယ်။ ကျူးချွဲအသင်း တစ်ခုလုံးက နင့်ကို စောင့်ကြပ်ပေးနေတာ ဆိုတော့လေ။ နင့်မှာ ငါ့ဆီ ဖုန်းဆက်ဖို့ အချိန်တောင် ရသေးတာလား"</p> <p style="text-align:justify">"သူတို့က ငါ့ကို လာကူညီပေးတာပါကွာ။ မင်းက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် သဝန်တိုနေရတာလဲ" </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "ကောင်းပြီ... မင်းကို အရေးကြီး ကိစ္စလေး ပြောစရာရှိတယ်" ဟု ဆိုလေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူသည် ယနေ့ည ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အကြောင်းအရာ အားလုံးကို အစမှ အဆုံးတိုင်အောင် ပြန်လည် ပြောပြလိုက်ပြီးနောက် ဆက်၍ "အခု သဲလွန်စတွေ ထပ်ပြတ်သွားပြန်ပြီ။ နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်နေတဲ့သူက ဘယ်သူဖြစ်နိုင်မလဲဆိုတာ ငါ့ကို ကူပြီး သုံးသပ်ပေးပါဦး"</p> <p style="text-align:justify">"အဲဒါကို ခန့်မှန်းဖို့က တကယ့်ကို ခက်ခဲပါတယ်။ သတင်းအချက်အလက်တွေက အရမ်းနည်းလွန်းပြီး သဲလွန်စတွေကလည်း သိပ်မရှိဘူးလေ" </p> <p style="text-align:justify">စီမာဝေက "ဒါပေမဲ့ မကြာသေးခင်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စရပ်တွေကို ကြည့်ရင် ရှန်းရှီးက ရှန်းမိသားစုကို အသုံးချနိုင်တယ်။ မြို့တော်က တုန်းမိသားစုကို အမိန့်ပေးနိုင်တယ်။ ပြီးတော့ အခု ဂျပန်က အာကာသအဆင့် နင်ဂျာ တစ်ယောက်ကိုပါ စေလွှတ်နိုင်တယ်ဆိုတော့လေ..."</p> <p style="text-align:justify">"ဒီလောက် အင်အားကြီးမားတဲ့ အာဏာကိုကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်ဆိုရင် အနည်းဆုံးတော့ သူဟာ မြို့တော်က ထိပ်သီး မိသားစုကြီး တစ်ခုခုရဲ့ အဓိက မျိုးဆက် တစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်။ မြို့တော်မှာ ထိပ်သီး မဟာမိသားစုကြီး ငါးခု ရှိတယ်။ ကျွန်မတို့ စီမာမိသားစုက တစ်ခုပေါ့။ ပြီးရင် ရှီးမန်မိသားစု၊ အရှေ့ပိုင်းမိသားစု၊ မူရုန်မိသားစုနဲ့ ချန်ဆွန်းမိသားစုတို့ ဖြစ်တယ်..."</p> <p style="text-align:justify">"ဒါပေမဲ့ ဒီမဟာမိသားစုကြီး ငါးခုက အရမ်းကို ဩဇာအာဏာ ကြီးမားလွန်းတော့ လုံလောက်တဲ့ သက်သေအထောက်အထား မရှိဘဲနဲ့ သူတို့ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ ဆိုတာက လွယ်ကူမှာတော့ မဟုတ်ဘူး"</p> <p style="text-align:justify">***</p>


Save