Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၈၅၇) ပြည့်စုံလွန်းသော အမျိုးသမီး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">ချောင်ရှင်းဟွာက "ဆရာတူအစ်ကို... အဲဒါကတော့ အဆင်မပြေလောက်ဘူး။ ဆူးရုယွဲရဲ့ နောက်ခံက အရမ်းကို ထူးခြားလွန်းတယ်။ ပြီးတော့ ဒီကိစ္စကိုလည်း လျှို့ဝှက်ထားရတာဆိုတော့ သူ ကိုယ်တိုင် ဆရာတူအစ်ကို့ ဆေးခန်းကို လာဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး" ဟု ပြန်ဖြေလေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"မနက်ဖြန် မနက်က ဆူးမိသားစု အနေနဲ့ ဆူးရုယွဲအတွက် အဓိက ကုသပေးမယ့် ဆရာဝန်ကို ရွေးချယ်ဖို့ နောက်ဆုံးရက်ပဲ။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်နဲ့ အတူတူ လိုက်ခဲ့ပေးပါ ဆရာတူအစ်ကို"</p> <p style="text-align:justify">"ကောင်းပြီလေ" </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် အခြေအနေကို နားလည်သွား၏။ နောက်တစ်နေ့တွင် သူသည် ဆေးခန်းအပေါက်ဝ၌ 'ခေတ္တပိတ်ထားသည်' ဟူသော စာတန်းကို ချိတ်ဆွဲလိုက်ပြီးနောက် ချောင်ရှင်းဟွာနှင့်အတူ ဆူးမိသားစုရှိရာသို့ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">လမ်းတွင် ကားမောင်းနေရင်း သူက "ဆူးရုယွဲ အကြောင်းကို မင်း ဘယ်လောက် သိသေးလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သာမန် ရောဂါများနှင့် မတူဘဲ တစ်ဖက်လူသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရောဂါ ခံစားနေရကြောင်း အတည်ပြုပြီးပြီ ဖြစ်ရာ ၎င်း၏ အကြောင်းကို ပိုမို နားလည်အောင် လေ့လာထားရန် လိုအပ်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"သူမက အရမ်းကို ထူးချွန်ထက်မြက်တဲ့ အမျိုးသမီး တစ်ယောက်ပါ။ သူမကို ဖော်ပြရမယ်ဆိုရင် 'ပြည့်စုံလွန်းတယ်' ဆိုတဲ့ စကားလုံး တစ်လုံးတည်းနဲ့ပဲ သုံးလို့ရမယ်"</p> <p style="text-align:justify">ချောင်ရှင်းဟွာသည် ဆူးရုယွဲ၏ နောက်ခံ အခြေအနေများကို စတင် ရှင်းပြလေသည်။ သူမ မွေးဖွားလာသည့် နေ့မှစ၍ ဆူးမိသားစု၏ လုပ်ငန်းစုကြီးမှာ ပုံသဏ္ဌာန် ပေါ်နေပြီ ဖြစ်၏။ </p> <p style="text-align:justify">တစ်ဦးတည်းသော အမွေခံ ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ ဆူးမိသားစုကလည်း သူမကို အလွန်ပင် အလေးအနက်ထားပြီး အကောင်းဆုံးသော ပညာရေးစနစ်များကိုသာ သင်ကြားပေးခဲ့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဆူးရုယွဲ ကိုယ်တိုင်ကလည်း အလွန်ပင် ထူးချွန်ထက်မြက်လေသည်။ ငယ်စဉ်ကတည်းက ရွယ်တူများထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သော ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးကို ပြသနိုင်ခဲ့၏။ အသက် ၅ နှစ် အရွယ်တွင် အမေရိကန်နိုင်ငံ၌ ဉာဏ်ရည်စစ်ဆေးမှု ပြုလုပ်ခဲ့ရာ ဉာဏ်ရည်အမှတ် (IQ) ၁၆၀ အထိ ရှိခဲ့လေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် မူလတန်းမှ စ၍ သူမ၏ ရလဒ်များမှာ အမြဲတမ်း ထိပ်ဆုံးတွင်သာ ရှိနေခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အတန်းများကို အဆက်မပြတ် ကျော်တက်ကာ အသက် ၂၁ နှစ် အရွယ်တွင် အမေရိကန် နိုင်ငံရှိ ဟားဗတ် တက္ကသိုလ်မှ ဘွဲ့ရရှိခဲ့သည်။ ထို့အပြင် စီးပွားရေး စီမံခန့်ခွဲမှု၊ ဇီဝဗေဒနှင့် ဓာတုဗေဒ ဘာသာရပ်တို့ဖြင့် ပါရဂူဘွဲ့ သုံးခုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရရှိခဲ့လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ပြည်တွင်းသို့ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် သူမသည် ဆူးမိသားစု လုပ်ငန်းစု၏ စီအီးအို ရာထူးကို ချက်ချင်း လွှဲပြောင်းရယူခဲ့ပြီး ဆေးဝါးအသစ်များ သုတေသနနှင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး အပိုင်းကိုပါ တာဝန်ယူခဲ့သည်။ သုံးနှစ်မျှသော အချိန်တိုအတွင်း သူမသည် ဆူးမိသားစု၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို နှစ်ဆတိုးလာအောင် စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ပေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ချောင်ရှင်းဟွာသည် သူ သိသမျှ အကြောင်းအရာ အားလုံးကို အစမှ အဆုံးတိုင်အောင် ပြန်လည် ပြောပြလိုက်ပြီးနောက် "အတိုချုပ် ပြောရရင်တော့ ဆူးရုယွဲက ကြီးမြတ်တဲ့ မိသားစုကြီးတွေက အသုံးမကျတဲ့ ကလေးတွေနဲ့ လုံးဝ မတူဘူး။ သူမမှာ ပြစ်မျိုးမှည့်မထင် လှပတဲ့ ရုပ်ရည်သွင်ပြင် ရှိတယ်။ မြင့်မားတဲ့ ကျင့်ကြံမှု ရှိတယ်။ ပြီးတော့ အရည်အချင်းလည်း အရမ်း မြင့်မားတယ်..."</p> <p style="text-align:justify">"သူ့ဆီမှာ အားနည်းချက်ဆိုတာ လုံးဝ ရှာမတွေ့နိုင်ဘူး။ သူက မြို့တော်မှာ အားလုံးက အသိအမှတ် ပြုထားတဲ့ ပြည့်စုံလွန်းတဲ့ အမျိုးသမီး တစ်ယောက်ပဲ" ဟု ဆိုလေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ခပ်ဟဟ ပြုံးလိုက်ပြီး "မင်း သူ့အပေါ် တော်တော်လေး အထင်ကြီးနေပုံပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ချောင်ရှင်းဟွာသည် မာနကြီးသော သူတစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိ၏။ ထိုကဲ့သို့သော သူက အမျိုးသမီး တစ်ဦးကို ဤမျှလောက် အတိုင်းအဆမရှိ ချီးကျူးနေသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် တစ်ဖက်လူသည် အမှန်တကယ်ပင် အလွန် ထူးချွန်ထက်မြက်သူ ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါပေါ့..." </p> <p style="text-align:justify">ချောင်ရှင်းဟွာက မုတ်ဆိတ်မွေးများကို ပွတ်သပ်ရင်း "ကျွန်တော့် မျက်လုံးထဲမှာတော့ လူငယ်မျိုးဆက်တွေထဲမှာ ဆရာတူအစ်ကို တစ်ယောက်တည်းကသာ သခင်မလေး ဆူးနဲ့ ထိုက်တန်တယ်..." </p> <p style="text-align:justify">"ဆရာတူအစ်ကို့မှာ ချစ်သူရည်းစားတွေ အများကြီး မရှိသေးဘူးဆိုရင် သူ့ကို လိုက်ဖို့ ကျွန်တော် တကယ်ပဲ တိုက်တွန်းမိမှာ"</p> <p style="text-align:justify">"မင်းက ရောဂါ လာကုတာလား... ဒါမှမဟုတ် တစ်ယောက်ယောက်အတွက် အောင်သွယ် လာလုပ်ပေးတာလား" </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ရယ်မောလိုက်သော်လည်း ဆူးရုယွဲ ဆိုသူအပေါ်တွင် အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားသွားပြီး သူမ မည်မျှလောက် ထူးချွန်ကြောင်း ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်တွေ့လိုစိတ် ပေါ်လာလေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">မြို့တော်သည် အမှန်တကယ်ပင် အလွန် ကြီးမားကျယ်ဝန်းလှသည်။ သူတို့ နှစ်ဦးသည် နာရီဝက်ကျော်ခန့် ကားမောင်းလာပြီးနောက် ဧရာမ စံအိမ်ကြီး တစ်ခုရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားကြလေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">စံအိမ်ကြီးသည် တောင်တန်းများနှင့် ရေကန်များအကြားတွင် တည်ရှိပြီး ရှုခင်းများ အလွန် လှပကာ လေထုမှာလည်း သန့်ရှင်းလတ်ဆတ်လှသည်။ လက်တစ်ဝါးစာ မြေနေရာကပင် ရွှေထက် တန်ဖိုးကြီးမားသော မြို့တော်တွင် ဤမျှ ကြီးမားကျယ်ဝန်းသော စံအိမ်ကြီးကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းက ဆူးမိသားစု၏ ကြီးမားလှသော အင်အားကို ပြသနေပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့ နှစ်ဦးသည် ကားကို ဂိတ်တံခါးရှေ့ရှိ ဧည့်သည် ကားပါကင်တွင် ရပ်လိုက်ပြီး ဝင်ပေါက်ဆီသို့ လျှောက်သွားကြလေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဝင်ပေါက်တွင် အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် ကိုယ်ရံတော် ဆယ်ဦးခန့် စောင့်ကြပ်နေကြ၏။ </p> <p style="text-align:justify">ချောင်ရှင်းဟွာက ဖိတ်စာကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။ သေချာစွာ စစ်ဆေးပြီးနောက် လုံခြုံရေး ခေါင်းဆောင်က "လူကြီးမင်းတို့... ကျွန်တော့်နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ" ဟု ယဉ်ကျေးစွာ ဆိုလေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် သူသည် နှစ်ဦးစလုံးကို ခြံဝင်းအတွင်းရှိ လေးထပ် စံအိမ်အဆောက်အအုံ အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ဧည့်ခန်းဆီသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဤစံအိမ်ကြီးသည် အလွန်တရာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ဒီဇိုင်းဖြင့် တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်၏။ ဧည့်ခန်း တစ်ခုတည်းကပင် စတုရန်းမီတာ ၂၀၀ ကျော် ကျယ်ဝန်းပြီး အလွန် ဇိမ်ကျကျ ပြင်ဆင်ထားသဖြင့် အထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ခမ်းနားထည်ဝါမှုကို ခံစားရစေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤအချိန်၌ ခန်းမဆောင်အတွင်းတွင် ရှည်လျားသော ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် တိုင်းရင်းဆေးဆရာ ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ယဲ့ပုဖန်က အခန်းတွင်းကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု အလိုအလျောက် ထွက်ပေါ်လာ၏။ အကြောင်းမှာ သူ၏ အသိဟောင်းကြီး ဖြစ်သော ဝမ်ရွှမ်တယ်ကို အမှတ်မထင် မြင်တွေ့လိုက်ရသောကြောင့်ပင်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအဘိုးကြီး ရောက်နေခြင်းကို သူ အံ့သြမနေခဲ့ပေ။ မြို့တော်၏ နာမည်ကျော် နတ်အပ်ဘုရင် တစ်ဦးအနေဖြင့် ဆူးရုယွဲကို ကုသပေးရန် ဆူးမိသားစုက သူ့ကို ဖိတ်ကြားခြင်းမှာ သဘာဝကျလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝမ်ရွှမ်တယ်ကလည်း ယဲ့ပုဖန်ကို မြင်တွေ့သွား၏။ သူက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး မောက်မာစွာဖြင့် မျက်နှာလွှဲသွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ပြီးခဲ့သည့် ကိစ္စဖြစ်ပြီးနောက် သူသည် အဆက်အသွယ် အမျိုးမျိုးကို အသုံးပြု၍ ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ဝမ်မိသားစုဘက်မှ ဝင်ရောက်ပြောဆိုပေးရဲသူ တစ်ဦးမျှ မရှိခဲ့ပေ။ သူ၏သား ဝမ်ကော်အန်းမှာလည်း ယခုတိုင် အချုပ်ထဲတွင် ရောက်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဤအချက်က ဝမ်ရွှမ်တယ်ကို အလွန် နောင်တရသွားစေပြီး ယဲ့ပုဖန်သည် သာမန် နောက်ခံရှိသူ မဟုတ်ဘဲ သူ ရန်စဝံ့မည့်သူ မဟုတ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သဘောပေါက်သွားစေခဲ့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ယခုအခါ သူ၏ ရင်ထဲတွင် အမုန်းတရားနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုတို့ ရောယှက်နေသော်လည်း ယဲ့ပုဖန်ကို အောက်လမ်းနည်း၊ ကွေ့ကောက်သော နည်းများဖြင့် ထပ်မံ ယှဉ်ပြိုင်ရန်မူ မရဲတော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">ချောင်ရှင်းဟွာက ဤအရာများကို သတိမထားမိဘဲ ယဲ့ပုဖန်ကို အခြား အဘိုးကြီး တစ်ဦးထံသို့ တိုက်ရိုက် ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအဘိုးကြီးမှာ အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး ဖြစ်ပြီး အတော်လေး အသက်ကြီးနေပုံ ရသော်လည်း စိတ်ဓာတ်တက်ကြွနေကာ ကျန်းမာရေး လိုက်စားသူ တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"စီနီယာအစ်ကိုလူ... ကြည့်ပါဦး။ ကျွန်တော် ဘယ်သူ့ကို ခေါ်လာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">ချောင်ရှင်းဟွာက ယဲ့ပုဖန်ကို ခေါ်လာရင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် "ဒါက ကျွန်တော့် ဆရာတူအစ်ကို ယဲ့ပုဖန် ပါ။ သူကတော့ ကျွန်တော့် စီနီယာအစ်ကို လူပိုင်မင်းတဲ့" ဟု မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဪ... ဆရာတူအစ်ကို ယဲ့ပုဖန်ကိုး။ ဆရာတူအစ်ကိုယဲ့... နေကောင်းပါရဲ့လား။ ဆရာတူအစ်ကို့ကို ဂါရဝပြုချင်နေတာ ကြာလှပါပြီ" </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် တပြိုင်နက် လူပိုင်မင်းသည် ချက်ချင်း အရိုအသေပေးကာ ဆရာတူအစ်ကို ဟု ခေါ်ဝေါ်နှုတ်ဆက်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အဘိုးလူ... ကျွန်တော်က ဆရာတူအစ်ကို ဆိုတဲ့ အခေါ်အဝေါ်ကို လက်ခံလို့ မဖြစ်ပါဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ကမန်းကတန်း လက်လှမ်းကာ လူပိုင်မင်း ကို ထူပေးလိုက်၏။ ချောင်ရှင်းဟွာက သူ့ကို ဆရာတူအစ်ကို ဟု ခေါ်သည်မှာ ကိစ္စမရှိသော်လည်း ဤအဘိုးကြီးကပါ ထိုသို့ ခေါ်ဝေါ်သည်ကိုမူ သူ လက်မခံနိုင်ချေ။ </p> <p style="text-align:justify">"ဆရာတူအစ်ကိုယဲ့... ဒါက သဘာဝကျပါတယ်" </p> <p style="text-align:justify">လူပိုင်မင်း ၏ မျက်နှာထက်တွင် လေးစားမှုများ အပြည့်အဝ ပေါ်လွင်နေပြီး ဆရာတူအစ်ကို ဟူသော အခေါ်အဝေါ်ကိုသာ ဆက်လက် သုံးစွဲနေဆဲပင်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဆရာတူအစ်ကိုယဲ့... ကျွန်တော်တို့ အရင်က လူချင်း မဆုံဖူးပေမဲ့ ဆရာတူအစ်ကို့ရဲ့ ဆေးပညာနဲ့ စိတ်သဘောထားကို ကျွန်တော် ကြည်ညိုလေးစားနေတာ ကြာပါပြီ..."</p> <p style="text-align:justify">"ဝိညာဉ်နှင် အပ်တစ်ဆယ့်သုံးချောင်း နည်းစနစ်ကို ဘာအကျိုးအမြတ်မှ မမျှော်လင့်ဘဲ သင်ပေးခဲ့တဲ့ ဆရာတူအစ်ကို့ စိတ်ထားကို ကျွန်တော် တကယ်ကို လေးစားမိပါတယ်..."</p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်တော်တို့ တရုတ်တိုင်းရင်းဆေးပညာ လောကမှာတော့ ပိုပြီး ကျွမ်းကျင်တဲ့သူက အမြဲတမ်း ဆရာပါပဲ။ ပြီးတော့ ဒီအပ်စိုက်နည်းစနစ်ကို ကျွန်တော့် ဂျူနီယာညီလေး ဆီကနေတစ်ဆင့် ကျွန်တော်လည်း သင်ယူခဲ့ရတာဆိုတော့... ရှင့်ကို ဆရာတူအစ်ကို လို့ ခေါ်တာ အသင့်တော်ဆုံးပါပဲ"</p> <p style="text-align:justify">လူပိုင်မင်းသည် ပိုင်ချောင်ထန်း၏ အကြီးအကဲ တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး တိုင်းရင်းဆေးပညာ လောကတွင် စီနီယာ တစ်ဦးလည်း ဖြစ်ကာ အမြဲတမ်း မာနကြီးသူ တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။ ကနဦးက ချောင်ရှင်းဟွာထံမှ ယဲ့ပုဖန် အကြောင်းကို ကြားရသောအခါ သူ သိပ်ပြီး အလေးအနက် မထားခဲ့ချေ။ </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ဝိညာဉ်နှင် အပ်တစ်ဆယ့်သုံးချောင်း ၏ အံ့မခန်း အစွမ်းကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူ ချက်ချင်းပင် အံ့အားသင့်သွားပြီး နတ်ဘုရားဆေးပညာ တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်လေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဤကဲ့သို့သော အပ်စိုက်နည်းစနစ်မျိုးကို မည်သည့် အကျိုးအမြတ်မျှ မမျှော်လင့်ဘဲ အခြားသူများကို သင်ကြားပေးနိုင်သည့် စိတ်ထားနှင့် ဆေးပညာက သူ့ကို ချက်ချင်း လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူက ယဲ့ပုဖန်ကို ဆရာတူအစ်ကို ဟု ခေါ်ဆိုခြင်း ဖြစ်လေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">အဘိုးကြီးက ဆက်လက် ခေါ်ဆိုနေသည်ကို မြင်သောအခါ ယဲ့ပုဖန်က ခပ်ဟဟ ပြုံးလိုက်ပြီး စကားလွှဲလိုက်၏။ "အဘိုးလူ... ဘာလို့ ဒီနေ့ တိုင်းရင်းဆေးဆရာတွေချည်းပဲ ရောက်နေတာလဲ။ ဆူးမိသားစုက အနောက်တိုင်း ဆရာဝန်တွေကို မဖိတ်ဘူးလား"</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ အသိထဲတွင် တိုင်းရင်းဆေးပညာသည် လက်ရှိ၌ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရောဂါများကို ကုသရာတွင် အားနည်းချက် အချို့ ရှိနေပြီး အနောက်တိုင်း ဆေးပညာနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကွာဟချက် ရှိနေသေးသည်။ ယုတ္တိတန်တန် စဉ်းစားကြည့်လျှင် ဆူးမိသားစုသည် ဤအဘိုးကြီး တိုင်းရင်းဆေးဆရာများကို ဖိတ်ကြားမည့်အစား စိတ်ရောဂါကု ကျွမ်းကျင်သူများကိုသာ ဖိတ်ကြားသင့်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဆရာတူအစ်ကို... ကျွန်တော့်ကို ရှောင်လူ လို့ပဲ ခေါ်ပါ" </p> <p style="text-align:justify">လူပိုင်မင်း၏ လေးစားမှုမှာ ရင်တွင်းမှ လာခြင်းဖြစ်ပြီး သူ၏ အမူအရာမှာလည်း အလွန် ယဉ်ကျေးပျူငှာလှပေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဒီလိုပါ ဆရာတူအစ်ကို။ သခင်မကြီးဆူးက တိုင်းရင်းဆေးပညာကို အရမ်း ယုံကြည်လွန်းလို့ပါ။ သခင်မလေး ဆူးကလည်း အရင်က အနောက်တိုင်း ဆရာဝန် အများကြီးနဲ့ ပြဖူးပေမဲ့ ထူးခြားမှု မရှိခဲ့ဘူးလေ။ အဲဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ တိုင်းရင်းဆေးဆရာတွေကို ဒီဖိတ်လိုက်တာပါ"</p> <p style="text-align:justify">ချောင်ရှင်းဟွာက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "မနေ့က ကျွန်တော်တို့ တိုင်းရင်းဆေးဆရာတွေရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က သိပ်မကောင်းခဲ့တာ နှမြောစရာပဲ။ ရှီးမန်ယွီလျန် ဖိတ်လာတဲ့ အဲဒီ နိုင်ငံခြားသားရဲ့ လွှမ်းမိုးတာကို ခံလိုက်ရတယ်" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "အဲဒါဆိုရင် မင်းတို့ကို ဒီနေ့ ဘာလို့ ထပ်ဖိတ်ရသေးတာလဲ" ဟု မေးလိုက်၏။ </p> <p style="text-align:justify">လူပိုင်မင်း က ရှင်းပြလေသည်။ "ရှီးမန်ယွီလျန် ဖိတ်လာတဲ့သူက အဲရစ်ဆန် လို့ ခေါ်တယ်။ သူက အမ် နိုင်ငံက စိတ်ရောဂါကုသရေး အထူးကု ပညာရှင်လို့ နာမည်ကြီးတယ်လေ..."</p> <p style="text-align:justify">"မနေ့က သခင်မလေး ဆူးကို ကျွန်တော်တို့ အားလုံး ပေါင်းပြီး စမ်းသပ်ခဲ့ကြတယ်။ ဆရာတူအစ်ကိုလည်း သိတဲ့အတိုင်းပဲ... ကျွန်တော်တို့ တိုင်းရင်းဆေးပညာက အသည်းချီ တုံ့ဆိုင်းမှုကို ကုသရာမှာ ထိရောက်ပေမဲ့ မြန်တော့ သိပ်မမြန်ဘူးလေ..." </p> <p style="text-align:justify">"ပြီးတော့ သခင်မလေး ဆူးရဲ့ အခြေအနေက တော်တော် ဆိုးရွားနေတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ အဆိုပြုခဲ့တဲ့ ကုသချိန်က တော်တော်လေး ကြာနေတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီ အဲရစ်ဆန်က ဆူးရုယွဲကို ကုဖို့ နှစ်ရက်ပဲ လိုတယ်လို့ ပြောလိုက်တယ်..."</p> <p style="text-align:justify">"သခင်မကြီးဆူးက အဲဒါကို နည်းနည်း သံသယဖြစ်သွားပြီး ကျွန်တော်တို့ တိုင်းရင်းဆေးဆရာတွေကို အကောင်းဆုံး ကုသမှု အစီအစဉ်တစ်ခု ပြင်ဆင်လာဖို့ ပြန်ခိုင်းလိုက်တာ..."</p> <p style="text-align:justify">"တကယ်လို့ အဲရစ်ဆန်သာ သူ ပြောတဲ့အတိုင်း ကုသမှု ရလဒ်ကို ဒီနေ့ မပြနိုင်ဘူးဆိုရင် ရောဂါကို ကုသဖို့အတွက် ကျွန်တော်တို့ကို လိုအပ်နေဦးမှာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">***</p>


Save