Book List

<h2 style="text-align: center;">Chapter 219</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>‘ဒီခေတ်သစ်မှာ ရှန်းမင်နဲ့ပြန်ဆုံရလိမ့်မယ်လို့ ကျိုးထောင်ဟွား တစ်ခါမှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ဘူး၊ ဒါက ၂၁ရာစုလေ၊ သူတို့နှစ်ယောက် ဒီမှာဘယ်လိုလုပ်ဆုံနိုင်မှာလဲ’</p> <p> </p> <p> </p> <p>​ကျိုးထောင်ဟွား ရှန်းမင်ကို ကြောင်တောင်တောင်လေး ငေးကြည့်နေမိသည်။ ​သေချာ အနီးကပ်ကြည့်လိုက်မှ သူမမှတ်မိသော ရှန်းမင်နှင့်သိသိသာသာ ကွဲပြားနေသည်ကို သတိထားမိလိုက်၏။ ရှေ့တွင်ရှိနေသော ရှန်းမင်သည် သူမမှတ်ဉာဏ်ထဲမှလူနှင့် အတော်လေး ကွာခြားသည်။ ဥပမာအားဖြင့် သူသည် ဆံပင်အနက်ရောင်ရှိ၏။ ​သူမ မှတ်မိသော ရှန်းမင်မှာ ဆီးနှင်းကဲ့သို့ဖြူဖွေးသော ဆံပင်ရှည်များရှိခဲ့သည်ပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>​သူသည် ပိုအရွယ်ရောက်ကာ ရင့်ကျက်ပုံပေါ်သော်လည်း မျက်နှာမှာတော့ တစ်ပုံစံတည်းပင်။ ထင်ရှားသော မျက်နှာထား၊ အနည်းငယ်စုကြုံထားသော မျက်ခုံးတန်းများနှင့် စင်းလုံးချောသောနှာတံအောက်မှ စေ့ပိတ်ထားသော နှုတ်ခမ်းပါးလေးများမှာ ခန့်ညားထည်ဝါပြီး ယောကျ်ားပီသလှသည်။ ​သပ်သပ်ရပ်ရပ်ဆံပင်တိုများမှာ စနစ်တကျရှိသလို အေးစက်သော ညဉ့်နက်ပိုင်းမှရေကန်နက်ကြီးကဲ့သို့ မျက်ဝန်းနက်များသည် တည်ငြိမ်နေသော်လည်း အရာအားလုံးကို ထိုးဖောက်မြင်နိုင်သည့် စူးရှသောအကြည့်များရှိနေ၏။ ထိုသို့သော အကြည့်မျိုးနှင့် အကြည့်ခံရခြင်းမှာ မိမိအတွေးများကိုပါ ချက်ချင်းအဖတ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။ မဒမ်ရှန်း သားဖြစ်သူရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဆွဲထိုင်ခိုင်းပြီး မိတ်ဆက်ပေးလေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါက မိန်းကလေးကျိုးလေ၊ အရမ်းတော်တဲ့ တာအိုပညာရှင်တစ်ယောက်ပဲ၊ ခုနတင် မေမေဝိညာဉ်တစ်ခုပူးကပ်ပြီး ကော်ဖီဆိုင်မှာအရှက်ကွဲအောင်လုပ်မိနေတာ၊ သူမသာမရှိရင် အခု မင်းမေမေ့ကိုတောင် မှတ်မိမှာမဟုတ်ဘူး၊ အရူးလို့ ထင်ပြီး စိတ်ကျန်းမာရေးဆေးရုံအပို့ခံနေရလောက်ပြီ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>​ထို့နောက် မဒမ်ရှန်း ကျိုးထောင်ဟွားကို စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ပြန်လည်မိတ်ဆက်ပေးသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ပေါင်အာလေး ဒါကအန်တီ့သားရှန်းမင်တဲ့၊ ဒီနှစ်အသက်သုံးဆယ်ရှိပြီ၊ ကုမ္ပဏီတစ်ခုထောင်ထားတာ အလုပ်အကိုင်ကတော့ အောင်မြင်နေပါရဲ့၊ ဒါပေမဲ့ အခုထိလူပျိုကြီးပဲ ရှိသေးတယ်၊ ရည်းစားထားဖို့တောင် အချိန်မရှိဘူးတဲ့လေ၊ ပေါင်အာလေးရော အခုထိဆင်ဂယ်ပဲလား"</p> <p> </p> <p> </p> <p>​သူမသားကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ကျိုးထောင်ဟွား၏မျက်ဝန်းထဲ၌ အံ့ဩမှင်သက်သွားသည့် အရိပ်အယောင်ကို မဒမ်ရှန်းမြင်လိုက်ရသဖြင့် သားဖြစ်သူ၏ရုပ်ရည်ကို သဘောကျသွားမှန်း သူမသိလိုက်သည်။ ဤအချက်နှင့် ပတ်သက်လျှင် သူဌေးကတော်ရှန်းမှာ အတော်လေး ယုံကြည်ချက်ရှိ၏။ ​ရှန်းမင်သည် အမြဲတမ်းတည်တင်းသော မျက်နှာထားဖြင့် အေးစက်စက်နိုင်လှသော်လည်း သူ့ရုပ်ရည်မှာငြင်းမရလောက်အောင် ချောမောလှသည်။ ဓားကဲ့သို့ထက်မြက်သော မျက်ခုံးများက အပေါ်သို့ စောင်းတက်နေပြီး စင်းလုံးချောနှာတံအောက်တွင် နှုတ်ခမ်းဖျော့‌ဖျော့များရှိသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဖြူဖွေးသောသူ့အသားအရေမှာ နေရောင်အောက်တွင် အေးစက်စက်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသကဲ့သို့ဖြစ်ရာ အေးစက်သောညဉ့်နက်ပိုင်းမှ တစ်ခုတည်းသောလမင်းကြီးကဲ့သို့ အေးချမ်းပြီး လက်လှမ်းမမီနိုင်သလို ခံစားရစေသည်။ ​ရှန်းမင် မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကိုပင့်လိုက်ပြီး မိခင်ဖြစ်သူထံ မယုံနိုင်သလိုကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>‘သူမက သူစိမ်းတစ်ယောက်ကို "ပေါင်အာလေး" လို့ တကယ်ကြီးခေါ်လိုက်တာလား’</p> <p> </p> <p> </p> <p>​သူမသားအဖြစ် အနှစ်သုံးဆယ်လုံးလုံး သူနေလာခဲ့သော်လည်း သူမမှသူ့ကိုခေါ်တိုင်း နာမည်အပြည့်အစုံဖြင့်သာခေါ်ခဲ့သည်။ သူသည် သူမသားအရင်းခေါက်ခေါက်မှ  ဟုတ်ပါလေစဟုပင်တွေးမိသွား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>​"အမေ သူအမေ့ကိုဆေးတိုက်ထားတာလား"</p> <p> </p> <p> </p> <p>​ရှန်းမင်ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းမေးလိုက်ရာ ကျိုးထောင်ဟွားကိုကြည့်ပြီး ပြုံးနေသော မဒမ်ရှန်းမျက်နှာမှာ ချက်ချင်းအေးခဲသွားတော့သည်။ သူမတွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ရှန်းမင်လက်မောင်းကို ရိုက်ချလိုက်ကာဆူပူလေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒီကောင်လေး ဘာတွေလျှောက်ပြောနေတာလဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>​ကျိုးထောင်ဟွားမမြင်နိုင်သောနေရာမှ မဒမ်ရှန်းမှာ ရှန်းမင်ကိုမျက်စိဖြင့် ခြိမ်းခြောက်လိုက်ကာ အဓိပ္ပာယ်မရှိသည်များထပ်မပြောရန် တားမြစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျိုးထောင်ဟွားဘက်သို့ အပြုံးဖြင့် လှည့်လာကာပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ပေါင်အာလေး သူပြောတာတွေကိုနားမယောင်နဲ့နော်၊ သူကပါးစပ်သရမ်းရုံတင်ပါ၊ လူကတော့ တကယ်စိတ်ရင်းကောင်းပါတယ်၊ တကယ်လို့ သမီးမှာရည်းစားမရှိသေးရင် နှစ်ယောက်သားရင်းနှီးအောင် လုပ်ကြလေ၊ သူငယ်ချင်းအဖြစ်ကနေ စပြီး ဝီချက်လေးဘာလေး addထားပေါ့"</p> <p> </p> <p> </p> <p>​ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် မဒမ်ရှန်းမှာရှန်းမင်ကို ဖုန်းထုတ်ပြီး ကျိုးထောင်ဟွားကို addရန် မျက်ရိပ်ပြလိုက်သည်။ ​ရှန်းမင်မှာ ကျိုးထောင်ဟွားကိုကြည့်ရင်း မိခင်ဖြစ်သူဤမျှထိသဘောကျသွားအောင် သူမတွင် မည်သည့်မှော်အတတ်များရှိနေသနည်းဟု တွေးနေမိသည်။ ဤမိန်းကလေး၏ရုပ်ရည်မှာ S မြို့တော်တွင် ပျမ်းမျှထက်သာလွန်သည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း မှင်သက်သွားလောက်အောင်တော့မဟုတ်ပေ။ ​သူမ၏ချောမွေ့နက်မှောင်သော ဆံနွယ်ရှည်များမှာ ရေတံခွန်အလား ပခုံးပေါ်သို့ဝဲကျနေပြီး ဆံနွယ်စွန်းလေးများမှာ အနည်းငယ် ကောက်နေကာလှုပ်ရှားလိုက်တိုင်း ကျီစယ်ဆော့ကစားနေသကဲ့သို့ပင်။ လက်ဖဝါးခန့်သာရှိသော သူမမျက်နှာလေးမှာ ဆီးနှင်းကဲ့သို့ဖြူဖွေးပြီး မက်မွန်သီးမှည့်လေးကဲ့သို့ ပန်းရောင်သန်းနေကာမြင်ရသူတိုင်းကို လက်လှမ်းထိတွေ့ချင်ဖွယ်ဖြစ်အောင် ဆွဲဆောင်နေသည်။ ​ရှန်းမင် သတိမထားမိဘဲ ဖုန်းကိုထုတ်ကာ ဝီချက် QR codeကို ဖွင့်လိုက်မိ၏။ ​ကျိုးထောင်ဟွား မဒမ်ရှန်းထံတစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>‘သူမက အောင်သွယ်တော်လုပ်နေတာလား’</p> <p> </p> <p> </p> <p>​ကျိုးထောင်ဟွား ဝေခွဲမရဖြစ်နေမိသည်။ ​ရှန်းမင်မျက်နှာမှာ သူမမှတ်ဉာဏ်ထဲမှ "ရှန်းမင်" နှင့် အလွန်တူနေ၍လား သို့မဟုတ် သူမ၏ယခင်က အထီးကျန်ဆန်သော ဘဝဟောင်းသို့ပြန်မသွားချင်နေ၍လား မသိပေ။ သူမအထီးကျန်ပြီး ပျင်းရိနေချိန်တွင် အကဖျော်ဖြေပွဲများကြည့်ခြင်း သို့မဟုတ် လူငယ်လေးတစ်ယောက်ကို ရှာကာ ခဏတာတွဲခြင်းမျိုးလုပ်လေ့ရှိသည်။ မဒမ်ရှန်း သူမကိုကြည့်နေသည့် အကြည့်များမှာ ချွေးမလောင်းတစ်ယောက်အားကြည့်သကဲ့သို့ဖြစ်နေသည်ကို ကျိုးထောင်ဟွား အတိုင်းသားသိနေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>‘သူမနဲ့ ရှန်းမင်ကို ဖူးစာဆုံစေချင်နေတာပေါ့’</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤရှန်းမင်မှာ သူမမှတ်ဉာဏ်ထဲမှ အစ်ကိုရှန်းမင်မဟုတ်‌ချေ။ မျက်နှာချင်းဆင်တူသော်ငြား မျက်ဝန်းများမှာတော့ကွာခြားလွန်း၏။ သူမအပေါ်ထားသည့် သူ့အကြည့်များထဲ၌ နူးညံ့မှုလည်းမရှိ သံယောဇဉ်အရိပ်အယောင်လည်းမပါရှိ‌ပေ။ ​ကျိုးထောင်ဟွား ရှန်းမင်ဖွင့်ပြထားသော QR codeကိုကြည့်ပြီး ခဏတာ ဝေခွဲမရဖြစ်နေစဉ်မှာပင် ရှန်းမင်ပြောလိုက်သည့် အသံကိုကြားလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကိုယ့်ကို add ပြီးရင် မင်းဆီယွမ်လေးသန်းလွှဲပေးလိုက်မယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>​ပိုက်ဆံဆိုသော စကားအားကြားလိုက်သည်နှင့် ကျိုးထောင်ဟွားမျက်ဝန်းများ ချက်ချင်းဆိုသလို အရောင်တောက်သွားပြီး သူ့ကိုဝီချက်၌ ချက်ချင်းပင်add လိုက်သည်။ ​"လေးသန်း" ဟုကြားလိုက်ရစဉ် သူမမျက်ဝန်းထောင့်လေးများ အပေါ်သို့ အနည်းငယ်စောင်းတက်သွားပြီး သဘာဝအတိုင်း ဆွဲဆောင်မှုရှိသည့် အလှတရားပေါ်လွင်လာ၏။ သူမပြုံးလိုက်သည့်အခါတွင်လည်း မျက်ဝန်းလေးများထဲ၌ ကြယ်စင်လေးများခိုတွဲနေသယောင်ထင်မှတ်ရသည်။ ​ရှန်းမင် စိတ်ထဲမှ မှတ်ချက်ပေးလိုက်မိ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ငွေမက်တဲ့ မိန်းကလေးပဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိုးထောင်ဟွား ရှန်းမင်ကိုဝီချက်၌  add ပြီးသည်နှင့် သူ့ထံမှငွေလေးသန်း လွှဲပြောင်းမှုအား ချက်ချင်းလက်ခံရရှိခဲ့သည်။ သူမမျက်ဝန်းလေးများ လခြမ်းကွေး ဖြစ်သွားသည်ထိပျော်ရွှင်သွားရ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>‘ဒီဘက်ခေတ်ပြန်ရောက်လာတာနဲ့ ဒီလောက်များတဲ့ ငွေပမာဏကိုရလိုက်မှတော့ ကျိုးထောင်ဟွား ဘယ်လိုလုပ်မပျော်ဘဲနေပါ့မလဲ’</p> <p> </p> <p> </p> <p>​"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မစ္စတာရှန်း"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိုးထောင်ဟွား ပြုံးပြီးပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>‘​အိပ်ရာနိုးနိုးချင်း လေးသန်းတောင်ရလိုက်တာလေ၊ ဘယ်သူကမပျော်ဘဲ နေမလဲ၊ သူမဘဏ်အကောင့်ထဲမှာ ငွေတွေ အလုံအလောက်ရှိနေပြီး အတိုးစားရုံနဲ့တင်တစ်သက်လုံး သုံးမကုန်နိုင်ပေမဲ့လည်း ပိုက်ဆံအများကြီးရှိတာကို ဘယ်သူကငြင်းနိုင်မှာလဲ’</p> <p> </p> <p> </p> <p>​ရှန်းမင်နှင့် ကျိုးထောင်ဟွားတို့ကြားမှ အခြေအနေပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်ရ၍ မဒမ်ရှန်းစိတ်အေးသွားရသည်။ သူမ အခွင့်ကောင်းယူပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ပေါင်အာလေး အန်တီချိန်းထားတာလေးတစ်ခုသတိရသွားလို့ အခုသွားမှဖြစ်မယ်၊ သမီးတို့လူငယ်ချင်းပဲ စကားဆက်ပြောကြတော့နော်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူမထွက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>​ကျိုးထောင်ဟွား : "......"</p> <p> </p> <p> </p> <p>မဒမ်ရှန်း အလောတကြီးထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် ရှန်းမင်အားပြန်ကြည့်လိုက်မိ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>‘သူမက သူနဲ့ ဘာတွေများပြောစရာရှိနေမှာလဲ’</p> <p> </p> <p> </p> <p>မဒမ်ရှန်းထွက်သွားပြီးနောက် လေထုထဲတွင် နေရခက်သည့်အခြေအနေတစ်ခုစိုးမိုးသွားသည်။ စားပွဲပေါ်မှ သူမအိတ်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး နှုတ်ဆက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကျွန်မမှာ တခြားကိစ္စလေးတွေရှိသေးလို့ပါ မစ္စတာရှန်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ကျွန်မ သွားလိုက်ပါဦးမယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>​သူမသည် ကိုယ်ကျပ်ဒီဇိုင်းနှင့်အံကိုက်ချုပ်လုပ်ထားသည့် အဆင့်မြင့်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ရိုးရှင်းသောရှပ်အင်္ကျီအဖြူနှင့် စကတ်အနက်မှာ သူမ၏သွယ်လျသည့် ခါးအလှနှင့် ဖြောင့်စင်းသော ခြေတံများကို ပေါ်လွင်စေသည်။ ခြေထောက်တွင် စီးထားသော ကျောက်များဖြင့် ပြိုးပြိုးပြက်ပြက်ဖြစ်နေသည့် ဒေါက်မြင့်ဖိနပ်အနက်လေးသည် ခြေလှမ်းတိုင်း သာယာကြည်လင်သော အသံလေးများကို ထွက်ပေါ်စေ၏။ ​ရှန်းမင် နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ ထွက်သွားသည့် သူမကျောပြင်ကို ကြည့်နေရင်း ဖုန်းမျက်နှာပြင်၌ သူမငွေလက်ခံလိုက်‌သော စာမျက်နှာလေးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် ပိုက်ဆံမှလွဲ၍ အခြားအပိုစကားများကိုမပြောခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>​သို့သော် သူ့ဘဝတွင် မိန်းကလေးတစ်ယောက်မှ သူ့ငွေကိုသာ ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း စိတ်ဝင်စားပြီး သူ့ကိုတော့လူတစ်ယောက်အနေနှင့် လုံးဝ စိတ်မဝင်စားသည်အား ပထမဆုံးအကြိမ် ကြုံဖူးခြင်းဖြစ်သည်။ ယင်းမှာ ရှန်းမင်အား ပထမဆုံးအကြိမ်ရှုံးနိမ့်မှုကဲ့သို့‌သော ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းလိုက်ခြင်းပင်။ ​ဖုန်းမျက်နှာပြင်မှ သူမ၏Profile ပုံလေးကို သူကြည့်လိုက်၏။ ကောင်းကင်ပြာနောက်ခံထားကာ ပန်းရောင်ချီဖောင်ဝတ်စုံလေးနှင့် သစ်ကုလားအုတ်လည်ပင်းကိုဖက်ထားပြီး ပြုံးနေသော ကျိုးထောင်ဟွား၏ပုံလေးပင်။ ​ရှည်လျားသွယ်လျသော သူ့လက်ချောင်းများမှာ ဖုန်းမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် စာတစ်စောင်ကို အမြန်ရိုက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>​"မိန်းကလေးကျိုး ကိုယ့်ကုမ္ပဏီရဲ့ဖုန်းရွှေကို လာကြည့်ပေးလို့ ရမလား၊ စျေးနှုန်းကို စိတ်ကြိုက်တောင်းပါ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>​ကျိုးထောင်ဟွား ကားတံခါးကိုဖွင့်ပြီး အထဲဝင်ထိုင်လိုက်ချိန်၌ ဖုန်းနိုတီသံလေးထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>​</p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save