Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၀၃၃</h2> <h2 style="text-align: center;">စကြာဝဠာတံဆိပ် ... ။</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဝေးတစ်နေရာမှ လီကျုံးသည် မိန်းကလေးဟုန်ယွင်၏ ပြတ်သားလှသော နည်းလမ်းများကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသည့်အခါ သက်ပြင်းတစ်ချက်ခိုးချလိုက်မိသည်။</p> <p style="text-align:justify">အလွန်ကောင်းမွန်သော အခွင့်အရေးတစ်ရပ်ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရကြောင်း နားလည်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဒါပေမဲ့ ငါ့ကိုယ်ငါလည်း အပြစ်တင်လို့ မရပါဘူး အမြဲတမ်းသီးခြားနေပြီး လောကီကို စိတ်မဝင်စားတတ်တဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက် နတ်မိစ္ဆာပင်လယ်ကနေ ထွက်လာမယ်ဆိုတာ ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">လီကျုံး၏ မျက်လုံးများ ရှုပ်ထွေးနေသည်။ ဤမိန်းကလေးသည် ထူးခြားဆန်းကြယ်သော အင်မော်တယ်တစ်ဦး၏ သားစဉ်မြေးဆက် ဖြစ်ချေ၏။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူမမျိုးရိုးသည် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းနှင့် မည်မျှစွာသော သန်မာကြောင်းကိုမူ အလွန်ပင် လျှို့ဝှက် လွန်းလှလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကောလာဟလများအရ သူမသည် ထိပ်တန်းအင်မော်တယ် မျိုးရိုးစုကြီးတစ်ခုမှ သခင်မလေးဖြစ်ပြီး အလွန်အမင်း မြင့်မြတ်လွန်း သဖြင့် စစ်မှန်သောအင်မော်တယ်များပင် ဦးညွှတ်ရိုသေကြရသည် ဟု ဆိုသည်။</p> <p style="text-align:justify">အခြားသော ကောလာဟလတစ်ခုမှာမူ သူမသည် အင်မော်တယ်မြေမှ အင်မော်တယ် တစ်ပါး၏ အမွေခံတပည့်ဖြစ်သည် ဟုလည်း ဆိုကြပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အမျိုးမျိုးသော ပြောဆိုချက်များရှိနေကြသည်။ သေချာသည်မှာ  ဓမ္မအဆုံးခေတ် အင်မော်တယ်မျိုးရိုးများအားလုံး သူမအမည် ပြောဆိုကြသည့်အခါ အလွန်ပင် သတိထားကြခြင်းဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ မိန်းကလေးမုချင်းချောင်သာ ဒီမိန်းကလေးဟုန်ယွင်ရဲ့ အတွင်းအကြောင်းကို သိထားလိမ့်မယ် ...</p> <p style="text-align:justify">... တကယ်လို့သူမသာ မိန်းကလေးဟုန်ယွင်က ဒီဝင်စားသူအတွက် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ထွက်လာပြီး ကူညီပေးတယ် ဆိုတာကိုသိသွားရင် ဘယ်လိုမျိုး တုံ့ပြန်မလဲ ဆိုတာ မသိနိုင်ဘူး။ ”</p> <p style="text-align:justify">ဤအချက်ကို တွေးမိသည့်အခါ လီကျုံးတစ်ယောက်ခေါင်းခါလိုက်ပြီး လှည့်၍ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ ယနေ့ ဖြစ်ပျက်သမျှ ကိစ္စရပ်များကို မုချင်းချောင်ထံသို့သတင်းပို့ရ ဦးမည် ဖြစ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">စုရီထံမှ သက်ပြင်းချသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ခွေးဝါကြီးဟုခေါ်သော မင်ချွဲသည်အမြီးလှုပ်ယမ်းလျက် လျှောက်လှမ်း လာပြီး မကျေမနပ် ပြောဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ငါတို့ရဲ့သခင်မက မင်းရဲ့အသက်ကို ကယ်ပေးရုံတင်မကဘဲ .. အသစ်ဖော်စပ်ထားတဲ့ သေရည်ကိုတောင် မြည်းစမ်းဖို့ပေးတာကို ... မင်းဘာဖြစ်လို့ သက်ပြင်းချနေရတာလဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">စုရီက ပြုံးလိုက်ပြီး မင်းချွဲခေါင်းကို အသာအယာပုတ်လျက်၊</p> <p style="text-align:justify">“ မင်း နားမလည်ပါဘူး။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု တုန့်ပြန်လိုက်သည်။ မင်ချွဲခမျာ ဒေါသ ထွက်လွန်းသဖြင့် ခြေသလုံးကိုက်ခဲချင်စိတ်များ ဝင်ရောက်လာသည်။ ဤလူယုတ်မာသည် သူ၏ ခေါင်းကိုထပ်မံ၍ ပွတ်သပ်နေပြန်ချေပြီ။ အလွန်ပင် ရိုင်းပြလွန်းလှ၏။</p> <p style="text-align:justify">စုရီက သေရည်အိုးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး တစ်ငုံသောက်ကြည့်ရာ ချိုမြိန်သင်းပျံ့လှသည့် ရနံ့မှာ လျှာဖျားတွင် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့တော့၏။</p> <p style="text-align:justify">နူးညံ့လှသော မိုးကြိုးမီးတောက် စွမ်းအင်ကြိုးမျှဉ်လေးပမာ လည်မျိုအတွင်းသို့ စီးဝင်သွားပြီး အကြောအခြင်များအတွင်းထံ ပြန့်နှံ့သွားချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအခိုက်တွင် စုရီခန္ဓာကိုယ်ရှိ ချွေးပေါက်များပွင့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး စိတ်ရောကိုယ်ပါ လွင့်မျောသွားလျက် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်လောက်အောင် သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်သွားခဲ့ရလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">စောစောက တိုက်ပွဲအတွင်း ရရှိခဲ့သော ဒဏ်ရာများသည်လည်း မျက်ဝါးထင်ထင်ပင် လျင်မြန်စွာ သက်သာလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဒီသေရည်က ... တကယ်ကို ထူးကဲလွန်းပါတယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">စုရီမှ မနေနိုင်ဘဲ နောက်တစ်ငုံ ထပ်သောက်လိုက်ပြန်သည်။ ခွေးဝါလေးသည် သွားရည်များပင် ကျဆင်းလာခဲ့ပြီး မနာလိုစွာ၊</p> <p style="text-align:justify">“ အဲ့ဒါကို ပြောနေစရာမလိုပါဘူး ... နတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ဆေးဘက်ဝင်တစ်ရာကျော် ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ သေရည်ပဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">စုရီမှ စကားမပြောဘဲ သူ့ခေါင်းကို ထပ်မံပွတ်သပ်မည်ကို စိုးရိမ်နေသဖြင့် ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် စောစောက မင်းသာ ပေါ်မလာခဲ့ရင်တောင် ... သူတို့ငါ့ကို ဘာမှလုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ”</p> <p style="text-align:justify">မိန်းကလေးဟုန်ယွင်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် သဘောတူဟန် ပြသလိုက်လေသည်။ သို့သော် သူမ ဆက်ပြော လိုက်သည်မှာ၊</p> <p style="text-align:justify">“ စောစောက တိုက်ပွဲမှာ မင်းရဲ့ ဝှက်ဖဲတွေက ပေါ်သွားခဲ့ပြီ ရန်သူတွေကို မင်းရဲ့ အစွမ်းအစ အကန့်အသတ်ကို သိသွားအောင် ထပ်ပြီး ခွင့်ပြုလို့မရတော့ဘူး မဟုတ်ရင် ...</p> <p style="text-align:justify">... နောက်တစ်ခါ သူတို့ပြန်လာတဲ့အခါ မင်းကိုသေချာပေါက်သတ်မယ့် နည်းလမ်းတွေ ပြင်ဆင်လာလိမ့်မယ် ဒါကကောင်းကျိုးထက် ဆိုးကျိုးတွေပိုများစေတယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">... ဒါတင်မကဘူး ပြင်ပအင်အားကို အသုံးပြုပြီး ရန်သူကိုသတ်တာက ခဏတော့ အားရစရာ ကောင်းပေမယ့် ...</p> <p style="text-align:justify">... ကျင့်ကြံမှုလမ်းမှာ မင်းအတွက် အလွန်ကောင်းမွန်လှတဲ့ ဓားသွေးကျောက်ကို ပြင်ပအင်အားနဲ့ သတ်ပစ်လိုက်ရတာ နှမြောစရာ ကောင်းလွန်းပါတယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟူ၍ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ စုရီတစ်ယောက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေသည်။ ဤအခိုက်တွင် တာအိုမိတ်ဆွေတစ်ဦးကို တွေ့ရှိလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p style="text-align:justify">သူမ၏ အမြင်နှင့် အတွေးအခေါ်မှာ ဖူတာ့လီကဲ့သို့သော ရတနာများစွာဖြင့် အသက် ဆက်နေကြသည့် ဒုတိယမျိုးဆက်များနှင့် လုံးဝ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်အောင် မြင့်မားလှသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ မကြာခင်မှာ ငါအင်မော်တယ်တစ်ပါး ချန်ရစ်ခဲ့တဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုကို သွားဖို့ ရှိတယ် ဖြစ်နိုင်မယ်ဆိုရင် မင်းကိုလည်း ငါနဲ့အတူလိုက်စေချင်တယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">မိန်းကလေးဟုန်ယွင်မှ ရုတ်ချည်း ပြောကြားလိုက်သည်။ စုယီခမျာ အနည်းငယ်မျှ အံ့အားသင့်သွား၏။ မိန်းကလေးဟုန်ယွင်က၊</p> <p style="text-align:justify">“ အဲ့ဒီနေရာက အင်မော်တယ်မြေရဲ့ အရေးပါတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ယောက်နဲ့ သက်ဆိုင် နေပါတယ် အခုအချိန်မှာတော့ အခွင့်အရေးက မသာသေးဘူး အထဲကို ဝင်သွားရင်သေဖို့ပဲ ရှိတယ် ...</p> <p style="text-align:justify">... ငါ့ရဲ့တွက်ချက်မှုအရ နောက်ထပ် ခြောက်လအတွင်း အပြောင်းအလဲတွေနဲ့အတူ ဒီလောကကြီးရဲ့စည်းမျဉ်းတွေ တစ်ဝက်လောက် လျော့ကျသွားလိမ့်မယ် ဒီအတွက် မင်းဆီကနေ အခွင့်အရေး အလကားယူမှာ မဟုတ်ဘူး။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု ဆိုလိုက်တော့သည်။ စုရီက သူ့လက်ထဲမှ သေရည်အိုးကို မြှောက်ပြလိုက်ပြီး၊</p> <p style="text-align:justify">“ ဒီသေရည်အိုး ရှိနေတာနဲ့တင် လုံလောက်ပါပြီ။ ”</p> <p style="text-align:justify">- ဟု ဆိုလိုက်သည်။ မိန်းကလေးဟုန်ယွင် တစ်ယောက် နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ပွင့် ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify">“ မင်းသာ ... ကြိုက်တယ်ဆိုရင် နောက်တစ်ခါကျရင် ငါအများကြီး ပိုယူလာ ပေးပါ့မယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ဟားဟားဟား ... ဒါဆိုရင်တော့ ငါကြိုတင်ပြီး ကျေးဇူးတင်ထားပါရစေ။ ”</p> <p style="text-align:justify">သူ့ဘေးနားရှိ ခွေးဝါလေးမှာမူ တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် နှာခေါင်းရှုံလိုက်တော့သည်။ တစ်ဖက်လူသည် အရေထူလွန်းချေ၏။</p> <p style="text-align:justify">မိန်းကလေးဟုန်ယွင်က သုံးလက်မခန့် ရှိသော အပြာရောင်ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ချပ်ကို ထုတ်ယူကာ စုရီထံပေးအပ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဒီကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ကို ယူထားပါ၊ ငါအဲ့ဒီအင်မော်တယ် ဝှက်နယ်မြေကိုသွားမယ့် အချိန်ကျရင် ဆက်သွယ်လိုက်မယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">ဤကျောက်စိမ်းပြားသည် သာမန်မဟုတ်ချေ။ ရှုပ်ထွေးပြီး နက်နဲသော သင်္ကေတများ ထွင်းထုထားသည်။</p> <p style="text-align:justify">၎င်းထံမှ ထွက်ပေါ်သောရောင်ဝါသည် တောင်ကြီးတစ်လုံးပမာလေးလံကာ သမုဒ္ဒရာ အလား နက်ရှိုင်းလှသည်။ နောက်၌ စကြာဝဠာ တိမ်တိုက် ပုံစံတစ်ခုထွင်းထုထား၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဒါက အသက်ကယ်ဖို့အတွက်လည်း အသုံးပြုလို့ရတယ် ဒါပေမယ့် ငါ့အမြင်အရတော့ တိမ်ပေါ်ပျံသန်းခြင်းအဆင့် သေလွန်ဝိညာဉ်တွေ မပေါ်လာသရွေ့တော့ မင်းအတွက် မလိုအပ်ပါဘူး။ ”</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် မိန်းကလေးဟုန်ယွင်မှ စကားထပ်မဆိုတော့ဘဲ နှုတ်ဆက်၍ ထွက်ခွာ သွားတော့သည်။ မထွက်ခွာမီ ခွေးဝါကြီးသည် စုရီထံ အသံလွှင့်၍ သတိပေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ကောင်လေး ... မင်းသတိထားပါ ... သေရေးရှင်ရေး အခြေအနေ မဟုတ်ရင် ... အဲဒီ တံဆိပ်ကို လုံးဝမသုံးနဲ့၊ ဒီရတနာက ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် စကားမဆုံးခင်မှာတင် မိန်းကလေးဟုန်ယွင်သည် သူ့လည်ပင်းမွေးကို ဆွဲလျက် မယူလိုက်ပြီး၊</p> <p style="text-align:justify">“ သွားကြစို့ ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟုဆိုကာ ထွက်ခွာသွားတော့၏။</p> <p style="text-align:justify">ခြေလှမ်း တစ်လှမ်းတည်းဖြင့်ပင် ဝေးသို့ရောက်ရှိသွားကာ မြင်ကွင်းမှချက်ချင်း ကွယ်ပျောက်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤနေရာရှိ တောင်နှင့် မြစ်များသည် ပျက်စီးနေပြီး မြေပြင်သည်လည်း ပြိုကျနေကာ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ခရမ်းရောင်တိမ်တောင်ထိပ်မှာမူ အစောပိုင်းတိုက်ပွဲကြောင့် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယနေ့တိုက်ပွဲသည် အရှေးပိုင်း ကြယ်လွင်ပြင်၏ အခြေအနေ အရပ်ရပ်အပေါ် သေချာပေါက် ပြောင်းလဲသွားမည်ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ သခင် ... စကြာဝဠာတိမ်တိုက်ကို ဘာလို့ပေးလိုက်တာလဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">လမ်းခရီးသည် ခွေးဝါကြီးသည် နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။ မိန်းကလေးဟုန်ယွင်မှ ခေါင်းငုံ့ကြည့်ပြီး၊</p> <p style="text-align:justify">“ ဘာလို့ မပေးဘဲနေရမှာလဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု တုန့်ပြန်၏။ ခွေးဝါကြီးခမျာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ခဏအကြာတွင် သူသည် လေသံတိုးတိုးဖြင့်၊</p> <p style="text-align:justify">“ သခင်ရဲ့ရည်ရွယ်ချက်ကို နားမလည်ပေမယ့် အဲ့ဒီတံဆိပ်သာ ပျောက်ဆုံး သွားခဲ့ရင် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ပျောက်သွားရင်လား ... ဒါက ပျောက်သွားတယ်ပဲပေါ့ ... အင်မော်တယ်မြေမှာ ကပ်ဘေးကြီး ဖြစ်ပွားခဲ့တုန်းက စစ်မှန်တဲ့ အင်မော်တယ်တွေ ...</p> <p style="text-align:justify">... မိုးရေစက်ပမာ သေဆုံးခဲ့ရတယ်၊ ပြီးတော့အင်အားစုတွေလည်း ဘယ်လောက် ပျက်စီးသွားခဲ့ကြလဲဆိုတာ မရေတွက်နိုင်ခဲ့ဘူး အခုတောင် ငါတို့တွေ သေမျိုးကမ္ဘာကြီးမှာ ပိတ်မိနေကြတုန်းပဲမဟုတ်လား ...</p> <p style="text-align:justify">... အနာဂါတ်မှာ အင်မော်တယ်မြေကို ပြန်သွားခွင့်ရခဲ့ရင်တောင် အရင်လိုဖြစ်ဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲသွားလိမ့်မယ် ဒီလိုဆိုမှတော့ တံဆိပ်လေး တစ်ခုကို ဘာလို့ဂရုစိုက်နေဦးမှာလဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">အဆိုပါစကားကြောင့် ခွေးဝါကြီးခမျာ မျက်ဝန်းများမှေးစင်းလျက် တိတ်ဆိတ်သွား တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုစဉ်က သူတို့သည် အင်မော်တယ်မြေမှ သေမျိုးလောကသို့ ဘေးအန္တရာယ် ရှောင်ရှားရန် ရောက်ရှိလာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သေမျိုး ကမ္ဘာတွင်လည်း ကပ်ဘေးကြီးတစ်ခု ထပ်မံကျဆင်းလာမည်ဟု မည်သူမျှ ထင်မထားချေ။ ယခုအခါ သူတို့သည် လူလည်းမကျ၊ တစ္ဆေလည်းမဟုတ်သည့် အခြေအနေသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ သခင် ... ငါတို့တွေတကယ်ပဲ အိမ်ပြန်ခွင့်ရဦးမှာလား။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ သေချာပေါက်ရလိမ့်မယ် ။ ”</p> <p style="text-align:justify">မိန်းကလေးဟုန်ယွင်မှ တုန့်ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ပြန်ဖြေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုနေ့မှာပင် ခရမ်းရောင်တိမ်တောင် တိုက်ပွဲသတင်းပြန့်နှံ့သွားခဲ့ရာ လောကကြီး တစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">တံငါသည်၊ ပန်းချီဆရာ၊ တျန်ကျောက်နှင့် ရန်တာ့လင်တို့သည် ကြယ်လွင်ပြင်ကြီးအတွင်း ထိပ်တန်း ကြယ်ဘီလူးကြီးများဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">နယ်ပယ်ဘုရင် တစ်ပါးတည်းဖြင့် နတ်ဝိညာဉ်တစ်ရာကျော်ကို အပြတ်အသတ် ချေမှုန်းလိုက်နိုင်ခြင်းသည် ယုံနိုင်စရာမရှိချေ။</p> <p style="text-align:justify">ဤကဲ့သို့သော တိုက်ပွဲရလဒ်သည် အလွန်ပင်ခမ်းနားသဖြင့် လူအများကို ဒဏ္ဍာရီ အလား ခံစားရစေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျန့်ထျန်းချွမ်နှင့် နတ်ဝိညာဉ်အဆင့် အကြီးအကဲများအားလုံး သေဆုံးသွားခဲ့ရသည် ဟူသော သတင်းသည် ရှမျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျိုးမိသားစုသည်လည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပေပင်။ နာကျည်းမှုများ ပြည့်လျှံလျက်၊</p> <p style="text-align:justify">“ ဒီရန်ကြွေးကို မဆပ်နိုင်ရင် ငါတို့မျိုးနွယ်စုက ဒီကြယ်လွင်ပြင်လောကမှာ ဘယ်လိုများရပ်တည်တော့မှာလဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု ညည်းတွားလိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ စောင့်ကြည့်နေလိုက်ပါ ... အဲဒီစုရီက ဒီတစ်ခေါက်နိုင်သွားတယ်ဆိုပေမယ့် သူဟာ အင်အားစုအားလုံးနဲ့ ရန်သူဖြစ်သွားခဲ့ပြီ သူ သေချာပေါက် ပြန်ပေးဆပ်ရလိမ့်မယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">ကျန်းမိသားစုသည် အလွန်ပင် ကြီးမားလှသော ရိုက်ခတ်မှုများ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ နတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ဘိုးဘေးကိုဆုံးရှုံးခဲ့ရရုံတင် မကဘဲ ဂုဏ်သိက္ခာသည်လည်း အကြီးအကျယ်ထိခိုက်သွားချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify"> သည့်ပြင် သေလွန်ဝိညာဉ် အင်အားစုများသည်လည်း အရှက်ရစရာများဖြင့် ရှုံးနိမ့်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ရှေးဟောင်းဂိုဏ်းကြီးများအတွက် ဤတိုက်ပွဲသည် သူတို့၏မျက်နှာကိုဖြတ်ရိုက် သကဲ့သို့ပေပင်။ အရှက်ရစရာ ဖြစ်ချေ၏။ အလွန်ပင် ဆိုးရွားစွာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ခြင်းပေပင်။</p> <p style="text-align:justify">နတ်ဝိညာဉ်အဆင့် အယောက်တစ်ရာကျော်မှာ တစ်ယောက်မျှပင် အသက်မရှင်ဘဲ သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">၎င်းမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသော အရှက်ရမှုကြီးဖြစ်သဖြင့် မည်သူမျှ ဤအတိုင်း လက်လျှော့ထားမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် မည်သူမဆို စုရီကိုထပ်မံ၍ တိုက်ခိုက်လိုသော် အကျိုးဆက်ကို ခံနိုင်ရည် ရှိ-မရှိ သေချာပေါက် ထည့်သွင်း စဉ်းစားရ ပေတော့မည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save