Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၀၃၇</h2> <h2 style="text-align: center;">ကောင်းကင် အင်မော်တယ်ဓားအစီရင်။</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စုရီသည် လီကျုံး၏စိတ်ထဲတွင် မည်သည့်အရာများ တွေးနေသည်ကို တစ်ချက် ကြည့်ရုံနှင့်သိနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် သူက၊</p> <p style="text-align:justify">“ ငါ ... ယွင်မျိုးနွယ်စုနဲ့ စာရင်းရှင်းစရာ ရှိနေတယ် ... မင်းက အကြောင်းစုံကို မသိဘူး ဒါကြောင့် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် လီကျုံးမှ အလျင်အမြန်ပင်၊</p> <p style="text-align:justify">“ စိတ်ချပါ တာအိုမိတ်ဆွေ ... ဒီအဖိုးကြီးက အခြေအနေကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်ပါတယ် စိတ်တိုင်းကျ ဆက်လုပ်ပါ။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု အမြန်စကားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤစကားကြောင့် ယွင်ချန်ဟုန်နှင့် ယွင်မျိုးနွယ်ဝင်များမှာနှလုံးများ လေးလံကုန် တော့၏။ ဤလီကျုံးဆိုသူသည် သူတို့အပေါ် ကူညီတော့မည် မဟုတ်ကြောင်း သေချာချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်တွင် စုရီ၏အကြည့်က လော့ရှောင်ယွမ်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။ လော့ရှောင်ယွမ်ခမျာ ကျောရိုးတလျှောက် စိမ့်တက်လာပြီး၊</p> <p style="text-align:justify">“ မင်း ... မင်း ဘာလုပ်မလို့လဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု တုန်တုန်ယင်ယင် မေးမြန်းလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ မင်းကို အရင်ဆုံး ငရဲပို့ပေးမလို့။ ”</p> <p style="text-align:justify">စုရီက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။ တစ်ဆက်တည်းမှာပင် ဓားအလင်းတစ်ချက် လျှပ်ခနဲပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ပေါ် ပျံတက် သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုနောက်ဓားအလင်းသည် ရေတံခွန်ကြီးအလား လော့ရှောင်ယွမ်ပေါ်သို့ ပြန်လည်ပြိုကျသွားတော့၏။</p> <p style="text-align:justify">ဤဓားရောင်ဝါ ရေတံခွန်တွင် နက်မှောင်ပြီးဆန်းကြယ်လှသော ဝင်စားခြင်း ဥပဒေ အပြည့်အစုံ ပါရှိနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">လော့ရှောင်ယွမ် တစ်ယောက် ထိတ်လန့်သွားကာ သူ့လက်နက်ကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူလိုက်တော့၏။</p> <p style="text-align:justify">“ အသက်ဝင် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ကိုးထပ် မျှော်စင်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ဖြာကျလာကာ သူ့ ပတ်ပတ်လည်တွင် ကမ္ဘာငယ်လေးများသကဲ့သို့ အလင်းတံတိုင်းများပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤသည်မှာ <strong>ကမ္ဘာကိုးလွှာမျှော်စင်ပင်</strong> ဖြစ်၏။ ကြည့်နေသူများအဖို့ လော့ရှောင်ယွမ် ဟူသည် ကမ္ဘာကိုးခုခြားနေသကဲ့သို့ပေပင်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် စုရီ၏ခွန်အားသည် သာမန် မဟုတ်ချေ။ ခရမ်းရောင်တိမ်တောင် တိုက်ပွဲ၌ နတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများကို သူ တစ်ဦးတည်း အနိုင်ယူခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဝုန်း ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲ သံကြီးများနှင့်အတူ သံသရာအလင်းတန်းများ ပါဝင်သည့် ဓားမိုးရေစက်များက တံတိုင်းကြီးကို အမှုန့်ကြိတ်ပစ်လိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ မလုပ်နဲ့ ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">တစ်ဆက်တည်းမှာပင် ကမ္ဘာကိုးလွှာ မျှော်စင်သည်လည်း အပိုင်းပိုင်းကွဲအက်သွားပြီး ပုံရိပ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဝိညာဉ်ပါ မကျန် ချေမှုန်းခံလိုက်ရ၏။ အနီးအနားရှိ အခြားသော ရှေးဟောင်းအင်အားစုမှ ကျင့်ကြံသူများခမျာ ချက်ချင်း အမြန်ဆုတ်ခွာကုန်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">အေးစိမ့်သောချွေးစေးများ ထွက်ပေါ်ပြီး သူတို့ကဲ့သို့ သေလွန်ဝိညာဉ်အိုကြီးများအတွက် ဝင်စားခြင်းဥပဒေသည် အကြောက်ဆုံး စွမ်းအားပေပင်။</p> <p style="text-align:justify">သဘာဝတရားကြီး၏ ရန်သူဖြစ်ကာ မည်သို့မျှ ခုခံနိုင်စွမ်းပင် မရှိချေ။ အထူးသဖြင့် ယဲ့ယွင်ယွမ်မှာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရင်နေပြီး ကြောက်လန့်နေခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify">သူသည်သာ စောစောက စကားဝင်ပြောခဲ့သော် လော့ရှောင်ယွမ်ကဲ့သို့ပင် အသတ်ခံရမည်ကို သိရှိလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဝင်စားသူ ... မင်း ငါ့ယွင်မျိုးနွယ်စုကို ဘာထင်နေလဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ယွင်ချန်ဟုန်ခမျာ ဒေါသများထွက်လာခဲ့ပြီး မျက်နှာတစ်ပြင်လုံး မည်းမှောင်သွားချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">တစ်စုံတစ်ဦးသည် သူ့ရှေ့၌ ယွင်မိသားစုဧည့်သည်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းမှာ လူပုံအလယ်တွင် ပါးရိုက်လိုက်ခြင်းမည်၏။ သို့သော် စုရီသည် ထိုအရာကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူ့ထံကြည့်လျက် တည်ငြိမ်စွာဖြင့်၊</p> <p style="text-align:justify">“ တခြားလူတွေအတွက်တော့ ... ဒီနေရာကနဂါးခံတွင်း၊ ကျားအသိုက်ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်ပေမယ့် ငါ့အတွက်တော့ လူသူမရှိတဲ့ ကွင်းပြင်ကြီးပါပဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု တုန့်ပြန်ပြောကြားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်း မှင်သပ်သွားကြ၏။ ဤသည်မှာ လူသူဆိတ်သုဉ်းသော ကွင်းပြင်ကြီးပင်လော။ သူတို့အားလုံးသည် လူများ မဟုတ်၍လော။</p> <p style="text-align:justify">“ လူသူမရှိတဲ့ ကွင်းပြင်တဲ့လား ... ဟားဟားဟား ... ကောင်းတယ် ကောင်းတယ် အရမ်းကောင်းတယ် ... မင်းက ငါမျိုးရိုးကို တကယ်ပဲ အထင်သေးနေတာကိုး။ ”</p> <p style="text-align:justify">ထိုစဉ်အဝေးမှ ဟိန်းဟောက်သံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော ရောင်ဝါများဖြန့်လျက် လူအချို့လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းလာနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">အ​ရေအတွက်အား​ဖြင့် လူပေါင်း(၂၀) ကျော်ရှိပြီး အားလုံးမှာ ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် အဆင့် ကျင့်ကြံသူများပေပင်။</p> <p style="text-align:justify">ဦးဆောင်လာသူသည် ငွေရောင်ဝတ်စုံ ဆင်မြန်းထားပြီး ဆံပင်ဖြူဖြူနှင့် လူငယ်အသွင် အဖိုးကြီးဖြစ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ တတိယ ဘိုးဘေး ...  ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ထိုသူကိုမြင်သည်နှင့် ယွင်ချန်ဟုန်က ရွှင်မြူးသွား၏။ ဤသည်မှာ ယွင်မျိုးနွယ်စု၏ ကျောက်ဖြစ်ရုပ်ကြွင်းတစ်ပါး​​​ပေပင်။ သူ့ အမည်မှာ ယွင်ဟွမ်ထျန်းဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယဲ့ယွင်ယွမ် သည်လည်း စိတ်သက်သာရရသွားတော့သည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ယွင်ဟွမ်ထျန်းဘေး၌ သူတို့ဂိုဏ်းမှ စီနီယာကြီးနှစ်ဦးဖြစ်သည့် ဝေချန်ဖူနှင့် ရွမ်ချိုင်ကျိတို့ကို ​မြင်တွေ့ လိုက်ရသောကြောင့်ပေပင်။</p> <p style="text-align:justify">ဤသို့ ယွင်မျိုးနွယ်စုမှ အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူများနှင့်အတူ အင်မော်တယ်ဓားခန်းမ အဖွဲ့ဝင်အချို့ ရောက်ရှိလာသဖြင့် လေထုသည် ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">ဧည့်သည်တော်များအားလုံးသည် ကြောက်လန့်တုန်ရီနေပြီး မခန့်မှန်းနိုင်သော တိုက်ပွဲကြီးဖြစ်လာတော့မည်ကို သိရှိလာ၏။</p> <p style="text-align:justify">စုရီမှာမူ ထိုရောက်ရှိလာသူအားလုံးကို လုံးဝအရေးမစိုက်တော့ဘဲ ယွမ်ချန်ဟုန်ထံသာ စိုက်ကြည့်လျက်၊</p> <p style="text-align:justify">“ ငါစကားကို သုံးကြိမ်ထက် ပိုမပြောဘူး ... ဒါနောက်ဆုံးအကြိမ်ပဲ ... ပြောပါ အဖိုးကြီးဝေ ဘယ်မှာလဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု မေး​​မြန်းလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ရုတ်တရက် လေထုသည် လေးလံလာသောကြောင့် ဧည့်သည်တစ်ဦးက တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့်၊</p> <p style="text-align:justify">“ လောကသခင် ငါတို့ကို အရင် ထွက်ခွာခွင့်ပြုနိုင်မလား။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု မေးမြန်းလာ၏။ စုရီက ခေါင်းညိတ်ပြကာ၊</p> <p style="text-align:justify">“ မသက်ဆိုင်တဲ့ လူတွေ ထွက်သွားနိုင်တယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု ခွင့်ပြုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤသည်ကို ကြည့်ပြီး ယွင်မျိုးနွယ်စုဝင်များသည် ပို၍ဒေါသထွက်သွား တော့၏။ ထိုဧည့်သည်တော်များသည် မိမိတို့ နယ်မြေတွင် စုရီထံမှ ခွင့်ပြုချက် တောင်းခံ နေခြင်းမှာ အရှက်ရစရာဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤသတင်းသည်သာ ပြင်ပသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သော် ယွင်မျိုးနွယ်စုသိက္ခာသည် လုံးဝကျဆင်းသွားပေမည်။</p> <p style="text-align:justify">“ အားလုံးပဲ မလောကြပါနဲ့ ... တိုက်ပွဲထဲပါဝင်မှာ စိုးရိမ်နေရင် အဝေးကနေ စောင့်ကြည့်နေလို့လည်းရပါတယ် ပြဿနာတွေ ပြီးရင် ငါတို့မင်္ဂလာပွဲကို ပြန်စပါ့မယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">လူငယ်အသွင်ဖြင့် ယွင်ဟွမ်ထျန်းက နှစ်သိမ့်အားပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက လီကျုံးထံလှည့်ကြည့်ကာ၊</p> <p style="text-align:justify">“  မိတ်ဆွေလီ ... မင်းရဲ့ ရပ်တည်ချက်က နတ်သမီးမိုချင်းချောင်သဘောထားကို တကယ် ကိုယ်စားပြုလား။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု အတည်ပြုချက် ရယူလိုက်၏။ လီကျုံးမှသက်ပြင်းချလိုက်ကာ၊</p> <p style="text-align:justify">“ အားလုံးပဲ ... ကျုပ် စကားတစ်ခွန်း ပြောပါရစေ ... အဲဒီအဖိုးကြီးဝေဆိုတဲ့လူကသာ တကယ်ပဲ ခင်ဗျားတို့လက်ထဲမှာ ရှိနေရင် လွှတ်ပေးလိုက်တာ အကောင်းဆုံးပါပဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ဟမ့် ... အဖိုးကြီးလီကျုံး ... မင်းရဲ့သဘောထားက ဒီလိုဆိုနေမှတော့ ဒီနေ့ မင်းဘာမှပြောနေစရာ မလိုတော့ဘူး ပါးစပ်ပိတ်ထားပါ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ဝေချန်ဖူက ဝင်ရောက် အော်ငေါက် လိုက်သည်။ လီကျုံးမှ စကားဆက်မပြောဘဲ နှုတ်ဆိတ်သွား၏။ စုရီနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ခြင်း ဟူသည် ဦးခေါင်းနှင့် ကျောက်ဆောင်ကို ဝင်ဆောင့်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်ချေမည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဟားဟားဟား ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ယွင်မိသားစုခေါင်းဆောင် ယွင်ချန်ဟုန်က ရုတ်ချည်း အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး၊</p> <p style="text-align:justify">“ ကောင်းပြီ ... အဲဒီအဖိုးကြီးဝေဆိုတဲ့ ခြေကျိုးကြီး ငါတို့လက်ထဲမှာရှိတာမှန်ပါတယ် သူ့ကိုလိုချင်ရင် ဝင်စားခြင်းလျှို့ဝှက်ချက်ပေးပါ ငါတို့အခုချက်ချင်း လွှတ်ပေးမယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု ဝန်ခံလိုက်တော့၏။ ဘိုးဘေးနှင့် အကူအညီများ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သောကြောင့် ဆက်လက်ဖုံးကွယ်ထားရန် ဆန္ဒမရှိချေ။</p> <p style="text-align:justify">သူ့စကားသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားစေ၏။ အမှန်တရားမှာ ပေါ်ထွက်လာချေပြီ။ စုရီက ဝိုင်အိုးထဲမှ လက်ကျန်ကို မော့သောက်လျက်၊</p> <p style="text-align:justify">“ ကောင်းပြီ ... အချိန်စေ့ပြီ ... ဒီနေ့ယွင်မျိုးနွယ်စုဆိုတာ ကမ္ဘာကြီးပေါ်ကနေ လုံးဝပျောက်ကွယ်ရလိမ့်မယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု ဆိုကာ ကောင်းကင်ပေါ် ပျံတက်လိုက်တော့သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ဓားရောင်ဝါများ ချက်ချင်းထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဟားဟားဟား ... မင်း တကယ် သေချင်နေတာပဲ ... မင်းပြန်ရောက်လာပြီလို့ သတင်းကြားတည်းက ငါတို့တွေ ဒီအတိုင်းပဲ မပြင်ဆင်ထားဘူးလို့ ထင်နေတာလား ... ။”</p> <p style="text-align:justify">ယွင်ဟွမ်းထျန်းက အားရပါးရ ရယ်မောလျက် ညာလက်ကို လေထဲသို့ မြောက်ပြကာ၊</p> <p style="text-align:justify">“ အသက်ဝင် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဝူး ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ရုတ်တရက် ရွှေရောင်နတ်တောင်ကြီး တစ်ခုလုံးတုန်ခါသွားပြီး နတ်အလင်းများ ကောင်းကင်ပေါ် ပျံတက်လာချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">“ ချွင် ... ချွင် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">တဆက်တည်းမှာပင် လေထုအလယ် ဓား(၃၆)လက်ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်း ရောင်ဝါများ ထုတ်ဖော်လာ၏။ ဤသည်မှာ တိုက်ပွဲဝင် ဓားအစီရင်တစ်ခုပေပင်။</p> <p style="text-align:justify">စုရီကိုဗဟိုပြုကာ လေဟာနယ်ကို ချက်ချင်းပိတ်ဆို့ပစ်လိုက်သည်။ လီကျုံးပင်လျှင် ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် စိုးရိပ်သွားခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ကောင်းကင် အင်မော်တယ်ဓားအစီရင်လား ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ဤသည်မှာ အင်မော်တယ်ဓားခန်းမ၏ အစွမ်းထက်သော အစီအရင်များအနက် တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အထဲတွင်ပိတ်မိသော် မည်သည့် နယ်ပယ်ဘုရင်မဆို ရှင်ရန် လမ်းစမရှိချေ။ နတ်ဝိညာဉ်အတွက်ပင် အန္တရာယ်ရှိချေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save