Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၀၄၂</h2> <h2 style="text-align: center;">နတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ရုပ်သေး။</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:justify">အမှောင်ရိပ်အတွင်းမှ ကျောက်စိမ်းရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်တစ်ယောက် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပို့ကာ လျှောက်လှမ်းထွက်လာချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">“ မင်း ... သခင့်ကို သစ္စာဖောက်လိုက်ပြီပေါ့လေ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ချွီဟဲတစ်ယောက် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။ စာရင်းကိုင်က ခေါင်းခါ ရမ်းပြလျက်၊</p> <p style="text-align:justify">“ မဟုတ်ဘူး၊ သူ ရောက်လာတာ မကြာသေးဘူး ... ငါ သူနဲ့ အရောင်းအဝယ် တစ်ခု လုပ်ထားတယ် အကယ်၍သာ ...</p> <p style="text-align:justify">... သုံးရက်အတွင်း သခင်က ငါ့ကိုသတ်ဖို့ လူမလွှတ်ခဲ့ရင် ငါ့ကိုယ်ငါအဆုံးစီရင်ပြီး သခင့်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို သိမ်းထားပေးမယ် ...</p> <p style="text-align:justify">... ဒါပေမဲ့ တစ်ယောက်ယောက်ကို လွှတ်လာရင်တော့ သူက ငါ့ရဲ့အသက်အပေါ် ကယ်တင်ပြီး ငါက သူသိချင်တဲ့အရာတွေကို ဖြေပေးရမယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် ချွီဟဲထံ ပြန်ကြည့်ကာ၊</p> <p style="text-align:justify">“ အဘိုးကြီး ... မင်းလည်း သခင်ရဲ့ စွန့်ပစ်တာခံလိုက်ရပြီ လက်နက်ချပြီးတော့ ငါနဲ့ ပူးပေါင်းလိုက်စမ်းပါ ဒါဆိုရင် မင်း အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်လိမ့်မယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု အကြံပြုတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဟမ့် ... စိတ်ကူးယဉ်မနေနဲ့ ... ငါကသခင့်ကို ဘယ်တော့မှသစ္စာဖောက်ပြီး အသက်မရှင်ဘူး။ ”</p> <p style="text-align:justify">ချွီဟဲမှ ပြတ်သားစွာ တုန့်ပြန်လိုက်၏။ ထို့နောက် လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ အမိန့်ပေးလိုက် တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ သူ့ကို သတ်ပါ။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ရွှပ် .... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ဝတ်ရုံနက်နှင့်လူက နီရဲသော အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသည့် ဓားကို ခေါ်ယူကာ ချွီဟဲစကားအတိုင်း ခုတ်ပိုင်းချ လိုက်တော့သည်။ သွေးသံတရဲရဲနှင့် ခေါင်းတစ်လုံး လွင့်ထွက်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify">“ မင်း ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ဤသည်မှာ ချွီဟဲဦးခေါင်းပေပင်။ မျက်လုံးများပြူးကျယ်လျက် မယုံကြည်နိုင် လောက်အောင် ဖြစ်နေချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">လွန်ခဲ့သော စက္ကန့်ပိုင်းကပင် သူ့သခင့်အတွက် အသေခံမည်ဟု ကြုံးဝါးကာ ယခု အမှန်ပင် အသတ်ပေးလိုက်ရ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဒါ သခင့်ရဲ့အမိန့်ပါပဲ ... စုရီသာ ရောက်နေခဲ့ရင် မင်းကိုအရင်ဆုံးသတ်ပစ်ရမယ် မဟုတ်ရင် မင်းပါးစပ်က သခင့်အတွက် အန္တရာယ်ရှိတယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">ဇီးရိုးဆဲဗင်းက အေးစက်စွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။ သို့သော် သူ့စကားများကို ချွီဟဲတစ်ယောက် မကြားနိုင်တော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">“ မင်းတွေ့ပြီလား ... ဒါဟာ အသုံးချခံနယ်ရုပ်တွေရဲ့ နိဂုံးပဲ ငါ့စကားကို နားထောင်ခဲ့သင့်တယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">စာရင်းကိုင်က သူ့ခြေထောက်နား လှိမ့်ဆင်းလာသောဦးခေါင်းကို ပြန်ငုံ့ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလျက် ရေရွတ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">နယ်ရုပ်များဟူသည် မည်မျှပင် အသုံးဝင်ခဲ့ပါစေ နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲ၌ စတေးခံ များသာ ဖြစ်ပေသည်။ စုရီမှာမူ ဤအချင်းအရာ အတွက် ခံစားချက်မရှိချေ။</p> <p style="text-align:justify">အပ်ချုပ်သမား၏ ရက်စက်သော ပင်ကိုယ်စရိုက်ကို ကောင်းကောင်းသိရှိထား၏။ သူ့တပည့်ကိုပင် သတ်ပစ်ဝံ့သည့်နောက် အစေခံ တစ်ဦးသည် အထူးမဟုတ်နိုင်ချေ။ ယင်းကို နားမလည်သော ချွီဟဲသည်သာ လူမိုက်ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ချွင် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ထိုစဉ် ဓားမြည်သံက ဟိန်းထွက်လာပြီး လူသတ်ငွေ့များပြည့်လျှံလာကာ ဇီးရိုးဆဲဗင်းမှ စာရင်းကိုင်ထံသို့ တဟုန်ထိုး ဝင်ရောက် လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ အသက်ဝင် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ဝမ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ခန်းဆောင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါလျက် ကာကွယ်ရေး အစီရင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ၏။ နတ်အလင်းတန်းများမှာ နေမင်းကြီးအလား ဇီးရိုးဆဲဗင်းပေါ် ပြိုကျပိတ်ဆို့သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ တာအိုစု မြန်မြန် ဆုတ်ခွာ။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ဝုန်း ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">သည့်နောက် စာရင်းကိုင်မှ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ပြတင်းပေါက်မှတဆင့် အပြင်သို့ ပြေးထွက်တော့၏။ သူတို့အပြင်သို့ ရောက်သည်နှင့် နန်းဆောင်ကြီးအတွင်း ပေါက်ကွဲမှုများ ညံလာချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">“ ဒီအစီရင် မဆိုးဘူး။ ”</p> <p style="text-align:justify">စုရီက မြေပြင်ရှိ တောက်ပနေသော ဘုံကျောင်းကြီးကိုငုံ့ကြည့်ကာ မှတ်ချက်ပေး လိုက်လေသည်။ တစ်ဖက်တွင် စာရင်းကိုင်မှ သက်ပြင်းချလိုက်တော့၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဒါက ငါစုဆောင်းထားတဲ့ ရတနာတွေထဲကတစ်ခုပဲ ဒါပေမဲ့ ဒီအစီရင်နဲ့ နတ်အရိပ်ကို သတ်ပစ်နိုင်ဖို့ မလွယ်သေးဘူး။ ”</p> <p style="text-align:justify">လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း(၂၀)က ကြယ်စုအသီးသီး၏ ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ်များ နယ်မြေတွင် ထူးဆန်းသော ဝိညာဉ်များ နိုးထလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">အပ်ချုပ်သမားသည် ထိုဝိညာဉ်များကို စုစည်းကာ နတ်ဝိညာဉ်အလောင်းများအတွင်း ​ထည့်သွင်းချုပ်လုပ်ပစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">ဤနည်းဖြင့် ကြောက်စရာကောင်းသော နတ်ဝိညာဉ်ရတနာများဖြင့် သန့်စင်ထားသည့် ရုပ်သေးရုပ်များ ရရှိလာသည်။</p> <p style="text-align:justify">၎င်းတို့သည် သာမန်ရုပ်သေးများနှင့် မတူခဲ့ဘဲ စိတ်ဝိညာဉ်များ ပါရှိနေသောကြောင့် ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးများပါရှိ၏။</p> <p style="text-align:justify">လူသားတစ်ယောက်နှင့် မတူသည်မှလွဲ၍ အရာအားလုံးမှာ အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး နီးပါးပေပင်။</p> <p style="text-align:justify">ဆိုလိုသည်မှာ အပ်ချုပ်သမားသည် နတ်ဝိညာဉ်အလောင်းများအသုံးပြု၍ လူသတ် ရုပ်သေးများ ချုပ်လုပ်ထားခြင်းဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဝုန်း ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">နှစ်ယောက်သား စောင့်ကြည့်နေစဉ် ရုတ်တရက် အစီရင်ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားကာ ပုံရိပ်တစ်ခု ဝုန်းခနဲ ပျံထွက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤသည်မှာ ဇီးရိုးဆဲဗင်းဖြစ်ပြီး မည်သည့်ဒဏ်ရာမျှမရရှိခဲ့ဘဲ သတ်ဖြတ်ခြင်း ရည်ရွယ်ချက်များသာ ပြည့်နှက်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">သူ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ဓားကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ စာရင်းကိုင်ထံသို့ လျှပ်စီးအလား ပြေးဝင်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဝုန်း ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ထက်မြက်လှသော ဓားရောင်ဝါများ ဟင်းလင်းပြင်ကိုဖြတ်သန်းလျက် စာရင်းကိုင်ထံ ဦးတည်လာချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">ထိုဓားသည် လျင်မြန်လွန်းသဖြင့် ရှောင်တိမ်းရန်အချိန်မရှိချေ။ ခုခံကာကွယ်ရန် နည်းလမ်းရှိ၏။ သို့သော် ဓားတစ်လက်သည် စာရင်းကိုင်ရှေ့ ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ကလန် .. ကလန် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">စာရင်းကိုင်အပေါ် ကန့်သတ်ထားသော ဓားရောင်ဝါသည် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကြေမွ သွားပြီး အလင်းစက်များမှာ မိုးပွင့်များအလား လွင့်စင်သွားကုန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ဆက်တည်းမှာပင် စုရီပုံရိပ်သည် လျှပ်စီးအလားလှုပ်ရှားလျက် ဇီးရိုးဆဲဗင်း၏ ဓားအပေါ် ခံယူလိုက်တော့၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဝုန်း ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ခဏချင်းမှာပင် စုရီတစ်ယောက် နောက်သို့အရှိန်ဖြင့် လွင့်စင်သွားရကာ သွေးများ ဆူပွက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဒီရုပ်သေးရဲ့ ခွန်အားက ဝေချန်ဖူထက်  အများကြီးသန်မာတယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">စုရီမှ အံ့အားသင့်သွားသည်။ ထိုစဉ် ဇီရိုးဆဲဗင်းသည် သူ့ကိုလျစ်လျူရှုကာ အဝေးရှိ စာရင်းကိုင်ထံ သတ်ဖြတ်ရန်ကြိုးစားတော့၏။</p> <p style="text-align:justify">၎င်းကိုကြည့်ခြင်းအားဖြင့် အပ်ချုပ်သမားသည် စာရင်းကိုင်ကိုနှုတ်ပိတ်ရန် သေချာပေါက် အမိန့်ပေးထားကြောင်း ထင်ရှားလှလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ မစဉ်းစားနဲ့ ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">စုရီဝန်းကျင်၌ ဝင်စားခြင်း ဥပဒေများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကမ္ဘာကြီး မှောင်ကျလာ၏။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ငရဲဘုံကိုးပါးဓားရောင်ဝါကို ထည့်သွင်းထားသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဝုန်း ... ။</p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့် မြေကမ္ဘာတုန်ဟည်းစေသည့် တိုက်မိသံကြီးနှင့်အတူ နတ်အရိပ်မှာ ယိမ်းယိုင် ဆုတ်ခွာသွားတော့၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ခရစ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">အထူးသဖြင့် ဝင်စားခြင်း ဥပဒေသည် သူ့ကိုအကြီးအကျယ် ထိခိုက်သွားစေခဲ့သည်။ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ အက်ကြောင်းများပင် ဖြစ်ပေါ်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ထပ်လာမယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">ဟန်ချက်မညီခင်မှာပင် စုရီက အော်ဟစ်လျက် ဓားချက်ကို မိုးသီးမိုးပေါက်ပမာ ပစ်သွင်းလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုဓားချက်တိုင်းတွင် ငရဲဘုံကိုးပါး ဓားရောင်၏ အငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေခဲ့ပြီး မရဏကမ္ဘာကြီးအသွင် ပုံရိပ်ယောင်များစွာ တရိပ်ရိပ် ထွက်ပေါ်တော့၏။</p> <p style="text-align:justify">ဇီရိုးဆဲဗင်းက နောက်မဆုတ်ဘဲ နီရဲသောဓားဖြင့် အတင်းအဓမ္မ ပြန်လည် ခုခံလာလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဝုန်း ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ဟင်းလင်းပြင်ကြီး တစ်ခုလုံး ကြေမွပျက်စီးသွားပြီး တောက်ပသော မီးလျှံများ ကောင်းကင်တခွင် ဖုံးလွှမ်းသွား၏။</p> <p style="text-align:justify">နတ်အရိပ်၏အစွမ်းမှာ အမှန်ပင် ထူးခြားလှသည်။ ၎င်းသည် ဝေကျန့်ဖူသို့မဟုတ် ရွှမ်ချိုက်ကျိတို့ကဲ့သို့ သေလွန်ဝိညာဉ်များထက် များစွာသာလွန်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">စုရီကို အခက်တွေ့စေသည်မှာ ၎င်း၏ကုသနိုင်စွမ်းဖြစ်သည်။ အကြိမ်ကြိမ် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သော်မှ ချက်ချင်းဆိုသလို ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာ၏။ သတ်၍မသေသောအသွင် ဆောင်နေခြင်းပေပင်။</p> <p style="text-align:justify">“ နတ်ဝိညာဉ် အလောင်းတွေနဲ့ ချုပ်လုပ်ထားတဲ့ ရုပ်သေးလေးတစ်ကောင်က ဒီလောက်တောင် သန်မာတာလား။ ”</p> <p style="text-align:justify">စုရီမှ အံ့သြသွားသည်။ အပ်ချုပ်သမားမှ ဤရုပ်သေးကိုအဘယ်ကြောင့် ဝှက်ဖဲကြီးအဖြစ် ထားရှိကြောင်း နားလည်လာတော့၏။</p> <p style="text-align:justify">တိုက်ပွဲကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဝင်စားခြင်းဥပဒေမှ အဆုံးသတ်ဥပဒေသည် ရုပ်သေးအပေါ် များစွာ သက်ရောက်ချေ၏။</p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့် ရုပ်သေး၏ ပြန်လည် ကုသနိုင်စွမ်းသည်လည်း နှေးကွေးလာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ချိုးဖြတ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ဇီးရိုးဆဲဗင်းက အော်ဟစ်လျက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ သွေးအလင်းများစွာ ပေါက်ကွဲ ထွက်စေပြီး ရောင်ဝါကို တဟုန်ထိုး မြင့်တင် လိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">အဆုံးတွင် သူ့အသက်ဖြင့်ရင်း၍ စာရင်းကိုင်ကိုသတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ချေပြီ။ စုရီက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ မူလက ဤရုပ်သေးကို စမ်းသပ်လိုသေးသော်လည်း ယခုမူအချိန်မရှိတော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">“ ဟမ့် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ဓားဖျားကို လေထုထဲမြှောက်လိုက်ရာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ရုတ်တရက်အမှောင်ကျ သွားပြီး <strong>ဝင်စားခြင်းဒိုမိန်း</strong> ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ သွား ... ။”</p> <p style="text-align:justify">အမိန့်သံနှင့်အတူ စုရီကိုဗဟိုပြု လည်ပတ်နေသော ဝင်စားခြင်းဒိုမိန်းကြီးသည် ဇီးရိုးဆဲဗင်းထံ ပျံသန်းသွားတော့၏။</p> <p style="text-align:justify">ဝင်စားခြင်းပ​လက်ဖောင်း၊ ဝင်စားခြင်းရေကန်၊ နာကျည်းခြင်းပင်လယ်၊ မန်ပိုနန်းတော်နှင့် အဝါရောင်နွေဦးနန်းတော် တို့သည် ထင်ရှားလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဒိုမိန်းအတွင်း ပိတ်မိသွားသော ဇီးရိုးဆဲဗင်းသည် ကပ်ဘေးများခံစားနေရသဖြင့် စာရင်းကိုင်ကိုလျစ်လျူရှုကာ အတင်းအဓမ္မ ထိုးဖောက်ထွက်ရန် ကြိုးစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">နာကျည်းခြင်းပင်လယ်ကို ဖျက်ဆီးလျက် ဝင်စားခြင်းရေကန်သို့သွားရာ လမ်းတလျှောက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် အက်ကြောင်းများ တိုးပွားလာခဲ့ရ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဝုန်း ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ဝင်စားခြင်းနယ်မြေသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ဆက်လက်တောင့်မခံ နိုင်တော့ဘဲ ဝါရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် အပိုင်းပိုင်းအစစ ပေါက်ကွဲသွားရလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုစဉ် အလောင်းအစအနများကို အနက်ရောင်ကြိုးမျှင်များမှ ပြန်၍ဆက်စပ်ရန် ကြိုးစားလာခဲ့၏။ သို့သော် ရွှေရောင်အလင်းများ ထပ်မံကျဆင်းလာပြီး အဆိုပါအပိုင်းအစများကို အမှုန်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">စုရီမှ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ဝင်စားခြင်း ဥပဒေစည်းမျဉ်းသည်သာမရှိသော် ဤရုပ်သေး အပေါ် ကိုင်တွယ်ရ ခက်ခဲနိုင်ပေမည်။</p> <p style="text-align:justify">“ တကယ်ကြောက်စရာ ကောင်းတယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">စာရင်းကိုင်မှ ချွေးစေးများဖြင့် ညည်းတွားလိုက်လေသည်။ ဇီရိုးဆဲဗင်းထ့ပါးမှ သတ်ဖြတ်လိုသော ရောင်ဝါအောက်တွင် ပြိုလဲလုနီးပါးပေပင်။</p> <p style="text-align:justify">သည့်နောက် စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်စုစည်းကာ ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ချပ် စုရီထံ ထုတ်ပေးလိုက်တော့၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဒီထဲမှာ ... နတ်ဘုရားလျှို့ဝှက် ပုန်းခိုရာနယ်မြေကို သွားနိုင်တဲ့ လမ်းကြောင်း မြေပုံပါတယ် အပ်ချုပ်သမားက အဲဒီနယ်မြေမှာ ပုန်းနေနိုင်ပါတယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ခရစ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် စုရီက မကြည့်ဘဲ ချက်ချင်း ချေမွှပစ်လိုက်သည်။ ဤအပြုအမူကြောင့် စာရင်းကိုင်မှ မျက်ခုံးပင့်၏။ စုရီမှာမူ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောကြားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ သူ အဲဒီမှာ ရှိတော့မယ်မထင်ဘူး။ ”</p> <p style="text-align:justify">ထိုစကားကြောင့် စာရင်းကိုင်ခမျာ မှင်သပ်သွားပြီး အဆုံးတွင် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ရတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဒီလိုလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">အပ်ချုပ်သမား၏ အကျင့်စရိုက်အရ နားနှင့်လက်တံများကိုပင် စွန့်ပစ်ခဲ့ပြီးနောက် ထပ်မံ၍ ရွှေ့ပြောင်းသွားတော့မည်မှာ သေချာလှချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">“ ဒီနေ့ကစပြီး အပ်ချုပ်သမားရဲ့ နားနဲ့မျက်စိတွေဟာ ပြတ်တောက်ကုန်ပြီ သူ တစ်ခုခုလုပ်ချင်ရင် သဲလွန်စတွေ ချန်ထား ခဲ့ရတော့မယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">စုရီမှ ရေရွတ်လိုက်သည်။ လက်ရှိအခြေအနေအရ တစ်ဖက်လူအနေဖြင့် အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းနေရုံမှလွဲ၍ အခြား မရှိတော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">တစ်စုံတစ်ရာ ကြံစည်လိုပါက ကိုယ်တိုင် ထွက်ပေါ်လာရပေတော့မည်။ ထို့ကြောင့် စုရီမှ ပင်လယ်လေးပါးမျှော်သင်မှ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်တော့၏။</p> <p style="text-align:justify">“ တာအိုစု ခဏနေပါဦး။ ”</p> <p style="text-align:justify">ရုတ်တရက် စာရင်းကိုင်မှ ဟန့်တားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဘာကိစ္စလဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ငါမင်းရဲ့ ကာကွယ်မှုလိုအပ်ပါတယ် အနာဂါတ်မှာ သေချာပေါက်အပ်ချုပ်သမားကို လက်စားချေပါ့မယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် စာရင်းကိုင်မှ ချက်ချင်း ကျောက်စိမ်းသေတ္တာတစ်လုံး ထုတ်ယူကာ ကမ်းပေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဒါက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အင်မော်တယ်ရတနာပါ လက်ခံပါတာအိုစု။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ မင်းရဲ့ ပင်လယ်လေးပါးမျှော်စင်က အရမ်းကြွယ်ဝပုံပဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">စုရီတစ်ယောက် မျက်ခုံးပင့်သွားသည်။ ထိုစကားကြောင့် စာရင်းကိုင်မှ ခေါင်းညိတ်ကာ၊</p> <p style="text-align:justify">“ ငါအာမခံပါတယ် ဒီသေတ္တာထဲက ရတနာကိုယှဉ်နိုင်တာ ငါ့မျှော်စင်မှာ ဘာမှမရှိ တော့ပါဘူး ဒါ့ပြင် ...</p> <p style="text-align:justify">... ငါ့လက်ထဲမှာ အပ်ချုပ်သမားကို ပေးဖို့အတွက်ပြင်ထားတဲ့ အဖိုးတန်ရတနာ အမျိုးပေါင်း တစ်ထောင်ကျော်လည်း ရှိနေပါသေးတယ် ...</p> <p style="text-align:justify">... အဲဒါတွေ အားလုံးကို ... တာအိုစုပိုင်ပါတယ် ငါ့ကိုအကာအကွယ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">စာရင်းကိုင်သည် ရတနာများအပေါ် နှမြောတသနေသော်လည်း ရတနာများသည် လူသေအတွက် မဟုတ်ဟူသော အယူအဆကို နားလည်ထား၏။</p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့် အကျပ်အတည်းအတွင်းမှ လွတ်မြောက်နိုင်ရန် အရာအားလုံးကိုပေးဆပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save