Book List

<p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: center;"><strong>အခန်း ၁၀၄၅ -</strong></p> <p style="text-align: center;"><strong>ဆဋ္ဌမမြောက် နတ်သံကြိုးနိုးထခြင်း။</strong></p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;">ကွေ့ယီအဆင့်၌ပင် စုရီ၏ခွန်အားသည် လောကသခင်ကွမ်ကျိုးကို ကျော်လွန်ပြီးဖြစ်၏။ ရှန့်မူထက်ပင် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေချေပြီ။</p> <p style="text-align: justify;">ယခုအခါတွင် တုံ့ယွီနှောင်းပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ဤလောကကြီးအတွင်းမှ နယ်ပယ်ဘုရင်များသည် သူ့ပြိုင်ဘက် မဟုတ်တော့ချေ။</p> <p style="text-align: justify;">နတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများ အတွက်မူ အစွမ်းသတ္တိများသည် ကွဲပြားသဖြင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရန် ခက်ခဲနေသည်။</p> <p style="text-align: justify;">မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ယနေ့ခေတ် နတ်ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းလာကြသော ကျင့်ကြံသူများမှာ အားနည်းကြသည်မှာ သဘာဝပေပင်။</p> <p style="text-align: justify;">ထိုသူများကို ရင်ဆိုင်ရန် တစ်ချိန်က ငရဲဘုံကိုးပါးဓားရောင်ဝါဖြင့်သာ ကြိုးစားနိုင် ချေပြီ။ ယခုမူ ကျင့်ကြံမှုသက်သက်ဖြင့် တစ်ချက်တည်း သတ်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align: justify;">တစ်ဖက်တွင် ရှေးခေတ် သေလွန်ဝိညာဉ်များသည် လောကနိယာမ၏ ကန့်သတ်မှုကို ခံထားရသဖြင့် စစ်မှန်သော ခွန်အားများ မပြသနိုင်သေးချေ။ ထို့ကြောင့် အားနည်းနေခြင်းသာဖြစ်၏။</p> <p style="text-align: justify;">“ ဟမ့် ... ။ ”</p> <p style="text-align: justify;">သည်စဉ် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ရာကို သတိရလာကာ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး အသိစိတ် ပင်လယ်အတွင်း ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align: justify;">အကန့်အသတ်မဲ့ အသိစိတ် ပင်လယ်အတွင်း၌ လွင့်မျောနေသော ငရဲဘုံ ကိုးပါးဓားထံ စိုက်ကြည့်လိုက်၏။</p> <p style="text-align: justify;">လွန်ခဲ့သောလဝက်ခန့်က ကျင့်ကြံမှု တည်ငြိမ်အောင်ပြုလုပ်နေစဉ် ဤဓားပေါ်ရှိ ဆဋ္ဌမမြောက်နတ်သံကြိုးမှ တုန်ခါမှုတစ်ခု ပြသကာ​ ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းနတ်သံကြိုးထံ စိုက်ကြည့်ကာ၊</p> <p style="text-align: justify;">“ မင်းရဲ့ အသိစိတ်နိုးထနေပြီဆိုတာ ငါသိတယ် ထွက်လာပြီး စကားပြောပါ။ ”</p> <p style="text-align: justify;">-ဟု ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align: justify;">“ ချွင် ... ချွင်...  ။ ”</p> <p style="text-align: justify;">အသိစိတ်ပင်လယ်သည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် နတ်သံ​ကြိုးသံများ မြည်ဟည်းလာတော့၏။</p> <p style="text-align: justify;">အဆုံးတွင် ကြောက်မက်ဖွယ် ရောင်ဝါအချို့ပွင့်ထွက်လာကာ ဆဋ္ဌမမြောက် နတ်သံကြိုးလှုပ်ခတ်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align: justify;">စုရီ၏ဇာတိဓမ္မဝိညာဉ်သည်ပင် ပြင်းစွာသောနာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရတော့၏။ ဤသည်မှာ သူ၏ ဆဋ္ဌမမြောက်ဘဝပေပင်။ ထိုစဉ်က များစွာအစွမ်းထက်ခဲ့ပုံရသည်။</p> <p style="text-align: justify;">“ အရမ်း အစွမ်းထက်တယ်။ ”</p> <p style="text-align: justify;">သည်မျှ ကြွင်းကျန်ရစ်သောဝိညာဉ် အပိုင်းအစလေးတစ်ခုသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားမျိုးပေးစွမ်းနိုင်နေ၏။</p> <p style="text-align: justify;">“ ဝူး ...  ။ ”</p> <p style="text-align: justify;">“ ချွင် ချွင် ... ။ ”</p> <p style="text-align: justify;">ရုတ်တရက် ငရဲဘုံကိုးပါးဓားသည် နိုးကြားလာကာ အလင်းများထုတ်လွှတ်လျက် ထိုနတ်သံကြိုးကို ပြန်လည်ဖိနှိပ်လိုက်သည်။ သို့အခါမှသာလျှင် နတ်သံကြိုးအတွင်းမှ သက်ပြင်းချသံ ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p style="text-align: justify;">“ အခု မင်းမြင်တဲ့အတိုင်းပဲ ... အချိန်မတန်သေးဘူး ဒီကျိန်စာသင့်ဓားက ငါ့ကို အပြင်ထွက်ခွင့်မပေးဘူး ဖြစ်နေတယ်။ ”</p> <p style="text-align: justify;">ထိုအသံသည် အလွန်အမင်း တည်ငြိမ်အေးစက်နေပြီး အာဏာရှင်ဆန်လှ၏။ ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ နှလုံးသားကို တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်းရှိနေသည်။</p> <p style="text-align: justify;">“ ငါ ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ... မင်း တကယ် နိုးထနေတာပဲ။ ”</p> <p style="text-align: justify;">စုရီမှ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align: justify;">“ ဘာလဲ ... ငါ့ရဲ့တာအိုဝိညာဉ်ကို မင်းဝါးမြိုချင်လို့လား အမှန်အတိုင်းပြောရရင် မင်းလိုအားနည်းတဲ့ လူမျိုးနဲ့ငါ စကား မပြောဖြစ်တာကြာနေပြီ ...</p> <p style="text-align: justify;">... မင်းက ​ကောင်းကင်ဘုံကိုတောင် ခြေမချရသေးဘူး ... ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်နဲ့ ဘာများခြားလို့လဲ။ ”</p> <p style="text-align: justify;">ဆဋ္ဌမနတ်သံကြိုးမှ အသံတွင် လှောင်ပြောင်မှုများ ပါဝင်လာ၏။ စုရီမှ တုန့်ပြန် ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align: justify;">“ ဟားဟားဟား မင်းက တာအိုအမှတ်အသားလေးတစ်ခုပါ ငါကတော့ ဒီဓားကိုထိန်းချုပ်နေတဲ့လူပဲ တစ်နေ့ကျရင် မင်းကိုငါ သေချာပေါက် ဝါးမြိုပစ်မှာပါ ...</p> <p style="text-align: justify;">... မင်းက ငါ့ရဲ့အတိတ်​ဖြစ်ပြီး ... ငါကတော့မင်းရဲ့ပစ္စုပ္ပန်ပဲ ... အနာဂတ်မှာလည်း ငါပဲကျန်ရစ်ပြီး မင်းပျောက်ကွယ်သွားရမယ်။ ”</p> <p style="text-align: justify;">စုရီစကားကြောင့် ဆဋ္ဌမမြောက် နတ်သံကြိုးမှ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align: justify;">“ မင်း မှားနေပြီ ... ငါ ဒီမှာ တာအိုအမှတ်အသားထားခဲ့တာက တစ်နေ့မှာ ပြန်လည်ရှင်သန်ဖို့ပဲ ... ငါ့ရဲ့ဆန္ဒဝိညာဉ်က မင်းကိုအစားထိုးလိမ့်မယ်။ ”</p> <p style="text-align: justify;">ဤတစ်ကြိမ်တွင် စုရီသည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားရ၏။ မျှော်လင့်ထားသည့် အတိုင်းပေပင်။ အတိတ်ဘဝ အားလုံးသည် လောကသခင်ကွမ်ကျူးနှင့် ရှန်မူတို့ကဲ့သို့ သဘောမကောင်းကြချေ။</p> <p style="text-align: justify;">ဤဆဋ္ဌမမြောက် ဘဝသည် အလွန်မာနကြီးပြီး သူ့နေရာကို အစားထိုးရန် ဝန်မလေးသူ ဖြစ်နေ၏။</p> <p style="text-align: justify;">“ အဟား ... မင်း ကြောက်သွားပြီလား။ ”</p> <p style="text-align: justify;">ဆဋ္ဌမမြောက်နတ်သံကြိုးက လှောင်ရယ်ရယ်သည်။</p> <p style="text-align: justify;">“ မင်းဒီလောက် သတ္တိနည်းနေရင် ကောင်းကင်ကို ဘယ်လိုများ မင်းဓားနဲ့ညွှန်မလဲ နတ်ဘုရားတွေကိုကော ဘယ်လိုများ ကျော်ဖြတ်နိုင်မလဲ။ ”</p> <p style="text-align: justify;">ဤတစ်ကြိမ်တွင် စုရီသည် မျက်ခုံးပင့်လျက်၊</p> <p style="text-align: justify;">“ မင်း ... နယ်ပယ်ဘုရင်မှာတုန်းက ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်ခဲ့လဲ။ ”</p> <p style="text-align: justify;">-ဟု မေးမြန်းလိုက်၏။ ဆဋ္ဌမမြောက် နတ်သံကြိုးက တုန့်ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ၊</p> <p style="text-align: justify;">“ ငါဟာ နယ်ပယ်ဘုရင်အဆင့်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းခဲ့တဲ့သူပဲ ငါ့ကိုပခုံးချင်းယှဉ်နိုင်သူ တစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ဘူး။ ”</p> <p style="text-align: justify;">-ဟု ဝင့်ကြွားစွာပြောကြားလိုက်၏။</p> <p style="text-align: justify;">“ ဟုတ်လား ငါကတော့ မင်းနဲ့မတူဘူး ထုံရှောက်အဆင့်မှာတင် ကွေ့ယွီအဆင့်ဆီက ကျင့်ကြံသူတွေကို သတ်နိုင်ပြီ ...</p> <p style="text-align: justify;">... အခုတုံ့ယွီ နောက်ဆုံးအဆင့်ကို ရောက်နေပြီဆိုတော့ ဘယ်လောက်သန်မာမလဲ ငါကိုယ်တိုင်တောင် မသိသေးဘူး ... မင်းရဲ့ အဲဒီတုန်းကခွန်အားနဲ့ ငါ့ခွန်အားကို နှိုင်းယှဉ် ကြည့်ပါဦး။ ”</p> <p style="text-align: justify;">ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဆဋ္ဌမမြောက် နတ်သံကြိုးသည် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့တော့၏။ အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ အသံမပြုချေ။ ယင်းသည် စုရီကို မယှဉ်နိုင်ကြောင်း ဝန်ခံရာရောက်ချေ၏။</p> <p style="text-align: justify;">“ မင်းတကယ် ပြောတာလား။ ”</p> <p style="text-align: justify;">နောက်ဆုံးတွင် ဆဋ္ဌမမြောက် နတ်သံကြိုးအသံက ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာ၏။ စုရီမှ ပြုံးသည်။</p> <p style="text-align: justify;">“ ငါက မင်းကိုဖိနှိမ်ဖို့အတွက်နဲ့ လိမ်ညာနေမယ့်သူ မဟုတ်ဘူး ရတနာတွေကို မသုံးဘဲ ကျင့်ကြံမှုသက်သက်နဲ့တင် နယ်ပယ် ဖြတ်ကျော်ပြီးသတ်နိုင်တယ် ... မင်းကော အဲဒီလိုလုပ်နိုင်ခဲ့လား။ ”</p> <p style="text-align: justify;">ဤတစ်ကြိမ်တွင်လည်း ဆဋ္ဌမမြောက် နတ်သံကြိုးသည် ထပ်မံတိတ်ဆိတ်သွားပြန်၏။ သူသည် စုရီ၏ အစွမ်းကိုလက်ခံလိုသော်လည်း အလျှော့မပေးလိုသေးချေ။</p> <p style="text-align: justify;">“ ကောင်းပြီ ... မင်း လိမ်မပြောဘူးဆိုရင်တော့ နယ်ပယ်ဘုရင်မှာ မင်းကို မမီခဲ့တာဝန်ခံတယ် ဒါပေမယ့် ...</p> <p style="text-align: justify;">... ကိစ္စမရှိဘူး ငါ့ရဲ့တာအိုအမှတ်အသား အပြည့်အဝနိုးထလာတဲ့နေ့မှာ မင်းကိုဝါးမျိုပြီး အစားထိုးပစ်နိုင်ပါတယ် အဲဒီအခါ မင်းရဲ့အခြေခံ အုတ်မြစ်နဲ့၊ ပါရမီတွေဟာ အားလုံးငါ့အပိုင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ ”</p> <p style="text-align: justify;">“ အိမ်မက်မက်မနေနဲ့ ... မင်းငါ့ကို ဘယ်တော့မှ အစားထိုးနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး ငါ့မှာ မင်းတို့တွေတစ်ယောက်မှ မရရှိခဲ့တဲ့ ဝင်စားခြင်း ဥပဒေရှိတယ် ငါသာ သတ်သေ လိုက်ရင် ...</p> <p style="text-align: justify;">... နောက်ထပ် ဘဝတစ်ခုကို ကူးပြောင်းသွားရုံပဲ မင်းကတော့ အဲဒီဓားမှာ တာအိုအမှတ်အသား အဖြစ်နဲ့ပဲ ဆက်လက် ကျန်ရစ်နေမှာ ပြီးတော့ ...</p> <p style="text-align: justify;">... ငါဟာ အတိတ်ဘဝတွေရဲ့ တာအိုအမှတ်အသားတွေကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါင်းစပ်ထားနိုင်တယ်၊ မင်းကော ... မင်း အသက်ရှင်စဉ်တုန်းက ဒီလိုပေါင်းစပ်ထား နိုင်ခဲ့လို့လား။ ”</p> <p style="text-align: justify;">“ ငါ အသက်ရှင်စဉ်တုန်းက ဒီဓားမှာနတ်သံကြိုး ငါးချောင်းပဲရှိသေးတယ် ငါ အကြိမ်ကြိမ်ပေါင်းစပ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး ... ။ ”</p> <p style="text-align: justify;">ဆဋ္ဌမမြောက် နတ်သံကြိုးမှ ပြန်ဖြေသည်။ စုရီက ခေါင်းညိတ်တော့၏။</p> <p style="text-align: justify;">“ အဲဒါကြောင့်ပဲ ငါက မင်းတို့ထက် သာတယ်ဆိုတာကို မင်းလက်ခံသင့်တယ် ငါ့မှာ မင်းတို့ မပိုင်ဆိုင်ခဲ့တဲ့ ဥပဒေနိယာမတွေရှိတယ် ဒါဆိုမင်းဟာ ငါ့ကိုဘယ်လိုများတိုက်ခိုက်ပြီး အစားထိုးနိုင်မှာလဲ။ ”</p> <p style="text-align: justify;">စုရီမေးခွန်းသည် ဆဋ္ဌမမြောက် နတ်သံကြိုးကို ထိုးနှက်လိုက်သကဲ့သို့ ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားစေ၏။</p> <p style="text-align: justify;">စုရီနှင့် စကားပြောစဉ်ကာလအတွင်း သူသည် အကြိမ်ပေါင်းမည်မျှတိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ ရသည်ကို သူကိုယ်တိုင်ပင် မမှတ်မိတော့ချေ။ စုရီကို ပြန်လည်ချေပလိုသော်လည်း မတတ်နိုင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align: justify;">“ မင်း ... အသက်ရှင်စဉ်တုန်းက ဘယ်လောက်ပဲ သန်မာခဲ့ပါစေ... အဲဒါတွေက အတိတ်ဖြစ်သွားပြီ အခုမင်းဟာ အမှတ်အသား တစ်ခုအတွင်းက ကြွင်းကျန်နေတဲ့ အသိစိတ်လေးတစ်ခုပဲ ...</p> <p style="text-align: justify;">... ငါကတော့ မင်းဖြတ်သန်းခဲ့တဲ့ နယ်ပယ်တိုင်းမှာ မင်းထက်သာလွန်နိုင်ခဲ့သလို၊ တစ်နေ့မှာ မင်းရဲ့ အထွတ်အထိပ် ကျင့်ကြံမှုကိုလည်း ကျော်ဖြတ်ပြမယ်။ ”</p> <p style="text-align: justify;">စကားဆုံးသည်နှင့် စုရီက အသိစိတ် ပင်လယ်အတွင်းမှ ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားရန် ပြင်လိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align: justify;">“ ဟားဟားဟား ငါနားလည်ပြီ ... မင်းဒီလိုတွေပြောနေတာက အားနည်းနေလို့ပဲ မင်းငါ့ကိုကြောက်နေလို့ ငါ့ရဲ့စိတ်ဝိညာဉ်ကို အားပျော့သွားအောင် လုပ်နေတာပဲ။ ”</p> <p style="text-align: justify;">သို့သော်ဆဋ္ဌမမြောက် နတ်သံကြိုးက ရယ်မောလျက် ရုတ်တရက် ပြောကြားလာ၏။ စုရီတစ်ယောက် မျက်ခုံးများ မြင့်တက်သွားပြီး လှည့်မကြည့်ခဲ့ချေ။</p> <p style="text-align: justify;">“  အချိန်တန်လို့ မင်း ငါ့ရဲ့ တာအိုအမှတ်အသားနဲ့ ပေါင်းစပ်တဲ့အခါ ငါ ဘာမှခုခံမှာ မဟုတ်ဘူး ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့အသိစိတ်နဲ့ မင်းရဲ့ နှလုံးသားကို ငါ တိုက်ခိုက်မယ်။ ”</p> <p style="text-align: justify;">ဆဋ္ဌမမြောက် နတ်သံကြိုး ဆက်လက်အော်ဟစ်လာသည်။ စုရီမှ ခဏရပ်မျှ လိုက်တော့၏။ ယင်းကြောင့် တစ်ဖက်လူမှ စိတ်လှုပ်ရှားလာကာ၊</p> <p style="text-align: justify;">“ မင်းကို ငါဖြစ်လာအောင် အစားထိုးပစ်လိုက်မယ် အဲဒီအခါ ငါတို့ထဲက ဘယ်သူ ပိုသန်မာသလဲဆိုတာ သိရမယ်။ ”</p> <p style="text-align: justify;">-ဟု စကားကို အဆုံးသတ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align: justify;">“ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ ... ။ ”</p> <p style="text-align: justify;">စုရီက ပြန်လှည့်ကြည့်ကာ၊</p> <p style="text-align: justify;">“ ငါ ဘဝနှစ်ခုနဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီးပြီ ... ၊ သူတို့တွေအားလုံး ငါ့ကိုဘာမှမလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး မင်းတတ်နိုင်မလားဆိုတာ ... ငါလည်း တကယ်သိချင်ပါတယ်။ ”</p> <p style="text-align: justify;">-ဟု ပြောကြားလျက် ထွက်ခွာလာခဲ့တော့၏။</p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p style="text-align: justify;">***</p>


Save