Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၁၂ </h2> <h2 style="text-align: center;">တံခါးပွင့်ပြီ ... </h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှန်ရှင်းနယ်ပယ် တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ယွမ်ဖူနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများ မျက်စိအောက်မှ အကျိုးအမြတ်ကို လုယူဝံ့သည်လော။</p> <p style="text-align:justify">အဆိုပါရှန်ရှင်း ကျင့်ကြံသူသည် သူနှင့်ဆွေမျိုးတော်စပ်သည့် ကူမိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီး ဖြစ်နိုင်ပေမည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအတွေးက ကူချန်ကို ပြုံးမိစေ၏။ ဤသည်သာ အမှန်ဖြစ်သော် တစ်ဖက်လူ၏ သတ္တိနှင့်ရဲရင့်မှုသည် အံ့ဖွယ်ပေပင်။</p> <p style="text-align:justify">“ ယွမ်ဖူနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီးရှိနေတာတောင် ရှန်ရှင်းနယ်ပယ် တစ်စုံတစ်ယောက်က အသာစီးရသွားတာလား မင်းတို့ဘယ်လိုများ ဒီအ​ကြောင်း လူရှေ့မှာ ထုတ်ပြောဝံ့ကြတာလဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ရုတ်တရက် ကူချန်မှ လှောင်ပြုံးဖြင့် မေးခွန်းထုတ်လိုက်၏။ လူအများအပြားသည် ကူချန်မေးခွန်းကို ထောက်ခံဟန်ဖြင့် ထွက်မသွားသေးဘဲ ရပ်နေခဲ့ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">အစောပိုင်းက ထွက်သွားရန် စကားပြောခဲ့သော ခေါင်းပြောင်အမျိုးသားသည် ကူချန်ထံလှည့်ကြည့်ကာ၊</p> <p style="text-align:justify">“ မင်းပါးစပ်ပိတ်ထား ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု အော်ငေါက်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအချင်းအရာသည် မတော်တဆ ထုတ်ပြောမိပြီဖြစ်သောကြောင့် သူတို့ကို ခံစားချက်များ မကောင်းစေတော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">အဆုံးတွင် ယွမ်ဖူနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများသည် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်၏ အခွင့်ကောင်းယူခြင်းကို ခံခဲ့ရခြင်းဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">ခေါင်းပြောင်လူသည် အနက်ရောင်ဝတ်စုံ ဆင်မြန်းထားပြီး လခြမ်းပုံသဏ္ဍန်ဓားနှစ်လက် ကျောတွင်ထိုးသွင်းထား၏။ ကျင့်ကြံမှုမှာ ခရမ်းရောင်နေမင်း နယ်ပယ်ပေပင်။</p> <p style="text-align:justify">ရုပ်ရည်အသွင်အပြင်အရ အတော်ပင် ကြည့်ကောင်းကာ ရဲရင့်ပြီးမျက်တောင်တစ်ချက် မခတ်ဘဲ လူသတ်တတ်သည့် ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်မှုမျိုး ခံစားရစေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ့နောက်တွင် အလားတူ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ပုံပန်းသဏ္ဌာန်မျိုး ရှိနေသည့် ကျင့်ကြံသူများစွာရပ်နေကြ၏။ ထိုသူများအတွက်မူ ရှန်ရှင်းနယ်ပယ်နှင့် ယွမ်ဖူနယ်ပယ်တွင်သာရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဟမ့် ... ကန္တာရဓားပြဆယ့်သုံးယောက် ခေါင်းဆောင်စန်းချန်လား။ ”</p> <p style="text-align:justify">ထိုစဉ်အေးစက်ပြီး ထက်မြက်သော နှာခေါင်းရှုပ်သံနှင့်အတူ လူရိပ်များအဝေးထံပါးမှ ပျံသန်းလာသည်။ </p> <p style="text-align:justify">“ ဝှစ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">များမကြာခင် လူခြောက်ယောက်၏ ပုံရိပ်များသည် နှင်းမုန်တိုင်းကိုဖြတ်ကျော်ကာ ရေခဲပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့(၆)ယောက်ကိုမြင်ချိန်တွင် အဖွားအိုအပါအဝင် လူအတော်များများ၏ မျက်ဝန်းများ ကျဉ်းမြောင်းသွားတော့၏။</p> <p style="text-align:justify">ဤသည်မှာ ခရမ်းရောင်နေမင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူဦးဆောင်သည့် အင်အားစုကြီးတစ်ခု ပေပင်။ ခေါင်းဆောင်သည် အပြာဝတ် အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့် လက်ရှိတွင် ခရမ်းရောင် နေမင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူငါးယောက်တိတိ ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">၎င်းတို့မှာ ထိုအနက်ဝတ်အမျိုးသမီး၊ အပြာရောင်ဝတ် ခေါင်းပြောင်၊ နဂါးတောင် ဝှေးကိုင် အပြာရောင်ဝတ်အဘွားကြီးနှင့် ဤအပြင် အခြားနှစ်ယောက်ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအခြားတစ်ယောက်သည် လူအများဖြင့်ဝေးကွာသောအရပ်တွင် ရပ်နေပြီး အသံမထွက်ဘဲ ရေခဲကွင်းထဲမှအခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေ၏။ တစ်ကိုယ်တော် ဝံပုလွေတစ်ကောင်ပေပင်။</p> <p style="text-align:justify">ကျန်တစ်ယောက်သည် တံခါးကြီး၏ ဘယ်ဘက်အရှေ့ဆုံးတွင် နေရာယူထားသော လူသုံးယောက်အဖွဲ့ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆံပင်ဖြူဖြူနှင့် ဓားကိုင်ထားသော အဖိုးကြီးသည် ဦးဆောင်နေပြီး သူ့နောက်တွင် အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးရှိ၏။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ခရမ်းရောင်နေမင်းနယ်ပယ်၌ ရှိနေသောသူသည် ဓားကိုင်ဆောင်ထားသော အဘိုးကြီးမဟုတ်ဘဲ သူ့ဘေးမှ အမျိုးသမီး ပေပင်။</p> <p style="text-align:justify">“ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ကူချန်မျက်နှာပေါ်တွင် ခပ်ဖျော့ဖျော့ အပြုံးတစ်ပွင့်ပေါ်လာပြီး သူ့အကြည့်များသည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပလာခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify">ချက်ချင်းပင် သူ့မြင်ကွင်းထဲ တောက်ပနေသော ခရမ်းရောင်နေမင်းများကို ပြန့်ကျဲစွာမြင်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကူချန်သည် အသစ်ရောက်လာသော အပြာရောင်ဝတ်ထားသည့် ထိုအဘိုးကြီးကို မသိသော်လည်း ကန္တာရဓားပြ(၁၃)ယောက် အကြောင်း ကြားသိထား၏။</p> <p style="text-align:justify">ထိုကန္တာရဓားပြ(၁၃)ယောက်သည် ဤဒေသကြီးတွင် အုပ်စိုးရှင်ဓားပြအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ဖြစ်ပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှ၏။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့ခေါင်းဆောင် စန်းချန်ဟူသော ခေါင်းပြောင်ကြီးသည် ခရမ်းရောင်နေမင်း နယ်ပယ်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျန်အဖွဲ့ဝင်များသည် ရှန်ရှင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူသုံးဦးနှင့် ချီစုစည်းခြင်းနယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းကိုးဦးပါဝင်၏။ ကျယ်ပြောလှသော ကန္တာရကြီးကို အကာအကွယ်အဖြစ် အသုံးပြုလှုပ်ရှားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကန္တာရနှင့် ထိစပ်နေသော နိုင်ငံနှစ်ဖက်စလုံးရှိမြို့ငယ်များအတွက် အိပ်မက်ဆိုးများပေပင်။ မကြာခဏ ဆိုသလို ဝင်ရောက်စီးနင်းလုယက်တတ်ကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">ဟိုင်လန်နိုင်ငံနှင့် ဖူစုနိုင်ငံသို့ ဖြတ်သန်းရာတွင် ဤကန္တာရကိုအသုံးပြုပါက သူ့တို့အဖွဲ့ထံတွင် မတန်တဆအခွန်များ ပေးဆောင်ရပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆိုလိုသည်မှာ ဤသဲကန္တာရ၏ အုပ်စိုးရှင်သည် ဖူစုနှင့်ဟိုင်လန်မင်းဆက်များမှ မဟုတ်ဘဲ ဓားပြများသာဖြစ်ချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော်ယခုမူ ကန္တာရဓားပြဘုရင်သည် အသစ်ရောက်လာသော လူများထံကြည့်ကာ ရုတ်တရက် မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းသွား၏။</p> <p style="text-align:justify">“ မင်းရဲ့လန်မိသားစုကလည်း တစ်ယောက်ယောက် လွှတ်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ထားဘူး။ ”</p> <p style="text-align:justify">ခေါင်းပြောင်အမျိုးသားစန်းချန်က တုန့်ပြန်လိုက်သည်။ သူ့စကားကြောင့် လူတိုင်း ထိတ်လန့်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ လန်မိသားစုလား ... ဒါ ဒါက ဟိုင်လန်မင်းဆက်ရဲ့ ... တော်ဝင်မိသားစုတွေ ဖြစ်နိုင်မလား။ ”</p> <p style="text-align:justify">လူအုပ်ကြီးမှ စိတ်လှုပ်ရှားကုန်၏။ ကူချန်သည်သာ မည်သည့်ခံစားချက်မှမပြဘဲ ဆက်လက်စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဟမ့် ... မင်းတို့လိုဓားပြတွေက ငါ့ရဲ့ဟိုင်လန်နယ်စပ်မြို့တွေကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျူးကျော်လုယက်ခဲ့ကြတယ် ဒီနေ့မင်းတို့ရဲ့ အသက်တွေနဲ့ ပေးဆပ်ရမယ့်အချိန်ပဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">အပြာဝတ်အမျိုးသားက အေးစက်စွာ အော်ငေါက်လိုက်သည်။ သို့သော် ကန္တာရဓားပြ ခေါင်းဆောင်ရှန်ချန်က ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိချေ။ ယင်းအစား အပြာရောင်ဝတ်အမျိုးသားကို ပြန်ကြည့်ပြီး လှောင်ပြောင်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဟားဟားဟား ငါ့ကိုထိကြည့်စမ်း ... မင်းကခရမ်းရောင်နေမင်းနယ်ပယ်မှာ ရှိပေမယ့် ငါ့ကိုမသတ်နိုင်ခင်မှာ ငါ့ဓားကကျောက်တံခါးကို အရင်ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ချွင် ... ချွင် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">စကားဆုံးသည်နှင့် သူ့ကျောပြင်တွင် ထိုးစိုက်ထားသော ငွေရောင်လခြမ်းဓားနှစ်လက် လေထဲပျံတက်လာပြီး စန်းချန်၏အကြည့်များ ရူးသွပ်လာတော့၏။</p> <p style="text-align:justify">အပြာရောင်ဝတ် အမျိုးသားမှ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် စန်းချန်စကား၏ အဓိပ္ပါယ်ကို စဉ်းစားနေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်တွင် နဂါးတောင်ဝှေးကိုင် အဘွားကြီးမှ သူတို့စကားဝိုင်းအတွင်းဝင်ရောက် ရှင်းပြလာတော့၏။</p> <p style="text-align:justify">“ လန်ဝမ်၊ ငါတို့ရဲ့ မကျေနပ်ချက်တွေကို အထဲရောက်မှပြောကြရအောင် ဒီကျောက်တံခါး တိုက်ခိုက်ခံရရင် ...</p> <p style="text-align:justify">... ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ် ဒါဆိုလူတိုင်းအတွက် နှစ်တစ်ရာအခွင့်အရေးက ဆုံးရှုံးရမှာသဘာဝပါပဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">သို့မှသာ အပြာရောင်ဝတ်အမျိုးသားမှ ကန္တာရဓားပြခေါင်းဆောင် စန်းချန်စကားကို နားလည်သွားတော့၏။</p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကျောက်တံခါးကြီးထံကြည့်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြားသူများထံ ဝေ့ကြည့်လိုက်လေသည်။ လူတိုင်း သူ့ထံစိုက်ကြည့်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">လက်ရှိအချိန်တွင် သူ့လန်မိသားစုသည် လူအင်အားအများဆုံးဖြစ်သော်လည်း ဤတံခါး သည်သာ ဖျက်ဆီးခံရပါက လူအုပ်ကြီး၏ ဘုံရန်သူ ဖြစ်ရပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">လက်သီးနှစ်လုံးနှင့် လက်သီးလေးလုံးကို အနိုင်မယူနိုင်ချေ။ ​ခရမ်းရောင်နေမင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူလေးဦးသည် သူ့ကိုများစွာ ဒုက္ခပေး နိုင်၏။ ယင်းကြောင့် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ၊</p> <p style="text-align:justify">“ ကောင်းပြီ၊ ခဏတော့ မင်းကို အသက်ရှင်ခွင့်ပေးထားလိုက်မယ် ... ဒါပေမယ့် အထဲရောက်ရင် ပြဿနာကို ကောင်းကောင်း ဖြေရှင်းကြမယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု ကြိမ်းဝါးလိုက်သည်။ စန်းချန်က ဂရုမစိုက်ဘဲ အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့ပြသည်။ လန်ဝမ်ဟူသော အမျိုးသားက နဂါးတောင်ဝှေး ကိုင်ထားသည့် အဘွားအိုဘက်လှည့်ကြည့်ကာ၊</p> <p style="text-align:justify">“ မင်းရဲ့ဟိုက်ရှင်းဂိုဏ်း ရောက်လာတာ ဒါပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်ဘူးလို့ငါထင်တယ် ဒီနေရာက ငါတို့ဟိုက်လန်နိုင်ငံတော်နဲ့ အနီးဆုံး ဖြစ်တာတောင် မင်းအရင်ရောက်နေတယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု စုံစမ်းရန် ကြိုးစားလိုက်တော့၏။ အဘွားကြီးက တည်ငြိမ်စွာခေါင်းညိတ်သည်။ သူမသည် ငြင်းဆန်ရန် ဆန္ဒမရှိခဲ့ဘဲ၊</p> <p style="text-align:justify">“ မှန်တယ်၊ မင်းအရင်က ... ဒါကို သတိမထားမိဘူးဆိုတော့ ဒီအမွေတွေက မင်းရဲ့ ဟိုက်လန်နိုင်ငံအတွက် မရည်ရွယ်ဘူးလို့ပဲ ဆိုနိုင်ပါတယ် ...</p> <p style="text-align:justify">... ဖူစုနိုင်ငံက အဲဒီလူအိုကြီးတောင် သတိမထားမိတာ မင်းမြင်တယ်မဟုတ်လား မဟုတ်ရင် သူရောက်လာမှာသေချာတယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ အဘွားကြီး ... မင်း မသိလိုက်ပုံပဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">အဖွားအိုစကားကြောင့် လန်ဝမ်မှ ရုတ်တရက် အံ့အားသင့်စွာ သူမထံကြည့်သည်။ အဖွားအိုတစ်ယောက် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ဇဝေဇဝါဖြစ်လာပြီး၊</p> <p style="text-align:justify">“ ငါဘာကိုမှ မသိတာလဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု ပြန်မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဖူစုနိုင်ငံရဲ့ တော်ဝင်မိသားစုတစ်ခုလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီ အဲဒီအဖိုးကြီးချင်အေကိုလဲ သတ်ပစ်လိုက်ပြီ။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ဘယ်လို ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">နဂါးတောင်ဝှေးကိုင် အဖွားအိုခမျာ မျက်လုံးပြူးသွားတော့သည်။ ဤသတင်းသည် မည်မျှ ပြင်းထန်သည်ကို သိရှိလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">နားစွင့်နေသော လူအုပ်ကြီးသည်လည်း အလားတူပေပင်။ တစ်ဖက်တွင်ကူချန်သည်သာ ဘေးတွင်ရပ်လျက် ထိုကိစ္စသူနှင့်မဆိုင်သကဲ့သို့ တည်ငြိမ်စွာစောင့်ကြည့်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">အဘွားအိုက လန်ဝမ်ထံ ပြန်ကြည့်ပြီး၊</p> <p style="text-align:justify">“ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ မင်းသိလား။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဒါက ကောလာဟလတွေပဲ ငါကြားလိုက်ရတယ် ဒီသတင်းမဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်ရပါတယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ရွှီး ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">လန်ဝမ် အဖြေကြောင့် အဘွားအိုမှ မေးခွန်းများဆက်မေးရန် ပြင်နေစဉ် ရုတ်တရက် ကျောက်တံခါးထံမှ ထူးခြားမှုများပြလာ၏။</p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ တံခါးအတွင်းမှ မှိန်ဖျော့ပါးလွှာသောအလင်း တစ်စ ပေါ်လာခြင်းဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအလင်းသည် မြစိမ်းရောင်ဖြစ်ပြီး အလယ်တွင် ဧရာမလေစုပ်ဝဲကြီးတစ်ခုကို တွင်းတက်ကြီးအလား မြင်နိုင်ချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">“ တံခါးပွင့်ပြီ ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">လူအများအပြား၏ မျက်လုံးများသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တောက်ပသွားကြပြီး သူတို့လက်ထဲတွင်ရှိသော အဖြူရောင် အရိုးတံဆိပ်ထံ ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save