Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၁၄ </h2> <h2 style="text-align: center;">လီကျန်းအကယ်ဒမီ ... </h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုသို့ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းထံမှ ရင်းနှီးနေသောခံစားချက်ကို ကူချန်တစ်ယောက် ရရှိလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ဓားဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">အေးစက်ခြင်း၊ အထီးကျန်ခြင်း၊ ရက်စက်ခြင်း၊ တိကျခြင်း၊ သွေးဆာခြင်းစသည့် အငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေသည့် ဓားတစ်လက်ပေပင်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုဓားသည် သူ့နှလုံးသားကိုပင် အနည်းငယ်တင်းကျပ်လာစေသည်။ သည့်စဉ် မြင်ကွင်းများ ရုတ်ချည်း လှုပ်ခတ်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဒါက ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">အဆုံးတွင် ပုံရိပ်များ ဖြတ်ပြေးနေပြီး ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုအသွင် ပြတ်သားစွာမြင်လာရ ချေပြီ။ ငြိမ်းချမ်းပြီး သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသော နယ်မြေတစ်ခုဖြစ်၏။ ကန္တာရမဟုတ်ချေ။</p> <p style="text-align:justify">ဆိုလိုသည်မှာ ယခုကန္တာကြီးတွင် စိမ်းလန်းသောရှုခင်းများ၊ မြို့ကြီးတစ်မြို့နှင့် လူ အများစည်ကားရာ ဈေးမြို့ကြီးတစ်ခု ရှိနေခဲ့လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ရွှပ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ထိုသို့ငြိမ်ချမ်းနေစဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် ထူးဆန်းလှသည့် ဓားအလင်းတစ်လက်သည် ကောင်းကင်ကိုခွဲ၍ ကျဆင်းလာ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဝုန်း ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ထိုဓားသည် မိုင်ပေါင်းတစ်ထောင် ရှည်လျားကာ မြေပြင်သို့ ကျရောက်သောအခါ အောက်ခြေမမြင်ရသည့် ချောက်ကမ်းပါးပြီး ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အကျိုးဆက်အနေဖြင့် ဒေသတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်သောအပျက်အစီးများ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ ပြန့်ကားသွားဓားစွမ်းအင်များ ကျရောက်ရာ အရပ်တိုင်း အမှုန့်ဖြစ်ကုန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">မြေပြင်ပေါ်ရှိ သက်ရှိအားလုံး၏ အသက်စွမ်းအားများသည်ပင် ဝါးမြိုခြင်းခံရပြီး သေမင်းတမန် နယ်မြေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား စေတော့၏။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ချိန်က မိုးကောင်းကင်အောက်တွင် ကြီးမားကျယ်ပြန့်လွန်းသော ဂိုဏ်းကြီးသည် ဓားတစ်ချက်ဖြင့် ပျက်စီးသွားရချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">ကူချန်တစ်ယောက် မျက်မှောင်ကြုတ် သွားတော့၏။ မြင်လိုက်ရသော ပုံရိပ်များသည် သူ့အတွက် ပြတ်သားလွန်းနေသည်။ ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ ကြုံတွေ့ရသကဲ့သို့ ခံစားရ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ဤပုံရိပ်ယောင်များသည် ဝင်ရောက်လာ သူတိုင်းကို မြင်ရစေသည်လော။ သို့မဟုတ် သူ တစ်ယောက်တည်းပင်လော။</p> <p style="text-align:justify">အတွေးများမဆုံးခင် အရိုးဖြူတံဆိပ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အလင်းစက်ဝန်းသည် သူ့ကို ကျယ်ပြန့်သည့် ရင်ပြင်ကြီးတစ်ခုဆီသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုရင်ပြင်သည် အပျက်အစီးနယ်မြေ၏ အလယ်ဗဟိုတွင်တည်ရှိပြီး ဆယ်မိုင်ကျော်ခန့် ကျယ်ဝန်းလှ၏။ မြေပြင်တွင် ကျောက်ဖြူများ ခင်းကျင်းထားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယင်းကြောင့် ဤရင်ပြင်တွင် ရပ်နေရခြင်းသည် အလွန်သေးနုပ်လွန်းသည်ဟု ခံစားလာရစေ၏။ ရင်ပြင်၏ မလှမ်းမကမ်းတွင် ချောက်နက်ကြီးမှာ စတင်နေပြီး ထိုမှတဆင့် နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ကူးဆက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ရင်ပြင်ညာဘက်တွင် ရွှေပြာရောင် ကျောက်ဆောင်တစ်ခုရှိ၏။ ကျောက်ဆောင်မှာ ပေပေါင်းရာချီမြင့်မားပြီး ခန့်ညားထည်ဝါသည်။ ၎င်းအပေါ်တွင် ကြီးမားထင်ရှားလှသော စာလုံးအချို့ထွင်းထုထား၏။</p> <p style="text-align:justify">“ လီကျန်းအကယ်ဒမီ။ ”</p> <p style="text-align:justify">အရိုးဖြူတံဆိပ်ပိုင်ရှင် အခြားလူများ သည်လည်း ဤရင်ပြင်ပေါ်၌ပင် ရှိနေကြသည်။ အတော်များများသည် သူ့ကဲ့သို့ပင် အံ့ဩစွာ ပတ်ဝန်းကျင်ထံကြည့်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဒါက လျှို့ဝှက်နယ်မြေကြီးပဲ ထိပ်တန်းဂိုဏ်းကြီးတွေမှာပဲ ဒီလိုခမ်းနားတဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေမျိုးပိုင်ဆိုင်တာ။ ”</p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်း၏ အတွေးထဲတွင် သူတို့ ကံကောင်းကြောင်း နားလည်လာ၏။ ထို့ကြောင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ ရေရွတ်လိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ မှန်တယ် ကမ္ဘာကြီးမှာ နာမည်ကြီးဂိုဏ်းတွေသာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွေ ပိုင်ဆိုင်ကြတယ်... ဒီလိုလျှို့ဝှက်နယ်မြေတွေကို အကျယ်အဝန်းအလိုက် ကောင်းကင်လှိုဏ်ဂူ၊ ရတနာနယ်မြေနဲ့ မြင့်မြတ်မြေဆိုပြီး ...</p> <p style="text-align:justify">... ခွဲခြားထားတယ် မကြာသေးခင်က ချန်ယွမ်နိုင်ငံကိုရောက်လာကြတဲ့ နှင်းပန်းဓား ကျောင်းတောင် ကောင်းကင်လှိုဏ်ဂူအဆင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေပဲ ပိုင်ဆိုင်တယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">တစ်စုံတစ်ဦးမှ ထိုသူစကားကို တုန့်ပြန်ဆွေးနွေးလာသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဒါဆို ဒီလီကျန့်အကယ်ဒမီက နှင်းပန်းဓားကျောင်းထက်တောင် ပိုအစွမ်းထက် တယ်လို့ မင်းပြောချင်နေတာလား။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ သေချာပေါက်ပဲ ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">လူများစွာက အကြောင်းအရာထဲ ဝင်ရောက်ဆွေးနွေးလာတော့သည်။ မည်သူမဆို စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းနိုင်ဖြစ်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify">ဤနေရာသည် ထိပ်တန်းဂိုဏ်းကြီး၏ အပျက်အစီးများဖြစ်ပါက အခွင့်အရေးများစွာ ရှိနေမည်မှာ သေချာချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">ဟိုင်လန်နိုင်ငံမှ လန်ဝမ်သည်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ အင်္ကျီထဲ ဝှက်ထားသောလက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့သည် ဤနယ်မြေသို့ ယခုမှပင် ရောက်ဖူးခြင်းဖြစ်သော်လည်း လက်ရှိအချိန်၌ ရောက်ရှိလာသူများထဲတွင် ကျွမ်းကျင်သူ အများဆုံးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အကျိုးအမြတ် အများဆုံး ရနိုင်မည်မှာ သဘာဝဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဒီမှာဘာကို စောင့်နေကြတာလဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">တစ်စုံတစ်ယောက်က ပတ်ဝန်းကျင်ထံဝေ့ဝဲကြည့်ကာ မေးမြန်း၏။ မည်သူမျှပြန်မဖြေချေ။ အချိန်များ တရွေ့ရွေ့ ကုန်လွန်လျက် အလင်းစက်ဝန်းများ တဖြည်းဖြည်း ထပ်မံဝင်ရောက်လာလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အချို့သည် သွေးသံရဲရဲဖြင့် ကျောက်တံခါးဝင်ပေါက်တွင် တိုက်ပွဲပြင်းထန် ခဲ့ကြောင်း ပြသနေ၏။</p> <p style="text-align:justify">နောက်ဆုံးအလင်းစက်ဝန်း ရောက်ရှိလာချိန်၌ လေထုအလယ်အလင်းများ ရစ်သိုင်းကာ အဖိုးအိုတစ်ယောက်ပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုသူသည် ခန္ဓာကိုယ်အထက်ပိုင်းသာ ပါရှိပြီး အောက်ပိုင်းတွင် တဖြည်းဖြည်း မှိန်ဖျော့ ပျောက်ကွယ်နေခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify">သူသည် မုတ်ဆိတ်၊ မျက်ခုံးနှင့် ဆံပင်များဖြူများရှိနေကာ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းထားသည်။ မျက်နှာထားသည် တင်းမာအေးစက်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ လီကျန်းအကယ်ဒမီကနေ ... ကြိုဆိုပါတယ် ငါက မင်းတို့ရဲ့စမ်းသပ်မှုအတွက် လမ်းပြမဲ့သူပါ ... ငါတို့လီကျန်းအကယ်ဒမီဟာ နှစ်ပေါင်း(၁၂၉,၀၀၀)တိုင် သမိုင်းကြောင်းကို ...</p> <p style="text-align:justify">... ပိုင်ဆိုင်ခဲ့တယ် ... ငါတို့ကျောင်းမှာ ဌာနကြီး (၁၂)ခုရှိနေပြီး အဲဒီဌာနတွေကတော့ စာပေ၊ ဓား၊ ဓားမော့ ... အစရှိသဖြင့် အမျိုးအစား အစုံအလင်ပါရှိပါတယ် ...</p> <p style="text-align:justify">... ပထမအဆင့်စမ်းသပ်မှုအပေါ် အောင်မြင်သူတွေဟာ အမည်ခံတပည့်ရာထူးကို ရရှိနိုင်ပြီး ... ဒုတိယစမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ရင် တပည့်အဖြစ် လက်ခံပါမယ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ထိုအဘိုးအိုက ရှည်လျားစွာ မိတ်ဆက်စကားဆိုလာသည်။ သူ့အသံသည် အေးစက်ပြီး အသက်မဲ့လှ၏။ အချို့နေရာတွင် ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း ဖြစ်နေသဖြင့် နားလည်ရန် ခက်ခဲချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">ဤသည်မှာ ဝိညာဉ်အပိုင်းအစတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ ကြိုတင်မှတ်တမ်းတင်ထားသော ပုံရိပ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save