Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၁၆ </h2> <h2 style="text-align: center;">ဆုလာဒ်နှစ်ဆလား ... </h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ငါလည်းမသိဘူး တစ်ယောက်ယောက် စာမေးပွဲအောင်သွားပြီထင်တယ် ဟိုမှာအဲဒီလူပဲ သူ့ကိုသိတဲ့လူရှိလား။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ဟင့်အင်း တစ်ခါမှမမြင်ဖူးဘူး ... အပြင်မှာတုန်းက သူကိုယ်သူချန်ယွမ်နိုင်ငံကလို့ ပြောနေတာကြားတာပဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ အိုး ... ချန်ယွမ်နိုင်ငံက ကျင့်ကြံသူတွေတောင် ဒီကိုရောက်လာ ကြတာလား။ ”</p> <p style="text-align:justify">ကူချန်ဖန်တီးလိုက်သော ဖြစ်စဉ်သည်  ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ လူအများကို ချက်ချင်း အာရုံစိုက်မိသွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယခင်က တစ်ကြိမ်ရောက်ရှိ ထားသူများသည်ပင် အံအားသင့်စွာ ကူချန်ထံသို့ လှည့်ကြည့်လာကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">စက္ကူပေါ်မှ မှင်စက်များကြားတွင် နက်ပြာရောင်သစ်ပင်တစ်ပင် ယိမ်းထိုးလှုပ်ခတ် နေတော့သည်။ ထိုအပင်ပေါ်တွင် မှင်ရောင် ပန်းလေးများ ဒါဇင်နှင့်ချီ ပွင့်လန်းနေ၏။</p> <p style="text-align:justify">သင်းပျံ့နေသော မှင်ရနံ့များသည် မြင်သူတိုင်းကို စိတ်ကြည်လင်စေပြီး တကယ် လှပလွန်းသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ထူးဆန်းတယ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ဟိုင်ရှင်းဂိုဏ်းမှ နဂါးတောင်ဝှေးနှင့် အဘွားအိုသည် အေးစက်သောအသွင်မျိုးဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">သူမှတ်မိသရွေ့ ယခင်အကြိမ်တွင် စမ်းသပ်မှုအောင်မြင်သော လက္ခဏာများသည် စက္ကူပေါ်မှ အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ် လာရုံသာ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယခုကဲ့သို့ မှင်သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင် ထွက်ပေါ်လာသည်မှာ သံသယဝင်စရာဖြစ်၏။ ယခုတစ်ကြိမ် အမှတ်ပေးစည်းမျဉ်းများသည် ပြောင်းလဲသွားသည်လော။</p> <p style="text-align:justify">သို့မဟုတ် တစ်ဖက်လူရေးသားသော ပုံစံတွင် တစ်ခုခုထူးခြားမှု ပါရှိနေသည်လော။ စသဖြင့် မ​ခွဲခြားနိုင်တော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">ဟိုင်ရှင်းဂိုဏ်းမှ အဘွားအိုအပြင် ကန္တာရဓားပြ (၁၃)ပါး ခေါင်းဆောင်စန်းချန်နှင့် လန်မိသားစုဝင်များသည်လည်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကုန်ကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">ကူချန်သာလျှင် လူတိုင်းအပေါ် လျစ်လျူရှုလျက် သူ့ရှေ့မှမှင်သစ်ပင်လေးထံ စူးစမ်းနေခဲ့သည်။ ရနံ့သည် စိတ်ဝိညာဉ်ကို လန်းဆန်း တည်ငြိမ်စေ၏။</p> <p style="text-align:justify">ဤအရာသည် ကြယ်ကမ္ဘာအတွင်းရှိ ကျောက်စိမ်းသစ်ခွကဲ့သို့ သိသာထင်ရှားခြင်းမျိုး မရှိသော်လည်း သေချာပေါက် ကျင့်ကြံမှုကို သက်ရောက်မှုပေးလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဝှစ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ထို့​ကြောင့် ၎င်းသစ်ပင်ကိုသိမ်းဆည်းရန် လက်လှမ်းလိုက်ချိန်တွင် ချက်ချင်းအရည်ပျော် ကျသွားပြီး စက္ကူဖြူပေါ်ပြန်ရောက်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ဆက်တည်းမှာပင် ‘ဓား’ဟူသည့် စာလုံးလေးသည် အသက်ဝင်လာပြီး ရောင်ဝါ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကြည့်ရုံဖြင့် ထက်ရှသော ရောင်ဝါကို ခံစားချက်ပေးကာ အရေပြားများထံဓားဦးဖြင့် ထိုးဆွနေသည့်အလား စူးရှရှခံစားချက်များ ပေးစွမ်းနေတော့၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဒါက ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုနဲ့ ဓားတာအိုရဲ့ တာအိုသဘောတရားလား။ ”</p> <p style="text-align:justify">ရုတ်တရက် စိတ်ဝင်စားသွားပြီး စုတ်တံကိုပြန်ကိုင်ကာ ‘ရေ’ဟူသောကားလုံး ချရေးကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဝေါ ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ချက်ချင်းပင် တောင်ကျစမ်းရေများ စီးဆင်းလာသကဲ့သို့ ကြည်လင်သော ရေစီးသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အပူတပြင်း စာရေးရန် ကြိုးစားနေကြသော လူအုပ်ကြီးသည်လည်း ချက်ချင်းမော့ကြည့်လိုက်ပြန်၏။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့ခေါင်းပေါ်သို့ ရေတံခွန်ကြီး ပြိုကျလာသည့်အလား ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ကူချန်ထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ သူပဲလား။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ဒီကောင် ဘယ်သူလဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ဒီကောင် ရေးသမျှ ... အကုန်လုံး အောင်မြင်နေတာလား စမ်းရေစီးသံတွေတောင် ကြားနေရတယ် ထူးဆန်းတယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">တစ်စုံတစ်ယောက်မှ သည်းမခံနိုင်ဘဲ မှတ်ချက်ပေးရာ လူအများ၏ဆွေးနွေးသံများ ထွက်ပေါ်အလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဟမ့် ... အရင်က စမ်းသပ်မှု အောင်မြင်ကြောင်းကို အလင်းပြရုံတုန့်ပြန်တာ မဟုတ်ဘူးလား ... အခုကျမှ ဘာလို့ထူးခြားတဲ့ ဖြစ်စဉ်မျိုးတွေ ပြသနေရတာလဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ငါကြားဖူးတာတော့ စာပေနဲ့ တာအိုဘာသာကျင့်ကြံသူတွေက သူတို့ရေးတဲ့ စကားလုံးတိုင်း အစွမ်းထက်ပြီး ဒီလိုထူးခြားတဲ့ ဖြစ်စဉ်တွေ ဖြစ်တတ်တယ်တဲ့ ဒီလူက အဲဒီလို အရည်အချင်းမျိုး ရှိနေတာများလား။ ”</p> <p style="text-align:justify">အကယ်သာ တစ်ဖက်လူသည် စာပေပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သော် ယခုစမ်းသပ်မှု၌ များစွာ အားသာချက် ရှိနေနိုင်ပေမည်။</p> <p style="text-align:justify">ဟိုင်ရှင်းဂိုဏ်းမှ အဘွားအိုခမျာ စိတ်လှုပ်ရှားလျက် ချက်ချင်းပင် အသံလွှင့်ပြီး သူ့လူများကို သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“  စိတ်အေးအေးထားကြ ... သူ့ကို ဂရုမစိုက်ကြနဲ့ ငါတို့သာစမ်းသပ်မှုအောင်မြင်ရင် ဒုတိယအဆင့် တက်ခွင့်ရလိမ့်မယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">လက်ရှိ ဖြေဆိုနေသူသည် လူပေါင်း (၁၀၀)နီးပါးရှိသည်။ ထိုထဲတွင် ယွမ်ဖူနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ(၄၀)ကျော်ပါဝင်ကာ ကျန်သူများမှာ ချီစုစည်းခြင်းနယ်ပယ်နှင့် ရှန်ရှင်းနယ်ပယ် ဖြစ်ချေ၏။</p> <p style="text-align:justify">ကူချန်တစ်ယောက် လေထုအလယ်ရှိ ရေစီးသံများကြောင့် သက်သောင့်သက်သာပင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရွှင်မြူးလျက် ပတ်ဝန်းကျင်ထံ ဝေ့ကြည့်လိုက်သောအခါ လူတိုင်းသည် သူ့ကို လျစ်လျူရှုကာ စာရေးရန် ကြိုးစားနေ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ငါအောင်မြင်ပြီ ... ဟားဟားဟား။ ”</p> <p style="text-align:justify">(၁၅)မိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ယောက်သည် စမ်းသပ်မှုကို ဒုတိယ လူအဖြစ် အောင်မြင်သွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ့ရှေ့ရှိ စက္ကူဖြူပေါ်တွင် အလင်းများ တလက်လက်ထွက်ပေါ်လျက် ရွှင်မြူးနေသော အော်ဟစ်သံသာ ပဲ့တင်ထပ်နေ၏။ သို့သော် ကူချန်၏ ဖြစ်စဉ်နှင့်ယှဉ်သော် များစွာ မှိန်ဖျော့လွန်းချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">အချိန်များကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ အဆိုပါမှိန်ဖျော့ဖျော့အလင်းများ အများအပြား ထွက်ပေါ်လာကာ အောင်မြင်ကုန်ကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">များမကြာမီ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လမ်းပြဆိုသူက ရုတ်တရက် အသက်ဝင်လာပြီး၊</p> <p style="text-align:justify">“ ဖြေဆိုချိန် ကုန်ဆုံးပြီ ... ဖြေဆိုသူ (၁၁၂)ယောက်ထဲက (၃၆)ယောက်စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ပါတယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု ကြေငြာလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ့စကားဆုံးသည်နှင့် ကျရှုံးသူများသည် အော်ဟစ်ဆဲဆိုလိုကြသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့၏။</p> <p style="text-align:justify">ရင်ပြင်အတွင်း လူ (၃၆)ယောက်သာ ကျန်ရှိခဲ့၏။ သို့အချိန်တွင် အဖြူရောင်ဝတ်ရုံဖြင့် လမ်းပြသူသည်၊</p> <p style="text-align:justify">“ ပထမအဆင့် အောင်မြင်သူတွေကို ဂုဏ်ပြုပါတယ် ... အခုချိန်ကစပြီး မင်းတို့ဟာ ငါ့အကယ်ဒမီရဲ့ ပြင်ပတပည့်တွေပဲ ဒါပေမဲ့ ပြင်ပတပည့်တွေက အကယ်ဒမီထဲမှာ နေထိုင်ခွင့် မရှိသေးဘူး ...</p> <p style="text-align:justify">... မင်းတို့တွေ အကယ်ဒမီထဲကို ဝင်ချင်တယ်ဆိုရင် ဒုတိယအဆင့်စမ်းသပ်မှုကို ထပ်ဖြေရလိမ့်မယ် စဉ်းစားဖို့ အချိန် (၁၀) စက္ကန့်ပေးမယ် ...</p> <p style="text-align:justify">... ဒီအချိန်အတွင်း ကန့်ကွက်သူ မရှိရင် နောက်တစ်ဆင့်ကို ဆက်လက်ဖြေဆိုမယ်လို့ မှတ်ယူမယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု ပြောကြားလာသည်။ လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေ၏။ တုန့်ပြန်မှုများ မပြုကြချေ။ ထို့ကြောင့် အဖြူဝတ်လူမှ၊</p> <p style="text-align:justify">“ ကောင်းပြီ အချိန်စေ့ပြီ၊ အခု ကျန်နေတဲ့ (၃၆)ယောက်လုံး ပထမအဆင့်အောင်မြင်တာမို့ ထျန်းလန်ဝံပုလွေမွေး စုတ်တံတစ်ချောင်းနဲ့ အဆင့်(၈)ဆေးပြား (၁၀)ပြားစီရမယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု ဆက်ပြောသည်။ သူ့စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူတိုင်း၏မျက်ဝန်းများ အံ့အားသင့် ပျော်ရွှင်သွားကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">အဆင့် (၈) ဆေးပြားဟူသည် ပြင်ပကမ္ဘာတွင် တန်ဖိုးကြီးသော အရာပေပင်။ ယွမ်ဖူအဆင့်တက်လှမ်းရန် အထောက်အကူပြု ဆေးဝါးများအားလုံးသည် အဆင့်(၈)ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">ပထမအဆင့် စမ်းသပ်မှုအပြီးမှာပင် ထိုသို့သောဆုလာဘ်များကို ပေးနေရာ မည်မျှ ကံကောင်းခြင်းများ ထပ်မံရရှိနိုင်မည်ကို မှန်းဆလာကုန်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဝမ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ထိုစဉ် ကူချန်ရှေ့၌ အလင်းများ ရစ်သိုင်းလာပြီး အဖြူရောင်ဝံပုလွေမွေးစုတ်တံ တစ်ချောင်းနှင့် ဆေးပုလင်းတစ်လုံး ထွက်ပေါ် လာတော့၏။</p> <p style="text-align:justify">ထိုမြင်ကွင်းထံ သတိထားမိကုန်သော လူအုပ်ကြီးမှာ လောဘမီးတောက်လောင်ကာ ဝိုင်အုံကြည့်လာခဲ့သည်။ သူတို့သည်လည်း ဤဆုလာဘ်မျိုး ရရှိပေမည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဝမ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ကြည့်နေဆဲမှာပင် လေထုအလယ် လှိုင်းဂယက်ထလာပြီး နော်ကထပ် စုတ်တံနှင့် ဆေးပုလင်းတစ်လုံး ထပ်ပေါ်လာ၏။ လူအုပ်ကြီးမှာ မျက်ခုံးပင့်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဟမ် ... သူ့ကို နှစ်ဆပေးတာလား။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ဝမ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ဒါ ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ဝမ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ကူချန်သည်ပင် ဇဝေဇဝါဖြင့် ထိုဆုလာဒ်များထံငေးကြည့်နေစဉ် ထပ်မံ၍ ဝဲဂယက်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာကာ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဝမ် ... ဝမ် ဝမ်။ ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save