Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၂၀ </h2> <h2 style="text-align: center;">ပိုင်အိမ်တော် ... </h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရွာမြောက်ပိုင်းတွင် သူဌေးကြီးပိုင်၏ နေအိမ်ရှိသည်။ ယနေ့မင်္ဂလာပွဲသည် သူ့သမီး ဖြစ်၏။ ထိုအရပ်သို့ ယခုအချိန်အထိ မရောက်ဖူး သေးကြောင့် သတိရလာသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ယင်းကြောင့် ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်၏။ ဤရွာငယ်လေးသည် စိတ်ဝင်စားစရာပေပင်။ အခြားသူများသည်လည်း မည်သို့ကြုံမည်ကို သိချင်လာခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify">အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤဒုတိယမြောက်စမ်းသပ်မှုသည် ပဟေဠိ ဖြေရသော ကစားပွဲတစ်ခုနှင့် တူနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်စုံတစ်ယောက်သည် အကြောင်းအရာမသိသော တစ်စုံတစ်ရာကို ရှာဖွေဖော်ရမည့်ပုံပေပင်။</p> <p style="text-align:justify">လီကျန်းအကယ်ဒမီသည် တစ်ချိန်က ကျော်ကြားလှသော စာပေနှင့်တာအိုအကယ်ဒမီ ဖြစ်ကြောင်း ဤအချက်မှ သက်သေပြနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် စမ်းသပ်ချက်များ၌ပင် နက်ရှိုင်းသော လျှို့ဝှက် အဓိပ္ပာယ်များ ရှိနေချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">ပတ်ဝန်းကျင်သည် တိတ်ဆိတ်နေပြီး အဖြူအမည်းမြင်ကွင်အတိုင်း ရွာမြောက်ပိုင်းသို့ ဦးတည်လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရွာအလယ်သို့ ဖြတ်ကျော်လာစဉ် ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီးထက်တွင် စည်ကားခဲ့သော လူအများ၏ အငွေ့အသက်ကိုရရှိစေ၏။</p> <p style="text-align:justify">ဧရာမ ကုက္ကိုပင်ကြီးသည် လရောင်အောက်တွင် အနက်ရောင် အရိပ်ကြီး အဖြစ် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုစဉ် မည်သည့်အရပ်မှ လာမှန်းမသိနိုင်သော လေပြေလေညင်းအချို့မှာ ဖြတ်တိုက်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify">သစ်ပင်၏ပင်စည်မှ ပတ်ဝန်းကျင် အရပ်ရပ်သို့ ဆက်သွယ်ချိတ်ဆွဲထားခဲ့သော အနီရောင်ဖဲကြိုးများမှာ ယိမ်းနွဲ့ကုန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယင်းသည် တိတ်ဆိတ်သော ညည့်ယံတွင် သစ်ပင်ကြီးအသက်ဝင်လာသကဲ့သို့ ခြောက်ခြား စရာပေပင်။</p> <p style="text-align:justify">များမကြာခင် ရွာမြောက်ပိုင်းသို့ ရောက်ရှိသည့်အခါ တသွင်သွင်စီးဆင်းနေသော စမ်းချောင်းတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရ၏။</p> <p style="text-align:justify">ဤသည်မှာ ရွာမြောက်ဘက်မှသည် ရွာကိုတစ်ပတ်ပတ်လျက် တောင်ဘက်ဆီသို့ စီးဆင်းနေခြင်းပေပင်။</p> <p style="text-align:justify">စမ်းချောင်းပေါ်တွင် သစ်သား တံတားတစ်စင်း ရှိသည်။ သစ်သားတံတား၏ ဘေးနှစ်ဖက်တွင် မင်္ဂလာစာလုံးများကပ်ကာ နီရဲနေသောမီးပုံးများ ရှိနေ၏။</p> <p style="text-align:justify">တံတားအဆုံးတွင် သစ်တောကြီးရှိကာ သစ်တောအတွင်းမှ မီးရောင်မှိန်ဖျော့ဖျော့များ ထွက်ပေါ်နေသည်။ ကူချန်မှ တံတားပေါ် လှမ်းတက်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ကျွီ ... ကျွီ ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">တံတားပေါ်ရှိ သစ်သားပြားများသည် တကျွီကျွီမြည်သံများ ထွက်ပေါ်ပေးလာသည်။ သစ်သားပြားများကြားမှ အနက်ရောင်ရေများ စီဂဆင်းနေသည်ကို မြင်နိုင်မည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအနက်ရောင်စမ်းရေများသည် အောက်ခြေမရှိသကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းစေးကပ်သည့် ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းလာသည်။</p> <p style="text-align:justify">နေ့ခင်းဘက်က ရွာလူကြီးနှင့်အတူ ငါးမျှားထွက်ခဲ့စဉ် ဤစမ်းရေသည် ကြမ်းပြင်မှ ကျောက်စရစ်ခဲများကို မြင်ရစေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">တံတားအဆုံးဤ ‌ကျောက်ခင်းလမ်းလေး တစ်ခုမှ စီးကြိုနေသည်။ ထိုလမ်းကလေးသည် သူဌေးကြီးပိုင်၏စံအိမ်ထံ ဦးတည်နေနိုင်၏။</p> <p style="text-align:justify">ကျောက်ခင်းလမ်း ဘေးနှစ်ဖက်ရှိ သစ်ပင်များသည် သစ်ကိုင်းသစ်ခက်များစွာဖြင့် ဝေဖြာနေသည်။ ဖြူဖျော့နေသော လရောင် အောက်တွင် ထိုသစ်ကိုင်းများသည် လက်တံများအလားပေပင်။</p> <p style="text-align:justify">ကျောက်လမ်းမှ ဖြတ်သန်းလာသော မည်သူ့ကိုမဆို လိုအပ်ပါက ချက်ချင်းဖမ်းရန် အသွင်မျိုးရှိနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အထူးသဖြင့် လမ်း၏ဘယ်ဘက်ခြမ်း ဖြစ်သည်။ ထိုဘက်ခြမ်းတွင် သစ်ပင်များသည် အဆုံးမရှိချေ။ ၎င်းတို့သည် သူ့ကိုစောင့်ကြည့် နေသည်ဟုပင် ခံစားရသည်။</p> <p style="text-align:justify">များမကြာခင် သစ်တောကြီး အလယ်ရှိ စံအိမ်ကြီးတစ်လုံးကို မြင်လာရ၏။ မြေပြင်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ထက် အနည်းငယ် ပိုမိုမြင့်မားကာ အိမ်အနောက်တွင် လယ်ကွင်းများ ရှိနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">‌ကျောက်ခင်းလမ်းလေးသည် ထိုစံအိမ်ဘေးမှဖြတ်လျက် တောင်ကုန်းပေါ်သို့ တက်ရောက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">စံအိမ်တော်ခြံဝင်းသည် လေးထောင့်ပုံစံ ဖြစ်ပြီး အပြာရောင်အမိုးများနှင့် ဖြူဖွေးသော ခြံစည်းရိုးများရှိနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျောက်ခမ်းလမ်းမှ ကြည့်သော် အိမ်တော်၏ ဘေးဘက်ကိုသာမြင်ကာ အိမ်ရှေ့ မျက်နှာစာထံ ပျပျလေးမျှ မြင်နိုင်၏။</p> <p style="text-align:justify">အိမ်အိမ်၏ တံခါးဝတွင် ကျောက်ခြင်္သေ့ နှစ်ကောင်ရှိနေပြီး ဘေးနှစ်ဖက်တွင် အနီရောင် မီးအိမ်များစွာ ချိတ်ဆွဲထားသည်။ ပိုင်အိမ်တော် ဟူသည့် ဆိုင်းဘုတ်မှာ ထိုမီးရောင်အောက်၌ တောက်ပထင်ရှားချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">“ အရမ်းတိတ်ဆိတ်လွန်းတယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">တံခါးမကြီးသည် အနည်းငယ် ပွင့်ဟနေသော်လည်း ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိချေ။</p> <p style="text-align:justify">ညာလက်ဖဝါးကို ဆန့်ထုတ်ကာ ကောင်းကင်တာအိုပေါင်းစည်းခြင်း တွက်ချက်မှု စတင်လိုက်သည်။ သို့သော် အချိန်အတော်ကြာ သည့်တိုင် မည်သည့် သတင်းအချက်အလက်မျှ တွက်ထုတ်မရဖြစ်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">လီကျန်းအကယ်ဒမီသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဤနေရာသည် ဒုတိယမြောက် လျှို့ဝှက်နယ်မြေဖြစ်နိုင်၏။</p> <p style="text-align:justify">ဆိုလိုသည်မှာ ဤနေရာရှိ ကောင်းကင်ကြီးသည် အတုဖြစ်ကာ လမင်းကြီး သည်လည်း အတုဖြစ်ချေမည်။ ထို့ကြောင့် တွက်ချက်ခြင်းမှာ အသုံးမဝင်နိုင်။</p> <p style="text-align:justify">ချက်ချင်း ဂဏန်းသင်္ချာတွက်ချက်ခြင်းသို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ ဂဏန်းသင်္ချာတွက်ခြင်း နည်းစနစ်သည် မိမိကိုယ်ကိုဗဟိုပြုကာ တွက်ချက်ခြင်းဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့် တွက်ချက်နိုင်သော ဧရိယာနယ်ပယ်နှင့် သတင်းအချက်အလက်မှာ ကန့်သတ်ချက်ရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ အန္တရာယ်ရှိနေတာလား။ ”</p> <p style="text-align:justify">အချိန်အနည်းငယ်မျှ တွက်ချက်ကြည့် ပြီးနောက် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ပိုင်အိမ်တော်ထံ မော့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤရွာအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ချိန်မှစကာ အရာအားလုံးထူးဆန်းနေသော်လည်း အန္တရာယ် အချက်ပေးမှု လုံးဝမရှိချေ။</p> <p style="text-align:justify">အဆုံးတွင် ဤသည်မှာ အကယ်ဒမီအတွက် တပည့်များအပေါ် ဒုတိယမြောက်စမ်းသပ်မှုသာ ဖြစ်လေသည်။ ယခုမူ ကွဲပြားနေ၏။</p> <p style="text-align:justify">အကယ်ဒမီသည် တပည့်များကို ပြင်ပတပည့်နှင့် အတွင်းတပည့်ဟု ခွဲခြားသည်။ ထိုထဲတွင် အတွင်းတပည့်များကို အခြေခံ၊ အလယ်နှင့် အဆင့်မြင့်ဟူ၍ ထပ်မံခွဲခြား၏။</p> <p style="text-align:justify">နှင်းပန်းဓားကျောင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အခြေခံ၊ အလယ်နှင့် အဆင့်မြင့်သည် အမည်ခံ အတွင်းတပည့်၊ စစ်မှန်သော အတွင်းတပည့်နှင့် အမာခံတပည့်အဖြစ် မှတ်ယူနိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဒုတိယမြောက် စမ်းသပ်ချက်သည် အမည်ခံအတွင်းတပည့်အဆင့် စမ်းသပ်ချက် ဖြစ်ချေ၏။ ထို့ကြောင့် အန္တရာယ်ရှိသော်မှ စိုးရိမ်ခြင်းမရှိချေ။ ခရမ်းရောင်နေမင်း နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် ဖြေရှင်းနိုင်သင့်၏။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ယခုမူ တွက်ချက်မှုအဖြေအရ အန္တရာယ်ရှိနေကြောင်း ထင်ရှားစွာပြသနေ၏။ ယင်းသည် သူ့မျှော်လင့်ချက်ကို လုံးဝ ကျော်လွန်သွားချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">အတွေးဖြင့် ပွင့်ဟနေသော ခြံဝန်းတံခါးမှတဆင့် အတွင်းသို့လှမ်းကြည့် လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ပိုင်အိမ်တော်အတွင်း နီရဲနေသော မီးအိမ်များနှင့် အနီရောင်ဖဲကြိုးများ နေရာအနှံ့ ချိန်ဆွဲထားချေပြီ။ ညအမှောင်၌ သွေးမျက်ရည် ကျဆင်းနေသည့်အလား ခံစားရစေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ချက်ချင်း ပြန်လှည့်ထွက်လာ၏။ သူ့အတွက်အန္တရာယ်ကို ခံယူရန် မလိုအပ်ချေ။ သက်တမ်းသည် အခြားသူများထက် နှစ်ဆရှိ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဟမ့် ... ပြန်ရောက်လာတာလား။ ”</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ခဏအကြာတွင် ဤနေရာသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">အဆုံး၌ ခေါင်းမော့လျက် သက်ပြင်းအသာချကာ ပိုင်အိမ်တော်အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်ရတော့၏။</p> <p style="text-align:justify">ကြည့်ရသည်မှာ ဤနေရာရှိ စမ်းသပ်ချက်ကိုမကျော်ဖြတ်နိုင်ပါက အပြင်သို့ ပေးထွက်ဦးမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p style="text-align:justify">ပိုင်အိမ်တော်အတွင်း ကူချန်တစ်ယောက် လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။ လမ်းတလျှောက်၌ လူသူအရိပ်အယောင်မျှ မမြင်တွေ့ရချေ။</p> <p style="text-align:justify">“ ဘယ်သူမှ မရှိဘူးလား။ ”</p> <p style="text-align:justify">အိမ်တော်တစ်ခုလုံး ဗလာကျင်းနေပြီး လမ်းဘေးဝဲယာတွင် အနီရောင်မီးပုံးများကိုသာ ချိတ်ဆွဲထားသည်။ အစေခံများ၊ ဧည့်သည်နှင့် အိမ်ရှင်သည်ပင် မရှိချေ။</p> <p style="text-align:justify">“ ဒါက အရမ်းတိတ်ဆိတ်လွန်းတယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့် ခဏရပ်ကာ စဉ်းစားလိုက်၏။ အဆုံးတွင် ပိုင်အိမ်တော်၏ နောက်ဖေးဘက်သို့ အကြည့်များရောက်ရှိသွားပြီး ဆက်လျှောက် လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">အနီရောင်ဖဲကြိုးများနှင့် မီးပုံးများသည် ထိုအရပ်သို့ညွှန်ပြနေ၏။ အကယ်၍ဤအိမ်တွင် ဖြေရှင်းစရာ ပြသနာတစ်စုံတစ်ရာရှိနေပါက ထိုအရပ်တွင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ယနေ့အတွက် အဓိကဇာတ်ကောင်သည် မင်္ဂလာပွဲဖြစ်ချေ၏။ သတို့သမီးအခန်းမှာ ရှာဖွေရန်မခက်ချေ။ နီရဲနေသောမီးအိမ်များသည် သူမ၏အခန်းဆီသို့ ညွှန်ပြထား၏။</p> <p style="text-align:justify">သည့်ပြင် သတို့သမီးအခန်း ပြတင်းပေါက်စက္ကူတွင် ကြီးမားသော မင်္ဂလာ စာလုံးများကိုကပ်ထား၏။</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် ဖြူဖွေးနေသော အခန်းတံခါးဝရှေ့တွင် တခဏမျှရပ်လိုက်ကာ အသက်ပြင်းပြင်းရှူလျက်၊</p> <p style="text-align:justify">“ သတို့သားက ဘယ်လိုပုံစံ ရှိမလဲဆိုတာ ကြည့်ရအောင်။ ”</p> <p style="text-align:justify"> -ဟု ရေရွတ်ပြီး တံခါးရွက်များကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">အခန်းအတွင်း ကြီးမားလှသော မင်္ဂလာစာလုံးများရေးထိုးသည့် စက္ကူမီးပုံးများ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တောက်လောင်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">ထိုမီးရောင်အောက်တွင် အနီရောင် ပုတီးစေ့လိုက်ကာများနှင့် လိုက်ကာနောက်ရှိ ကုတင်တစ်လုံးကို မြင်နေရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကုတင်ပေါ်တွင် နီနီရဲရဲဖြင့် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေသောလူရပ်တစ်ရိပ်ရှိနေ၏။ ဤသည်မှာ ယနေ့အတွက် ဇာတ်ကောင်ဖြစ်သော သတို့သမီးပေပင်။</p> <p style="text-align:justify">ရုတ်တရက် တံခါးပွင့်သံကြောင့် ထိုလူရိပ်သည် အသက်ဝင်လာသည့်အလား ဆတ်ခနဲတုန်ရင်သွားခဲ့သည်ကို သတိထားမိ၏။ သို့သော် ချက်ချင်းပင်လူရိပ်သည်ရှက်ရွံ့ဟန်ဖြင့် နှုတ်ဆက်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ငါ့ခင်ပွန်း ... နောက်ဆုံးတော့ မင်းရောက်လာပြီ။ ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save