Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၀၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">ကျွန်တော်က မင်းရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော သစ္စာရှိနောက်လိုက်ပါ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>"—အပေါ်ကလူက အခု Blind Date လုပ်နေတာလား၊ အဆင်ပြေသွားရင်လည်း သိရအောင် ကျွန်တော့်အကြောင်းလေး အရင်ပြောပြပါရစေ အစ်မ... ကျွန်တော့်ကို ကြည့်ပါဦး၊ ကျွန်တော့်မှာ ဟိုင်ချန်နဲ့ ယန်ကျင်း နှစ်နေရာလုံးမှာ အိမ်ပိုင်ရှိပါတယ်၊ ကြိုက်တဲ့နေရာမှာ နေလို့ရတယ် ကျွန်တော့်မိသားစုကလည်း စီးပွားရေးလုပ်တာဆိုတော့ အတော်လေး ချမ်းသာပါတယ်..."</p> <p> </p> <p>"အွန်လိုင်းပေါ်က ကံကြမ္မာက ကျွန်တော်တို့ကို ဆုံစည်းပေးခဲ့တာပဲ၊ ဒီအဆက်အသွယ်လေးကို တန်ဖိုးထားပါရစေ အစ်မတို့... ကျွန်တော့်ကို ကြည့်လိုက်ပါ၊ ကျွန်တော်က ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ခွေးပေါက်လေးလိုရော၊ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ဝံပုလွေလိုရော ပုံစံမျိုးစုံ ဖြစ်ပေးနိုင်ပါတယ်၊ အစ်မတို့ လိုချင်တာ အကုန်ရှိတယ်..."</p> <p> </p> <p>......</p> <p> </p> <p>မှတ်ချက်ပေးသည့် ကဏ္ဍမှာ ရုတ်တရက် လားရာပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ </p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီကို ဝေဖန်ရာမှ မင်ယွဲ့ကို လမ်းခွဲရန် တိုက်တွန်းသည့်အဆင့်၊ ထို့နောက်တွင်မူ မိမိကိုယ်ကိုယ် အိပ်ဖော်အဖြစ် ကမ်းလှမ်းသည့် အဆင့်အထိ ပွက်လောရိုက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ရုံးခန်းထဲတွင် ထိုင်နေသော မိုဟန်ကျီ၏ မျက်နှာမှာ မှောင်မှောင်မည်းမည်း ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"လက်ထောက်လင်... ဝင်ခဲ့စမ်း"</p> <p> </p> <p>လက်ထောက်လင်သည် ဖရဲသီးခင်းထဲမှ ဖျံတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အကောင့်သုံးခုကြားတွင် ကူးလူးပျံနှံ့နေခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>သူသည် အလုပ်အကိုင် ကျင့်ဝတ်ရှိသူပီပီ အလွန်အမင်း ရယ်ချင်နေသော်လည်း အောင့်ထားလိုက်ရသည်။ သူဌေး ခေါ်သံကြားသည့်အခါ သူသည် ပြုံးစိစိဖြစ်နေသော နှုတ်ခမ်းကို အတင်းထိန်းချုပ်ကာ တံခါးဖွင့်၍ ဝင်သွားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"မစ္စတာမို... ခေါ်တာလားခင်ဗျ"</p> <p> </p> <p>"ဒီမှာ လျှောက်ပြောနေတဲ့ အကောင့်တွေအကုန်လုံးကို ပိတ်ပစ်လိုက်စမ်း"</p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီသည် စားပွဲပေါ်သို့ လက်ချောင်းများဖြင့် ခပ်ပြင်းပြင်း ခေါက်နေမိသည်။ သူ၏ စိတ်မအေးမှုကို ပြသနေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>"မစ္စတာမို... အဲဒါတွေက အပျော်သဘော နောက်ပြောင်နေကြတာပါ၊ အလေးအနက်မထားပါနဲ့ မစ္စတာမိုနဲ့ မင်ယွဲ့လေးကမှ တကယ့်အချစ် စစ်တွေပါဗျ" </p> <p> </p> <p>ဟု လက်ထောက်လင်က အလျင်အမြန် ချော့မော့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီသည် ဟောင်ဖျင်းနေကြသော ကလေးငယ်များကို ကြည့်ကာ မင်ယွဲ့က အလေးထားမည် မဟုတ်ကြောင်း သိသော်လည်း ဒေါသထွက်နေမိဆဲ ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>လက်ထောက်လင်ကတော့ သက်ပြင်းသာ ချမိတော့သည်။ သူ၏ သူဌေးမှာ အင်တာနက် သိပ်သုံးလေ့မရှိသူဖြစ်ရာ ခေတ်ပေါ် ဟာသများနှင့် စကားပြောအဖွဲ့များ၏ သဘောသဘာဝကို အမှန်တကယ်ပင် နားမလည်ရှာပေ။</p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီ၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားပြီး ဖုန်းကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင် လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"တစ်ယောက်ယောက်ကို 'ဇနီး' လို့ ခေါ်တာ ထားပါဦး၊ အခုဟာက အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို 'ခင်ပွန်း' လို့ ဘယ်လိုလုပ် ခေါ်နိုင်ရတာလဲ၊ ဒါက ယဉ်ကျေးမှုကို စော်ကားတာပဲ"</p> <p> </p> <p>လက်ထောက်လင်သည် သူ၏ တွန့်ချိုးသွားသော မျက်ခုံးများနှင့် ထိန်းမရသော ပြုံးချင်စိတ်ကို ဖုံးကွယ်ရန် ခေါင်းကို ငုံ့ထားလိုက်ရသည်။ </p> <p> </p> <p>မစ္စတာမို သဝန်တိုလာလျှင် တစ်ရုံးလုံး ချဉ်စော်နံတော့မည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့မှာမူ ထိုမှတ်ချက်များကို ဒေါသတကြီး ပြန်လည်ဖြေကြားနေသော မိုဟန်ကျီကို ကြည့်ကာ ပို၍ပင် ရယ်မောနေမိသည်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်ယွဲ့: "ဒီည ကျွန်မရဲ့ အိပ်ရာကို လာနွေးပေးဖို့ ဘယ်လိုလဲ"</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူမသည် မိုဟန်ကျီ၏ အကောင့်မှ တင်ထားသော (မင်းက ဒီလိုပုံစံမျိုးကို ကြိုက်တာလား၊ ငါကတော့ ၂၄ နာရီလုံး အဆင်သင့်ရှိနေပါတယ်) ဆိုသည့် မှတ်ချက်ကို တိုက်ရိုက် 'Forward' လုပ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အထူးအကြောင်းကြားချက် အသံမြည်လာသည်နှင့် မိုဟန်ကျီသည် မင်ယွဲ့၏ Weibo ပို့စ်ကို ချက်ချင်း မြင်လိုက်ရသည်။ </p> <p> </p> <p>လက်ထောက်လင်သည် ရုံးခန်းအတွင်းရှိ လေထုမှာ ပေါ့ပါးသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသော်လည်း ဥက္ကဋ္ဌကြီးက သူ့ကို မေ့သွားပုံရသည်။ </p> <p> </p> <p>သူလည်း အတင်းအဖျင်းတွေကို ဆက်ဖတ်ချင်သေးသဖြင့် အပြင်ထွက်ခိုင်းရန်သာ မျှော်လင့်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော့်အတွက် ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ... ချစ်ရတဲ့ ရှောင်ယွဲ့လေး"</p> <p> </p> <p>ဤသို့ ပြန်လည်ရေးသားပြီးနောက်တွင်မူ မိုဟန်ကျီသည် စိတ်ကျေနပ်မှု အပြည့်ဖြင့် လန်းဆန်းသွားတော့သည်။ လက်ထောက်လင်မှာလည်း သူဌေး၏ ပျော်ရွှင်မှုကို အတိုင်းသား သိမြင်နေရသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း ရှိနေသေးတာလား၊ အပြင်ထွက်ပြီး အလုပ်သွားလုပ်တော့"</p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီက လက်ကာပြလိုက်ရာ လက်ထောက်လင်သည် ချက်ချင်းပင် အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့ပြီး ဖုန်းကို ထုတ်ကြည့်လိုက် တော့သည်။ </p> <p> </p> <p>ရုံးခန်းအနီးတွင် ဝန်ထမ်းများ သွားလာနေသဖြင့် သူသည် အနားယူခန်းသို့ သွားလိုက်သည်။ သို့သော် အနားယူခန်းထဲတွင်လည်း ဝန်ထမ်းများမှာ ဤသတင်းကိုပင် စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆွေးနွေးနေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>"ဒီအတွဲကတော့ ငါတို့ကို အချိုတွေ ကျွေးပြန်ပြီ၊ တကယ့်ကို ပျော်စရာနေ့လေးပဲ"</p> <p> </p> <p>"သူများတွေ အချစ်နယ်ကျွံနေတာကို ကြည့်ရတာ အချစ်ထက်တောင် ပိုချိုမြိန်သေးတယ်"</p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီသည် ဖုန်းကို ပျော်ရွှင်စွာ ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"—ညီမတို့ရေ... မစ္စတာမို တင်တာကို ကြည့်ကြဦး၊ 'ချစ်ရတဲ့ ရှောင်ယွဲ့လေး' တဲ့၊ အဲဒါ ပန်းချီဆရာမလေးရဲ့ အကောင့်နာမည် မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို ရှောင်ယွဲ့က မင်ယွဲ့လေးပေါ့၊ ငါကလည်း အတုံးလိုက် အတစ်လိုက်ပဲ... ဒါကိုတောင် မစဉ်းစားမိဘူး"</p> <p> </p> <p>"ယန်ကျင်းတက္ကသိုလ်ကနေ ဘဏ္ဍာရေးနဲ့ နိုင်ငံခြားဘာသာစကား မဟာဘွဲ့ နှစ်ခုလုံးရထားတဲ့သူက ပန်းချီဆွဲတာ ဒီလောက် တော်လိမ့် မယ်လို့ ဘယ်သူထင်မှာလဲ"</p> <p> </p> <p>"ဒီလောက် ငယ်ငယ်လေးနဲ့ နယ်ပယ်စုံမှာ ကျွမ်းကျင်နေတာ အံ့သြဖို့ကောင်းလိုက်တာ"</p> <p> </p> <p>"—မင်းတို့ရဲ့ ချစ်ခြင်းတွေ ထာဝရ တည်မြဲပါစေ"</p> <p> </p> <p>"အာ... မစ္စတာမိုက ငါ့ပို့စ်ကို 'Like' ပေးသွားတယ်၊ ငါ့ဘဝမှာ ဒီလောက် ကံကောင်းဖူးတာ ဒါပထမဆုံးပဲ၊ ဆုတောင် တစ်ခါမှ မပေါက်ဖူးဘူး၊ အရမ်းရင်ခုန်တာပဲ" </p> <p> </p> <p>ဟု ပရိသတ်တစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီသည် ထိုကံကောင်းသော ပရိသတ်ကို ငွေကျပ် (၁၀,၀၀၀) တန်ဖိုးရှိ ဆုတစ်ခုကို တိုက်ရိုက် ပေးအပ်လိုက်သည်။ ထိုအခါတွင်မူ မှတ်ချက်ပေးသည့် ကဏ္ဍမှာ ပိုမို ဆူညံသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်ယွဲ့လေးက တကယ်ကို မျက်စိပွင့်နားပွင့် ရှိတာပဲ၊ မစ္စတာမိုရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က တကယ်ကို မိုက်တယ်ဟ"</p> <p> </p> <p>"ရှောင်ယွဲ့လေး... ကလေးက ဗိုက်ဆာနေပြီ၊ အစာကျွေးပါဦး"</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့မှာမူ ထိုမှတ်ချက်များကြောင့် မျက်နှာတွင် အစင်းကြောင်းများ ထင်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်ယွဲ့: "ဒါ ငါ့အပိုင်ပဲ၊ နင်တို့ကို မပြနိုင်ဘူး"</p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီ: "ကျွန်တော်က မင်းရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော သစ္စာရှိနောက်လိုက် ဖြစ်နေမှာပါ"</p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီ၏ စကားကြောင့် ဖန်သားပြင်ထက်တွင် အော်ဟစ်သံများနှင့် ကောင်းချီးပေးသံများ ပြည့်နှက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်္ဂလာဆောင်ရင် ကျွန်တော့်ကို ဖိတ်ဖို့ မမေ့နဲ့ဦးနော်"</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော် လူပျိုကြီးကတော့ ကြည့်ရင်းနဲ့ ငိုရမလို ရယ်ရမလိုပဲ၊ အမေကတော့ ကျွန်တော့်ကို အရူးထနေတယ် ထင်နေပြီ"</p> <p> </p> <p>အွန်လိုင်းပေါ်မှ အပြန်အလှန် တုံ့ပြန်မှုများကြောင့် မိုဟန်ကျီ၏ ရင်ထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ တားမရ ဆီးမရ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ </p> <p> </p> <p>သူသည် အလုပ်စားပွဲကို ချက်ချင်း သိမ်းဆည်းပြီး လက်ထောက်လင်ကို မှာကြားစရာရှိသည်များ မှာကာ အလုပ်မှ စောစော ပြန်ခဲ့တော့သည်။</p> <p> </p> <p>လက်ထောက်လင်သည် အမျိုးသားတစ်ဦးပီပီ သူ၏ သူဌေး ဤမျှ အလောတကြီး ထွက်သွားရခြင်း အကြောင်းရင်းကို ကောင်းကောင်း နားလည်သည်။ ချစ်သူ၏ ချိုမြိန်သော စကားသံများကို မည်သူက ငြင်းဆန်နိုင်ပါမည်နည်း။ </p> <p> </p> <p>အိမ်ပြန်ပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဖက် တွယ်ထားချင်ကြသည်မှာ ဓမ္မတာပင်။</p> <p> </p> <p>ရှင်းယောင်လုပ်ငန်းစု၏ PR ဌာနမှာလည်း အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရင်း လူထု၏ သဘောထားမှာ သူတို့ဘက်တွင် ရှိနေသည်ကို သိရှိသွားသည်။ ထို့ကြောင့် ကုမ္ပဏီက ကံစမ်းမဲအစီအစဉ်တစ်ခုကို စတင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>#လှပသောအချစ်များက_ကျွန်ုပ်တို့ကို_ဆုံစည်းပေးခဲ့သည်_ဘဝဆိုတာ_ခဏတာမို့_မင်းရဲ့_ကံပါသူနဲ့_ဆုံတွေ့ပါစေ#</p> <p> </p> <p>ရှင်းယောင်းသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် အကြီးအကျယ် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလိုက်ပြီး မော်လ်ဒိုက်ကျွန်းသို့ နေစရိတ် စားစရိတ်ငြိမ်း ခရီးစဉ်များကို ဆုအဖြစ် ပေးအပ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> မိုဟန်ကျီ စတင် ချစ်သူရကတည်းက ရှင်းယောင်လုပ်ငန်းစု၏ Weibo အကောင့်မှာ ပိုမို တက်ကြွလာခဲ့သည်။ စင်စစ်တွင် ဤသည်မှာ ရှင်းယောင်းက ကြိုးပမ်းနေသည့် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် ပြည်သူများ၏ လိုအပ်ချက်နှင့်အညီ စတင်ခဲ့ပြီး လူမှုပတ်ဝန်းကျင် တိုးတက်မှုနှင့်အတူ ရင်ပေါင်တန်းခဲ့သော လုပ်ငန်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>ရှင်းယောင်းသည် ယခုအခါ မြင့်မြတ်လှသော စင်မြင့်ထက်တွင် ထိုင်နေသည့် ဘုရားတစ်ဆူကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ ပြည်သူများထဲမှ ပေါက်ဖွားလာသော ပြည်သူ့လုပ်ငန်းတစ်ခုအဖြစ် ရပ်တည်လိုခြင်း ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီနှင့် မင်ယွဲ့တို့၏ ဆက်ဆံရေးကို အသုံးချကာ ရှင်းယောင်းသည် လူထုနှင့် ပိုမို နီးကပ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ ပေါက်ပြီ... ငါ ပေါက်ပြီ... ငါ့ရဲ့ အချစ်ကံဇာတ်လမ်းလည်း ပြောင်းလဲတော့မယ် ထင် တယ်"</p> <p> </p> <p>"ငါလည်း ပေါက်တယ်ဟေ့၊ မဲမနှိုက်ခင် ဆယ်မိနစ်လောက် လက်ကို သေသေချာချာ ဆေးခဲ့တာ တကယ် အလုပ်ဖြစ်တယ်"</p> <p> </p> <p>"ငါ ဘာလို့ မပေါက်ရတာလဲ၊ မနာလိုလိုက်တာ၊ မော်လ်ဒိုက်ကို သွားချင်လိုက်တာ"</p> <p> </p> <p>ယခုအပိုင်းတွင် ခယ်ဟယ်၏ ရည်မှန်းချက်နှင့် မိုဟန်ကျီတို့ ဇနီးမောင်နှံ၏ အချိုမြိန်ဆုံး အချိန်များကို မြင်တွေ့ရပြီ ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save