Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၀၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">ရှင် တကယ့်ကို အများကြီး တွေးနေတာပဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>"ခဏလေး"</p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီသည် အပြင်ထွက်ရန် ပြင်ဆင်နေသော မင်ယွဲ့၏ ဖြူစင်နုနယ်သည့် လည်တိုင်လေး ပေါ်လွင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အခန်းထဲသို့ အပြေးအလွှား ပြန်ဝင်ကာ ပုဝါတစ်ထည် ယူလာပေးခဲ့သည်။ </p> <p> </p> <p>သူသည် သူမ၏ လည်ပင်းတွင် ပုဝါကို သေသေချာချာ ပတ်ပေးပြီး ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ဆံနွယ်လေးများကိုလည်း ကြင်နာစွာ သပ် တင်ပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ကဲ... သွားလို့ရပြီ"</p> <p> </p> <p>သူသည် မင်ယွဲ့၏ နဖူးပြင်ကို မြတ်နိုးစွာ နမ်းရှိုက်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ လက်ကလေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အပြင်သို့ ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။ </p> <p> </p> <p>ကျန်ကျွင်း ရွေးချယ်ထားသော နေရာမှာ အထက်တန်းလွှာများသာ လာရောက်လေ့ရှိသည့် ကလပ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး လုံခြုံမှုနှင့် လျှို့ဝှက်မှုမှာ အထူးပင် ကောင်းမွန်လှသည်။</p> <p> </p> <p> ၎င်းသည် ဟိတ်ဟန်ကြီးမားသော ခမ်းနားထည်ဝါမှုထက် လန်းဆန်းအေးချမ်းသည့် အပြင်အဆင်မျိုးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားရာ မင်ယွဲ့  စိတ်ထဲတွင် များစွာ သဘောကျမိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ရိပ်သာထဲသို့ ဝင်လာစဉ် မိုဟန်ကျီကို မှတ်မိသူအချို့ ရှိသော်လည်း သူက မင်ယွဲ့ကို လက်တွဲထားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မည်သူမျှ နှောင့်ယှက်ခြင်း မပြုဘဲ လမ်းဖယ်ပေးခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>"နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပဲ... ကြိုဆိုပါတယ်"</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့ ရောက်ရှိလာခြင်းကို အားလုံးက နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုကြသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက ကိုယ့်ရဲ့ ချစ်သူပဲ၊ မင်းတို့နဲ့လည်း ဆုံဖူးပြီးသားဆိုတော့ တစ်ယောက်ချင်းစီ ထပ်မိတ် ဆက်မနေတော့ဘူး" </p> <p> </p> <p>ဟု မိုဟန်ကျီက အကျဉ်းချုံး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မဟုတ်သေးပါဘူး... ငါတို့ရဲ့ မိုကောက စကားတွေ အရမ်းချိုနေပါလား၊ ငါတို့နဲ့ကျတော့ ဘာလို့ အဲဒီလို မပြောတာလဲ"</p> <p> </p> <p> ဟု ကျန်ကျွင်းက စနောက်လိုက်ပြန်သည်။ </p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီက သူ့ကို ခြေထောက်ဖြင့် တစ်ချက် ကန်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အမလေး... ညီမလေးရေ ကြည့်ပါဦး၊ ဒီလူက အရမ်း ကြမ်းတမ်းတာပဲ ဒီနေ့ သူငယ်ချင်းကို ကန်တယ်၊ မနက်ဖြန်ကျရင် ဇနီးသည်ကိုပါ ကန်တော့မှာ"</p> <p> </p> <p>ကျန်ကျွင်းသည် စကားကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပြောဆိုတတ်သူ ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>ကျန်းရှုယွီက မိုဟန်ကျီ၏ မျက်နှာ ပျက်သွားသည်ကို မြင်သဖြင့် ကျန်ကျွင်းကို တိတ်တဆိတ် တို့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ရပါတယ်... မိုဟန်ကျီက ကျွန်မကို မနိုင်ပါဘူး အားလုံးနဲ့ ဆုံရတာ ဝမ်းသာပါတယ်၊ ကျွန်မကို ယွဲ့ယွဲ့လို့ပဲ ခေါ်ပါ" </p> <p> </p> <p>ဟု မင်ယွဲ့က ရယ်မောရင်း တုံ့ပြန်လိုက်ရာ မိုဟန်ကျီ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ ချက်ချင်းပင် ကြည်လင်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ကိုယ် မင်းကို ဘယ်တော့မှ မရိုက်ပါဘူး၊ သူ့အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေကို နားမယောင်နဲ့နော်"</p> <p> </p> <p> ဟု မိုဟန်ကျီက သူမ၏ လက်ကို ညှစ်ကာ တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူငယ်ချင်းများ စုံညီစွာ ဆုံတွေ့ကြသည့်အခါ စကားဝိုင်းမှာ စီးပွားရေးလောကအကြောင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ပြီးခဲ့တဲ့ အပတ်က 'ဝေးကွမ်' က မစ္စတာဝေးနဲ့ ဆုံသေးတယ်၊ သူ ကြည့်ရတာ အတော်လေး အခြေအနေ ကောင်းနေပုံပဲ၊ တက်ကြွနေတာပဲ" </p> <p> </p> <p>ဟု ကျန်းရှုယွီက ဆိုသည်။ </p> <p> </p> <p>သူမသည် ဝေးကွမ်လုပ်ငန်းစုကို ဝယ်ယူရန် စိတ်ဝင်စားခဲ့သော်လည်း အခြားတစ်ဦးက လက်ဦးမှု ယူသွားခဲ့သဖြင့် ထိုရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူမှာ မည်သူနည်းဟု အစဉ်အမြဲ သိချင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝေးကွမ်လုပ်ငန်းစု၏ အမည်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ မင်ယွဲ့သည် သောက်လက်စ အရည်ကို ခေတ္တ ရပ်တန့်လိုက်မိသည်။ </p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီမှာမူ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုအသေးစိတ်ကို စောင့်ကြည့်နေသူ ဖြစ်ရာ သူမ၏ လက်ထဲမှ ဖန်ခွက်ကို ညင်သာစွာ ယူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အေးနေလို့လား... တစ်ခုခု အရင်စားလိုက်ဦး၊ ပြီးမှ ဆက်သောက်နော်" </p> <p> </p> <p>ဟု ပြောကာ သူမ၏ လက်ကလေးများကို သူ၏ လက်ဖဝါးနွေးနွေးများဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ထားပေးသည်။</p> <p> </p> <p>"တကယ်တော့... အဲဒီတုန်းက ဝေးကွမ်လုပ်ငန်းစုမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့တာ ကျွန်မပါ"</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့၏ စကားကြောင့် ကျန်ကျွင်းမှာ မှင်တက်သွားပြီး သူမကို နတ်ဘုရားမတစ်ပါးကဲ့သို့ စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။ </p> <p> </p> <p>သူသည် မိုကောကို အားကျခဲ့ရာမှ ယခုအခါ စီးပွားရေးအမြင် ထက်မြက်လှသော မင်ယွဲ့ကိုပါ ထပ်မံ လေးစားသွားရပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>"ညီမလေး... အဲဒါ တကယ့်ကို တိုက်ဆိုင်တာပဲလား၊ ဘာလို့ ကုမ္ပဏီကို မဝယ်ဘဲ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုပဲ လုပ်ခဲ့တာလဲ"</p> <p> </p> <p> ဟု ကျန်းရှုယွီက စူးစမ်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သူ အဆောက်အဦပေါ်ကနေ ခုန်ချတော့မယ့် အချိန်မှာ ကျွန်မနဲ့ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဆုံခဲ့တာလေ၊ အဲဒါနဲ့ပဲ သူ့ကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံပေးမယ်လို့ ပြောလိုက်တာ၊ ဒီလောက်ပါပဲ"</p> <p> </p> <p>ရှုပ်ထွေးလှသော စီးပွားရေး နည်းဗျူဟာများ မပါဝင်ဘဲ လူတစ်ယောက်၏ အသက်ကို ကယ်တင်လိုသည့် စိတ်ရင်းဖြင့်သာ လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသော်လည်း မင်ယွဲ့တွင်မူ ယွမ်ပေါ့၏ အကူအညီဖြင့် ဝေးကွမ်သည် တန်ဖိုးရှိသော လူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ကြိုတင် သိရှိထားသည့် ယုံကြည်ချက် ရှိနှင့်ပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ညီမလေးက တကယ့်ကို စိတ်ထားကောင်းတာပဲ" </p> <p> </p> <p>ဟု ကျန်ကျွင်းက လက်မထောင်ပြလိုက်သည်။ သို့သော် မင်ယွဲ့က ပြုံးလျက် ငြင်းဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ရှင် တကယ့်ကို အများကြီး တွေးနေတာပဲ... ကျွန်မက အဲဒီလောက်အထိ မွန်မြတ်တာ မဟုတ်ပါဘူး"</p> <p> </p> <p>သူမသည် ဝေးကွမ်လုပ်ငန်းစု၏ အခြေအနေကို သေချာစွာ လေ့လာခဲ့ပြီးဖြစ်ကြောင်း၊ ဝေးကွမ်သည် ရန်ပုံငွေ ပြဿနာမှလွဲ၍ အခြား အားနည်းချက် မရှိသည့် ကုမ္ပဏီဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် ဝေးကွမ်၏ စိတ်ဓာတ်ကို စမ်းသပ်ခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ သူသည် သစ္စာဖောက်မည့်သူ မဟုတ်ကြောင်း သူမ အခိုင်အမာ ယုံကြည်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"သူ့မှာ သွေးကင်ဆာဖြစ်နေတဲ့ သားလေး ရှိတယ်လေ၊ ဘယ်လိုလုပ် ပိုက်ဆံတွေ ယူပြီး ထွက်ပြေးမှာလဲ နောက်ပြီး... ကျွန်မမှာက ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး ရှိနေတာပဲကို"</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့ မပြောလိုက်သည့် အချက်မှာမူ ယွမ်ပေါ့သည် ကမ္ဘာမြေ အဆုံးအထိ ရှာဖွေနိုင်စွမ်း ရှိသူဖြစ်ရာ မည်သူမျှ သူမ၏ လက်တွဲမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ခြင်းပင် ဖြစ် တော့သည်။</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့၏ စီးပွားရေး အမြင်နှင့် မိုဟန်ကျီ၏ ဂရုစိုက်မှုများမှာ တကယ့်ကို ကြည်နူးစရာပါပဲ။ </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save