Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၀၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>"ကျန်မိသားစုရဲ့ သမီးအရင်းမဟုတ်တဲ့သူကိုလား..."</p> <p> </p> <p>ခယ်ကျွန်းစန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မထီမဲ့မြင်ပြုဟန်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "ကျန်မိသားစုက နောက်ခံကောင်းပေမဲ့ ဒါက လက်ခံနိုင်ရုံ အဆင့်ပဲရှိတာ၊ မင်းကိုယ်တိုင်လည်း သိမှာပါ"</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့သည် တကယ့်ကို သားအဖအရင်းအချာများပီပီ အတွေးအခေါ်ချင်း ထပ်တူကျလှသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော် အမေ့ကို ဖေဖေ့ဆီ လာတွေ့အောင် လုပ်ပေးခဲ့ပြီးပြီ၊ ဒါပေမဲ့ နောက်နောင်မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်း နေဖို့ သတိပေးလိုက်မယ်"</p> <p> </p> <p>ထောင်တံခါးဝမှ ထွက်လာသည်နှင့် ခယ်ဟယ်သည် သူ၏ မိခင်ဖြစ်သူအား အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ရုပ်သွင်နောက်ကွယ်၌ ခန့်မှန်းရခက်သော စိတ်နေသဘောထားများ ရှိနေတတ်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>"နင်က ငါ့ကို ဒီလိုစကားမျိုး ပြောရဲတယ်ပေါ့ အစကတည်းက နင့်ကို မမွေးခဲ့သင့်ဘူး၊ ဒါဆို နင့် အဖေလည်း ဒီလို ဒုက္ခမျိုး ရောက်မှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>ယခုရက်ပိုင်းအတွင်း ထိုအမျိုးသမီးသည် ဤစကားကိုပင် ထပ်တလဲလဲ ရွတ်ဆိုနေသဖြင့် ခယ်ဟယ်မှာ အတော်ပင် စိတ်ကုန်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"အမေ... ကျွန်တော်သာ မရှိရင် အမေက ခယ်ကျွန်းစန်းရဲ့ ဇနီးအဖြစ် ဆက်ရှိနေနိုင်မယ် ထင်နေတာလား အိပ်မက်မက်မနေပါနဲ့ အခု အမေ့မှာ အားကိုးစရာဆိုလို့ ကျွန်တော်ပဲ ရှိတာကို သတိထားပါဦး"</p> <p> </p> <p>ခယ်ဟယ်သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက မိခင်ဖြစ်သူကို လေးစားမှု ကင်းမဲ့ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်မူ ချမ်းသာကြွယ်ဝသော အမျိုးသမီးများနှင့် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံကာ အဆင့်အတန်းမြင့်ရန်ဟူသော ရည်မှန်းချက်များသာ ပြည့်နှက်နေ၏။</p> <p> </p> <p>"ငရဲသွားစမ်း နင် သေသွားတာကမှ အေးဦးမယ် ကျန်မိသားစုက မစ္စကျန်နဲ့ တွဲနေရုံနဲ့ ငါ့အပေါ် လွှမ်းမိုးနိုင်မယ် မထင်နဲ့ နင် မင်္ဂလာဆောင် ရင်တောင် သူက ငါ့ကို 'အမေ' လို့ ခေါ်ရမှာပဲနင်က ဟိုစုန်းမကြီး အဘွားနဲ့ တထပ်တည်းပဲ၊ ငါ ကောင်းစားမှာကို မကြည့်ရက်ကြဘူး နင်သာ ငါ့ကို စိတ်ကျန်းမာရေးဂေဟာ ပို့ရဲရင်... နင် ကျန်မိသားစုကို အသုံးချပြီး မိုမိသားစုဆီ ကပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာကို အကုန်ဖွပစ်မယ် အဲဒီကျရင် ကျန်မိသားစုက နင့်ကို လွှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး... ဟားဟားဟား”</p> <p> </p> <p>ထိုအမျိုးသမီးမှာ အမှန်တကယ်ပင် စိတ် ဖောက်ပြန်နေပြီ ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>ခယ်ဟယ်ကို ကိုယ်ဝန်ဆောင်စဉ်က ပျော်ရွှင်ခဲ့သော်လည်း ယောက္ခမဖြစ်သူ၏ နှိပ်စက်မှုများကြောင့် သူမ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ ပျက်စီးခဲ့ရသည်။ </p> <p> </p> <p>သူမ မွေးထုတ်ခဲ့သော သားဖြစ်သူမှာလည်း သူမအား မချစ်ဘဲ အဘွားဖြစ်သူကိုသာ ကပ်နေခဲ့ခြင်းက သူမ၏ ရင်ထဲ၌ နာကျင်ဖွယ် ရန်ငြိုးများကို ပျိုးထောင်ပေးခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ခယ်ဟယ်သည် မိခင်ဖြစ်သူ၏ အမုန်းတရားများကို ခံစားလိုက်ရသည့်အခါ ကျောချမ်းသွားရသည်။ ဤသည်မှာ ဖခင်ကို ကယ်တင်ခိုင်းရုံသက်သက် မဟုတ်ဘဲ သူ့အပေါ် ထားရှိသော အမြစ်တွယ်နေသည့် အမုန်းတရားများသာ ဖြစ်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒေါက်..."</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့၏ ဖုန်းထဲသို့ ဗီဒီယိုတစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်။</p> <p> </p> <p>"တကယ့်ကို လွယ်လွယ်လေးပါပဲလား၊ ယွမ်ပေါ့က ဒါကို ဖမ်းမိလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး"</p> <p> </p> <p>သူမသည် ထိုဗီဒီယိုကို သိမ်းဆည်းကာ ကျန်ကျွင်းထံသို့ တိုက်ရိုက် ပေးပို့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> ထိုအချိန်တွင် ကျန်ကျွင်းသည် အိမ်ဟောင်း၌ သူ၏ ဖခင်ဖြစ်သူထံမှ ဆုံးမစကားများကို နားထောင်နေရချိန် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းက မစ္စတာမိုနဲ့ နေ့တိုင်း တွဲနေပြီး ဘာလို့ သူ့ဆီက ဘာမှ မသင်ယူတာလဲ အမြဲတမ်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနဲ့ တာဝန်မဲ့နေရင် မိသားစု စီးပွားရေးကို ဘယ်လို ဆက်ခံမှာလဲ"</p> <p> </p> <p>ဖခင်ဖြစ်သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် ကျန်ကျွင်းသည် ဖုန်းကို ထုတ်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း... မင်းကတော့ ငါ့ကို ရူးအောင် လုပ်နေတာပဲ ဒီလိုအချိန်မှာတောင် ဖုန်းကစားနေရသလား"</p> <p> </p> <p>ကျန်တီး၏ မိခင်က သစ်သီးများ ယူလာရင်း </p> <p> </p> <p>"ရှင်လည်း စကားကို ညင်ညင်သာသာ ပြောပါဦး၊ ကလေးက ခဲရာခဲဆင် ပြန်လာတာကို"</p> <p> </p> <p> ဟု ဝင်ရောက် ဖျန်ဖြေပေးသည်။</p> <p> </p> <p>"ခဏလေး... ကျွန်တော် ပြစရာ ရှိလို့ပါ"</p> <p> </p> <p>ကျန်ကျွင်းသည် ဗီဒီယိုကို ဖွင့်ပြလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>ဖုန်းထဲမှ စိတ်နောက်နေသော အမျိုးသမီး၏ အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ခယ်ဟယ်၏ အကြံအစည်များကို အတိုင်းသား ကြားလိုက်ရသည်။ </p> <p> </p> <p>သစ်သီးပန်းကန်ကို ကိုင်ထားသော ကျန်တီး၏ မိခင်မှာ ဒေါသကြောင့် တုန်ရင်သွားကာ သူမ၏ သမီးဖြစ်သူအား အသုံးချခံနေရသည်ကို သိလိုက်ရသည့်အခါ အလွန်ပင် ခံပြင်းသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီတိရစ္ဆာန်ကောင် ကျန်မိသားစုကို အသုံးချရဲတယ်ပေါ့၊ ငါ မင်းကို နောင်တရအောင် လုပ်ပြမယ်" </p> <p> </p> <p>ဟု ကျန်အဖိုးကြီးက စားပွဲကို ဒေါသတကြီး ထုရိုက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်တီး အိမ်ပြန်ရောက်လာသည့်အခါ လေထုမှာ တင်းမာနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ခယ်ဟယ်က ဘယ်လိုလူစားလဲဆိုတာ ကြည့် စမ်း”</p> <p> </p> <p>ကျန်တီးသည် သူမရှေ့သို့ ပစ်ချလိုက်သော ဖုန်းထဲမှ မြင်ကွင်းများကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်သွားသည်။ </p> <p> </p> <p>သို့သော် သူမသည် ခယ်ဟယ်ကို အတင်းအကျပ် ကာကွယ်ပြောဆိုနေမိဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဖေဖေ... မေမေ... ခယ်ဟယ်က အဲဒီလိုလူမျိုး မဟုတ်ပါဘူး သူ့အမေက စိတ်မနှံ့လို့ လျှောက်ပြောနေတာ နေမှာပါ"</p> <p> </p> <p>ကျန်အဖိုးကြီးက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ် လိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>“မင်းမှာ ဦးနှောက်မရှိဘူးလား သူ မင်းကို တကယ်ချစ်ရင် ဘာလို့ အရင်က ဝန်မခံတာလဲ အခုမှ ရုတ်တရက်ကြီး လိုက်လာပြီး လူကြီးချင်း တွေ့ဖို့အထိ လောနေတာကို မစဉ်းစားမိဘူးလားမင်းသာ သူ့ဘက်က ဆက်ရပ်တည်မယ်ဆိုရင် ကျန်မိသားစုမှာ မင်းလို သမီးမျိုး မရှိဘူးလို့ မှတ်လိုက်တော့"</p> <p> </p> <p>ကျန်တီးသည် မျက်ရည်များကြားမှ သူမ၏ ဖခင်ဖြစ်သူအား စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>သူမသည် အချစ်ကြောင့် မျက်စိကန်းနေခဲ့သော်လည်း ဖခင်ဖြစ်သူ၏ ပြတ်သားသော စကားလုံးများကြောင့် တုန်လှုပ်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>"နားလည်ပါပြီ"</p> <p> </p> <p>သူမသည် အပေါ်ထပ်သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ တက်သွားတော့သည်။ </p> <p> </p> <p>သူမ၏ ရင်ထဲတွင်မူ နာကျင်မှုနှင့်အတူ သစ္စာဖောက်ခံရခြင်း၏ အရသာကို စတင် ခံစားနေရပြီ ဖြစ်တော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save