Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၁၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">အရေးပေါ်အခြေအနေအား ကူညီဖြေရှင်းပေးခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့၏ သူငယ်ချင်းတစ်ဦးဖြစ်သူ ဘွဲ့ရကာစ မိန်းကလေးတစ်ယောက်သည် အလုပ်သင်ဆင်းရန် နေရာရှာနေရင်း မင်ယွဲ့ထံတွင် အလုပ်ခေါ် ခြင်း ရှိ၊ မရှိ လာရောက်မေးမြန်းခဲ့သည်။ </p> <p> </p> <p>ကံကောင်းထောက်မစွာပင် သူမမှာ စာရင်းကိုင်အထူးပြုဘာသာရပ်ဖြင့် ဘွဲ့ရထားသူတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီအလုပ်ကို ရေရှည်လုပ်နိုင်ပါ့မလား၊ ဇာတိရွာမှာပဲ အခြေချဖို့ စိတ်ကူးရှိရဲ့လား"</p> <p> </p> <p>သူမသည် လီအောက်ရွာမှ မဟုတ်သော်လည်း အနီးနားရှိ ရွာတစ်ရွာမှဖြစ်ပြီး သူတို့၏ မိဘများမှာလည်း ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>"အရင်ကတော့ ဒီမှာ အလုပ်အကိုင်အခွင့်အလမ်း သိပ်မရှိလို့ အပြင်ထွက်ဖို့ စဉ်းစားခဲ့တာပါ</p> <p>ဒါပေမဲ့ 'ပန်ဒါထုတ်ကုန်များ' မှာ အလုပ်ရမယ်ဆိုရင်တော့ ဒီမှာပဲ အခြေချဖို့ ဝန်မလေးပါဘူး"</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် မင်ယွဲ့သည် သူမ၏ တောင်းဆိုချက်ကို သဘောတူလိုက်ပြီး ပန်ဒါထုတ်ကုန်စက်ရုံ၏ စာရင်းကိုင်အဖြစ် ခန့်အပ် လိုက်လေသည်။ </p> <p> </p> <p>သုံးရက်တာ အချိန်တိုအတွင်း မင်ယွဲ့အနေဖြင့် တတ်နိုင်သမျှကို အစွမ်းကုန် စီစဉ်ပေးခဲ့ပြီးနောက် ယန်ကျင်းမြို့သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"မရီး... အရေးပေါ် အခြေအနေပါဗျာ၊ တကယ်ကို အရေးကြီးလွန်းလို့ပါ"</p> <p> </p> <p>ယန်ကျင်းသို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် ကျန်ကျွင်းထံမှ ဖုန်းဝင်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာဖြစ်လို့လဲ"</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့သည် လေဝင်လေထွက်ကောင်းစေရန် ပြတင်းပေါက်မှ ကန့်လန့်ကာများကို ဆွဲဖွင့် လိုက်ရင်း အေးဆေးစွာ ပြန်မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မရီးဆီမှာ အသင့်ချုပ်ပြီးသား အမျိုးသမီးဝတ်စုံတွေ ရှိမလားဟင် ညနေခင်းဝတ်စုံမျိုးလေ အစ်ကိုမိုကို မေးကြည့်တော့ မရီးကို အရင်မေးကြည့်ပါဦးဆိုလို့"</p> <p> </p> <p>ကျန်ကျွင်းသည် မကြာသေးမီကပင် ဖခင်ဖြစ်သူ၏ အမိန့်အရ မိသားစုစီးပွားရေးကို ဆက်ခံရန် ပြန်လာခဲ့ရသဖြင့် ယခင်ကကဲ့သို့ လွတ်လပ်စွာ လျှောက်သွား၍ မရတော့ပေ။ </p> <p> </p> <p>မူလက မိသားစုကုမ္ပဏီကို ကျွမ်းကျင်မန်နေဂျာဖြင့်သာ စီမံခန့်ခွဲရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း ယခုအခါ ဘာမှအသုံးမကျဟု ထင်မှတ်ထားသော သားဖြစ်သူအပေါ် ဖခင်ဖြစ်သူက မျှော်လင့်ချက်များ ရုတ်တရက် ထားရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ရှိတယ်... အဲဒီလူကို ဒီကို ခေါ်လာခဲ့လိုက် ရှုမ်းလင်းလမ်းက လေးဘက်ပတ်ခြံဝင်းအိမ်ကြီးဆီကိုပဲ"</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့သည် လိပ်စာကို တန်း၍ ပို့ပေးလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>သူမသည် အားလပ်ချိန်များတွင် ဝတ်စုံအချို့ကို ကိုယ်တိုင်ဖန်တီးထားလေ့ရှိသည်။ ကျန်ကျွင်းသည် အလွန်ဝမ်းသာသွားကာ သက်ဆိုင်သူကို  ချက်ချင်းပင် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့တော့သည်။</p> <p> </p> <p>"မစ္စတာကျန်... တို့တွေ အခု ဘယ်ကို သွားနေတာလဲ"</p> <p> </p> <p>ကျန်ကျွင်းသည် ဥက္ကဋ္ဌ၏ သားဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်းသိကြသော်လည်း ယခုမှ ရာထူးတက်လာသော ဥက္ကဋ္ဌသစ်အပေါ် လူတိုင်းက ယုံကြည်မှု အပြည့်အဝ မရှိကြသေးပေ။</p> <p> </p> <p>"မင်းသမီးကျန်... ကျွန်တော့်ကို ယုံကြည်တယ်ဆိုရင် လိုက်ခဲ့ပါ"</p> <p> </p> <p>ထျန်းယွမ်ဖျော်ဖြေရေး သည် အကောင်းဆုံးမင်းသမီးဆုရှင် သုံးဦးနှင့် အကောင်းဆုံးမင်းသားဆုရှင် နှစ်ဦးကို မွေးထုတ်ပေးထားသည့် ဖျော်ဖြေရေးလောက၏ ထိပ်သီးကုမ္ပဏီတစ်ခု ဖြစ်သဖြင့် ၎င်း၏ ကျွမ်းကျင်မှုကို သံသယဝင်ရန် မလိုပေ။ </p> <p> </p> <p>အကယ်ဒမီမင်းသမီး ကျန်ယင်းဟောက်သည် နာမည်ကျော်များ စုဝေးမည့် ဂါလာပွဲသို့ တက်ရောက်ရန် လိုအပ်နေသော်လည်း သူမ ငှားရမ်းထားသည့် အဆင့်မြင့်ဝတ်စုံ မှာ ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာ ပေါ်ပေါက်နေသဖြင့် အချိန်တိုအတွင်း ဖြေရှင်းရန် ခက်ခဲနေခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်ကျွင်းသည် မိုဟန်ကျီကို အကူအညီတောင်းခဲ့ရာ မိုဟန်ကျီက မင်ယွဲ့ထံသို့ လမ်းညွှန် ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ ထက်မြက်သူများဖြစ်ကြရာ မင်ယွဲ့သည် မိုဟန်ကျီ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်လိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>ကျန်ယင်းဟောက်သည် အလွန်ကျော်ကြားသူဖြစ်ရာ မင်ယွဲ့အနေဖြင့် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်အဆင့်မြင့် အမှတ်တံဆိပ်ကို တည်ထောင်လိုလျှင် ပထမဆုံးသော ခြေလှမ်းကို ဟိတ်ဟန်ကြီးကြီးဖြင့် စတင်ရန် လိုအပ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သတိပြုရန်မှာ မိုဟန်ကျီသည်လည်း သူ၏ မွေးနေ့ပွဲတွင် မင်ယွဲ့၏ လက်ရာကို ဝတ်ဆင်ခဲ့ဖူးသည်။</p> <p> </p> <p> သို့သော် ယခုအကြိမ်မှာမူ ဒီဇိုင်နာ M ၏ လက်ရာကို လူအများကြားတွင် တရားဝင် ပွဲထုတ်မည့် အခွင့်အရေးပင်။</p> <p> </p> <p>ကျန်ကျွင်းသည် မင်းသမီးကို ခေါ်ဆောင်ကာ သတ်မှတ်ထားသော နေရာသို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ </p> <p> </p> <p>အနီရောင်တံခါးကြီးရှေ့သို့ ရောက်သောအခါ သူ ဘာမှမပြောရသေးမီမှာပင် တံခါးကြီးက အထဲမှ ပွင့်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်မက ဒီအိမ်ရဲ့ အိမ်ထိန်း အစ်မချန်ပါ၊ မမလေးက အထဲမှာ စောင့်နေပါတယ်"</p> <p> </p> <p>အိမ်ထိန်း၏ စကားကြောင့် မင်းသမီးမှာ သက်ပြင်းချနိုင်သွားသည်။ </p> <p> </p> <p>ကျန်ကျွင်းက ဘာမှမရှင်းပြဘဲ ခေါ်လာသဖြင့် သူမအနေဖြင့် အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံရမည်ဟု ထင်မှတ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>ယခုမူ အိမ်ရှင်မှာ မိန်းကလေးတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် စိတ်အေးသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်မိတော့သည်။ </p> <p> </p> <p>ယန်ကျင်းမြို့၏ အချက်အချာကျသော နေရာတွင် ဤမျှ ခမ်းနားလှသော အိမ်ကြီးကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းမှာ အိမ်ရှင်၏ ကြွယ်ဝမှုကို သက်သေပြနေပြီး ဤခြံဝင်းကြီးမှာ အနည်းဆုံး သန်းရာချီ တန်ကြေးရှိပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းသမီးရဲ့ ဝတ်စုံက အဆင်မပြေဖြစ်နေတာမလား၊ ကျွန်တော့်မရီးဆီမှာ သင့်တော်တဲ့ ဝတ်စုံရှိမလားဆိုပြီး ခေါ်လာခဲ့တာပါ"</p> <p> </p> <p>အိမ်ထိန်းအစ်မချန်က ရှေ့မှ ငြိမ်သက်စွာ လမ်းပြခေါ်ဆောင်သွားရာ ကျန်ကျွင်းနှင့် မင်းသမီးတို့မှာလည်း တိတ်ဆိတ်စွာ လိုက်ပါလာခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p> ခေတ္တမျှ လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် အတွင်းခြံဝင်းသို့ ရောက်သောအခါ မင်ယွဲ့က သူတို့ကို စောင့်ကြိုနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"မရီး... ဒုက္ခပေးမိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်ဗျာ"</p> <p> </p> <p>ကျန်ကျွင်းက အားနာစွာဖြင့် အရိုအသေပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> အကယ်ဒမီမင်းသမီး ကျန်ယင်းဟောက်သည် ကျန်ကျွင်းနှင့် ဆုံတွေ့ဖူးသော်လည်း သူ၏ ထောင်လွှားဆိုးသွမ်းသော ပုံစံကိုသာ မြင်ဖူးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>ယခုကဲ့သို့ မိန်းကလေးတစ်ဦးအပေါ် အလွန်အမင်း ယဉ်ကျေးပျူငှာနေသည်ကို မြင် ရသဖြင့် သူမ အံ့ဩမိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါတွေက မင်းသမီးရဲ့ ဆိုဒ်နဲ့ တော်လောက်မယ့် အထည်တွေပါ၊ ကြိုက်တာ ရှိရဲ့လား"</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့သည် မင်းသမီး၏ ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားကို အကဲခတ်ကာ သူမနှင့် လိုက်ဖက်မည့် ဝတ်စုံအချို့ကို ညွှန်ပြပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> ကျန်ယင်းဟောက်သည် အနီရောင်နှင့် အနက်ရောင် ဝတ်စုံနှစ်ခုကြားတွင် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"မမလေး... ကျွန်မကို အကြံပေးပါဦးမလား"</p> <p> </p> <p>သူမအနေဖြင့် ဆုံးဖြတ်ရခက်နေသဖြင့် အိမ်ရှင် မိန်းကလေး၏ အကြံဉာဏ်ကို တောင်းခံလိုက် ခြင်းဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>ဤအဝတ်အစားများ၏ လက်ရာမှာ အလွန်ပင် ကျေးဇူးတင်စရာ ကောင်းလောက်အောင် အနုစိတ်လှသဖြင့် အိမ်ရှင်၏ အနုပညာအမြင်ကို သူမ ယုံကြည်မိသည်။</p> <p> </p> <p>"အနီရောင်က တက်ကြွလန်းဆန်းစေပြီး အနက်ရောင်ကတော့ တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်တဲ့ အလှကို ပေးစွမ်းပါတယ် ရှင့်ရဲ့ ရုပ်ရည်က ထင်ရှားတာမို့ ဘယ်အရောင်နဲ့မဆို လိုက်ဖက်မှာပါ ဒါပေမဲ့ ရွေးချယ်ရမယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်မ </p> <p>အနက်ရောင်ကိုပဲ အကြံပြုချင်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့က အနက်ရောင်ဝတ်စုံကို အရုပ်မှ ချွတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီဂါလာပွဲမှာ ဖျော်ဖြေရေးလောကက အလှပဂေးတွေ အများကြီး လာကြမှာဆိုတော့ အနီရောင်က သိသာလွန်းနေပါလိမ့်မယ် အနက်ရောင်ကတော့ အလွန်အကျွံ မဖြစ်စေဘဲ ခမ်းနားထည်ဝါမှုကို ပေးနိုင်တယ် နာမည်ကျော် မင်းသမီးတစ်ယောက်အနေနဲ့ အနီရောင်ကို သုံးပြီးတော့မှ လူသိထင်ရှားအောင် လုပ်နေဖို့ မလိုတော့ဘူးမလား"</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင် ဂါဝန်ရှည်ကြီးသည် အဖြူရောင် ပိတ်ပါးစကတ်ဖြင့် ပေါင်းစပ်ထားရာ ဝတ်ဆင်ထားသူ လှုပ်ရှားလိုက်တိုင်း ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော ငှက်အုပ်လေးတစ်အုပ် လှုပ်ရှားနေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။ </p> <p> </p> <p>အဖြူနှင့် အမည်း၏ ဆန့်ကျင်ဘက် အလှတရားမှာ မြင်ရသူအဖို့ စွဲမက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>"တိတ်ဆိတ်ပေမဲ့ နက်ရှိုင်းတယ်၊ ရိုးရှင်းပေမဲ့ ခမ်းနားတယ်"</p> <p> </p> <p>ကျန်ယင်းဟောက်၏ စကားက မင်ယွဲ့၏ ရွေးချယ်မှုကို အပြည့်အဝ ထောက်ခံလိုက်ခြင်း ပင်။</p> <p> </p> <p>"မရီး... ဒီဝတ်စုံက ဘယ်လောက်လဲဟင်"</p> <p> </p> <p>ကျန်ကျွင်းက မေးလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့က ကူညီပေးသည်ဆိုသော်လည်း ဤမျှ တန်ဖိုးကြီးလှသော ဝတ်စုံကို အလကားယူရန် သူ အားနာမိသည်။</p> <p> </p> <p>"ပိုက်ဆံအကြောင်းတွေ လာမပြောနဲ့တော့၊ သွားစရာရှိတာ သွားကြတော့"</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့က လက်ကာပြလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>ကျန်ယင်းဟောက်သာ ဤဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်သွားမည်ဆိုလျှင် သူမအတွက် အလကားပေးလိုက်ရခြင်းမှာ လုံးဝ မရှုံးပေ။</p> <p> </p> <p>"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မမလေး"</p> <p> </p> <p>မင်းသမီး ကျန်ယင်းဟောက်သည် ဖျော်ဖြေရေးလောကတွင် မည်မျှပင် ထူးချွန်စေကာမူ တကယ့် အာဏာရှိသူ၊ ချမ်းသာသူများနှင့် ယှဉ်လျှင် ကွာခြားလှကြောင်း နားလည်ထားသည်။</p> <p> </p> <p> မင်ယွဲ့ကဲ့သို့ ယန်ကျင်းမြို့၏ အချက်အချာနေရာတွင် ဤမျှ ကြီးမားသော အိမ်ကြီးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူမှာ သာမန်နောက်ခံရှိသူ မဟုတ် သည်မှာ သေချာလှသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက ကျွန်မရဲ့ နာမည်နဲ့ လိပ်စာကတ်ပါ၊ လိုအပ်တာရှိရင် ဆက်သွယ်နိုင်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့ ကမ်းပေးလိုက်သော လိပ်စာကတ်တွင် ဒီဇိုင်နာ M ဟု အမည်တပ်ထားသည်။</p> <p> </p> <p> သူတို့နှစ်ဦး ထွက်သွားပြီးနောက် ခြံဝင်းကြီးမှာ ပြန်လည်တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မကြာသေးမီက 'ဟယ်ယို' အမှတ်တံဆိပ်မှာ အော်ဒါများ တဖွဲဖွဲဝင်ရောက်နေသဖြင့် အမြတ်အစွန်းများစွာ ရရှိနေသည်။ </p> <p> </p> <p>ခယ်ကျွင်းဟိုင်သည် အလွန်ဝမ်းသာသွားကာ မင်ယွဲ့ကို ဂုဏ်ပြုညစာ ဖိတ်ကျွေးလိုသဖြင့် သမီးဖြစ်သူ ခယ်ဝင်အား လိုက်ပါစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ ခယ်ကျင့်နှင့်အတူ မိန်းကလေးတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မျက်နှာကို သေချာမမြင်ရသေးသော်လည်း သူမမှာ ခယ်ဝင် ဖြစ်မည်ဟု မင်ယွဲ့ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မစ္စမင်"</p> <p> </p> <p>ခယ်ဝင်သည် သူမကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အံ့ဩဝမ်းသာစွာဖြင့် ပြေးလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"နင်တို့နှစ်ယောက်က သိနေကြတာလား"</p> <p> </p> <p>ခယ်ကျင့်မှာ အံ့ဩသွားရသည်။</p> <p> </p> <p> သူသည် ညီမဖြစ်သူအား နယ်ပယ်အသီးသီးမှ လူများနှင့် ရင်းနှီးစေရန် ခေါ်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း သူတို့မှာ သိပြီးသား ဖြစ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ် ကိုကို၊ သူက ကျွန်မတို့ ကလပ်က သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ရဲ့ သူငယ်ချင်းလေ၊ အရင်က ဆုံဖူးတယ်"</p> <p> </p> <p>သူတို့ သုံးဦးမှာ မိန်းကလေးချင်း ဖြစ်သည့်အပြင် အသက်အရွယ်လည်း မကွာသဖြင့် လျင်မြန်စွာပင် ခင်မင်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p> မင်ယွဲ့သည် အေးစက်စက် နိုင်လှသော်လည်း စကားပြောဆိုရာတွင်မူ အလွန်ပင် ယဉ်ကျေးပျူငှာလှသည်။</p> <p> </p> <p>"မစ္စမင်... မူလကတော့ ဂေါက်သီးရိုက်ဖို့ ဖိတ်မလို့ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အပြင်မှာ အေးနေတာနဲ့ မြားပစ်တာကို စိတ်ဝင်စားမလားလို့ မေးကြည့်တာပါ"</p> <p> </p> <p>ခယ်ဝင်သည် မင်ယွဲ့အကြောင်းကို အွန်လိုင်းတွင် ရှာဖွေကြည့်ရာ မိုဟန်ကျီ၏ ရည်းစားဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် သူမနှင့် ပိုမိုရင်းနှီးအောင် ကြိုးစားရန် ဆုံးဖြတ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်မ စိတ်ဝင်စားပါတယ်"</p> <p> </p> <p>မြားပစ်ခြင်းမှာ မင်ယွဲ့အတွက်မူ အိမ်စာလုပ်ရသကဲ့သို့ လွယ်ကူလှသည်။ </p> <p> </p> <p>သူမသည် စနစ်၏ ဟင်းလင်းပြင် ထဲတွင် ရှေးဟောင်းပညာရပ်များကို လေ့ကျင့်ထားသူ ဖြစ်သဖြင့် ရပ်လျက် မြားပစ်ရခြင်းမှာ သူမအတွက် ကလေးကစားစရာမျှသာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့ သုံးဦးလုံး မြားပစ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။ </p> <p> </p> <p>ခယ်ကျင့်နှင့် ခယ်ဝင်တို့က လက်အိတ်များ ဝတ်ဆင်နေစဉ် မင်ယွဲ့ကမူ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် မြားတစ်စင်းကို ကျည်တောက်ထဲမှ ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ပစ်မှတ်ဆီသို့ အေးဆေးစွာ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဆယ်မှတ်ကွင်း”</p> <p> </p> <p>ခယ်ဝင်မှာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားရသည်။ သူမသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက မြားပစ်ခြင်းကို ဝါသနာပါသူဖြစ်သော်လည်း မင်ယွဲ့ကဲ့သို့ လွယ်လွယ်ကူကူ ဆယ်မှတ်ကွင်းကို ထိအောင် ပစ်နိုင်သူကို မတွေ့ဖူးခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့သည် မရပ်မနားဘဲ နောက်ထပ် မြားတစ်စင်းကို ထပ်မံပစ်လွှတ်လိုက်ရာ အက်ကွဲသံတစ်ခုနှင့်အတူ ပစ်မှတ်ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါ... ဒါက ဒုတိယမြားက ပထမမြားကို ခွဲလိုက်တာလား”</p> <p> </p> <p>မယုံနိုင်စရာပင်။ ပထမမြားက တိကျသည်ဆိုလျှင် ဒုတိယမြားမှာမူ အနုပညာလက်ရာတစ်ခုကဲ့သို့ ပြောင်မြောက်လှသည်။ </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် တတိယမြားကလည်း ထပ်မံ၍ အလားတူပင် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အနီးနားရှိ နည်းပြများပင်လျှင် အံ့ဩတကြီးဖြင့် ရောက်ရှိလာကြသည်။ </p> <p> </p> <p>သူတို့မှာ ပျက်စီးသွားသော မြားများအတွက် နှမြောနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဤမျှ ကျွမ်းကျင်သော မြားပစ်ပညာရှင်ကို တွေ့ရသဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ရွေ့လျားနေတဲ့ ပစ်မှတ်တွေကို စမ်းကြည့် ချင်လား"</p> <p> </p> <p>နည်းပြများက စိတ်ဝင်တစား မေးမြန်းလိုက်ကြသည်။ ထူးချွန်သော လူငယ်များကို တွေ့ရသည့်အခါ သူတို့၏ ပြိုင်ဆိုင်လိုစိတ်များမှာလည်း နိုးကြားလာရတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save