Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၂၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">အနည်းငယ်မျှသာ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ကျိုးခယ်သည် အဝေးမှရပ်စောင့်နေရင်း မင်ယွဲ့နှင့် လင်ရှူးတို့၏ မြင်ကွင်းကိုကြည့်ကာ အံ့ဩတကြီး ဖြစ်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>"ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီနှစ်ယောက်က ရုတ်တရက်ကြီး ရင်းနှီးသွားကြတာလဲ"</p> <p> </p> <p>လင်ရှူး၏ သူငယ်ချင်းများလည်း မှင်တက်နေကြသည်။ </p> <p> </p> <p>မနေ့ကတင် မောက်မာရိုင်းစိုင်းသော စကားများဖြင့် ရန်စခဲ့သော လင်ရှူးသည် ယနေ့တွင်မူ မင်ယွဲ့နှင့် လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ကာ ပြုံးပြနေသည်မှာ ဖြစ်ခဲလှသော မြင်ကွင်းပင်။ </p> <p> </p> <p>လင်ရှူးသည် အသက် ၁၈ နှစ်အရွယ်သာ ရှိသေးရာ မင်ယွဲ့ကမူ သူမအား ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်၏ ခေါင်းမာမှုနှင့် အနိုင်လိုစိတ်ပြင်းပြနေသူလေးအဖြစ်သာ မြင်ကာ စိတ်ထဲမထားခဲ့ပေ။ </p> <p> </p> <p>လူငယ်ဆိုသည်မှာ ခတ်ထန်ရဲရင့်မှု၊ ဂုဏ်သိက္ခာကို တန်ဖိုးထားမှုနှင့် ရှက်တတ်ကြောက်တတ်မှုတို့ ရှိမှသာ တိုးတက်မှု အရှိန်အဟုန်ကို ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။ </p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့သည် သူမထက် အသက်အနည်းငယ်သာ ကြီးသော်လည်း စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရမူ သူတို့ထက် များစွာ ရင့်ကျက်နေချေပြီ။</p> <p> </p> <p>ညနေခင်းတွင် မိုဟန်ကျီသည် မင်ယွဲ့၏ လက်ကလေးများကို အသာအယာ နှိပ်နယ်ပေးနေသည်။</p> <p> </p> <p>"နာနေလားဟင်"</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း အပြင်းအထန် လေ့ကျင့်မှုကြောင့် နီမြန်းကာ အသားမာများ တက်နေသော မင်ယွဲ့၏ လက်ချောင်းလေးများကို ကြည့်ရင်း မိုဟန်ကျီမှာ ရင်ထဲတွင် မချိအောင် ခံစားနေရသည်။</p> <p> </p> <p>"မနာပါဘူး"</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> သူမသည် ကိုယ်ခံပညာနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု နည်းစနစ်များကို လေ့ကျင့်ထားသူဖြစ်ရာ သာမန်လူများထက် ပြန်လည်နာလန်ထူနိုင်စွမ်းမှာ များစွာ ပိုမိုမြန်ဆန်လှသည်။ </p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီသည် သူမအပေါ် ဂုဏ်ယူစိတ်နှင့် သနားဂရုဏာစိတ်တို့ ရောပြွမ်းလျက် နူးညံ့စွာ နှိပ်နယ်ပေးနေမိသည်။ </p> <p> </p> <p>ချစ်ရသူအား ပန်းတစ်ပွင့်ကဲ့သို့ ပြုစုပျိုးထောင်ရာတွင် ဝေဆာပွင့်လန်းစေလိုသကဲ့သို့ပင် သူမ လိုလားသည့်အတိုင်း လွတ်လပ်စွာ ကြီးထွားလာစေရန်လည်း သူက ဆန္ဒပြုထားသည်။ </p> <p> </p> <p>သူမသည် နူးညံ့သော ပန်းတစ်ပွင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သလို ကြံ့ခိုင်သော သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်လည်း ဖြစ်နိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>"ညီမလေး... အစ်ကို ဒီနှစ်ကုန်မှာ ဖျော်ဖြေပွဲတစ်ခု လုပ်ဖို့ရှိတယ် အထူးဧည့်သည်တော်အဖြစ် လာပေးနိုင်မလား"</p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျင်းက ဖုန်းဆက်၍ ဖိတ်ကြားလာခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပါပြီ... လာခဲ့ပါ့မယ်" </p> <p> </p> <p>ဟု မင်ယွဲ့က မဆိုင်းမတွပင် သဘောတူလိုက် သည်။</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့သည် လက်ဆောင်ပစ္စည်းများကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌပိုင်၏ နေအိမ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဆရာ... ဆရာကတော်"</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့က ပြုံးရွှင်စွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည့်အခါ ဆရာကတော်မှာ ဝမ်းသာအားရဖြင့် သူမအား ဖက်လှဲတကင်း ကြိုဆိုတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီကလေးမလေး ပိန်သွားတာပဲ လူငယ်တွေက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုမစိုက်တတ်ကြဘူး ဒီမှာပဲ လာနေပါလားကွယ်၊ ဆရာကတော်က နေ့တိုင်း အားရှိမယ့် စွပ်ပြုတ်လေးတွေ ချက်ကျွေးမှာပေါ့"</p> <p> </p> <p>ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌပိုင်ကမူ သူ၏ဂုဏ်ပုဒ်အရ ခပ်တည်တည်ဖြင့် ဂီတစာရွက်များကို ချလိုက်ကာ "ရောက်လာပြီလား" ဟု အတည်ပေါက် မေးလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>အမှန်တွင်မူ တပည့်မလေးကို မတွေ့ရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သဖြင့် သူ လွမ်းနေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>နေ့လယ်စာ စားသောက်ပြီးနောက် မင်ယွဲ့နှင့် ပိုင်ကျင်းတို့သည် ဂီတအခန်းသို့ ဝင်ခဲ့ကြသည်။ </p> <p> </p> <p>ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌပိုင်သည် သူ၏ တပည့်မလေးအား ကမ္ဘာကြီးကို ပြသလိုသည့် စေတနာဖြင့် ဂီတအသင်းချုပ်ဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ </p> <p> </p> <p>ဂီတအသင်းချုပ်အတွင်းရှိ တူရိယာမျိုးစုံ စုဆောင်းထားသော အခန်းထဲသို့ ရောက်သောအခါ မင်ယွဲ့၏ မျက်ဝန်းများမှာ စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် တောက်ပလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"သမီး... 'ယန်ချင်း' တီးတတ်လား"</p> <p> </p> <p>"အနည်းငယ် သိပါတယ်ရှင့်" </p> <p> </p> <p>ဟု မင်ယွဲ့က နှိမ့်ချစွာ ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>သူမသည် သစ်သားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လေးထောင့်ပုံစံ တူရိယာရှေ့တွင် ထိုင်ကာ ဝါးချောင်းလေးနှစ်ခုကို ကိုင်လျက် စတင်တီးခတ် လိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>နူးညံ့ငြိမ့်ညောင်းသော ဂီတသံစဉ်များမှာ အခန်းအတွင်း ပျံ့လွင့်သွားကာ ပိုင်ကျင်းနှင့် သူ၏ဖခင်တို့မှာ အသက်ရှူပင် မှားသွားကြရသည်။ </p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ မင်ယွဲ့ပြောသော "အနည်းငယ်သိခြင်း" လားဟု သူတို့ တွေးနေမိသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို 'အာဟူ' ကော တီးတတ်လား"</p> <p> </p> <p>ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌပိုင်က ဆက်လက်စမ်းသပ် ပြန်သည်။ </p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့သည် သူမ၏ သင်ယူမှု အရှိန်မြှင့်တင်နိုင်သော သီးသန့်လေ့လာရေးအခန်းတွင် အချိန်များစွာ ပေးဆပ်ခဲ့သူဖြစ်ရာ မည်သည့်တူရိယာမဆို သူမအတွက် မခက်ခဲပေ။ သူမ၏ အာဟူတီးခတ်သံမှာ လွမ်းဆွတ်ဖွယ်ကောင်းလှသဖြင့် နားထောင်သူတို့၏ ရင်ကို ထိခိုက်စေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌပိုင်က ခက်ခဲလှသော 'ရှီကျုံး' အကြောင်း မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အနည်းငယ်တော့ သိပါတယ်" ဟု မင်ယွဲ့က ထပ်မံဆိုကာ အလွန်ကြီးမားသော ခေါင်းလောင်းအတွဲလိုက်ကြီးရှေ့တွင် ရပ်ကာ စနစ်တကျ တီးခတ်ပြလိုက်သည်။ ခန့်ညားထည်ဝါသော အသံဩဇာများက ဝိညာဉ်အနက်ရှိုင်းဆုံးဆီသို့ တုန်ခါသွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျင်းသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ လက်လျှော့လိုက်တော့သည်။ </p> <p> </p> <p>သူမ၏ "အနည်းငယ်သိသည်"၊ "မဆိုးပါဘူး" ဟူသော စကားလုံးများကို သူ ထပ်မံ မယုံကြည်ရဲတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>"ညီမလေး... နင် ကြိုက်တဲ့တူရိယာတစ်ခုကိုသာ ရွေးလိုက်ပါတော့ အစ်ကို့ဖျော်ဖြေပွဲမှာ နင်က ဧည့်သည်တော်အဖြစ် လာတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် အစ်ကိုကပဲ နင့်အတွက် ရှေ့ပြေး ပရိသတ်အပူပေးသူ လုပ်ပေးရမှာလားတောင် မဝေခွဲနိုင်တော့ဘူး"</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့သည် ဂီတလောက၏ ထိပ်ဆုံးသို့ တက်လှမ်းရန် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ ရည်မှန်းချက်များကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အကောင်အထည်ဖော်နေကာ သူမ၏ အရည်အချင်းမှာ ကမ္ဘာကြီးအား တုန်လှုပ်စေရန် အသင့်ရှိနေပြီ ဖြစ်တော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save