Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ၅၄၇</h2> <h2 style="text-align: center;">အတူတူအပြင်ထွက်လည်ကြရအောင်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p>လုဖန်က စားပွဲထိုးကို ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"စားပွဲထိုး နောက်တစ်ခွက်ထပ်ပေးပါ"</p> <p> </p> <p>စားပွဲထိုးက ဝိုင်ငှဲ့ပေးပြီးနောက် လုဖန်ကလည်း ဆူဆန်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"လူချောလေးက ကျွန်မကို တိုက်တာလား"</p> <p> </p> <p>ဆူဆန်က မြှူဆွယ်လေဟန် အပြုံးလေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လုဖန်က လေးနက်တည်ကြည်ဟန်ဆောင်ကာ ဖန်ခွက်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော် သောကတွေပြေပျောက်ဖို့ အဖော်လာလုပ်ပေးတဲ့ အလှပဂေးလေးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ဆူဆန်ကလည်း သူ(မ)၏ဖန်ခွက်ကို ကောက်ကိုင်၍ လုဖန်၏ဖန်ခွက်နှင့် တိုက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အရက်နဲ့ သောကဖြေရင် သောကပိုပွားတယ်လို့ ပြောကြတယ် မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>"ဟားဟား... ပိုသောက်လေ ပိုကောင်းလေပါပဲ။ ပူပင်သောကတွေကို မေ့ပစ်ဖို့ ကူညီပေးတယ်လေ"</p> <p> </p> <p>လုဖန်က သူ့အရက်ကို တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်သော်ငြား ဆူဆန်ကတော့ အနည်းငယ်သာ ငုံလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အချောလေး... ရှင့်ဇာတ်လမ်းလေး ပြောပြလို့ရမလား"</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်လား။ ကျွန်တော့်မှာ ဘာဇာတ်လမ်းမှ မရှိပါဘူး"</p> <p> </p> <p>လုဖန်က လွမ်းဆွေးနေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အားလုံးက ကျွန်တော့်အမှားတွေပါ။ ဇနီးသည်ကို သေချာဂရုမစိုက်နိုင်ခဲ့လို့ သူ့ကို... ဟူး... သူ့ကို ကျွန်တော် စိတ်ပျက်စေခဲ့မိတယ်"</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောရင်း လုဖန်က နောက်တစ်ခွက်ကို ဆက်တိုက်မော့သောက်လိုက်ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုလုပ်ရပ်မှာ အလွန်မိမိုက်ပြီး ကြော့ရှင်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>လုဖန်က မိန်းကလေးများကို မြှူဆွယ်ရာမှာ တကယ်ကျွမ်းကျင်လှသည်ဟု ဆိုရပေမည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း အချစ်ကိုယုံလား"</p> <p> </p> <p>လုဖန်က ရုတ်တရက်မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဆူဆန်က တခစ်ခစ်ရယ်မောပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အရင်ကတော့ မယုံဘူး။ ဒါပေမဲ့ ရှင့်ကိုမြင်တော့ တကယ်ယုံသွားပြီ"</p> <p> </p> <p>လုဖန်က ဆို၏။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်။ ကျွန်တော် သူ့ကို အရမ်းချစ်ခဲ့တာ။ သူ နို့လက်ဖက်ရည် သောက်ချင်တယ်ဆိုလို့ အေးခဲနေတဲ့ ဆောင်းတွင်းကြီးမှာတောင် တန်းစီပြီး သွားဝယ်ပေးခဲ့တယ်။ သူက အရသာရှိတဲ့ဟင်းတွေကို ကြိုက်လို့ ကျွန်တော် ဟင်းချက်နည်းသင်ပြီး သူ့အတွက် ချက်ပေးခဲ့တယ်..."</p> <p> </p> <p>တကယ်တမ်းတွင် ဤဇာတ်လမ်းက အမှန်တရားပင်။ ကွာခြားချက်တစ်ခုမှာ ဇာတ်လိုက်မင်းသားနှင့် မင်းသမီးက နေရာချင်းလဲသွားရုံသာ။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ဇနီးကဘး ငွေမက်တယ်။ အလုပ်သုံးခုလုပ်နေတာတောင် သူစိတ်ကျေနပ်အောင် မဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူ့ကို ကျွန်တော် ချစ်နေတုန်းပါပဲ။ နောက်တော့ သူ ကားအက်ဆီးဒင့်ဖြစ်ပြီး ဆုံးသွားတယ်။ ကျွန်တော်ကတော့ လွမ်းနေတုန်းပဲ"</p> <p> </p> <p>လုဖန်က သူကိုယ်သူ လူကောင်းတစ်ယောက်ပုံစံ ဖန်တီးလိုက်ပြီး သူ့ဇနီးကိုတော့ ငွေမက်သော မိန်းမတစ်ယောက်အဖြစ် ပုံဖော်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တကယ်တော့ အလုပ်သုံးခုလုပ်ခဲ့ရသူမှာ သူ့ဇနီးဖြစ်ပြီး သူကတော့ နေ့စဉ်ရက်ဆက် အရက်သောက်၊ လောင်းကစားလုပ်၊ မိန်းမလိုက်စားပြီး အပြင်မှာ ပိုက်ဆံဖြုန်းနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ့ဇနီးခမျာ ညဆိုင်းဆင်းရလွန်း၍ ပင်ပန်းလွန်းသောကြောင့် အက်ဆီးဒင့်ဖြစ်ခဲ့ရခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤသကောင့်သားက ဇာတ်လမ်းကို လုံးဝပြောင်းပြန်လှန်ပစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ပိုဆိုးသည်မှာ သူသည် ထိုအကြောင်းကို အလွန်တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ပြောပြနေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ဘေးစားပွဲရှိ ယဲ့ချန်းမှာ သူတို့၏စကားများကို နားထောင်ရင်း မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဤလူက အလွန်ယုတ်မာလွန်းသည်။ သူ့ကို အပြစ်မပေးရလျှင် ယဲ့ချန်း စိတ်ဖြောင့်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>သာမန်မိန်းကလေးတစ်ယောက်သာဆိုလျှင် သူ့ဇာတ်လမ်းကြောင့် အစောကတည်းက စိတ်ယိုင်သွားလောက်ချေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ ကံဆိုးချင်တော့ ဆူဆန်က သာမန်မိန်းကလေး မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>လုဖန်က ဇာတ်လမ်းများကို လုပ်ကြံဖန်တီးနေသော်လည်း ဆူဆန်ကမူ သရုပ်ဆောင်နေခြင်းသာ။</p> <p> </p> <p>"လူချောလေး... ရှင်က အရမ်းကောင်းတာပဲ။ ရှင့်ကို ကျွန်မ ခွက်မြှောက်ဂုဏ်ပြုပါရစေ"</p> <p> </p> <p>လုဖန်က ခေါင်းတညိတ်ညိတ်လုပ်ကာ နောက်တစ်ခွက် မော့သောက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤကောင်မလေး ခိုက်သွားပြီဟုတွေးရင်း သူ့ရင်ထဲ ဝမ်းသာလုံးဆို့နေချေသည်။</p> <p> </p> <p>ဆူဆန်ကလည်း တစ်ငုံသောက်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"လူချောလေး... ကျွန်မ သွားရတော့မယ်။ မနက်ဖြန် နိုင်ငံခြားသွားရမှာမို့။ မနက်ကိုးနာရီ မြန်မာကိုသွားမယ့် လေယာဉ်စီးရမှာ"</p> <p> </p> <p>"ခရီးသွားဖို့လား"</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်။ စိတ်ညစ်နေလို့ စိတ်ပြေလက်ပျောက်သွားမလို့"</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လုဖန် တိတ်တဆိတ်ကျေနပ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ အလွန်ကောင်းလှသော အခွင့်အရေးပင်။</p> <p> </p> <p>ဆူဆန်က လှလည်းလှသလို ပိုက်ဆံလည်းရှိသည်။ သူ(မ)ကိုသာ အပိုင်သိမ်းနိုင်လျှင် သူ့တစ်သက် ပူပင်စရာရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>လုဖန်က ဤအသေးစိတ်အချက်အလက်များကို မှတ်သားထားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အချောလေး... ကျွန်မ သွားပြီနော်။ ကံမကုန်ရင် ပြန်ဆုံကြတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>လုဖန် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အစကမူ ဆူဆန်၏ဝီချက်ကို တောင်းချင်သော်လည်း စိတ်ထိန်းထားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသို့သောကိစ္စမျိုးမှာ လောလို့မဖြစ်ပေ။ မိန်းမများကို မြှူဆွယ်ရာတွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း သွားရမည်ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ဆူဆန် ထွက်သွားပြီးနောက် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော သူ(မ)​၏ကျောပြင်လေးကိုကြည့်ကာ လုဖန်၏မျက်နှာထက်တွင် ခပ်သဲ့သဲ့အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ဆူဆန် ထွက်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လုဖန်ကလည်း နောက်နေ့ မြန်မာနိုင်ငံသို့သွားမည့် လေယာဉ်ခရီးစဉ်ကို ချက်ချင်း စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကိုးနာရီတွင် လေယာဉ်တစ်စင်းသာ ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>သူလည်း တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ လေယာဉ်လက်မှတ်ကို ဘိုကင်လုပ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဒီတော့ တကယ်ပဲကိုး။</p> <p> </p> <p>ချမ်းသာသော အမျိုးသမီးတစ်ယောက်နှင့် လက်ထပ်ပြီး ဥစ္စာဓနများကို သိမ်းပိုက်ကာ သူဌေးတစ်ယောက် ဖြစ်လာတော့မည့်အကြောင်းကိုပင် သူ အိပ်မက်မက်နေချေပြီ။</p> <p> </p> <p>နောက်နေ့မနက်စောစောတွင် လုဖန်က အမှတ်တံဆိပ်အတု အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ပြီး လက်ကောက်ဝတ်တွင် ရိုးလက်စ်ရွှေနာရီအတုကိုပတ်ကာ လွမ်းဆွေးနေသော လူကုံထံဦးလေးတစ်ယောက်နှယ် ဂိုက်ဖမ်း၍ မှန်ထဲတွင် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူက မှန်ထဲတွင် နွေးထွေးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူသဘ် ချောမောခန့်ညားမှုနှင့်အတူ လူအများကို မတူညီသော ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>အနည်းငယ် ပြင်ဆင်ပြီးနောက် လုဖန်လည်း ဂူချီအိတ်တစ်လုံးကိုကိုင်၍ လေဆိပ်သို့ ထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လုံခြုံရေးစစ်ဆေးမှုများကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် ဗီအိုင်ပီနားနေခန်းထဲသို့ ဝင်သွားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ပတ်ပတ်လည်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်လေရာ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဖုန်းကို ငုံ့ကြည့်နေသည့် ဆူဆန်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"သားကောင် ပေါ်လာပြီ။ သွားပေတော့ မြေခွေးမလေး"</p> <p> </p> <p>ဆူဆန်က ဖုန်းထဲရှိ စာတိုကို မြင်သောအခါ ထိုစာကိုဖျက်လိုက်ပြီး အင်တာနက်သုံးနေဟန်ဆောင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် လုဖန်က ဆူဆန်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>တကယ်တမ်းတွင် ဆူဆန်က လုဖန် ရောက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း သိထားပြီးဖြစ်သော်လည်း တမင်တကာ သတင်းဖတ်ရင်း ဖုန်းကိုသာ အာရုံစိုက်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟိုင်း... ကိုယ်တို့ ရေစက်တော်တော်ပါပုံရတယ်"</p> <p> </p> <p>"မြန်မာနိုင်ငံက နေလို့ကောင်းတယ်လို့ ကြားလို့။ စိတ်ပြေလက်ပျောက်အနားယူဖို့ သွားမလို့လေ"</p> <p> </p> <p>ဆူဆန်က လုဖန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အံ့အားသင့်သွားဟန်ပြုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>လုဖန်က ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မနေ့က အိမ်ပြန်ရောက်တော့ မင်းရဲ့ပုံရိပ်က ကိုယ့်စိတ်ထဲက ထွက်မသွားဘူး။ ဒါနဲ့ပဲ ရေစက်ကို ကိုယ်တိုင်ဖန်တီးရင် မကောင်းဘူးလားလို့တွေးမိတာနဲ့ မင်းနဲ့အတူ လိုက်လာဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာ။ မဟုတ်ရင် ကိုယ် အချစ်နာကျသွားမှာ ကြောက်မိတယ်"</p> <p> </p> <p>"အဲဒါကြောင့် ကိုယ်တို့ ဒီလောက်မြန်မြန် ပြန်တွေ့ကြရတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>လုဖန်က သူပြင်ဆင်ထားသည့် စကားလုံးများကို ထုတ်​ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ပြောပြီးနောက် လုဖန်က ခပ်ဖွဖွပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကိုယ်တို့ အတူလျှောက်လည်ကြမလား"</p> <p> </p> <p>ဆူဆန်က ရှက်သွေးဖြာလေဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီလေ။ ဟိုမှာ လုံခြုံရေးသိပ်မကောင်းဘူးလို့ကြားတယ်။ အဖော်တစ်ယောက်ရှိတော့ စိတ်လုံခြုံတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>တစ်ယောက်ချင်းစီတွင် ကိုယ်ပိုင် ရည်ရွယ်ချက်အသီးသီး ရှိနေကြသဖြင့် အဆင်ပြေသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>လုဖန်လည်း သူ့စွမ်းဆောင်ရည်အပေါ် အလွန်ကျေနပ်သွားသည်။ ဤအမျိုးသမီးက သူ့ကို စိတ်ဝင်စားသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။</p> <p> </p> <p>မြန်မာနိုင်ငံမှာ သူ(မ)ကို သိမ်းပိုက်လိုက်လျှင် အကောင်းဆုံးပင်။</p> <p> </p> <p>လေယာဉ်ဆင်းသက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လုဖန်က လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက်အဖြစ် လုံးဝပြောင်းလဲသွားပြီး ဆူဆန်၏ ခရီးဆောင်အိတ်များကို ကူညီသယ်ဆောင်ပေးကာ ကားငှားပေးခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ယောက်သား ဟိုတယ်တစ်ခုတည်းမှာပင် တည်းခိုခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်နေ့တွင် သူတို့နှစ်ယောက်သား အတူအပြင်ထွက်ခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဆူဆန်က ရယ်မောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"လောင်းကစားလုပ်လို့ရတဲ့ နေရာတစ်ခုရှိတယ်တဲ့။ ကျွန်မတို့ ကံစမ်းကြည့်ကြမလား"</p> <p> </p> <p>လုဖန်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားချေသည်။</p> <p> </p> <p>"ရတာပေါ့။ ကံစမ်းကြည့်ကြမယ်လေ"</p> <p> </p> <p>ဆူဆန်က လုဖန်ကို ကလပ်တစ်ခုနှင့်တူသော နေရာသို့ ခေါ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အထဲတွင် လူများ ပြည့်ကျပ်နေပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဆူဆန်နှင့် လုဖန်တို့နှစ်ယောက်သား စားပွဲတစ်ခုသို့ ချဉ်းကပ်သွားပြီး ဒေါ်လာတစ်ထောင်ဖိုး လဲလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်မတို့ ဒါနဲ့ပဲ ကစားမယ်။ ကုန်သွားရင် ပြန်ကြမယ်နော်"</p> <p> </p> <p>ဆူဆန်က ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီ။ ဒီလိုကိစ္စမျိုးဆိုရင် ကိုယ်က အတော်ဆုံးပဲ"</p> <p> </p> <p>လုဖန်၏ကံက တကယ်လည်း အလွန်ကောင်းလှသည်။ သိပ်မကြာခင်မှာပင် သူ့ရှေ့တွင် တိုကင်ပြားများ စုပုံလာသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟားဟား... ဒီတစ်ခါ ကိုယ် ကံတော်တော်ကောင်းနေပုံရတယ်"</p> <p> </p> <p>ဆူဆန်လည်း အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေချေသည်။</p> <p> </p> <p>"ရှင်က တော်လိုက်တာ"</p> <p> </p> <p>သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် လုဖန်၏ကံက ဆက်တိုက်ဆိုးဝါးလာပြီး နိုင်ထားသော ငွေများအားလုံး ပြန်ရှုံးသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဆူဆန်က ပြုံးစစဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကိစ္စမရှိပါဘူး။ တိုကင်ပြားတွေ ထပ်တောင်းလို့ရပါတယ်" </p> <p> </p> <p>လုဖန်ကို နောက်ထပ်ဒေါ်လာတစ်ထောင် ထပ်ပေးလိုက်သော်လည်း သူက အမြန်ပြန်ရှုံးသွားသည်။</p> <p> </p> <p>အစကတည်းက လုဖန်သည် လောင်းကစားကို ခုံမင်နှစ်သက်သူဖြစ်၏။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ငွေထုတ်ပေးနေသောကြောင့် ပိုစွဲလမ်းလာပြီး လက်ကြီးကြီး ကစားလာလေရာ ခဏအကြာမှာပင် နှစ်သိန်းကျော် ရှုံးသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဆူဆန်.. ကိုယ့်ကို ထပ်လဲပေးပါဦး"</p> <p> </p> <p>လုဖန် လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဆူဆန် ပျောက်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"ဆူဆန်... မင်း ဘယ်မှာလဲ"</p> <p> </p> <p>လုဖန်လည်း ထွက်သွားရန် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်သော်ငြား သူ့အနောက်တွင် တောင့်တင်းသန်မာသော အမျိုးသားနှစ်ယောက်က လမ်းပိတ်ထားချေသည်။</p> <p> </p> <p>"လူကြီးမင်း တိုကင်ပြားတွေအတွက် ငွေမရှင်းရသေးဘူးလေ"</p> <p> </p> <p>ဘာ..</p> <p> </p> <p>လုဖန် မျက်နှာပျက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>"မဖြစ်နိုင်တာ.. ကျွန်တော်နဲ့အတူပါလာတဲ့ မိန်းကလေးက ရှင်းပေးပြီးလောက်ပါပြီ"</p> <p> </p> <p>"မိန်းကလေး ဟုတ်လား။ သူကဖြင့် ထွက်သွားတာကြာလှနေပြီ။ ဒီတိုကင်ပြားတွေက သူ့နာမည်နဲ့ အကြွေးယူထားတာ"</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကိုကြားပြီးနောက် လုဖန်ခမျာ မေ့လဲမတတ်ဖြစ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူ့ရင်ထဲတွင် ဆိုးဝါးလှသော ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သူ လှည့်စားခံလိုက်ရလေပြီ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>••••••••••••••••••</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save